Cando quero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a espranza.
Digo Moraima
e ponse azul a alba.
Cando quero soñar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando é noite pechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.
Cando quero chorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me abafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.
Cando quero surrir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a mañá é crara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.
Cando quero morrer
non digo nada.
E mátame o silencio
de non dicir Moraima.
Un ano máis o EDNL organiza o Concurso de Cartas de Amor destinado ao alumnado, profesorado e persoal de servizos do IES Félix Muriel.
Os participantes deben escribir unha carta de amor en prosa ou en verso. Tamén haberá un servizo de entrega para aquelas cartas que teñan un destinatario concreto dentro de centro (ese rapaz ou rapaza que che gusta, ese profesor ou profesora, conserxes, secretarias...)
Por que non aproveitas a ocasión e te declaras a Obama, ou Beyoncé?
As cartas deben estar escritas en galego, poden ser de tipo cómico, irónico ou satírico.
O prazo de entraga remata o xoves 18 DE FEBREIRO. O luns 22 de FEBREIRO, no 1º RECREO, entregaránse as cartas de amor aos seus destinatarios e no mesmo día no 2º RECREO no local do EDNL farase a entrega dos premios.
As bases desta convocatoria, están expostas nos taboleiros informativos do instituto.
Animádevos! sempre está ben dicir QUÉROTE.
Como todos esperabamos, xa escomezou. A disconformidade dos galegos co novo decreto comeza a xurdir e visualizarse de maneira formal.
Porque as folgas si serven para algo, presentamos:
`A primeira moción en contra do Decreto´.
Esta produción está rodada no concello de Vilariño de Conso e está dirixida e creada polos membros do BNG da zona. Aprobada polo PSdeG e o que é máis importante (posto que é quen goberna na zona) polo PpdeG; ambos os dous partidos colaboran no filme.
O tema desta baséase no desacordo popular que sente o pobo en relación ao novo decreto.
O presuposto e os medios cos que os vecinos de Vilariño de Conso contan para levar a cabo o labor son escasos. Tan só habitan este concello 710 persoas, pero a intención é o que conta.
Un servidor, con gusto cinematográfico, afirma que esta produción vai dar moito que falar, e non sabemos a cantidade de adapatacións e versións que se escomezarán a rodar tendo esta como exemplo.
Sabedes que o noso ENDL recibiu un ano máis dun dos premios de innovación en normalización lingüística. Fomos o pasado sábado ao IES Fontiñas a unha xornada que nos ofreceron de formación, á que acudiu o Secretario xeral de política lingüística. Aos asistentes non nos gustou nada do que dixo... nótase que non coñece a realidade dos centros. Aquí queda unha mostra das intervencións dos asistentes que recollen o sentir da maioría dos ENDL de toda Galicia.
Galicia Bilingüe carga contra os relixiosos que critican o decreto.
A Federación de Centros Concertados Relixiosos de Galicia (FERE) non está a favor do decreto de ‘’plurilingüismo’’, xa que o critican dicindo que deixa pouco espazo para o galego no ensino.
Para desacreditar a opinión deste importante sector, que se preocupa polo galego no ensino, a formación que lidera Gloria Lago, enviou un comunicado interno aos seus asociados, no que se manifesta que Martínez Reboiras (Secretario de FERE) “xa tiña aparecido con anterioridade en medios e nas súas declaracións amosábase a favor das teses nacionalistas. Ademais é asinante de manifestos da Mesa Pola Normalización Lingüística onde se reclama un ensino só en galego”.
Esta xente de Galicia Bilingüe, que queren que desapareza o galego do ensino e por conseguinte de Galicia, empéñanse en tentar acusar de nacionalistas a todos os que defendemos o galego, e iso non é así. Eu non sei que ideoloxía ten o señor Reboiras, pero estou de acordo coa postura de FERE: o novo decreto non deixa espazo para o galego no sistema educativo
Once autores galegos asinaron unha reivindicación, onde todos mostran a mesma opinión ou intención: piden a dimisión de Roberto Varela, o conselleiro de Cultura. As razóns que dan son o desprezo revelador cara á cultura do país, e mais a falta de coñecemento da cultura da nosa Galiza.
Eu penso que os escritores galegos teñen moita razón, xa que se non se preocupa pola cultura de Galiza non debería formar parte da Xunta.
O informe elaborado pola Real Academia Galega sobre o decreto, céntrase sobre todo, na crítica da porcentaxe á que queda reducido o galego no ensino, un 33%, e en que a elección do idioma sexa realizada polos pais entre outras cuestións. Na miña opinión estou de acordo con esta crítica, posto que o galego, con este decreto, queda desprazado a un segundo plano, esquecendo que é a lingua propia da nosa comunidade. Así mesmo, paréceme un engano, por parte do goberno, que deixen elixir aos pais a lingua de ensino, sendo conscientes dos prexuízos cos que esta conta e aproveitándose así da situación.
Este libro de orixe galega, que como ben se pode intuír no título trata sobre debates dos prexuízos que existen sobre o a nosa lingua, será publicado o próximo 4 de Febreiro. Unha consideración realmente interesante da cuestión é que a súa publicación non se limita tan só a Galicia. Estaredes pensado que este se pode estender por toda España, pero isto vai máis aló aínda. O libro sera públicado en cidades de varios países simultaneamente , como por exemplo en Nova York , Bos Aires, Nablús e Belén (en Palestina), Copenhague ou Saraxevo entre outras. Un total de 55 países poderán disfrutar da literatura galega. Desta cifra xorde o título do libro.
O temática que trata o libro subdivídese en dez apartados. Cada un destes trata dunha clase de prexuízo ou pola contra da argumentación da validez do galego.
Isto fainos reflexionar en, por que se un libro escrito na nosa pequeña e minoritaria lingua se pode publicar en 55 países e ter una tiraxe inicial de 4.000 exemplares non ha de ser válida en calqueira ámbito?
Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.