Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

A malla de Coubeira

Este ano dous mil oito
un veciño de Coubeira
dispuxo facela malla
sazoando unha sementeira.

De feita a outonía
non foi mala a colleita
pois a sazón ben axudou
e temos moi boa meda.

Senllos peteiros de móllos
xuntamos no mes da sega
despois de sega-lo a mau
co que o sol eiquí quenta.

Puxo avisos na bisbarra
taboleiros e tabernas
“O Campechán” fixo obreiros
desta maneira sinxela.

E outros mais desprevidos
saímos a toda présa
á chamada que o maquinista
co bruido deu a seña.

Unha parexa de gando
polas corredoiras leva
presta máquina de mallar
e outra o motor que brega.

Se o bo tempo acompaña
desata o bico da meda
un dos píncaros lixeiros
que é o que mellor se tén nela.

O dono da casa reparte
a xente a cada tarefa
e ós atrevidos “tragapós”(*)
remuda-los da espalladeira.

Cando vai pola metade
xa fan falla dous na meda,
un pra que achegue os móllos
outro pra que os tire á mesa.

Outro desata o vencello
e outro mete palla mesta;
oubea o bombo se o aburan
e os cabalos tercos brecan.

Decátase o que espalla
cando hai ben polvareda
de que a palla mollouse
cando se fixo a colleita.

E as mozas que atan a palla
teñen ben coidado elas
que coa entrega do móllo
non lles meta algún as tentas.

Ou se o palleireiro vello
coa forcada nas canelas
lle arremetes nos fociños
...andas o palleiro ás présas!.

E a limpadora de mau
máis ben que teña cerca
pra que non se ande moi lonxe
a contravento coas cestas.

Afogaron a máquina
para que a xente beba
auga e viño nunha malla
e a costume non se perda.

E coller moitas ameixas
peras, ou mazás da sega
polos cómaros das hortas
que están ateigados delas.

E estirar un pouco as pernas
tumbándo-nos polas herbas
esculcando nas rapazas
que ás sombras se achegan.

Contando contos dos mozos
que coñeceron nas festas
ou das feiras que hai nas vilas
...de vestidos que elas mercan.

Ferrados de trigo limpo
que na tina de madeira
se palean cada ano
pró pan e paga-las rendas.

Feita de contado a malla
remátase cas aveas
e o palleiro cas barandas
chombado e sen goteiras.

Algún grau entre os recaños
debican pitas marelas
cando se recolle a eira
...da malla xa nada queda!.

Gaitas da “Pena do Golpe”
que no ermo salouquean
airiños enmeigadores
tran-nos bailes que cimbrean.

A lúa entre lusco e fusco
nos piñeiros se enguedella
na meiguice de Coubeira,
...praceres da Nosa Terra!.

Viva Coubeira!
Que viva quen toca!

Viva Galiza!
Que viva a Nosa Terra!

(*)Xente que recolle a palla na espalladeira, que é onde máis pó hai.

Coubeira-Mondañedo
Para o meu entrañábel amigo Aladino "do Campechán", sinceramente.
Verán do 2008
Pepe Noriega
Comentarios (0) - Categoría: VERSIÑOS MEUS - Publicado o 24-09-2008 21:54
Ligazón permanente a este artigo
Refraneiro nº 15
65
Ai! miña neniña
que cansadiña che veño,
trai-me un tallo para sentarme
que de pé non che me teño.

66
San Miguel
das uvas maduras,
canto me tardas
e pouco me duras.

67
Una pulga me ha picado
en la punta del ombligo,
si me pica más abajo
estaba el mundo perdido.

68
¡Suerte te de Dios hombre!,
...que el saber poco te vale.

69
El que no come
por no haber comido
¡...no corre peligro!

70
¿Cielo empedrado?
...suelo mojado.
Comentarios (0) - Categoría: RECOLLEITA DE REFRÁS - Publicado o 23-09-2008 11:35
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/