Finalmente o blogue foi exonerado pero non "indultado" por unha das partes implicadas. E por un rogo desta persoa, continúa pechado.

Ábresen logo dous novos na escola:

Normalización Lingüística e

E. Física Campolongo


O meu persoal é:

Milprimaveras


15-04-2012

A polémica pancarta xa está no cole



De 5 de octubre de 2011

Defensa do Ensino Público


Iniciativa Sermos Galiza

Lois Pereiro

X.M. Pintos

O galego na Admin. Educativa
De



Normás ortográficas do Galego





Decreto do Galego 79/2010

O noso perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Cross de Vilaverde-Mourente 2011

Algúns dos participantes do CEIP Campolongo no XVII CROSS ESCOLAR organizado polo CEIP Vilaverde-Mourente

A carreira organizouse o sábado día 18 de xuño, a partir das 10 da mañá.
Houbo probas para os nenos e nenas de Educación Infantil (3,4 e 5 anos) e tamén para as categorías pre-benxamín (1º e 2º), benxamín (3º e 4º) e alevín ( 5º e 6º).

Na categoría benxamín gañou o alumno,do noso cole, de 4ºA Luís Guillermo Bouzas Azcueta. No posto 5º e 7º quedaron Santiago Brea González e Alexandre Aboal Sancristán.

O trofeo da foto é o agasallo que nos deron por participar na carreira.

Noraboa a todos os participantes e especial o noso gran campión. Xa é o segundo ano que gaña esta carreira.
Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 22-06-2011 07:49
# Ligazón permanente a este artigo
Toque de dedos
Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 03-02-2011 21:51
# Ligazón permanente a este artigo
Cros Vilaverde-Mourente


Os rapaces do CEIP Campolongo tamén participaron na XVI Edicion do Cros Escolar do colexio Vilaverde.
Tendo xa algunhas fotos e cos listados das carreiras que nos vai aportar a organización podemos adiantar que acadamos o 1º posto na carreira masculina dos do Ciclo Medio, na que gañou o alumno de 3º A, Luís Guillermo Bouzas Azcueta, e logo tamén acadouse un 4º posto nas de 1º Ciclo, e un 5º posto nas de 3º ciclo. Cando teñamos os listados poremos correctamente os seus nomes.
Nós dende aquí felicitamos a tódolos participantes por facelo moi ben e por participar nunha actividade deportiva que brinda un pouco de saúde e alegría neste final de curso.


Nesta primeira foto de grupo non están todos os que foron, pois algúns fomos xuntos pero outros foron aparecendo ós poucos en Vilaverde, lugar da carreira

No vídeo pódese ver a carreira dos de 2º ciclo
, tanto feminino como masculino.


Comentarios (3) - Categoría: Deportes - Publicado o 21-06-2010 00:19
# Ligazón permanente a este artigo
IX Día do Baloncesto na rúa. 3x3
O clube C. Baloncesto Arxil organizou a novena edición do Día do Baloncesto na Rúa.Participaron un total de 664 xogadores, cun total de 173 equipos de alumnos de Primaria. Os colexios participantes este ano foron: Campolongo, Colexio Calasancias, Doroteas, San José, San Benito de Lérez, Manuel Vidal Portela, Froebel e Virgen de la O.


O noso centro, Campolongo, participou cun total de 75 alumnos, todos os de 6º. Os nomes dos equipos foron nomes todos de aves e paxaros: Gaivotas, Carrizos, Xílgaros, Peghas, Corvos, Lavandeiras, Chascos, Petos, Bubelas, Cucos, Curuxas, Papuxas, Rulas, Ferreiriños, Lúganos, e Merlos.


Comentarios (1) - Categoría: Deportes - Publicado o 18-06-2010 07:07
# Ligazón permanente a este artigo
Tenis de mesa
Xa podemos practicar o tenis de mesa no colexio. Grazas a ANPA poidemos mercar esta mesa tan chula que vedes nas fotos. Agora témola que coidar para que gozar dela durante moitos anos.

Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 14-06-2010 18:38
# Ligazón permanente a este artigo
Xogos de quecemento e de iniciación a loita
Xogos de quecemento




Xogos de loita


Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 28-04-2010 06:06
# Ligazón permanente a este artigo
Fotos da xornada Loita Olímpica
Fotos feita no curso 2009-2010, na xornada de Loita Olímpica no noso colexio.




