O castelo de Aldara











O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Nun barco de cristal rosado

Este poema inventeino eu nun obradoiro que tivemos o ano pasado na escola. O obradoiro fixémolo con Carlos Mosteiro. A estructura é do niño novo do vento.



Nun barco de cristal rosado

Nun barco de cristal rosado
hai unha nena tristeira.
Miña irmanciña!
Quen puidera alegrala!

Mírame cunha triste mirada
e con boca de parrulo.
Quen puidera alegrala!
Miña irmanciña!

Parece que vai chorar
dun momento para outro.
Miña irmanciña!
Quen puidera alegrala!

Cáelle unha bágoa ó chan
e morre de tristura.
Miña irmanciña!
quen puidera impedilo!
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-11-2009 19:41
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
3 Comentario(s)
1 Gustame #blgtk08#moito!
Comentario por Carmen (22-11-2009 11:06)
2 Gustoume moito o teu poema ,a min #blgtk08#non se me dá moi ben o dos poemas.
Comentario por María (curuxa) (23-11-2009 18:47)
3 Que chulo!!Eu non sei #blgtk08#inventar un poema así.
Comentario por amalia (02-12-2009 21:15)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal