Club de lectura Nós tamén navegar IES Lagoa de Antela


ler sen cancelas

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

DA PAZ

Colgaremos o libriño de lecturas pola paz na sección de normalización da páxina web. Aquí unha pequena mostra.
Comentarios (0) - Categoría: DATAS E ACCIÓNS PARA LEMBRAR - Publicado o 03-02-2009 19:32
# Ligazón permanente a este artigo
30 DE XANEIRO: DÍA DA PAZ

ODA Á GUERRA
Manuel María
A guerra é a salvación da Humanidade,
fai avantar a Ciencia, desenrola
o pobo, crea industrias importantes
e potentes, fai florecer a Economía
dun xeito case milagroso, asegura
a paz, é construtiva, sirve
de inspiración aos cantos épicos,
fabrica heroes inmortais e lexendarios.
Na guerra un pode demostrar o seu
valor e o seu valer, gañar ascensos,
acadar condecoracións moi preciadas,
brillantes e honrosísimas. En tempo
de guerra todo é progreso, ledicia
e máis fartura. Misís, tanques,
fusís, pistolas, metralletas,
escuadras, cañóns aéreos e antiaéreos,
bombas atómicas, de mao e de napal
erguen unha música doce e harmoniosa
que a xente escoita compracida
e enlevada. Todos van á morte
moi felices, os feridos teñen nos beizos
a flor dun sorriso. Non se derrama
sangue, ai, iso non! Os campos
bombardeados e incendiados
seméllanse aos xardíns e ás máxicas
fogueiras do San Xoán.
Os homes esquécense de odiar
e aprenden a amarse de verdade.
Comentarios (3) - Categoría: DATAS E ACCIÓNS PARA LEMBRAR - Publicado o 25-01-2009 19:46
# Ligazón permanente a este artigo
O XARDÍN DAS PEDRAS FLOTANTES, DE MANUEL LOURENZO GONZÁLEZ, PREMIO XERAIS DE NOVELA

Unha historia inquietante.
Unha serie de acontecementos en cadea, que arrancan na Idade Media, provoca que dous adolescentes se coñezan e namoren. Un libro maldito que condena a quen o toque. Amores prohibidos, imaxinación desbordada, presenzas funestas…, todas pezas dun puzle que van encaixando pouco a pouco.


"[...] Tras un silencio, preguntei:
- Campás, que é morrer?
Dubiou ao escoller as palabras que necesitaba:
- Xa sabes o que din, morrer é irse un pouquiño. Estás aquí e logo estás alá. É entrar nun burato negro e pasar a ser outra cousa. Unha flor, un barco, unha estrela. Ou unha pociña de chuvia. Ti que quererías ser? – Baixei a cabeza, buscando unha resposta que non atopei. El púxose serio-: Oín a Rouco. Sabes que me doe tanto coma a ti.
- Só quixera estar seguro de que non sofre.
- Diso podes estar seguro. Onde el foi, non saben o que é sufrir. Nin estar ben. Por iso están ben. É coma se durmisen.

[...]

Esa noite bicámonos por primeira vez. Entón, coñecín o sabor dos seus beizos, máis fresco ca a auga da fonte, máis doce ca as uvas da infancia, máis embriagador ca calquera licor. Bicámonos unha vez, outra vez, beixos como lúas, como flores, como bolboretas ou augamares, beixos como cancións, como raios de luz na penumbra.

[...]

- Eu non sei cal será o meu futuro. Só sei que agora estou contigo e que non desexo estar noutro lugar nin con outra persoa. Mais non sei o que pode ocorrer mañá, ti sábelo? Non se pode predicir. Nós xogamos a facer promesas como se a eternidade fose un territorio da nosa propiedade, e non o é. Só son palabras, son as palabras que dicimos porque nos gustan e porque os demais as queren oír. Pero a vida vai por onde quere, é independente das nosas palabras."