Ver xogos de quecemento en vídeo.
Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 27-04-2010 16:08
# Ligazón permanente a este artigo
Traballo de bádminton
De Xadrez


Traballo de Laura (6ºA) presentado para a segunda avaliación en E. Física
Comentarios (1) - Categoría: Deportes - Publicado o 26-03-2010 12:40
# Ligazón permanente a este artigo
Voleibol

HISTORIA DO VOLEIBOL


O voleibol foi creado en 1895 por William G. Morgan. Era entón director de Educación
Física no YMCA (asociación de mozos cristiáns) do Holyoke College, no estado de Massachusetts, e establecera, desenvolvido e dirixido, un basto programa de exercicios e de clases deportivas masculinas para adultos. Deuse conta de que precisaba dalgún xogo de entretemento e competición á vez para variar o seu programa, e non dispoñendo de máis que do baloncesto, creado catro anos antes (1891), botou man dos seus propios métodos e experiencias prácticas para crear un novo xogo.
Morgan descobre así as súas primeiras investigacións: "O tenis presentouse en primeiro lugar ante min, pero precisaba raquetas, pelotas, unha rede e demais equipo. Deste xeito, foi descartado. Con todo, a idea dunha rede parecía boa. Elevámola ao redor duns 6 pés e 6 polgadas do chan, é dicir, xusto por encima da cabeza dun home medio. Debiamos ter un balón e entre aqueles que probaramos, tiñamos a vexiga (cámara) do balón de baloncesto. Pero revelouse demasiado lixeiro e demasiado lento; entón probamos co balón de baloncesto mesmo, pero era demasiado grande e pesado. Deste xeito vímonos/vímosmos obrigados a facer construír un balón de coiro coa cámara de caucho que pesaba entre 9 e 12 onzas".
As regras iniciais e os conceptos de base foron establecidos: a MINTONETTE, primeiro nome co que se lle bautizou, nacera.
O profesor HALSTEAD chama a atención sobre a "batida" ou a fase activa do lanzamento, e propón o nome de VOLLEYBALL "" (volley, voo; ball, balón).
Grazas ao YMCA o xogo de voleibol foi introducido en Canadá e en moitos países: Elwood S. BROWN nas Filipinas, J. Oward CROCKER en Chinesa, Frank H. BROWN en Xapón, o doutor
J. H. GRAY en Birmania, en Chinesa, en Europa (1917), en África e en Asia.
Os primeiros campionatos nacionais de voleibol tiveron lugar nos Estados Unidos en 1922, e é en 1928 cando se crea o USVA: a United States Volleyball Association.
En 1938 establecéronse uns contactos internacionais entre Polonia e Francia. Desgraciadamente, a segunda Guerra Mundial interrompeu as entrevistas. Soamente a finais de 1945 foi posible establecer novas relacións. Pola súa banda, o doutor Harold T. Friermood, entón membro do YMCA e moi pronto secretario da USVA, intentou establecer outra vez as relacións internacionais e fixo difundir algunhas obras sobre o voleibol.
En 1946, con ocasión dun partido internacional entre Checoslovaquia e Francia en Praga, baixo o impulso da Federación Francesa de Voleibol, organizouse unha reunión nunha cervexería Foron invitados o presidente da federación Polaca M. WIOKYLLO e MM. LIBAUD, BABIN e AUJARD por parte de Francia, HAVER, STOLZ, SPIRIT, CABALKA, SZERENETA, KROTSKY e PULKRAB por parte de Checoslovaquia.
Decidiuse organizar un Congreso Constitutivo en Parides para 1947. O Sr. Libaud e a Federación Francesa foron encargados de poñer en pé esta organización e de axudar á formación das federacións nacionais de Bélxica , Países Baixos, Luxemburgo e Suíza
As 13 Federacións presentes neste Congreso estableceron os estatutos e regulamentos das Federacións Internacionais de Voleibol, e puxeron en concordancia as regras de xogo americanas e europeas.
Mentres tanto en Xapón e na maior parte dos países asiáticos, o xogo era practicado por nove xogadores (nine men system) sobre un taboleiro de 11x21 metros. Con todo, no Congreso de Florencia en 1955, a Federación Xaponesa decidiu introducir aos poucos as regras internacionais no seu país e en toda Asia.
Elixiuse un despacho do que a presidencia foi confiada ao Sr. LIBAUD, e a secretaría ao Sr. LENOIR, fixándose a sé en Parides.
O primeiro campionato de Europa tivo lugar en Roma en 1948, e o primeiro Campionato do Mundo en Praga en 1949.
Paralelamente á posta en funcionamento desta organización, realizáronse numerosas demandas para a inscrición do Voleibol nos Xogos Olímpicos. Grazas á Federación Búlgara, a dirección da
Federación Internacional de Voleibol tivo ocasión de presentar un torneo en Sofía (1957), durante a sesión do Comité Olímpico Internacional. Un gran número de membros das máis altas instancias deportivas asistiu á final, que foi unha magnífica demostración.
O voleibol foi recoñecido deporte olímpico sete anos mais tarde (1964), cando foi inscrito no programa dos Xogos Olímpicos de Tokio, nun principio coa participación de 16 equipos masculinos e, finalmente, coa axuda dos membros xaponeses da Federación Internacional de Voleibol, con dez equipos masculinos e seis femininos. O número de seis equipos femininos pasou a oito para os Xogos Olímpicos de México.
Máis tarde, grazas á gran comprensión do Sr. Avery BRUNDAGE, Presidente, e aos membros do COI, así como do Comité de Organización dos JJ.OO. de Munich, o voleibol puido estar representado por doce equipos masculinos e oito femininos, cifras que deberon ser mantidas en razón da gran notoriedade deste deporte: 115 Federacións Nacionais afiliadas, máis de 45 millóns de practicantes no mundo, e a facilidade dada por estes números para a organización dos torneos olímpicos de 1972. O noso desexo era obter unha fórmula máis equitativa con vinte equipos, máis en consonancia coas nosas necesidades de divisións intercontinentais
Con motivo da súa terceira participación nos JJ.OO. a Federación Internacional a alcanzado a súa plena madurez administrativa e deportiva.
Este resultado foi obtido polo traballo de cada un, calquera que sexa a súa rama de actividade, pero sobre todo polo espírito de colaboración, de solidariedade e de amizade que foi sempre a base das relacións entre dirixentes, técnicos e xogadores.

