Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

Relación de páxinas WEB de Mondoñedo
* Amigos de la Ciudad de Mondoñedo
* Museo das zocas
* A Casa de Mañas
* Canteiras Licho
* Fran Bouso
* O Portal de Mondoñedo
* A Taberna do Valeco
* O Recunchiño
* Miscelánea Mindoniense
* Mindonium
* A primeira Web Mindoniense
* Taxi Mindoniense

[Para entrar nelas prema en cadansúa]

Desexamos que sexan do seu agrado.

Comentarios (0) - Categoría: PÁXINAS MINDONIENSES - Publicado o 27-02-2009 22:28
Ligazón permanente a este artigo
O PERCHERON

Xa estaredes enterados
da vida do percherón,
que levaba trinta anos
cobrando a xubilación.

Un día pola mañán
non probou nin a cebada,
foron chamar a Don Pablo
¡a saber o que lle pasaba!.

Desque o miróu díxolles:
eu voubos desenganar,
o poltro ta moi enfermo
xa non lle vóu recetar.

O que podedes facer,
(que non me parece mal)
chamade a Don Saturnino
haber si vos dí igual.

Chámaron a Don Saturnino,
miróuno moi ben mirado
pero logo lle notóu
que xa estaba enqueixelado.

Non lle tedes que facer!.
Non gastedes máis diñeiro,
se non vos creedes en min
chamade o manciñeiro.

Chaman a “Antoño de Seixo”
que xa lles dixo o chegar:
Atrás dos vitirinarios
non sei que veño buscar!

Ben pode ter conxestión
ou pode ser pulmonía.
Ó ter os ollos cerrados
tamén pode ser “manía”.

Quixo poñelo de pé
pero non se levantaba,
facía máis de seis horas
que o percherón xa finara.

O que podedes facer
dixo Antoño mais tranquilo:
só ás vosas amistades
debérades repartilo.

Escomezade polo pedaño!
díxolles o repartidor,
e levádelle o solomillo
por ser o anaco millor.

E ós veciños do pedaño
non os trataron tan mal,
que lles deron un lacón
do percheron semental.

Un xamón veuno buscar
Demetrio na furgoneta,
repartíu prás tres tabernas,
pró “Gorrete” e máis prá “Jeta”.

“Xosé de Xorxe” e máis David,
Dulcideio e Xosé María,
foron buscar os miudos
entre os catro á parcería.

Prá “Sevilla” e prá “Sidoro”
e máis prá Xosé Ramón,
o fillo de “Pardiñeira”
levóu o outro lacón.

Tamén “Ramón de Murado”
a cabeza foi pedir,
e despois cos seus cuñados
non a quixo repartir.

E “Xesús do Camaruxo”
non probóu o percherón,
porque dixo que non iba
buscar a súa ración.

A pel hanlla dar a “Seixo”
porque xa a tén ben gañada,
cando foi ver o cabalo
tampouco non cobróu nada.

E dixo o repartidor:
O pescozo e prá “Falcón”,
(acordóuse que sacara
do canal ó percherón).

Os veciños do “Castro”
foron máis espabilados,
levaron prá repartir
as costelas dos dous lados.

O fillo de “Magín”
e máis “Lino da Penela”,
foron reclamar ó “Castro”
duas raciós de costela.

Pró barrio de San Andrés
mandaron outro xamón,
non fai falla decir quén
meteu recomendación.

“Basanta” por infeliz
non levou a mellor ración,
porque lle deixaron o rabo
do semental percherón.

Xa sei que moitos veciños,
do reparto, as queixas dan,
porque os había máis cerca
sen chegar a “Padriñán”.

Teñen que darse de conta
que non é cousa impropia;
haberá que respectar
ó mandamáis da parroquia.

No Lodeiro quedan todos
sen proba-lo percherón.
De protesta van facer
unha gran manifestación.

Os que quedan sen nada
xa non poden discutir,
a pouca carne, prá moitos,
e moi mala de repartir.

Pra deixalos a todos contentos
houbo de ser moi amable.
Se non vai ben repartido
“O Pito” foi o culpable.

Bernabel
Comentarios (0) - Categoría: RECOLLEITA DE VERSOS - Publicado o 27-02-2009 11:31
Ligazón permanente a este artigo
O POLTRO DO MUIÑEIRO

Este caso que vos conto
pasou alí no “Ludeiro”,
que se víu moi aburrido
o poltro do muiñeiro.

Tan aburrido se víu
que sen esperar máis nada,
tiróuse el só na presa
co ramal i a cabezada.

Enteráronse os veciños
do accidente que pasara,
deseguida saliu “ O Polo”
coa noticia prá “Seara”.

Vídevos agora mesmo
e traguede un adibal,
que se tiróu de aburrido
o percherón no canal.

Eran vintecinco homes
tirando polo cabalo,
pesaba “corenta kilos”
e non o deron sacado.

Chegóu o xenro d´o “Pito”
correndo dende a Retorta,
prá lle achicar a iauga
e que pechase a comporta.

Prá que saíse polos seus pés
púxolle a escada na veira,
intentóuno varias veces
pero non houbo maneira.

Unha escada pró cabalo?.
Eso é cousa dun tolo,
se lle puxera cebada
había subir el solo.

Ó lugar do accidente
chegóu “Xosé de Falcón”,
traguía a carroceta
prá sacar o percherón.

Dous adibales dobrados
fan-nos falla prá amarralo.
-Asentade a carroceta,
senon non poido sacalo.

Enganchóuno coa pluma
prá podelo levantar,
inda que era “moito peso”
por fin, logrouno sacar.

O subilo coa pluma
foi unha cousa ideal.
“Falcón”salvóulle a vida
a este percherón semental.

Bernabel
Comentarios (0) - Categoría: RECOLLEITA DE VERSOS - Publicado o 27-02-2009 09:26
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/