Se queredes contactar co autor este é o seu blog:


batume
Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 23-01-2009 17:33
# Ligazón permanente a este artigo
OS IRMÁNS CORAZÓN DE LEÓN, DE ASRID LINDGREN

Os irmáns Corazón de León,
Astrid Lindgren (colección Merlín, Xerais)

Dous irmáns, Ionatán e Karlos, atópanse en Nanguillala, lugar a onde voan todos os que morren. Alí deben intentar salvar o Val das Cerdeiras e o Val das Silveiras do dominio do cruel Ténguil. Aventuras con pasadizos, traidores...
Interesante historia con aventuras da creadora de Pipi Calzaslongas.


"Meteu a man por debaixo dunha das ás da pomba esacou unha pequena cápsula. E do interior desta quitou un papel envolto que era igual ó que vira cando Ionatán o quitaba do cesto e agochaba no aparador, aló na casa!
- Le de présa –impacientouse Ionatán-, bule, veña!
Sofhía leu e coa desesperación escapóuselle un salouco.
- Fixeron prisioneiro a Órvar tamén –desacougouse-. Agora xa non queda ninguén alí que poida facer algo.
Pasoulle o papel a Ionatán a quen, tras lelo, ata lle mudou a cara a peor.
- Un traidor no Val das Cedeiras –repetiu-. Quen pensas ti que pode ser?"
Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 18-01-2009 11:30
# Ligazón permanente a este artigo
O CLUB DE 1º DE BAC LE A LOBA, DE BENTO DA CRUZ



En Gostofrío, unha aldea do Barroso, bisbarra do norte de Portugal, agóchase unha historia terrible, nacida ao abeiro do lado máis escuro do ser humano. nos instintos máis primarios: o odio, a luxuria, a crueldade... Ambientada nos anos corenta e cun escenario aínda familiar: todo o mundo sabe e cala e o silencio é cómplice...

“Ao recuar, Rufina reparou nunha terceira porta, ao fondo do corredor.
- E alí?
- Está a loba.
- Que loba?
Nese instante chegaoulle aos ouvidos, como vindo de moi lonxe, unha especie de grito de alma en pena ou ouveo de lobo caído no lazo. As dúas non pararon ata que non chegaron ao final das esqueiras. Rufina sentiu a pel arrepiada, os cabelos en punta e gotas de suor fría na espiña do lombo. Salomé ría, como se aquilo fose un xogo de meniños.
- Quen fechou alí a loba? –voltou Rufina, recuperada a fala.
- O meu tío Zeferino.
- Para que?
- Para que non fuxa.
- E para que quere unha loba na casa? “
Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 10-01-2009 22:27
# Ligazón permanente a este artigo
LECTURA SOBRE CULTURAS: VIAXES CON HERÓDOTO

Viaxes con Heródoto, Ryszard Kapuscinski

O escritor polaco lévanos de viaxe por terras habitadas por pobos con diferentes culturas: India, China, Exipto, Arxelia, Senegal... Asemade vainos revelando os mundos descritos polo historiador grego Heródoto. Dúas viaxes separadas por máis de vinte séculos de diferenza;unha travesía interesante, inzada de aventuras e distintas formas de vivir e entender o mundo.

“A miña loita pola India foi, no seu primeiro asalto, unha batalla coa lingua. Comprendín que cada mundo entrañaba un misterio e que o acceso ao mesmo só o podía facilitar a lingua. Sen coñecela, ese mundo permanecería para nós insondable e incomprensible, por máis anos que pasásemos no seu interior. Máis aínda: descubrín unha relación entre ter nome e existir, pois cada vez que volvía ao hotel dábame conta de que na cidade vira tan só aquilo que sabía nomear, por exemplo lembraba unha acacia pero non a árbore que medraba xunto dela, porque descoñecía o seu nome. Nunha palabra, comprendín que canto máis vocabulario atesourase, máis cedo –e máis rico na súa inabarcable diversidade- abriríase ante min o mundo.”

