O castelo da lúa


ENDL do IES Félix Muriel
Découvrez la playlist Blog avec The Homens


Os proxectos deste ENDL recibiron Premios de innovación educativa en normalización lingüística nos cursos 2007-2008, 2008-2009 e 2009-2010.

Perfil
enl.felixmuriel@gmail.com
 CATEGORÍAS
 AS NOSAS FOTOS
 RECOMENDAMOS
 DESTACAMOS
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 Se buscas... atopas!
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

O concerto
O pasado domingo, fun A Coruña, no palacio da Ópera, a escoitar a Banda Muicipal de Musica da Coruña. Foi un gran concerto, e ademais estuvo Adrian Pais Abuín tocando de solísta ca Banda.Adrian, un dos mellores saxofonistas de España, pero o mellor e que é daqui, de Asados(Rianxo).
Seguro que moitos de vós non saberedes quen é pero...deberíades escoitalo, por que mereceo.

Disfrutade como disfrutín eu da sua música.

Saludos a todos os músico e tamén os que non o sean.





Ricardo 1ºESO B
e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 31-10-2014 09:54
# Ligazón permanente a este artigo
No Samaín reivindicamos a nosa lingua e a nosa cultura
Preparamos o Samaín durante as semanas pasadas e hoxe por fin deixamos todo listo.
Pintamos cartaces co lema "A nosa lingua viva máis alá da morte" e preparamos os epitafios para unha lápidas algo particulares... Colgamos todo nos dous edificios e quedou unha exposición "diferente".
Aquí queda a lembranza dos nosos preparativos:

e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 31-10-2014 00:01
# Ligazón permanente a este artigo
A miña primeira experiencia no Judo
O mércores 22 de outubro , na clase de educación física , tivemos a honra de poder adquirir unha clase de judo co mestre Sergi.
Comezamos cun quentamento , facendo flexións ,sentadillas,...,aínda que anteriormente fixemos un xogo de reflexos.Foi divertido.
Máis tarde fixemos volteretas e tamén aprendemos a inmobilizar.
Xa ao final saudamos ao profesor e démoslle as grazas polos coñecementos aprendidos.
Logo , fixo publicidade das súas clases en Boiro e A Pobra e tamén nos preguntou se nos gustara e nós dixémoslle que si.
Ao final deunos a todo o alumnado un diploma que somos cinturón branco de judo.

Sergio Somoza Tubío 1ºESO D
e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 29-10-2014 16:15
# Ligazón permanente a este artigo
UN SAMAÍN POUCO NORMAL
O Samaín
Nunha vila moi pequena no interior de Galicia un neno de doce anos chamado Martín, descubriu un horrible segredo , os pais que tiña non eran os seus verdadeiros pais senón uns alieníxenas que viñan invadir o planeta Terra. Tanto medo tiña o rapaz que saiu correndo para a súa habitación a fume de carozo.Logo tentou pensar no que pasara con tal de poñer todo no seu sitio. Ao dia seguinte, estivo toda a mañá tentando averiguar que facían os que el pensaba que eran os seus pais. Logo chegou a hora de xantar. El chegou a imaxinar que o ían comer, e sen pensalo, colleu o prato coa comida e agachouse no armario a comer. O problema era que dalgún xeito tería que levar o prato á cociña e tentar que “os seus pais” non o visen. Conseguiuno pero desgraciadamente cando se dou a volta....había un pato de goma xigante. Case mexa polos pantalóns. Aliviado de que fora un pato foi para a sala de estar e a través da porta escoitou falar a aqueles seres nunha lingua moi rara. Para averiguar que dicían mirou polo buraco da chave e veu que un olograma saía dun aparato redondo que flotaba no ar. De alí saía un monstro con tentáculos que falaba nunha lingua moi rara , e afortunadamente dixo unhas palabras no idioma no que falaba Martín. Conseguiu escoitar “imos invadir o planeta Terra”. Entón foi avisar á NASA para tentar frear invasión alienixena. E unha vez alí explicoulles o que estaba pasando e tomaron as medidas necesarias. Puxeron a punto os tanques, arranxaron os helicópteros e adiestraron cans capaces de matar a calquera cousa . E en canto se equiparon saíron na busqueda dos alieníxenas . Buscáronos por tódolos recunchos da Terra e non pararon ata atopar onde se agochava o exército alieníxena. Logo de varios días de busqueda descubriron que a súa nave espacial estaba transformada nunha casa. Entraron na “casa”e cando o fixeron encerráronos no prato voante e comenzaron a invasión. Todo foi unha catástrofe mundial, destruíron edificios, exterminaron humanos e sorprendentemente conseguiron saír do platillo boante e comenzaron a destruir as naves alienixenas.Pouco a pouco foron destruindo as naves ata que so quedou Martín e el foi O ULTIMO SUPERVIVENTE

