narciblog



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O LOBISHOME MÁIS COÑECIDO

A historia do lobishome máis coñecido dos moitos que contan os vellos...


Veñan novos e mais vellos
esta historia a escoitar
do máis grande criminal
que coñeceron os tempos.

O lobishome de Esgos
que en Allariz foi xulgado
polos nove asasinatos,
das irmás García Blanco,
Antonia en Rebordechao
E cinco infantes coitados

Manuel Blanco Romasanta,
tendeiro de profesión,
sen chisco de compasión
as súas vítimas mataba.

Dicíalles que as levaba
a servir a Santander
e que así poderían ter
unha vida regalada.

A San Mamede marchaban
e non se volvían ver.


Na aldea Castro de Laza
xa faltaba tanta xente
que comezou a dicirse
que era o Manuel que as mataba;
e o unto que lles quitaba
nas boticas foi vendido.

Ao asasino fuxido
apresárono en Toledo,
xa non meterá máis medo!
xulgaranse os seus delitos.

Axiña confesaría
que por culpa dunha fada
que o seu mal pai lle botara
en lobo se convertía.

E coas gadoupas abría
das vítimas as entrañas,
a súa carne devoraba,
e as roupas logo as vendía
dende Ourense ata Boticas
coa tenda que comerciaba.

Todo o mundo horrorizado
non dá creto ao que lle escoita,
non se fala doutra cousa,
grande sona toma o caso.

O Manuel foi indultado
de morte en garrote vil.
Preso en Ceuta o seu fin
morreu dun cancro terrible.
Deus castigou os ruíns crimes
do home lobo de Allariz.

Letra:
Felix e Castor Castro Vicente.





Sobre este lobishome fixéronse decenas de documentais e varias películas. Unha delas ROMASANTA, a caza da besta (2004):


Comentarios (0) - Categoría: TRADICIÓN ORAL - Publicado o 06-04-2017 06:57
# Ligazón permanente a este artigo
PROBA 2ª avaliación:
Do libro do 2º trimestre:

O NOME DAS COUSAS: tema 7 e 8
As paisaxes e os préstamos lingüísticos.
Os animais e o campo semántico.

GRAMÁTICA: temas 5-6-7-8
Os pronomes demostrativos e posesivos, cuantificadores, interrogativos, exclamativos.
Pronome persoal tónico e átono.

Ollo: identificación, colocación, exercicios (te/che, contraccións, subtituir OD e OI por pronomes átonos...) Podedes practicar exercicios nos enlaces do blog.

ORTOGRAFÍA E EXPRESIÓN: signos de puntuación e maiúsculas (temas 5-6-7-8)

A descrición obxectiva e subxectiva.

LITERATURA
Traballo sobre Rosalía (vida e curiosidades)
A LÍRICA temas 5-6-7 Medida de versos, ritmo e rima, tipos de estrofas).
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 23-03-2017 17:41
# Ligazón permanente a este artigo
TRAS DA PISTA DE ROSALÍA

O pasado día 24 cumpríuse o 180 aniversario do nacemento de Rosalía de Castro, a autora máis senlleira da nosa literatura.

ROSALÍATE:
Imos realizar a modo de reportaxe sobre ela un pequeno traballo con cinco apartados imprescindiblesno que incorporemos: Deberemos incluír algúns versos da escritora ademais dunha biografía personalizada e orixinal así como tamén algunhas curiosidades que indaguemos e que nos chamen á atención sobre esta figura emblemática. Como toda reportaxe debe procurar unha boa presentación na que se procuren boas ilustracións e a creación dun vídeo poema.

Poemarios de Rosalía:
Cantares gallegos

Follas novas

Dous poemas curiosos para comentar: Xan

Tecín soia a miña tea




Dous exemplos de vídeo-poemas:




Comentarios (0) - Categoría: GALEGO - Publicado o 01-03-2017 19:14
# Ligazón permanente a este artigo
Para preparar a proba do avance
Temas do libro de texto:

Tema 4 (do tomo do Primeiro Trimestre)
páxinas 78,79- 81,82,83-86-87 94-95

Tema 5 (do tomo do Segundo Trimestre)
páxinas 106,107, 108,109 110,111 114,115

e do Tema 6, 7 e 8
páxinas 126, 130,131 / 150,151 / 170/171

OUTROS
Literatura
Memorias dun neno labrego (Unha pregunta da lectura).

Comprensión e Expresión sobre a tradición Oral "Os Mouros".

Sociolingüística: LUSOFONÍA (ver no libro e no blog).

Ver o blog tamén para o vocabulario da casa.

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-02-2017 19:28
# Ligazón permanente a este artigo
DO BARRIO DA CIDADE Á CASA RURAL

NO BARRIO DA CIDADE
Asocia os seguintes conceptos do espazo urbano aos números da imaxe:

-unha rúa peonil
-un restaurante
-un parque
-contedores de lixo
-caixeiro automático
-teléfono público
-centro comercial
-unha tenda de roupa
-bares
-un aparcadoiro
-unha escola
-unha biblioteca
-un supermercado
-unha parada de autobús

2- Saberías explicar que son:
-un concello
- unha parroquia

O LÉXICO DA CASA RURAL
Comentarios (0) - Categoría: O NOME DAS COUSAS - Publicado o 16-02-2017 06:43
# Ligazón permanente a este artigo
PRONOMES E PRONOMICIDIOS

IDENTIFICAR PRONOMES PERSOAIS
Agora que estamos traballando cos pronomes primeiro imos saber que tipo de palabra son antes de traballar afondo contra os pronomicidios.

EVITAR OS PRONOMICIDIOS
Deixamos aquí unha pequena indicación a ter en conta para usar correctamente os pronomes átonos evitando os "pronomicidios":

Os pronomes átonos colócanse normalmente despois do verbo e unidos a el: (dígocho), pero hai ocasións en que se debe colocar o pronome antes do verbo.

CASOS EN QUE O PRONOME ÁTONO VAI ANTES DO VERBO:

1- Cando vai nunha oración negativa ou desiderativa:
( non te quero, oxalá cho dixesen hoxe!)

2- Cando vai nunha subordinada: (dixo que te amaba).

3- Cando vai nunha interrogativa parcial cun pronome interrogativo ou tras un exclamativo:
Quen che preguntou iso?
Como me alegro da túa boa nota!

4-Cando a oración comeza por algúns indefinidos (algo, alguén, todos...) e adverbios só, case, tamén, xa, sempre, aínda, seica, ben, mal...): (alguén mo dixo, seica me falara). Cousa que non ocorre con adverbios como os de tempo e lugar: Mañá achégome alí.


OS PRONOMES ÁTONOS en galego teñen unha certa dificultade, especialmente para os que falan máis castelán que galego ou para os neofalantes. Imos logo darlle un repaso a colocación correcta destes pronomes neste curso, xa que o ano pasado xa os vimos.

Despois do repaso cómpre realizar uns cantos exercicios cos pronomes

Por último neste rápido repaso lembremos de novo o uso do "te" e do "che" e o uso de "llo/lla" e "llelo/llela".

Aquí quedan unha chea de exercicios cos pronomes e a súa solución.
Comentarios (4) - Categoría: GRAMÁTICA - Publicado o 09-02-2017 06:10
# Ligazón permanente a este artigo
Día Escolar da Paz:


Irmaus. Celso Emilio Ferreiro

Camiñan ao meu rente moitos homes.
Non os coñezo. Sonme estranos.
Pero ti, que te alcontras alá lonxe,
máis alá dos desertos e dos lagos,
máis alá das sabanas e das illas,
coma un irmáu che falo.

Si é túa a miña noite,
si choran os meus ollos o teu pranto,
si os nosos berros son igoales,
coma un irmau che falo.

Anque as nosas palabras sean distintas,
e ti negro i eu branco,
si temos semellantes as feridas,
coma un irmau che falo.

Por enriba de tódalas fronteiras,
por enriba de muros e valados,
si os nosos soños son igoales,
coma un irmau che falo.

Común temos a patria,
común a loita, ambos.
A miña mau che dou,
coma un irmau che falo.

