Morrocantando

Ser un pol�tico, no sentido m�is pexorativo da palabra

Wed, 03 Mar 2010 19:10:00 +0100

Preg�ntome si chamar a algu�n vasco no sentido m�is pexorativo da palabra, ou catal�n, ou andaluz resultaralle ofensivo a catal�ns, vascos ou andaluces. Supo�o que si. Imaxino os gritos duns ou doutros, escoit�ndose por toda a pen�nsula.
Pola mi�a parte, e sen ter necesidade de recalcar como son de ofensivas as palabras de Rosa D�ez, penso que os pol�ticos desta terra non te�en ning�n sentidi�o. Tanto ten que estudaran para elo ou non. Os pol�ticos espa�ois, en xeral, non valen para ser pol�ticos. Falan mal, alardean da s�a condici�n, son cobizosos, son ego�stas, non se preocupan por disimular e son maleducados e irrespetuosos.
Poder�ase dicir que os pol�ticos deste pa�s non valen para ser pol�ticos. Ou dito doutro xeito� s� son pol�ticos os menos v�lidos para elo�
� como o dedo no aire do Aznar do outro d�a, como os "hijoputa" de Dona Esperanza de fai un par de semanas, ou simplemente como o mal que falan en galego os pol�ticos galegos: un pol�tico serio, un pol�tico de verdade esforzar�ase por falar ben, por ser un exemplo a todos os cidad�ns. Supo�o que pasa o mesmo co ingl�s: despois de seis anos na Moncloa, o presidente do estado � incapaz de visitar � presidenta da Rep�blica Alema�a sen ter que tirar dun int�rprete.
Ou xa postos de falar en galego, catal�n ou euskera! Que maior mostra de respecto, de sabedor�a ou de cultura ser�a que neste tempo tivese aprendido a falar as outras linguas do estado?
No caso de Rosa D�ez un queda parvo a pouco que rompa a cabeza. UPyD foi presentado no seu momento como o partido garante da liberdade dos espa�ois, como a �nica opci�n que realmente se preocupaba pola xente, polos seus problemas, por traballar e facer deste un bo pa�s, e iso fixo ilusionarse a moita xente� pero cando un escoita as perlas que soltou Rosa D�ez o outro d�a, un s� pode pensar que todo iso � unha fachada, que non � verdade, que esa xente � tan de dereitas ou m�is que os do PP.
I � que o certo � que �s veces d�me a impresi�n de que Rosa D�ez e Aznar est�n cortados polo mesmo patr�n. Ela � m�is fina que el, disimula m�is e penso que non debe ter tableta de chocolate, pero eu penso que no fondo, Rosa D�ez e Aznar sonche cuspidi�os.

Por iso, penso eu, que aos pol�ticos vounos chamar "Pol�tico", no sentido mais pexorativo da palabra...

Nausica� do Val do Vento en cines

Fri, 26 Feb 2010 12:23:00 +0100

Isto para min � toda unha nova. Supo�o que para vos non ter� tanta importancia pero a min, s� de pensar na posibilidade de ir mirala... p�same unha corrente por toda a caluga!! Ben, en calquera caso penso que ser� unha utop�a pensar que alg�n cine galego po�a a peli as� que terei que me conformar con mercar o DVD...

Nova atopada en na web de Ghibli-Aurum...

NAUSICA� DEL VALLE DEL VIENTO EN CINES

POR PRIMERA VEZ, EL 9 DE ABRIL ESTRENO LIMITADO EN VOSE

Trala estrea en cinemas de "O meu veci�o Totoro", o 9 de abril chega a oportunidade �nica de poder gozar en pantalla grande (VOSE) por primeira vez en Espa�a da primeira gran obra do mestre Hayao Miyazaki: "Nausica� do Val do Vento", antes do seu lanzamento en DVD o 5 de Maio.

"Nausica� do Val do Vento" � orixinalmente unha manga en sete entregas asinados polo propio Miyazaki, que vai levar ao cinema en 1984. Na historia, que narra o combate dunha princesa que vive nun planeta consumido pola industria, atopamos dous elementos que se repetir�n nas s�as pel�culas a partir deste momento: o pacifismo e a obsesi�n pola ecolox�a. � o gran xiro da s�a carreira e o inicio dunha lenda: "Nausica� do Val do Vento" � a primeira pel�cula de Studio Ghibli, de cuxa creaci�n se cumpren agora 25 anos.

Sinopse: 1.000 anos despois dunha guerra mundial catastr�fica, a humanidade sobrevive a duras penas a beiras dun bosque contaminado con gases t�xicos e insectos mutantes xigantes, que cobren gran parte da Terra. O Val de Vento � un reinado min�sculo, rodeado de reinos m�is poderosos e host�s. Nausica� � a princesa do Val do Vento e �nica filla do rei; gran piloto e guerreira, � tam�n compasiva e sol�cita de toda vida; trata de atopar un sentido ao bosque contaminado e res�stese a ver aos insectos como inimigos, sobre todo aos Ohms, artr�podos xigantescos e temibles cos que ten unha estra�a simpat�a.

A crise estala cando o reino veci�o de Tolmekia, ao mando da princesa Kushana, invade o pobo e tenta revivir a un mort�fero "Deus da guerra", dos tempos da gran guerra, para triunfar contra os seus inimigos e contra o bosque contaminado.

A estrea en cinemas de "Nausica� do Val do Vento" forma parte das acci�ns especiais emprendidas por "Aurum Produci�ns" como parte da campa�a de edici�n en DVD dos grandes cl�sicos de Studio Ghibli, dos que xa se editaron: "O meu veci�o Totoro", "Susurros do Coraz�n", "Pompoko" ou "Podo Escoitar o mar" , entre outros.
Xa est�n dispo�ibles en www.aurum.es as imaxes e as notas de produci�n de "Nausica� do Val do Vento".

Tomado de www.studioghibli-aurum.com.

Se queredes saber m�is sobre "Nausica� do Val do Vento" fai tempo escrib�n un artigo neste blog.

Xastr� como para facerte un traxe

Sat, 20 Feb 2010 12:54:00 +0100

Vouvos contar unha historia que me pasou o luns este que estivemos en Laza (que por certo, � o luns borralleiro).

Meu av� ti�a unha botella de cor verde no moble dos vi�os. Era de licor Chartreuse Verde. As agachadas funlle baixando a altura ao l�quido que ti�a dentro, porque o certo � que era forte pero ti�a un sabor delicioso.

Claro que penso que probeino oficialmente por primeira vez nunha destas xoldras santiaguesas con Gunde e Fran, nun bar dunha das galer�as da R�a Nova de Abaixo. Lembro ter tomado unha copa e que Fran e Gunde fixeran brincadeiras comigo porque non �a ser quen de bebelo, pero o que eles non sab�an era que eu era ao licor ese como o rei Midas ao veleno. Ao d�a seguinte paguei o prezo pola mi�a valent�a, non no xeito que poidades pensar por ter resaca e todo iso (que supo�o que tam�n houbo), se non porque ao sa�r do bar acepteille un Ducados ao Fran (non son nin fun nunca fumador). A mestura licor de 50 grados que me irrita a gorxa m�is tabaco negro forte f�xome ir ao m�dico que tras diagnosticarme unha farinxite, acusoume de ser un fumador empedernido. Eu que non o era, p�xenme colorado ata no branco dos ollos.

Conto todo isto porque o outro d�a en Laza descubr�n ao irm�n bastardo do Chartreuse. Resulta que andando polos bares da vila (polo da Comisi�n, polo bar onde se monta a festa cos gaiteiros, e por outro m�is que abren na entrada de Laza) fixeime en que se anunciaba un licor chamado Xastr�, que logo decateime, ao ser servido, que era verde. Non tardei en establecer un certo paralelismo... que me deixou completamente intrigado.

M�is tarde co�ecemos a un rapaz que reco�eceu a Henrique (agardo que para a reconquista leve unhas botelli�as de Xastr�) e que nos contou a historia do Xastr�.

O Chartreuse � un licor franc�s feito de destilado de alcol de vi�o aromatizado con 130 extractos de herbas e feito tradicionalmente no mosteiro Grande Chartreuse polos monxes "cartujos", mosteiro que toma o nome das monta�as Chartreuse, en Francia. En 1903, os monxes foron expulsados de Francia (a saber que far�an) e levaron o segredo con eles. As� o licor tam�n se fabrica en Tarragona e fabricouse en Marsella.

Parece ser que alg�n monxe debeu chegar ata esa zona de Galiza e dos monxes a receita debeu pasar ao pobo, que empezou a fabricar de xeito caseiro o licor, transformando a palabra chartreuse en xastr� (en franc�s dise xagtr�s e de a� pasou a galeguizarse como xastr�).
A cousa � que o Xastr� xa � totalmente un licor da zona e supo�o que moi pouca xente sabe da s�a orixe. A min tanto me ten, enc�ntame o Chartreuse e encantame o Xastr� que xa o te�o probado no Anos Vinte pensando que era Chartreuse orixinal que Mundo metera nuha botella sen etiquetar.

Por certo, xa para rematar, non vaiades nunca � Taberna do descanso do Peregrino, na Estrada a Vilar de Barrio, 45, Laza. Son uns ladr�ns. O tugurio deber�a chamarse a Taberna do roubo ao Peregrino� a nos, a noite do luns borralleiro cobr�ronnos 15 euros por tres bocadillos de merda!! Lembrade "Taberna do descanso do Peregrino". En Laza hai sitos de sobra a onde ir sen ter que parar nese.

Tarde de luns de Entroido en Laza...

Fri, 19 Feb 2010 07:09:00 +0100

Este ano estou que non paro polo entroido. Despois de varios anos sen matarme moito por fin toca facer un pouco de vida carnavalesca. A cousa empezou o s�bado co desfile de comparsas por Vigo, facendo de piratas co resto dos compa�eiros da comparsa Os Tarteiras do Casco Vello. Logo continuou o domingo pola tarde co 1� Ser�n de Entroido organizado polo Fiadeiro, no que o pasamos en grande bailando, e bailando, e bailando... e seguiu o luns, cunha carreiri�a en coche ata Laza... (martes descanso e o m�rcores... enterro do Momo en Vigo). Fai dez anos, casi de casualidade, fun ao entroido de Laza co pelo pintado de vermello, ou m�is ben de rosa (por culpa dun disfraz de dragqueen), pasando pola Festa do Queixo de Arz�a. Era para pasar un d�a e ao final quedamos case tres... Foi unha experiencia inolvidable, tanto que pensei en volver cada ano dos nove seguintes pero por unhas cousas ou por outras, o entroido de Laza quedou no recordo. Pero este ano, supo�o que por ter a compa��a axeitada para tal festividade, o desexo f�xose feito, e unha viaxe apresurada de d�as horas, deixounos a Lupe, a Henrique e a min nunha Praza da Picota ateigada de xente que agardaba polo comenzo da troula. Un bo exemplo de que cando un quere facer algo, non chega con tomar a decisi�n, tam�n hai que po�erse en marcha sen pensar m�is que no desexo.


A festa deste luns de entroido en Laza non decepcionou nin nesa certa rutina que atopei no feito de que dez anos despois o proceso enteiro segue sendo pr�cticamente igual. Bueno, seica hab�a menos formigas e que non estaban nada bravas. Polo demais, todo foi marabillosa e m�xicamente igual. A Morena e o burro acompa�ados da s�a garda de toxos, a fari�a, as formigas, o carro da cachucha... a xente gritando, disfrutando, e tratando de non ser obxecto de brincadeira por parte dos mozos... ou tratando de non reciber "agarimos" dos Peliqueiros...


Non sei como explicar, como trasmitir o que � esa festa... porque o �nico que me ven � cabeza � que hai que vivilo... as� que s� podo por as fotos que tirei para que te�ades unha pequena idea de como � o entroido de Laza. Sinceiramente, a�nda que s� sexa unha vez na vida, hai que ir ao entroido de Laza.


En calquera caso, a�nda lembro as caras de asombro de Lupe e Henrique mirando as carreiras dos Peliqueiros, non deixo de pensar no asombro que me producen. Imaxino que eses homes e mulleres debaixo da m�scara transf�rmanse dalg�n xeito ao po�ela, que transcenden da s�a humanidade a alg�n tipo de ser m�xico cando baixan a careta e botan a correr sacudindo as chocas. Como se foran posuidos polo esp�rito tot�mico que as adorna. Porque tanto este luns como fai dez anos, ver as carreiras dos Peliqueiros polas r�as de Laza, escoitar como o son das chocas parec�a silenciar todo o demais, miralos abrir paso entre multitudes que a mi�a persoa logrou atravesar con con moita dificultade, f�xome sentir algo especial, como estar f�ra do tempo.

Nunca neva a gusto de todos

Wed, 20 Jan 2010 09:31:00 +0100

Alegaci�ns contra o decretazo

Tue, 19 Jan 2010 12:16:00 +0100

Ola, como andas?:

Xa sabes que a actual Xunta de Galicia est� facendo todo o posible para que o galego desapareza de entre as linguas faladas do planeta. A situaci�n actual do galego � de clara recesi�n cunha tendencia clara a converterse nunha lingua morta.
Agora a Xunta pretende que nos creamos o conto de que o castel�n est� en perigo na Galiza cando a situaci�n � totalmente a contraria: a normativa existente ata o momento era a necesaria non s� para a supervivencia deste idioma se non tam�n para que volva a ser falado polos galegos, pero est� m�is que demostrado que non se cumple m�is que pola vontade e o traballo dalg�ns profesores posto que non existe unha vixiancia do seu cumplimento.
A Xunta co apoio de grupos que din que queren igualdade para os dous idiomas cando realmente o �nico que queren � que s� se fale castel�n, pretende impor un decreto que sustit�a ao anterior, polo cal o galego vai quedar totalmente indefenso, cando a obriga da Xunta e da legislaci�n promovida por ela � de facer todo o posible para a protecci�n e a promoci�n do galego.
Non podemos permitilo, porque non s� est� en xogo o meu idioma e o de moit�simas persoas, se non tam�n un patrimonio de todos aqueles que se podan chamar espa�ois... e incluso dir�a m�is, de toda a humanidade.
Este decreto da actual Xunta est� recibindo oposici�ns de toda a sociedade galega... dos sindicatos de ensino, dos profesores, dos pais de alumnos, dos propios alumnos, de pol�ticos de todos partidos (incluso do PP), das instituci�ns culturais. S� unha pequena parte da poboaci�n apoiao... por iso necesito a t�a axuda, que asines estas alegaci�ns:

Copia o texto que ven a continuaci�n ou descarga o arquivo adxunto e enche os ocos cos teus datos.
Logo g�rdao e adx�ntao a un correo novo creado por ti.
Env�a ese correo a alegacions.decreto.plurilinguismo@edu.xunta.es e remite copia a, po�endo a seguinte direcci�n no apartado "A�adir Cc" ou no mesmo oco onde po�as a anterior direcci�n: alegacions.decretazo@queremosgalego.org .

O obxectivo destas alegaci�ns � mostrarmos directamente � Consellar�a de Educaci�n a oposici�n da maior�a da sociedade galega a este decretazo.

Reenv�ao a@s t�as amigas e amigos

Entre todas e todos pararemos este decretazo. Por favor, pola supervivencia da mi�a lingua, da t�a, da de todos, asina e env�a estas alegaci�ns.

Don/ Dona��. con DI��.. e domicilio en��.
En relaci�n coas Bases para a elaboraci�n do decreto de pluriling��smo presentado publicamente a noite do 30 de decembro de 2009, presenta as seguintes

ALEGACI�NS

O borrador de decreto presentando na noite do 30 decembro:

1) Non garante que os estudantes finalicen cada etapa educativa coas destrezas ling��sticas tam�n en galego.- Todos os informes oficiais sinalan que hai un problema para conseguir que boa parte dos rapaces e das rapazas, sobre todo nas zonas urbanas, te�an fluidez comunicativa en galego. Diminu�r a presenza da nosa lingua non far� m�is que agravar a situaci�n, vulnerando o dereito do alumnado a unha educaci�n de calidade e pondo en perigo a pervivencia da nosa cultura.

2) � unha proposta feita de costas � sociedade galega.- O presidente da Xunta sabe que non conta con ning�n consenso do profesorado, o estudantado, as familias e da sociedade en xeral para este decretazo. Por iso o presentou na v�spera de fin de ano, a �ltima hora do ser�n, e sen que existise ning�n proceso previo de di�logo nin contraste.

3) Supor� enfrontamentos nos centros.- A Xunta fai deixadez das s�as funci�ns e traslada o problema ao profesorado, ao estudantado e �s familias, que ser�n parcialmente consultadas (ben tendo en conta s� o criterio da maior�a, sen que se saiba que pasar� coa minor�a que se sinta perdedora; ben dando unha opini�n cada catro anos, o que significa que uns pais dar�n a s�a consideraci�n sobre a educaci�n das fillas e dos fillos doutros). A pol�tica ling��stica e educativa non se pode limitar � opini�n que poida ter a comunidade escolar, porque nos corresponde a todas as galegas e a todos os galegos. Hai que ter presentes criterios pedag�xicos e o dereito a unha educaci�n en igualdade.

4) � unha burla � cidadan�a cando di que se vai impartir un terzo das materias en ingl�s, cando sabe que iso � totalmente invi�bel, e sen se preocupar do fracaso escolar.- O presidente da Xunta mente conscientemente cando fala de �pluriling�ismo�, pois sabe que iso � impos�bel de aplicar. S� utiliza o ingl�s para camuflar propagandisticamente o ataque contra o galego. Na verdade, os departamento de ingl�s non te�en un reforzo real para mellorar a aprendizaxe desta lingua e mesmo se recortan os recursos para a formaci�n do profesorado e se reduce o n�mero de profesores/as das escolas oficiais de idiomas. O reforzo e mellora do ensino de ingl�s no sistema educativo galego debe facerse con m�is profesorado espec�fico, con m�is recursos e con grupos m�is reducidos

5) Vulnera leis b�sicas aprobadas por consenso e tratados internacionais de dereitos ling��sticos.- O decreto que o Goberno galego quere impor unilateralmente vulnera a letra e o esp�rito da Lei de normalizaci�n ling��stica (arts. 12 e 13), as� como da Carta europea de linguas rexionais ou minoritarias (art. 8). Un goberno serio, c�vico e respons�bel cumpre as leis e os tratados internacionais de dereitos humanos e de dereitos ling��sticos.

6) Porque � unha agresi�n � dignidade da nosa cultura que haxa un goberno da Xunta que ande �s patadas coa lingua propia do noso pa�s.- Temos que erguer a nosa voz con claridade e exclamar que, independentemente do idioma que falemos no noso d�a a d�a, os galegos e as galegas amamos a nosa lingua propia e queremos que non haxa pol�ticas para discriminala, sen�n ao contrario: que se promova nos diferentes �mbitos, garantindo a igualdade de dereitos.

Fronte � imposici�n unilateral de Alberto N��ez Feij�o, reclamo que se escoite a voz das comunidades educativas. O presidente da Xunta deber�a lembrar que o decreto a�nda en vigor contou co respaldo dos sindicatos que representan ao 90% do profesorado, a inmensa maior�a das ANPAs, todas as organizaci�ns estudant�s e todos os movementos de renovaci�n pedag�xica con actuaci�n en Galiza. O seu decreto contra o galego, ao contrario, non xera m�is que rexeitamento e preocupaci�n.

Por todo isto

SOLICITA

A aplicaci�n real e efectiva do decreto 124/2007 e do Plan Xeral de Normalizaci�n Ling��stica aprobado por consenso e unanimidade polo Parlamento Galego.

Asdo:

Don/ Dona

En ............. a ... de xaneiro de 2010

Adeus Morgan!!!

Mon, 18 Jan 2010 11:26:00 +0100

Amigo Morgan, non sei si hai alg�n sitio a onde ir tras a nosa morte, non sei si os galeguistas e os que aman a terra e � cultura galega como ti van ao ceo ou ao inferno, non te�o nin puta idea, aunque supo�o que dun xeito ou doutro, ti xa o saber�s... non che pido que compartas o teu co�ecemento... s� sei que sinto moita m�goa que te�as marchado porque sempre tiven a impresi�n de que quedaban por diante moitas festas, moitos concertos do Orfe�n Treixadura por compartir.
So sei que espero que al� onde est�s, con todos os que eran coma ti e que marcharon antes, montes a mellor foliada que nunca xamais se fixo...

So sei que vou botar en falta ese xeito que ti�as ti de facer festa de xeito pausado, esa t�a voz, o teu pucho e as t�as gorras... que se cha vai botar moito en falta e que sen ti, as foliadas en Santiago non van ser o mesmo.

Non te esquencemos Morgan!!!

(PD: si ao final vas ao ceo... porfa, p�delle a Deus que se lle trate mellor � Galiza e aos galegos que quedamos aqu�!!!)

Aninovo 2010

Mon, 18 Jan 2010 10:31:00 +0100

Este fin de ano foi un pouco raro. Non � que adoite celebralo cun mont�n de xente en anos pasados, na casa dos meus pais s� nos xuntamos cinco persoas, pero mi�a nai e m�is eu tratamos de face un pouco de ruido e a cousa cheira normalmente a festa. E logo ve�en os preparativos para sa�r, que si afeitarse, ducharse e esas cousas, e todo iso fai que o fin de ano, ou o Aninovo, na casa dos meus pa�s sexa animadi�o.
Claro que m�is raro foi o fin de ano aquel de fai tres anos que me tocou traballar... ese si que foi tolo... pero iso xa � outra historia olvidada polos efluvios do vi�o e do cava e polas n�voas dos anos que pasaron.
Conto todo esto porque como ben dic�a ao principio, este fin de ano foi un pouco raro, tan s� tomamos as uvas Lupe e m�is eu e co cansancio que ti�amos, a tranquilidade que hab�a na casa e a merda de tempo que hab�a f�ra dela decidimos non ir a celebralo. Claro que tam�n influiu o feito de que eu traballaba de ma�� ao d�a seguinte...
M�is, non todo � completamente negro ou branco, este fin de ano estra�o tivo un momento moi especial cando Lu e eu pux�monos a mirar o incrible espect�culo de pequenos fogos artificiais que ench�a o ceo vigu�s.
Pensade que dende a vent� da nosa casa podemos ollar con s� xirar a cabeza uns grados case todo Vigo, dende parte de Cande�n ata Bouzas, pasando por Sampaio de Navia, parte de Teis, o Calvario, o Areal, o Casco Vello, o Castro, Coia... Tanto ti�a a onde mirases, por riba dos tellados non paraban de estalar pequenos fogos de artficio, pequenas luces de cores que adornaban Vigo como se foran as luces dunha xigantesca �rbore de Nadal. E logo estaba o silencio... a ver, non � que f�ra silencio porque escoit�base o ruido dos petardos e das bombas... o que acontec�a era que salvo ese ruido non se escoitaba nada m�is, non se sent�a ese rebumbio constante da cidade... tan s�, como unha tormenta perdida no medio do oc�ano, os estoupidos dos fogos de artificio.
A min d�bame a sensaci�n de que era unha pac�fica batalla na que ningu�n ti�a moitas ga�as de facerlle dano ao contrincante...
Como estaba a ser algo especial e fermoso p�xenme a gravalo en v�deo e agora comparto con vos un espect�culo que moitos s� poder�n ver se van pasar o fin de ano � Gu�a ou ao Monte do Castro. Ah! por certo, xa sei que � un pouco tarde, pero feliz Aninovo a todos!!

Ves como che gusta a �pera?

Tue, 29 Dec 2009 15:34:00 +0100

Xa sei que nunca o contei pero tam�n me gusta a �pera. Non son un grande aficionado (realmente non son un grande apaixoado de nada en particular, son un apaixoado medio de moitas cousas en xeral) pero reco�ezo que te�o ido a unhas cantas representaci�ns sobretodo nun pasado xa lonxano no que a Coral do Liceocasino de Vilagarc�a, onde cantas os meus pais, colaboraban cos Amigos da �pera de A Coru�a. As� te�o ido a ver magn�ficas representaci�ns organizadas por afeccionados coa colaboraci�n de grandes e afamados solistas como "La Boheme", "Fausto", "A filla do rexemento" e como non, "La Traviata". Aseg�rovos que unha �pera ben represantada � m�is emocionante e m�is fermoso que moita da m�sica que soa pola radio.

� quizais "La Traviata", pero non por sela m�is co�ecida, a �pera que m�is me gusta. O certo � que mirando nunha p�xina que se chama Weblaopera, os visitantes valoraron a "La Traviata" no quinto posto, con 14 puntos xunto con "A Frauta M�xica","Otello" e "Turandot". De primeira quedou "La Boheme", logo "Rigoletto", "Don Giovanni" e "As Bodas de F�garo".

A pregunta �... f�chedes algunha vez � �pera? Supo�o que moitos responderedes que non, xa que non � un x�nero de grandes masas de p�blico. Pois deber�ades ir, pero claro, vos diredes, seguro que aburre... e eu vos digo... mirade o v�deo que ven debaixo e que me enviou o outro d�a unha amiga polo email, a ver que vos parece. A min emocionoume dun xeito que esquencera, e ao final, como moitos dos espectadores, a emoci�n roboume unhas cantas b�goas.

Yo no me llamo javier

Thu, 17 Dec 2009 08:50:00 +0100

Fai anos, cando un era neno, hab�a un programa na tele chamado A Bola de Cristal (quen non se lembra del?), e nese programa co�ecimos, entre outros xeniais pirados, a Pablo Carbonell e Pedro Reyes. Anos m�is tarde, xa Pablo Carbonel s�, era un dos actores do fabuloso programa do Gran Wyoming "El peor programa de la semana", programa, por certo, clusurado polo PSOE de Gonz�lez do d�a � noite.
E logo chegaron m�is aparici�ns de Carbonell, como a sempre esperada, nas tardes dos domingos, en "Caiga quien caiga" (por certo, tam�n co Gran Wyoming, todos recordaredes, e tam�n clausurado do d�a � noite, dun d�a para outro), e diversas pel�culas como "Lo mejor que le puede pasar a un croas�n".
Pero, sinceiramente, si eu por algo admiro e alabo a Pablo Carbonell � pola s�a m�sica, co grupo Toreros Muertos e el s�. M�sica irreberente, de xente sen pelos na lingua, sen complexos, con ga�as de divertirse, de rirse de todo e deles mesmos tam�n. Eu mireinos un ano en Vilagarc�a, polas festas, a�nda ca resaca e a falta de voz da festa da auga que fora esa mesma ma��, e foi un dos mellores concertos que te�o mirado nunca.
Quen non lembra a escatol�xica "Mi ag�ita amarilla"... "Y creo que he bebido m�s de cuarenta cervezas hoy/y creo que tendr� que expulsarlas fuera de mi./Y subo al water que hay arriba en el bar/y la empiezo a mear y me hecho a reir/
sale de mi una ag�ita y amarilla c�lida y tibia." Xa caer� o v�deo por aqu� que � moi divertido. Pero hoxe quero por o de "Yo no me llamo Javier" que a�nda � m�is divertido todav�a. Que o disfrutedes.