“Descobre que distan os exipcios enteiramente dos demais pobos en leis, usos e costumes.
E, atento e escrupuloso, rexistra:
Alí son as mulleres as que venden, mercan e negocian publicamente, e os homes fían, cosen e tecen... Alí os homes levan a carga sobre a cabeza e as mulleres sobre os ombros. As mulleers orinan de pé, e os homes en crequenas. Para as súas necesidades retíranse ás súas casas, e saen delas comendo polas rúas, descontando que o indecoroso, por máis necesario que sexa, debe facerse ás agachadas, e que pode facerse ás claras calquera cousa indiferente.”

Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 07-01-2009 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
RELATOS DE MEDO: CANDO PETAN NA PORTA POLA NOITE

CANDO PETAN NA PORTA POLA NOITE, XABIER P. DOCAMPO

4 historias que arrepían coma aquelas que se contaban ao pé da lareira nas noites de inverno. Relatos de medo para non durmir e para homenaxear as persoas anónimas que non figuran nos libros e que son expertas en crear atmosferas de tensión e suspense.

“Non tardou en regresar cun bo brazado de leña que botou no lume da lareira. Agarrou un tallo e sentou diante de min. Daquela puiden verlle a cara por primeira vez e case caio da sorpresa: era en todo case igual á miña. Non se diferenciaba máis que no seu ollo esquerdo.”
Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 07-01-2009 18:43
# Ligazón permanente a este artigo
CONTRA VIOLENCIA POESÍA


Rescatamos estes poemas de alumnas e alumnos de 4º da ESO para este momento enchoupado en sangue.

Carballos de paz
regresan á miña ialma
co ar do serán.

Miguel García


A morte agarda na fin dun camiño
cos brazos abertos.

María Barreiro


Quen non mira pola
peneira é cego.

Fatima Fathallah


Rúas de pedras,
corren os meniños
soñando con elas.

Laura Paz


Teño medo á escuridade
ós corredores longos
ás rúas desertas
a Uxía,
a que me crave cristais nos ollos,
a tropezar,
a caer,
a non darme levantado,
e volver caer,
á soidade,
á morte,
e sobre todo
a ter medo.

Úrsula Casado


Comentarios (2) - Categoría: OBRADOIROS LITERARIOS - Publicado o 06-01-2009 13:09
# Ligazón permanente a este artigo
MORTE EN GAZA

Harold Pinter

The bombs go off
The legs go off
The heads go off
The arms go off
The feet go off
The light goes out
The heads go off
The legs go off
The lust is up
The dead are dirt
The lights go out
The dead are dust
A man bows down before another man
And sucks his lust

A relación especial

As bombas estalan
As pernas estalan
As cabezas estalan
Os brazos estalan
Os pés estalan
A luz apágase
As cabezas estalan
As pernas estalan
A luxuria crece
Os mortos están sucios
As luces apáganse
Os mortos son po
Un home inclínase ante outro home
e chupa a súa luxuria
Comentarios (2) - Categoría: POETIZÁMONOS - Publicado o 06-01-2009 13:03
# Ligazón permanente a este artigo
NOVIDADES LITERARIAS: SARDINIA BLUES, DE FLAVIO SORIGA


Illa de Sardeña, ano 2007, tres amigos apuran a vida entre pequenos roubos, noites de discoteca e relacións efémeras. Linguaxe a ritmo de blues para retratar a xuventude sarda.

“Conseguín chegar cando aínda era noite pero non vai durar moito, en poucas horas sairá o sol e as familias espertarán, prepararanse para ir á praia, pobres vidas ordenadas sen sorpresas nin desenfreos nin seducións nin noites en branco, baixo os chanzos que dan á praia e desvístome e métome na auga, non o fago nunca, nadar de noite, de verán non, en maio si, gústame moitísimo, nádase coma nun soño”
Comentarios (0) - Categoría: PARA LER - Publicado o 03-01-2009 17:44
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal