Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

A brétema

(Prá miña filla Cándida)

A brétema, ¿tu sabes?, é ceguiña:
os piñeirales pouco a pouco explora,
i anda sempre descalza, e si se espiña,
sangrar, non sangra; pero chorar, chora...

¡Chora copiosamente a pobresiña!,
como chorou Jesús, cal chora a aurora;
i en maus do sol é cada lagrimiña
derramada, unha estrela briladora...

¡Lagrimiñas preciosas!, recollelas
mil veces se me ocurre, pra con elas
facer... (si xa non soño, ¿que eu faría?)

¿unha sarta me pides? Lograreina,
¡como un rei a quixera pra unha reina!,
como nunca se veu na xoiería.

“Do Ermo”
Antonio Noriega Varela
Comentarios (0) - Categoría: A. NORIEGA VARELA(Obra en Galego) - Publicado o 01-01-2014 21:08
Ligazón permanente a este artigo
TIÑA RAZÓN O QUE DAS ZOCAS DIXO

Tiña razón o que das zocas dixo
que llas daban ó demo e non as quixo:
o demo anda descalzo de pé e perna,
ou con alparagatas se goberna.
Máis ¿que zocas lle daban?, ¿das chinelas?,
¿das cubertas, quizá? ¡Donde irán elas!
Chairego, si ás que calzas non se chama,
víñanme ben a min pra tripar lama.

Hai que vivir na aldea e ver camiños;
¡metinme nun rosal hastra os fuciños!
-Tu te-las zocas novas e aínda campas;
as miñas xa fenderon i están lampas.
-Chairego, ¡pago a parva, si me trocas
polas miñas zoquiñas as túas zocas!
-Entérrome na lama hastra as orellas,
¡trócame as zocas novas polas vellas!

“Do Ermo”
Antonio Noriega Varela


Comentarios (0) - Categoría: A. NORIEGA VARELA(Obra en Galego) - Publicado o 20-10-2013 12:43
Ligazón permanente a este artigo
Pro mago da “Vallibria”

Mago, meigo, ou feiteceiro:
xa en balde a esquiliña túa
Ó Galopín das Mariñas
raiolas de sol lle anuncia
pra que apañe máis castañas
das que anazcou por San Lucas.

O Galopín das Mariñas
finouse das molladuras,
i as levadas e traídas
que con el foron de tuna
(agás a que bota as cartas),
¡todas che arriman a culpa!.

Eu son a dos pajaritos
sabios: presteille unha alcuza
ó defuntiño, e parece
que cha vendeu, sin ser súa...
¡Non a perdas, nin ma croques!
e sinón... ¡verás que rumba
bailamos os dous!...

¿I os graxos?
¡Queren comerche a asadura!;
mais saberás, argalleiro,
que aínda hai “carcas” que te chufan
“por lo bien” que enveredache
inocentes criaturas,
pra que coa iauga “al pescuezo”
renegasen das San Lucas.

(A moza dos paxariños
aquí esgallouse a pruma).

“Do Ermo”
Antonio Noriega Varela
As san Lucas 2013

Comentarios (0) - Categoría: A. NORIEGA VARELA(Obra en Galego) - Publicado o 20-10-2013 12:41
Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [3] [4] [5] 6 [7] [8] [9] ... [121]
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/