<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?> 
<rss version="2.0"> 
<channel> 
<title>Retallos</title> 
<link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/</link> 
<description>"Un idioma é o corpo sensible dunha cultura"
(CASTELAO)</description> 
<language>ga</language> 
<webMaster>soporte@blogoteca.com</webMaster> 
<docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs> 
 <item>
   <title>NÚÑEZ SINGALA CREA VÍDEOS DE CONCIENCIACIÓN LINGÜÍSTICA</title>
   <description><![CDATA[]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=99646</link>
   <category>XERAL</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=99646#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=99646</guid>
   <pubDate>Sun, 01 May 2011 11:50:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>VISITA A PÁXINA DA COORDINADORA GALEGA DE EQUIPOS DE NORMALIZACIÓN LINGÜÍSTICA</title>
   <description><![CDATA[Non deixes de visitar esta páxina cuxo enlace atoparás aquí.Nela atoparás moita información de interese. Non esquezas visionar os vídeos de ORGULLOSOS DO NOSO,ORGULLOSOS DO GALEGO.]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=86080</link>
   <category>XERAL</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=86080#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=86080</guid>
   <pubDate>Sun, 06 Jun 2010 13:27:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>O POEMA&quot;O MAIO&quot; DE CURROS EN IMAXES CANTADO POR LUÍS EMILIO BATALLÁN</title>
   <description><![CDATA[<a href=<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UCZCm1q4Kwc&hl=es&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UCZCm1q4Kwc&hl=es&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> target=_blank class=tEnlac>O MAIO</a><br />
<u><b>AÍ VÉN O MAIO</b></u>]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=61371</link>
   <category>MÚSICA</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=61371#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=61371</guid>
   <pubDate>Tue, 05 May 2009 21:05:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>ARTIGO DE XOSÉ GRAÑA NÚÑEZ EN GALICIA HOXE</title>
   <description><![CDATA[Ímonos permitir recoller aquí parte do interesantísimo artigo que Xosé Graña Núñez escribiu hai uns días en Galicia Hoxe como resposta á intención do goberno do PP de derrogar o Decreto 124/2007:<br />
<b><i>Despois de cincocentos anos de marxinación e de discriminación da lingua vernácula, a ninguén debería escandalizar que reivindiquemos unha discriminación (neste caso positiva) para unha lingua ferida de morte que precisa de coidados intensivos... Menos falar de entelequias como "bilingüismo amable ou harmónico", de que "as linguas non se impoñen senón que se aman.." (hai amores que matan, Sr. Feijóo) e centrémonos na crúa realidade: Galicia arrastra dende hai séculos unha diglosia esquizofrénica, de tal magnitude, que a día de hoxe os cidadáns que optan por "vivir en galego" téñeno moito máis complicado do que o teñen os que optan por "vivir en castelán". Como galegos, deberíanos caer a cara de vergonza de que isto pase na nosa terra, no século XXI... <br />
Agora ben, con todo isto ser absolutamente delirante, un queda, se cabe, aínda máis desconcertado cando constata a apatía e indiferencia dalgúns estamentos sociais que en calquera país, cun mínimo de decencia, saltarían coma un resorte...Aquí, máis ca tocar a arrebato tocou a retirada. Xa se sabe, o que se mova non sae na foto... Alguén é capaz de imaxinar este escenario en Euskadi ou Cataluña; que Basagoiti lle esixa a Patxi López, no pacto de goberno, liquidar as Ikastolas, ou a un PP catalán vitorioso anunciar que vai suprimir os programas de inmersión lingüística en catalán? Pero Galicia é distinta; seguimos sendo ese pobo submiso e resignado ó que lle resulta indiferente que xoguen co máis sagrado da súa identidade. <br />
Onde está a Real Academia Galega que nin se atreve a publicar os datos do último Mapa Sociolingüístico antes do un de marzo, por temor de prexudicar... a quen? Onde está o Consello da Cultura Galega que se reúne con Feijóo sen que ninguén lle afee semellante despropósito. Onde están os departamentos de galego das universidades, a intelectualidade galega, o vello e o novo galeguismo e tantos profesionais ós que lles deu notoriedade este idioma no que tan pouco parecen crer? E que dicir do numeroso colectivo de ensinantes que comemos a conta desta lingua...? E que fan as forzas políticas e sindicais autóctonas e non autóctonas... ? Salvo honrosas e puntuais excepcións (as xeneralizacións sempre son inxustas) a anestesia funcionou e a parálise é case total. Un ten a amarga sensación de que nesta terra galaica sobra tanto "pesebrismo" como falta dignidade. <br />
A traxedia para a nosa lingua é que, a diferenza do que ocorre noutras partes, aquí pode ser atacada impunemente, sen que iso comporte un rédito electoral negativo. Isto os políticos (especialmente os dos partidos estatais) sábeno e xogan en cada momento a baza que máis lles convén. Cando toca españolismo : "no a la imposición del gallego". Cando toca galeguismo (pseudogaleguismo, diría eu) : cámbiase o "chip" e a practicar niso que se chama "diglosia invertida" ou "uso ritualizado do galego". E todos tan felices e contentos. Xa o dixo o xenial Laxeiro : ¡¡Que fermoso país, pero que carallo de xente!!</i> </b><br />
(de "UNHA LINGUA SENTENCIADA NUN PAÍS ANESTESIADO" publicado o 26-03-09)]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60999</link>
   <category>OPINIÓN</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60999#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60999</guid>
   <pubDate>Wed, 29 Apr 2009 19:11:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>A LÍNGUA SEICA TEM QUE SEDUZIR</title>
   <description><![CDATA[Está-se a fala de língua amável, dos sentimentos, cordial (e nom cardíaca polo que puidera recordar de enfarte de miocárdio, taquicardia, et cetera) e que <<ten de seduzir>>. De ir ao Dicionário achas que tal palabra, en sentido recto (nom tropológico ou figurado), aparece como tratar de enganar, corromper por meio de insinuaçons ou falsas promessas… E somente nas acepçons finais vem de significar encantar, fascinar, atrair… E no fecho “dominar a vontade de”. Com qual ficamos?<br />
As línguas imperiais nom tenhem de seduzir, estám aí como algo natural. Som as línguas B, as minoradas as que ham de enfeitiçar.<br />
O galego é a língua que muitos pais ainda falam com os seus pais, com os seus amigos, com os seus vizinhos…<br />
O espanhol é a língua que demasiados pais estám a falar com os seus filhos, com a Administraçom, em boa parte das instituiçons…<br />
Um típico caso de zoodiglossia: o galego para falar com os animais e o espanhol com as pessoas… Mas por vezes som atraizoados por sonhos diglóssicos. Mesmo semelha que as estruturas profundas seguem a ser as da língua represada…<br />
A nossa língua vem a ser umha língua simpática, deleitosa, agarimosa, afectuosa, mas de andar pola casa. Umha língua na que funcionam ininterruptamente estratégias de condescendência.<br />
O galego é língua de vassalagem, resíduo… Mas também é issa língua que emerge, como umha afogada, no meio de falares em espanhol…<br />
Há um antagonismo entre a língua da economia doméstica e a da economia formal; a língua de <<rústicos>> e a língua culta; a língua eleiçoeira e a da alta política; a má e a boa ; a útil e a inútil… Pido desculpas por ista reducçom binária.<br />
Pois que Galiza é umha naçom dependente e submetida, com um papel periférico num dos principais centros do Capitalismo Mundializado, a sua língua, o seu imaginário social, as suas representaçons, o seu mundo simbólico leva séculos num processo de assimilaçom crescente. O Galego está a ser engolido.<br />
Há, portanto, que lutar para que a nossa língua se integre (sem perdas fonológicas, semánticas e sintácticas) no mundo da lusofonia e polo direito a ser monolíngues em galego.<br />
Sabe-se que a idade dos idiomas som os primeiros anos (as palavras nascem entre mamadeiras!, que a habilidade lingüística princípia a esfumar-se arredor dos seis anos e que aos doze teria de produzir-se um domínio quase completo. Aprender quantas línguas se puder, mas a nossa somente é umha e tem ser a língua da nossa cultura (uso ista palabra em sentido antropológico ao abranguer a economia, as relaçons sociais, a política e todas as formas de pensamento). O galego tem de ser a língua do Ensino, dos meios de comunicaçom, et cetera: a língua total. Ou é que se considera, como os <<neocom>> que o desaparecimento das línguas é consoante com o progressar para a modernidade?<br />
Quando alguem di que nom é o momento oportuno para o anterior, que há que ir com jeito, pouco a pouco, pensa em verdade isso ou mais bem dá-se tempo para seguir instalado no sistema? Está muito difundida a ideologia de que a gente nom está lista, que nom se pode favorecer o ódio ao galego, que há que proceder com meiguice. Como é que o sabe? Importa também a determinaçom.<br />
O radicalizar-se a favor do monolingüismo vai levar a que os que tenhem umha visom morna, tépida, da língua se enfastiem e renunciem ao seu escaso compromisso?<br />
As interpretaçons anteriores, cheias de psicologismo, nom serám pérfidas para o porvir da língua?<br />
Claro que sempre haverá quem dizer: como é que estás a falar por mim? Som eu quem escolho a língua e marco os ritmos… Quem pode crer por mais tempo que a língua é umha questom individual, que o imaginário social e a sua expressom nom é colectivo?<br />
O poder simbólico, escrevia Pierre Bourdieu, é um poder económico, político, cultural. As palavras fam ver, crer, actuar. Mas onde é que reside o princípio dissa acçom, que condiçons sociais fam possível a eficácia das palavras? O poder das palavras desempenha-se sobre os que estám em disposiçom de as ouvir. Há toda umha complicidade entre um corpo social encarnado num corpo biológico, o do “porta-voz autorizado”, e os corpos formados para reconhecer as suas ordens. A submissom está inscrita nas posturas, nas pregas do corpo e nos automatismos do cerebro.<br />
<br />
DOMINGOS ANTÓN GARCÍA FERNÁNDEZ<br />
]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60805</link>
   <category>OPINIÓN</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60805#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60805</guid>
   <pubDate>Mon, 27 Apr 2009 14:24:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>CONTANDO...</title>
   <description><![CDATA[En febreiro algúns alumnos e alumnas de 1º e 4º de ESO actuaron como "contadores de historias" no Pazo de Cultura durante a celebración do "Salón do Libro infantil e xuvenil"<br />
<br />
VER FOTOBLOGOTECA]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60481</link>
   <category>CONTACONTOS</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60481#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/normalizacion/index.php?cod=60481</guid>
   <pubDate>Thu, 23 Apr 2009 09:40:00 +0100</pubDate>
 </item> 
</channel> 
</rss> 

