Os libros cómense

Despedimos o curso enchendo de sabores e aromas todas as mochilas viaxeiras. E como as mochilas quedaron escasas para tanta demanda, depositamos nas mans do noso alumnado lector montes de libros da nosa biblioteca. Arestora, personaxes de todo tipo circulan pola Limia: o inspector Leo Caldas, de Ollos de auga e A praia dos afogados, mais o detective Horacio Dopico, de Baixo mínimos e O cidadán do mes, están a resolver casos difíciles; Holden Caufield, de O vixía no centeo, anda á procura de si mesmo nunha sociedade hipócrita; os tres mozos de Sardinia Blues buscan converterse en heroes para salvarse da miseria moral que os rodea; o Xoán de A nosa cinza tenta sobrevivir a tanto conflito interno produto da educación represora da posguerra; as personaxes de A cabeza de Medusa deben enfrontarse a unha sociedade que desconfía das vítimas en casos de violación; Pepa a Loba é unha bandoleira convertida en mito…

Os últimos días do curso multiplicáronse os préstamos. Funcionou moi ben a idea de expoñer nas repisas das fiestras e nalgunhas mesas libros de éxito. Tamén animamos o profesorado a solicitar libros para endozar as vacacións.

Algúns dos títulos solicitados foron:

Ollos de auga e A praia dos afogados, de Domingos Villar
Baixo mínimos e O cidadán do mes, de Diego Ameixeiras
Un home que xaceu aquí, de Aníbal Malvar
Resistencia, de Rosa Aneiros
O vixía no centeo, de Salinger
A nosa cinza, de Xavier Alcalá
O diario vermello de Carlota, de Gemma Lienas
Sardinia Blues, de Flavio Soriga
El amor en los tiempos del cólera, de García Márquez
A cabeza de Medusa e Rúa Carbón, de Marilar Alexandre
O único que queda é o amor, de Agustín Fernández Paz
Pepa a Loba, de Carlos Reigosa
La fiesta del chivo, de Vargas Llosa
A esmorga e Xente ao lonxe, de Blanco – Amor
Dúas bágoas por máquina, Asústate, Merche! e A pomba e o degolado, de Fina Casalderrey
Los escarabajos vuelan al atardecer, de María Gripe
Así nacen as baleas, de Anxos Sumai
Kafka en la orilla, de Murakami
Fin de século en Palestina, de Miguel Anxo Murado
Made in Galiza, de Séchu Sende
Poetízate, de Fran Alonso
As amantes de Hamlet, de Marta Dacosta
As lágrimas de Shiva, nas súas versións galega e castelá, de César Mallorquí
Viajes con Heródoto, de Kapuscinski…
Os comedores de patacas e Que me queres, Amor?, de Manuel Rivas

E mesmo unha alumna de 4º da ESO, fan de Manuel Rivas, levou Os libros arden mal…

Feliz verán a todo o mundo, gozade da lectura!!

LECTURAS PARA DERRETERSE (NO VERÁN).
Estas son algunhas suxestións, ás que se suman as realizadas o ano pasado.
PASADE POLA BIBLIOTECA E REALIZADE O PEDIDO!!
Tamén podedes solicitar unha MOCHILA VIAXEIRA PARA O VERÁN.

VEN Á BIBLIOTECA E PIDE LIBROS PARA NAVEGAR MARES, VISITAR E COÑECER MUNDOS, SOÑAR E VIVIR AVENTURAS!!!

Rosa Aneiros vén de gañar o Premio Xerais de novela presentada baixo o título O retorno das aves e co pseudónimo Píllara, nome de ave.
O Premio Merlín de Literatura Infantil foi para Jacobo Fernández Serrano presentado baixo o lema Papude co título Mil cousas poden pasar. Libro I.

Tamén gañou Rosa Aneiros o Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura xuvenil presentada baixo o lema Ás de bolboreta e co título Ás de bolboreta.
Roubámoslle a información a na lingua de todos que, á súa vez, lla arrebatara a brétemas, de Manuel Bragado.

Para rematar esta andaina co club de lectura o ENDL e a Biblioteca agasallaron os seus integrantes cunha preciosa camiseta decorada con topónimos e un exemplar da revista No Límite.
Foron moitas as sesións compartidas con estas persoas marabillosas, sesións de diálogo, de intercambio de palabras, ideas e soños. Con elas navegamos historias, amamos uns personaxes, aborrecemos outros, investigamos, rimos. Vivimos.

Grazas por esta experiencia tan tan flipante.

A escritora Fina Casalderrey, autora de libros tan coñecidos como Dúas bágoas por máquina, Asústate, Merche, Lúas de nácara ou A pomba e o degolado entre outros, achegouse ao instituto para deleitarnos coas súas palabras. Arrancou máis dun sorriso ao profesorado e alumnado de 3º e 4º da ESO alí presentes coas súas vivencias e encheu de maxia verbal o ambiente. Primeiro foi entrevistada por un grupo de alumnas de 4º da ESO, logo dúas alumnas de 3º da ESO presentárona e, a continuación, tomou ela a palabra. Contestou algunha pregunta e, finalmente, asinou libros.

