POR UNHA MAREA GALEGA


id

Manuel María Fernández Teixeiro







1929, Outeiro de Rei - 2004, A Coruña




POEMA DO ANCEIO MORTO



Moítas veces síntome fusilado e ollo cráneos
coa sua calva de melón entreaberto.
O reloxo da esquina quéixase absurdamente
ás estrelas que escoítan as monigotadas
que se dicen dous noivos que aínda non viron
as entranas ceges e noxentas
de 20 abriles parvos.
Esta morte lenta faíme botar de menos
as azas dos aviós non vencidos nen profonados
cunha morna melancolía femenina.
Este consumirse nunha cidade tranquila
onde os veciños teñen polo menos
23 séculos cheos de valeiros
e de lembranzas pequeniñas.
Este sentirse home impotente e anguriado
por unhos zapatos apretados
feítos con tódolas necedades insospeitadas.
Este morrer silandeiro e aturdido
sen bombas atómicas
nen taques blindados
que desaten o odio que afoga ós homes.
Esta morte no medio do deserto
cos petos valeiros
e os ollos abertos...
Moitas voces quixera nan escribir poemas
para morrer asesinado
polas miñas ideas tolas de poeta insensibel

Categoría: Poema - Publicado o 08-09-2009 18:17
# Ligazón permanente a este artigo
Poema de Uxío Novoneyra e música de Emilio Cao
Categoría: Poema - Publicado o 30-11-2008 12:56
# Ligazón permanente a este artigo
ALERTA E VIXIANTE

Un poema de Lois Pereiro
Poema
Categoría: Poema - Publicado o 22-08-2008 20:46
# Ligazón permanente a este artigo
CONTRA A SIDA, ROCK AND ROLL

ler o poema
CONTRA A SIDA, ROCK AND ROLL
Categoría: Poema - Publicado o 18-07-2008 20:09
# Ligazón permanente a este artigo
Non somos un pobo durmido

ididididid

id id













mareadecambre@gmail.com
 CATEGORÍAS
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 DESTACADOS
 Anteriores
 Fotos





© by Abertal