Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

VERSIÑOS (I)

Fermosas ilustracións que nos amosa Dulce María Fernández-Noriega Balsa dun agasallo que lle fixeron a Alba Sierra Fernández-Noriega derradeiramente.

Moitísimas grazas ao autor de tan exquisito agasallo e a Dulce i a Alba por facernolo chegar.

É unha ledicia!

Comentarios (0) - Categoría: UN POUQUIÑO DE TODO - Publicado o 11-07-2013 22:20
Ligazón permanente a este artigo
In conspectu maris

(Pra Xulio Sigüenza)

-Mociña, ¡que desmarcados
penedos, cubertos de auga!
-Seixiño, do sol ferido,
lembra a estreliña da ialba.
-¿Tu queres ver? ¡Mar de fondo
i o demo ceibo na barra!
-Vin na folla dunha rosa
tremelucindo unha bágoa:
-¡Olgas!
-Loureiriños verdes
ó redor da miña casa.
-Gueivotas!
-Os meus amores
traen ós merlos nas palmas.
-Conchas!
-Mellor cabrinfollos
e recendentes azaias.
-As dornas.
-¡As ermidiñas!
-O sol.
-As sombras das pravias!
…………………………………
…………………………………
-Pois da beiramar renegas,
¿de que ermo sitio es, rapaza?
-Nacer, nacín en Corvelle;
pro teño os ollos na Graña.
"Aldeíña serrana,
¡aldeíña da Graña!,
donde se dan os bos mozos
com´os salgueiros na lama..."

“Do Ermo”
Antonio Noriega Varela

Comentarios (1) - Categoría: A. NORIEGA VARELA(Obra en Galego) - Publicado o 10-03-2013 20:30
Ligazón permanente a este artigo
A Saudade

(Tortura, con punzante delicia)

Sol a queima, i auga a molla,
i anda a probiña sen guía,
buscando quen a recolla,
desque morreu Rosalía.
Pisa cardos, pisa abrollos,
i a penas o sol se pon,
coas lagrimiñas nos ollos
entra no meu corazón.
Vén, de mansiño, coa lúa...
¡Dios sabe de donde chega!
Portugal dice que é súa,
i as brétemas que é gallega.
¡I a enmeigadora sorrí!,
méntre-la festexo eu,
porque se demora aquí,
si é certo que alá naceu.
¡Hai nestes ermos lugares
branca ermida!,
i us penedos, i us pinares,
que lle cautivan a vida...
Sol a queima, i auga a molla,
i anda a probiña sen guía,
buscando quen a recolla,
desque morreu Rosalía.

“Do Ermo”
Antonio Noriega Varela

Comentarios (0) - Categoría: A. NORIEGA VARELA(Obra en Galego) - Publicado o 10-03-2013 19:54
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/