A entrevista será colgada no blog en breve.

Grazas, Fina, por estes momentos máxicos. Foi un pracer escoitarte.

Con motivo dun traballo para a materia de literatura alumnas de 4º da ESO entrevistaron a Agustín Fernández Paz, autor de libros de éxito como Corredores de sombra, Rapazas e O único que queda é o amor, libro este co que conseguiu o Premio Nacional de Literatura o ano pasado. Mirian, Úrsula, Uxía e Isabel elaboraron unha batería de preguntas que o escritor contestou amablemente.

1. Como comezou a súa traxectoria como escritor?

R. Pois o certo é que comecei tarde, un pouco por casualidade. Comecei escribindo contos para utilizar nas miñas clases, logo pasei a facelos para incluílos en materiais didácticos (os meus primeiros relatos apareceron como lecturas da serie O Noso Galego, que faciamos os do colectivo Avantar) e, finalmente, comecei a publicar dun xeito autónomo. Cadrou que dous dos meus primeiros libros levaron premios de importancia; iso fíxome descubrir que os meus libros eran ben recibidos e que tiñan lectores, e iso animoume a seguir escribindo. E ata hoxe.

Alumnado de 1º, 3º, 4º de ESO e 1º de BAC realizaron lecturas dramáticas de varios poemas de Xohana Torres (“Penélope”), Celso Emilio Ferreiro (“Inverno” e “Deitado fronte ao mar” e Chus Pato, poeta de raíces limiás (versos de A ponte das Poldras). Tamén leron varios textos de Made in Galiza de Séchu Sende: “Falar”, “Estou contigo” e “Ás veces sinto que no meu país faltan palabras”. Co gallo do decimoquinto aniversario da publicación d’A esmorga e decimoterceiro do pasamento do escritor ourensán Eduardo Blanco-Amor, tamén dramatizaron varias escenas da adaptación teatral d’A esmorga realizada pola dramaturga Begoña Muñoz Saá e Carlos Couceiro.
Agradecementos e felicitacións a: Mª José (profesora de Lingua Castelá), Raquel Trigo, Mayte, Raquel Vázquez, Néstor, Pablo, Cándido, Úrsula, Uxía, Isabel, Mirian, Miguel, Anxo, Xosé, Cristian e dúas rapazas de 1º de ESO das que non sei o nome (desculpas).
Dedicámoslle estas lecturas á nosa querida compañeira Ana Escudero, a alma da biblioteca que está a recuperarse dunha operación ósea. Bicos e apertas, Ana.

"Roubámoslle" ao blog do CPI A Picota esta nova de interese para lectores ávidos, investigadores, persoas curiosas e movidas polo interese de coñecer. O noso compañeiro Manuel Grande xa nons achegara o enlace hai tempo.

Biblioteca Dixital Mundial

Desde o pasado 21 de Abril e, a través da dirección que abaixo adxunto, pódese entrar á Biblioteca Dixital Mundial, unha iniciativa da Unesco que ofrece acceso a libros, gravados, pergamiños e un longo etc. de obras custodiadas en bibliotecas de todo o mundo.

O venres 15 de maio asistimos á inauguración da biblioteca do IES Allariz, reformada con criterio segundo as orientacións de Bibliotecas Escolares. O espazo é moi acolledor e está moi ben distribuído. Parabéns, María.

O momento máis emotivo da sesión foron as palabras que María, a responsable da biblioteca, lle dedicou á nosa querida Ana Escudero pola súa axuda desinteresada no desenvolvemento do proxecto. Agradeceulle a xenerosidade manifestada en todos os momentos e dixo, que fermosas palabras!, que con Ana aprendera o significado da palabra compartir. Ana, se estiveses alí seguro que che caería algunha bágoa.

María colleu o temón e embarcouse no proxecto con valentía pero encontrou o apoio dos compañeiros e compañeiras, da dirección, das institucións municipais e dun alumnado activo que contribuíron a que o soño se convertese en realidade. Así dá gusto.

A praia dos afogados, de Domingo Villar
De novo o inspector Leo Caldas en acción, resolvendo casos difíciles, como en Ollos de auga. Diálogos áxiles e intrigas enredadas en labirintos delitivos e ambientes mariñeiros.

“-Traballo? –interesouse o pai.
-O meu axudante –confirmou Leo Caldas, separándose uns metros e buscando o tabaco no peto antes de contestar.
-Como foi todo? –preguntou, sostendo un cigarro entre os dentes ao que lle achegou a chama do acendedor.
-Aínda estou no porto este.
-Co afogado?
-Parece que o axudaron a afogar.
-E logo?
-Ten as mans atadas.
Con certa frecuencia, os suicidas que se lanzaban á auga ataban as mans ou os pés para ter a seguridade de que se cumpriría o seu propósito.
-Puido facelo el mesmo –apuntou Leo Caldas.
-Non, inspector. Non me pregunte por que, pero o forense cre que ese home nin se suicidou nin morreu pescando troitas.
-Troitas no mar hai poucas –dixo Caldas lacónico.
-Vostede xa me entende.”

1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] ... [13]