DEFINICION E DESCRIPCION SOBRE O VOLEIBOL:

DEFINICION:
É un deporte que enfronta a dous equipos que se opoñen enviándose unha pelota coas mans por enriba dunha rede tendida horizontalmente.
As orixes do voleibol se sitúan ao final do século XIX en E.Ou.A .Este deporte en plena expansión ten o maior número de practicantes do mundo. Os principais países son Japon e sobre todo os países do leste de Europa do leste (principalmente en Rusia e Polonia).
O partido xógase en tres mangas que se gañan ao alcanzar os 15 puntos (unha diferenza de dous puntos é necesaria despois do empate a 14). Os puntos só os poden marcar o equipo que efectuou o saque. Cada equipo está formado de seis xogadores de campo e ata seis suplentes. Os xogadores só poden dar dous pases (ou sexa, tres contactos,)antes de enviar a pelota ao campo contrario. O punto pérdese cando a pelota toca o chan no propio campo ou cando se envía fóra do terreo. A pelota debe golpearse coas mans ou calquera outra parte do corpo situada por encima da cintura. Os saques flotantes, moi de moda, caracterízanse por unha traxectoria da pelota vacilante, como unha “folla morta”, que fai moi difícil a súa recepción.
O voleibol como deporte olímpico pasou a formar parte en 1964 e está rexido a nivel mundial pola Federación internacional de voleibol, que se constituíu en Paris en 1947,e conta con preto de 110 países afiliados . O primeiro campionato mundial celebrouse en 1949.
DESCRIPCION BREVE:
Básica
O voleibol é un deporte colectivo que pode xogarse tanto ao aire libre como en interiores.
O terreo de xogo é un rectángulo de 18·9 metros, dividido en dúas partes iguais por unha liña central.
A tres metros desta sitúase a liña de ataque, a cal delimita a zona ofensiva.
A rede varía de altura. En homes mide 2,43 m. e en mulleres, 2,24 m. Na parte superior da atópanse dúas varas que sobresaen 0,80 .. e delimitan o espazo por onde ha de pasar o balón.
Ao final do terreo, áchase a zona de servizo, cun ancho de tres metros.
Cada un dos equipos que se enfrontan está formado por seis xogadores no terreo de xogo e un máximo de seis suplentes.
A rotación
Antes de empezar cada set, os dous equipos deben dar a orde de rotación. Este consiste en situar aos xogadores nunha posición determinada no campo. O terreo de xogo divídese imaxinariamente en dúas zonas: de ataque e de defensa. Antes de cada servizo (saque), atoparemos tres atacantes e tres defensas.
Os atacantes ocuparán, da dereita a esquerda, as posicións 2,3 e 4. Os defensas, as 1,6 e 5. A orde de rotación será sempre o entregado antes de cada set, sendo o seu incumprimento motivo de falta. Logo de cada recuperación de servizo, o equipo haberá de cambiar de posicións seguindo o sentido das agullas do reloxo. O xogador que ocupaba a zona 4, na seguinte rotación deberá ocupar a zona 3, e así sucesivamente.
A rotación só se ha de manterse no momento do servizo, pois unha vez estea o balón en xogo pódese facer todos os cambios de posición que se queiran. Durante o xogo, no entanto, unicamente os dianteiros poden atacar o balón ou bloquealo. Si un defensa realizase tales accións, consideraríase falta (exceptuando remates desde atrás da liña de ataca ).

O xogo

O balón ponse en xogo a través de servizo, o cal non ha de tocar a rede pero si pasar entre as varas e caer dentro do campo contrario.
Unha vez feito servizo, cada equipo pode efectuar, como máximo, tres toques. O primeiro chámase recepción e adóitase realizar cun pase de antebrazos cara ao colocador; o segundo é o de colocación, efectuando normalmente cun pase de dedos, e o terceiro é o remate.
Considérase falta si o equipo realiza catro toques ( si o balón toca primeiro no bloqueo, pódense realizar aínda tres toques ).
Soamente pode sumar puntos o equipo que posúe o servizo. Así, si realízase un punto sen ter o servizo, prodúcese unha recuperación de balón (cambio de servizo).
Obtense punto cando se consegue que o balón toque o chan do equipo contrario ou que o equipo adversario comete falta.

Entre as diversas faltas temos:

* Retención: cando o balón non se golpea senón que se empuxa ou conduce.

* Dobres: realizar dous ou máis golpes nunha mesma acción por un xogado (exceptúase na recepción do servizo ou no bloqueo).

* Invasión: pasar ao campo contrario

* Tocar a rede.

* Cando o balón toca o chan do campo propio.

* Rematar o balón cando está no campo contrario

* Efectuar un saque que non vaia directo ao campo "inimigo".

Final...


Un equipo gaña o encontro cando consegue tres sets, o que permite que se poidan xogar ata cinco sets. Conséguese o set cando se chega a 15 puntos, sacando dous puntos de vantaxe, como mínimo, ao equipo contrario. Si non fóra así, seguiríase xogando ata que se gañase por dous puntos de vantaxe, pero só ata chegar alos 17 puntos. Nesta puntuación, gáñase o set aínda non tendo dous punto de vantaxe. Así, por exemplo, pódese gañar o set cun resultado de 17-16. No quinto set, conséguese punto sempre que cometa falta o equipo contrario, e aínda que non posúa o servizo.
Encontros
Os encontros de voleibol están dirixidos por un primeiro árbitro, un segundo árbitro, un anotador e dous xuíces de liña que forman o equipo arbitral. O primeiro árbitro é o director do xogo e quen toma as decisións finais. O segundo árbitro fai as funcións de auxiliar e encárgase de controlar a rede, a liña central e as posibles faltas de rotación dos equipos. A función do anotador é levar a acta do encontro, mentres que os xuíces de liña encárganse de vixiar as liñas de fondo e as laterais máis próximos a eles.
 

XESTOS TÉCNICOS


Antebrazos (ou toque de antebrazos):


É o xesto que se realiza na recepción e o que se intenta facer na defensa. Consiste basicamente en varias fases:
- O primeiro e case o máis importante é estar perfectamente parados. Polo tanto, temos que movernos rapidamente cara ao balón e intentar estar parados antes de golpealo.
- Despois temos que situar os pés a unha distancia un pouco máis grande que a anchura dos ombreiros. Realizamos unha flexión de pernas e colocamos o corpo levemente cara a adiante, case caéndonos. Ten que parecer coma se estivésemos sentados nunha cadeira imaxinaria.
- Colocamos os brazos completamente estendidos e máis ou menos paralelos ás coxas.
- Finalmente facemos coma se levantásemonos/levantásemosmos desa cadeira imaxinaria dando un paso para adiante e golpeamos o balón cos dous antebrazos (NON coas bonecas). Realízase un golpe seco pero non brusco, sempre acompañando o balón coas pernas (segundo levantámosmos/levantámonos da cadeira").