Brais Aido Rey 1ºESO B
Categoría: Cousas - Publicado o 29-10-2014 10:12
# Ligazón permanente a este artigo
O ATLETISMO.
Moita xente cre que o atletismo nada máis é correr pero non é así, tamén hai saltos, lanzamentos, e marcha e ademais das carreiras.
A miña especialidade é a marcha atlética .
Non é andar porque pódente descalificar se o fas,
xa que non podes dobrar os xeonllos nin podes ir botando,senón que debes levar os pés pegados ao chan e os xeonllos ríxidos

FIN


ELIO BUELTA OTERO 1ºB
e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 28-10-2014 12:21
# Ligazón permanente a este artigo
Un terrible SAMAÍN
Un 21 de outubro de 2048 apareceu unha cabaza xigantesca cun sabor e alento horribles que a todos os que lles botaba o alento ou aos que a mordían deixábaos a medio morrer e aterrorizados e os bebes choraban co medo.
A cabaza non tiña piedade con ninguén,destruíao todo.
Un valente intentou matala e salvar o SAMAÍN,pero fracasou,tiveron que vir os militares,as forzas aéreas,tanques blindado;os exércitos e soldados de todo o planeta TERRA non puideron arranxar o caos.
No ano 2100 xa morreran a metade dos humanos e a cabaza estaba xa tan cansada que por fin acabaron con ela despois de case cincuenta e dous anos de loita e puideron salvar o SAMAÍN para sempre.

FIN

Alberto Ordóñez 1ºB
e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 24-10-2014 12:09
# Ligazón permanente a este artigo
Un neno adoptado.
Hoxe vouvos a contar a historia dun neno adoptado:
Fai uns anos un neno foi adoptado pero antes diso pasou moitas aventuras.
Este neno agora ten 12 anos e vai en primeiro da
ESO B.
Agora vouvos contar todas as aventuras deste neno que naceu en Santiago.
Antes de chegar a Asados estivo nun centro de monxas en A Coruña cos seus irmáns, e de alí este neno non ten recordos.
Logo estivo noutro centro de monxas onde o pasou superben ata que foi adoptado, cando realmente foi moi feliz.
Pero foi algo triste tamén,porque non foron todos os seus irmáns para a mesma familia.
Un dos seus irmáns vive en Santiago e outro en
Ferrol e só se ven nos cumpreanos.
Esta historia é real, e pasoulle a Elio Buelta Otero.

ELIO BUELTA OTERO 1ºB
Categoría: Cousas - Publicado o 21-10-2014 12:27
# Ligazón permanente a este artigo
Os meus gustos e afeccións
Supoño que cada un de vos ten as súas afeccións.
Polo tanto,eu vouvos contar os meus gustos,para variar un pouco do que xa vos contei.
Eu considérome simpático,intelixente e guapo.
Gústanme moito os deportes,sobre todo o fútbol e o tenis.Tamén ler,xogar,cantar(aínda que canto fatal e dou moita pena porque desafino de máis),bailar(que tamén o fago penoso).
Hai moita xente que me considera de"cerebrito" aínda que eu non me considero así.
Estas son as miñas afeccións.

Sergio Somoza Tubío 1º ESO D
Categoría: Cousas - Publicado o 21-10-2014 12:17
# Ligazón permanente a este artigo
A MÚSICA
Na música hai moitos tipos:

Pop, rock, eléctro, clásico, folk... etc

QUE É A MÚSICA???

Para min a MÚSICA é unha forma de vida da que moitos músicos, están podendo disfrutala.
Na miña opinión unha das mellores bandas de música de España, é a Banda de Música de Catoira, xa que aparte de contar con músicos excelentes, cando vas a un concerto seu, daste conta que vale a pena escoitalos.

Tamén pasa o mismo con outras bandas como a de A Coruña, Lousame, Rianxo, e moitas máis bandas.

XA, ESO SÍ, SON TODAS GALEGAS. DAQUÍ, DA NOSA TERRA.

e ti que opinas? (0) - Categoría: Músicas galegas - Publicado o 21-10-2014 12:13
# Ligazón permanente a este artigo
Teatro na rúa
A semana pasada fomos ver unha obra de teatro en Rianxo. Saímos do instituto e fomos camiñando ata o Campo, onde esta comezou. Alí, o cura fixo un monólogo, e logo, atopouse cun mariñeiro. A partir de aí, os actores puxéronse a andar e nos seguimolos. Pasamos por varios sitios, comezando pola Rú do medio. Despois dun breve diálogo, continuamos pola Rúa de abaixo, onde fixemos unhas paradas no museo de Manuel Antonio e na casa de Castelao, e logo a obra rematou na Praza de Rafael Dieste. Alí, os actores fixeron que estaban ensaiando un anaco da obra de Rafael Dieste, A fiestra baldeira.


Alba Vicente Muñiz e Xiyang Xu.
e ti que opinas? (0) - Categoría: Cousas - Publicado o 16-10-2014 12:18
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.Apoia o Manifesto a prol da convivencia lingüística e a da igualdade de dereitos para o galegojujelEste blogue forma parte da Rede de Blogueiras/os en defensa do Galego