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-01-2017 22:02
# Ligazón permanente a este artigo
ATOPARSE CON MOURAS


Comentarios (0) - Categoría: TRADICIÓN ORAL - Publicado o 24-01-2017 20:30
# Ligazón permanente a este artigo
GALAICOS E LUSOS


GALAICOS

Gallaecia era a terra dos galaicos (fíxate na ilustración onde estaban ubicados os "callaecos") para os soldados de Roma, que escolleron tamén o nome de Galicia para denominar este territorio que axiña ssería unha das provincias do Imperio romano. na páxina 53 do noso libro ou neste enlace podemos ampliar os noso coñecementos sobre os galaicos, a primeira cultura coñecida que habitou as terras que nos veron nacer. Os romanos trouxeron o latín que pasando o tempo nestas terras do noroeste deu paso ao nacemento do galego-portugués. Esta lingua era a lingua que se falaba e escribía ao norte e ao sur do Miño.

LUSITANOS

Lusitania era o territorio que na época da conquista de Roma da nosa Península estaba ao sur da Gallaecia. Logo na Idade medieval nacería un reino chamado Portugal, agrupando territorios da provincia da Gallecia romana cos da Lusitania. Este reino falaba e escribía o galego-portugués que comezou a diferenciarse segundo se falase ao norte do Miño ou ao sul xa na idade moderna, é dicir, a partir do 1500.

GALICIA E A LUSOFONÍA



O galego e o portugués naceron logo coma unha soa lingua e son irmáns xemelgos e a pesar de pertenceren a estados distintos seguen sendo linguas irmás. Podes saber máis no libro na páxina 94 e realizar actividades da páxina 95.

Para facer máis doado estas actividades podes usar os seguintes enlaces sobre a Lusofonía:
- Multiplicar por 100 o galego.

-Investiga cantos países lusófonos hai no mundo.
Comentarios (0) - Categoría: AS LINGUAS DO MUNDO - Publicado o 10-01-2017 08:06
# Ligazón permanente a este artigo
HA DE VIR O APALPADOR
A nosa tradición oral tamén conserva fórmulas propias de Galicia coas que se entra neste ciclo de Nadal ou do Solsticio de Inverno tamén denominado das trece lúas.

Estamos a poucos días de que dea comezo o ciclo das trece lúas que vai do 24 de decembro ata o 6 de xaneiro, trece noites máxicas para rematar o ano e recibir a figuras tan curiosas como o noso Apalpador.

Lembrade... comezabamos o curso preguntándonos se vivíamos como galegos. Por iso decidimos tomarnos tempo e, ao longo do curso, día a día, ir sabendo máis e máis de como somos os galegos, que significa ser galego. Agora chega o Nadal e xa empezan a bombardeanos coa publicidade como todos os anos:



E entre anuncios que reclaman a nosa atención debemos saber achegarmos de verdade ao significado deste ciclo de Trece noites coas trece lúas.

Comecemos polo que celebramos no día 24 de Nadal, é dicir, o nacemento e utilicemos este vídeo e unha fermosa cantiga tradicional adaptada recentemente polo grupo Berroguetto:



Este é o texto do nadal tradicional:

Cara Belén camiña unha Niña ocupada
fermosa canda ela San Xosé a acompaña.

Chegaron a Belén e pediron pousada,
responderon desde dentro con voz alborotada
-Quen chama a miña porta, quen a miña porta chama?
-Somos Xosé e María que pedimos pousada
- Se traen cartos que entren e se non que se vaian.
- Cartos non traerei máis que real de prata
-Iso é poucos cartos, pídano noutra parte.

San Xosé se apenaba, María o consolaba.
Non te apenes Xosé, non te apenes por nada,
que máis cartos ti queres que Isto que me acompaña?


Unha figura tradicional das nosas montañas é o Apalpador:



Un ciclo, o de Nadal, que remata o 6 de xaneiro coas danzas de Reis coma estas:





1- Por que se chama a este ciclo Nadal, que significa esta palabra?
2- Investiga e explica coas túas palabras a razón de chamarlle tamén das trece lúas.
3- Que personaxes aparecen na panxoliña tradicional? Que intención ou conclusión podemos deducir das palabras finais do vilancico?
4- En que consiste o costume do Apalpador? Como o describirías?




Comentarios (0) - Categoría: TRADICIÓN ORAL - Publicado o 18-12-2016 21:12
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0