Balón:

Elemento imprescindible no xogo, xa que a finalidade do voleibol é que toque o chan contrario. É, naturalmente, esférico, cunha cuberta de coiro flexible e cor uniforme e claro. A lonxitude da súa circunferencia é de 65/67cm e pesa 260/280gr. A presión interior é duns 300mbar. En partidos internacionais e de División de Honor e Primeira División úsase o sistema de 3 balóns (sistema parecido ao que se usa no tenis), que requiren varios recogebalones.

Bloqueo:

Acción defensiva e ata algunhas veces ofensiva (e que non se contabiliza como toque que se desenvolve na rede, e cuxa finalidade é impedir que os contrarios rematen comodamente Os xogadores que bloquean intentan formar unha especie de parede por encima da rede cos seus brazos e as súas mans. Os bloqueadores poden pasar as mans por encima da rede e invadir o campo contrario a condición de que non interrompan ao rematador; é dicir, que non lle molesten ata que non golpee o balón. Si os bloqueadores tocan o balón antes que o rematador cando o balón aínda está no campo deste último, considerarase falta a favor do equipo que estaba rematando. Unha técnica empregada polos rematadores é rematar cara a fóra ou contra o bloqueo intentando conseguir un block-out, isto é, que o balón se vaia fose pola forza do remate e xusto logo de tocar no bloqueo.

Dedos (ou toque de dedos):

É o xesto típico do colocador (no segundo toque), aínda que se usa tamén no terceiro toque e desde fai uns 3 ó 4 anos que se fixo legal tamén se usa moito no primeiro toque. É o toque que só se realiza cando nos chega o balón dunha forma relativamente cómoda, debido á gran limpeza que require este toque para que non sexa considerado como falta (si é segundo toque, xa que no primeiro toque permítese todo menos coller o balón). O xesto completo é basicamente así:
- O xogador, xa sen desprazarse polo campo, coloca os pés a unha distancia similar á anchura dos ombreiros.
- Flexiona levemente os xeonllos.
- Coloca os brazos tamén flexionados de tal xeito que queden as súas dúas mans por encima da cabeza.
- As mans formarán unha especie de copa de maneira que os dedos polgar e índice de cada man formen unha especie de triángulo, sendo os 2 dedos índice 2 dos lados, e os 2 polgares o terceiro lado (base do triángulo).
- O golpeo realizarase unicamente coas xemas dos dedos, e normalmente con só 3 ó 4 dedos de cada man.
- Acompañaremos o golpe coa extensión das pernas e, si necesitámosmos/necesitámonos máis forza, acabaremos cun pequeno saltito.
Existen outras modalidades de toque de dedos, tales como o toque de dedos en suspensión (que se realiza igual pero en salto, é dicir que non hai axuda da extensión das pernas para lanzar o balón) ou o toque de dedos a unha man (o cal adoita ser en suspensión, pero só se usa unha man; require un toque máis seco, sen tanto acompañamento).

Rede: Elemento de xogo imprescindible, que se coloca sobre a liña que divide os dous campos. As súas dimensións son duns 9.5m de ancho (xa que ten que ser un pouco máis ancha que a anchura do propio campo) por 1m de alto. No seu parte superior está a cinta, que é unha banda de lona de 5cm de ancho. Tamén ten dúas bandas laterais, situadas sobre os laterais do campo, con senllas varillas ou antenas. A altura da rede dependerá da competición.

Remate: Acción ofensiva do xogo que consiste en intentar facer que o balón caia no chan contrario mediante un forte golpeo coa man sobre el. O xesto realízase no aire (nun salto), e normalmente preto da rede e de terceiro toque.

Saque:

É a posta en xogo do balón, e é o único xeito de iniciar un punto. Realízaa o xogador que na rotación estea na zona 1, realizándoo desde a zona de saque e golpeando ao balón coa man ou cun brazo (non é válido con ningunha outra parte do corpo). O xogador ten 5 segundos despois do pitido do árbitro.

Toque:

É calquera contacto co balón, aínda que se refire principalmente ao toque de dedos e ao toque de antebrazos. Cada distinto toque forma parte dun xesto diferente. En xogo só son permitidos 3 toques (chamados primeiro toque, segundo toque e terceiro toque), e o bloqueo non conta como toque.
 


Partido de voleibol


Comentarios (1) - Categoría: Deportes - Publicado o 04-03-2010 08:02
# Ligazón permanente a este artigo
Bádminton. Historia
  
  1 Historia


O bádminton ten as súas orixes, fai máis de 300 anos na India, onde se dicía “poona”. Máis tarde, no ano 1860, foi adoptado polos xenerais do exército inglés, que uno década máis tarde levárono a Bádminton, de onde deriva o seu nome actual, e a partir do 1873 este deporte empezou a ter importancia.
 
            A partir de entón, o bádminton ha ter unha ampla difusión en todo o mundo. Pero certamente, onde ha ter máis éxito é ao Asia, que mantén a súa hexemonía mundial sobre este deporte de fai moitos anos. Ademais, este deporte vívese cunha gran paixón nos países asiáticos, sendo comparable esta paixón á que hai polo fútbol aquí. Este deporte aconteceu olímpico a partir dos Xogos Olímpicos celebrados o ano 1992 en Barcelona. Ata entón, o bádminton era un deporte de exhibición.

 
  
2 Que é o bádminton ?

  
O bádminton é un deporte que se xoga individualmente ou por parellas, é dicir, un contra un ou dous contra dous. Algunha das cousas que chama a atención deste deporte é que ten certos parecidos con outros, por exemplo o voleibol e o tenis. Co tenis ten o parecido que se xoga cunha raqueta e que xogan individualmente ou a dobres, e co voleibol, ten o parecido da estética do xogo, que a pelota non ten que tocar en terra e a puntuación. Pero os parecidos acaban aquí, e na práctica, o bádminton non ten nada que ver con calquera outro deporte.


3. O equipo necesario

3.1 A raqueta

 
A raqueta é similar á de tenis, pero algo máis pequena e cun peso aproximado de 150 gramos, variante segundo a calidade e os materiais utilizados na súa fabricación. Estas raquetas teñen uns prezos que arrincan duns dez euros máis ou menos ata 40 ou 50 euros , todo depende do uso que vaias facer e o diñeiro que teña.

3.2        O volante
 O volante é o equivalente á pelota como xa expliquei antes,  é un rolla duns 3 centímetros de diámetro con 14 ou 16 plumas implantadas á beira plano. Actualmente, os volantes de plumas adóitanse utilizar só en competicións e o máis usual é utilizar volantes sintéticos. O prezo dos volantes sitúase ao redor de 2 euros os sintéticos e 3 os de plumas. Os volantes teñen diferentes cores segundo se faga o xogo. Os volantes de cor verde son por velocidade lenta, os volantes de cor azul son por velocidade normal, e os vermellos son por velocidade rápida.

 3.3        A rede
 Pódese atopar en calquera tenda de deportes, e ten que estar sostida por dous paus,  a rede ten que chegar ata 155 centímetros. 
3.4        O campo
Para xogar a bádminton é mellor xogar nunha pista cuberta, porque senón é así, o vento pode desviar o volante con facilidade. Aquí achego un debuxo das medidas de in campo de bádminton feito a ordenador


4 Normas


O volante ten que tocar a terra do campo contrario golpeando coa raqueta para poder conseguir un punto ou recuperar o servizo se o tiña o adversario. Tamén han outros xeitos de gañar un punto:
 
-         Que o xogador contrario toque a rede
-         Que invada o teu campo
-         Que lance o volante fora do campo
 
 Só poden xogar un máximo de dúas persoas por equipo e tense que servir dun lado ao fondo do campo propio en diagonal cara ao outro lado do campo contrario.
 
            Os partidos dispútanse a dous sets gañados. En caso de empate xógase un terceiro sete. A puntuación é diferente segundo si xogan homes ou mulleres e é a seguinte:
 
-         Dous sets de 15 puntos os homes
-         Dous sets de 11 puntos as mulleres

Para gañar un set ten que haber unha diferenza de dous puntos ou máis.
 
            O primeiro servizo realízase desde a área de servizo da banda dereita ao área de servizo diagonalmente oposta. Si a puntuación propia é cero ou par, sácase da banda dereita e si é impar sácase da banda esquerda.

Ver GOLPES DE BÁDMINTON

ACTIVIDADE PARA XOGAR CO BÁDMINTON
 
Comentarios (0) - Categoría: Deportes - Publicado o 03-03-2010 17:09
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
© by Abertal
Estadisticas y contadores web gratis
Contadores Gratis