Homenaxe a Victor Jara

Fri, 04 Dec 2009 14:21:00 +0100

Leo hoxe no xornal e no facebook que est�n a celebrar en Chile o enterro e a homenaxe que non tivo Victor Jara no seu d�a cando foi asasinado polos golpistas do infame Pinochet. Al�grome moito. Os delincuentes non foron castigados na s�a xusta medida pero polo menos un gran home est� a receber o reco�ecemento que merec�a. Quero eu engadir tam�n con esta pequena homenaxe o meu anaco de reco�ecemento e para iso po�o este v�deo, a Victor Jara cantando "Te recuerdo Amanda", unha canci�n fermos�sima e � que lle te�o eu especial cari�o porque � unha das poucas lembranzas que te�o atesouradas daqueles tempos nos que un era neno e non sab�a apreciar certas cousas. Por certo, se queredes ver a nova ao completo, pulsade aqu�.	�

Carta aberta a un telespa�olito

Fri, 04 Dec 2009 14:06:00 +0100

Pero que merda � todo isto!!! Aqu� uns facendo propaganda para que a Karmele vaia a Eurovisi�n a demostrar o mal gusto e a pouca cultura xeneralizada deste pa�s. Outros apoiando a unha tipa que salgue en gran irm�n para que a s�a gran achega ao mundo sexa, imitando a Carmen de Mairena, dicir "por que me salgue del co�o". Ve�a, subamos aos altares a outra Bel�n Estevan m�is!!!! Esta � a televisi�n: calquera que consiga que se lle faga caso durante quince minutos sen ter nada fermoso ou sorprendente que mostrar tendr� o seu anaqui�o de fama. Si Andy Warhol levantase cabeza negar�a se quen dixo aquelas famosas palabras.
E aqu� temos este programa (Tu si que vales) na que unha serie de persoas que te�en poder para esnaquizar as ilusi�ns de calquera que te�a a sorte de ser elixido para actuar nel, que se sup�n que son un xurado, ded�canse a burlarse de todo aquel que se sobe ao escenario... e todos v�s, fans embrutecidos por este novo opio, aplaudides as s�as moner�as e po�edes este programa � altura de calquera das grandes obras mestras da historia do cinema!!
Pero � que en realidade a culpa non � vosa, a culpa � desta sociedade de pacotilla na que o valor m�is nobre, m�is elevado, � "non utilizar o cerebro, non pensar". Aos humanos a evoluci�n quitounos a cola, agora a tele faranos desaparecer o cerebro. Pois non, eu n�gome!!! Usalo, coll�ns, pensade e vos daredes conta de que sodes tan escravos como as prostitutas colombianas que nunca poden sa�r do puticlub, que sodes tan escravos como os chineses encerrados nun taller 24 horas. Pensade, usade o cerebro. Abaixo a telebasura!!
E para animar un pouco este discurso unha canci�n, "Telespa�olito" de Joaqu�n Sabina:

Monte Aloia

Thu, 26 Nov 2009 00:17:00 +0100

Morrocantando no cami�o. Xa atopei o espazo libre de humanos preto do n�cleo urbano de Vigo. Tr�tase do espazo natural que comprende os montes do Gali�eiro, Aloia e os montes dos concellos da zona (Gondomar, Baiona, San Miguel de Oia, O Rosal, Tomi�o...). Un domingo a� atr�s Lupe e eu fumos a pasar a tarde do domingo a pasear polo monte Aloia e estando nunha pequena ruta de miradores descubr�n que esa �rea pode ser moi interesante para patear, para afastarse do civilizado e mundanal ruido...
�


�
Dende aquel monte ao sur de Galicia chegamos a mirar, por un pequeno oco por riba de Gondomar, al� ao fondo, as illas Ons, e logo mov�ndonos a outro lado, ata se miraba o Grove e quizais, detr�s de algo que parec�a m�is auga, o norte da r�a de Arousa...
�


�
E logo onde vas para o outro lado, onde est� esa cousa tan horrible que parece una cruz, e a�, dende o mirador co pequeno panel panor�mico medio destrozado polos idiotas, podes mirar, dende a desembocadura do querido pai Mi�o � sombra do monte Tecla, ata a Salvaterra de Mi�o e Mon�ao, pasando polo medio por Tui, por Guillarei, por Caldelas de Tui...
�



Por certo, que si queredes ver as im�xenes unpouco m�is grandes s� tendes que pinchar en cada unha.

De novo 20 de novembro

Fri, 20 Nov 2009 10:15:00 +0100

Lembro o artigo que fixen o ano pasado por estas datas: 20 de novembro e logo tam�n Adivina, adivinanza.
Pois ve�o de decidir que por estas datas, todos os anos, vou por este v�deo. Por que? Non estou moi seguro dos motivos, porque, sinceiramente, te�o os sentimentos divididos. Por un lado � unha alegr�a que o monstro morrera, por que supo�o que de non ser as� non ter�amos o que temos agora. Pero por outro lado � unha m�goa que ese home non fora xulgado en vida polos seus crimes...
Non vos enganedes. Isto non � unha homenaxe a un home. Non. � unha homenaxe � morte que nos fai a todos iguais, que se cobra por nos ata o �ltimo dos pecados, que � a vingadora definitiva. Levanto a mi�a copa por ela, que sempre espera por todos, ata polos que pensan que est�n por riba de todo.

Pequeno pesadelo

Thu, 19 Nov 2009 20:49:00 +0100

Te�o un so�o recorrente. De cando en vez entra na mi�a cabeza como si de cada volta fora un so�o novo, sorpr�ndeme desprevenido, indefenso na noite, quizais pola s�a tanxible realidade e esperto del m�is angustiado a�nda que con calquera problema da vida real, porque, este so�o d�ixame espido, cos sentimentos m�is a flor de pel que calqueroutra experiencia da mi�a vida. Volvo a estar na Universidade, facendo de novo Ciencias do Mar, ca mi�a vida licenciosa na que se repiten con certa cadencia as festas, as parolas ata as tantas das madrugada, ou os caf�s a destempo. Naquela vida de largos espertares e buses pedidos ou simplemente que non quixen coller, de longos paseos e de contas para aforrar todos os cans posibles sen ter que pasar nunca fame. Era a mesma vida pero a�nda peor, porque si fai doce anos tanto �a a clase como non �a, no so�o non vou, absolutamente, ning�n d�a a clase, e a sensaci�n que me queda da vida so�ada � que vou de festa en festa, de reuni�n en reuni�n� pero a�nda as� xa te�o aprobadas todas as asignaturas� menos unha! E esa �ltima � a m�is dif�cil, a definitiva.
�
No so�o sei que te�o unha vida tranquila. Que son feliz, pero de s�peto, ent�rome, non sei como, porque nunca vou a clase, que vai ser o exame desa asignatura. Tampouco entendo moi ben iso porque � como se fora algo inesperado. Non sei, como se a mi�a vida fora tan de lacaz�n que nin conta ti�a dos exames. Como si a mi�a vida so�ada fora unha vida de fantas�a total e no propio so�o espertara a mesma realidade so�ada que era que ti�a que facer ese exame dentro duns d�as! Ent�n, o meu coraz�n ponse a mil (e iso non � so�ado, � totalmente real), porque nunca pisei unha clase desa asignatura, e porque non te�o unha soa folla de apuntes dela� Imaxinade a angustia que me enche o corpo, se podedes, porque eu nunca sentira algo as�. Realmente chego a ter medo, as�stome, polo simple feito de que so�o, ou vivo so�ando, que nunca serei quen de conseguir que os meus compa�eiros me deixen os apuntes, que far�n brincadeiras e escarnio de min, que nunca rematarei a carreira� a sensaci�n � como se quedara atrapado nalgures sabendo que nunca darei sa�do, como, supo�o, sentiuse o pobre Fortunato, ilustre personaxe de conto de Poe, que pola cobiza de probar un bo amontillado quedou emparedado ca morte nun h�mido souto de Venecia.	�
�
Ca mi�a mente debat�ndose entre os medos que me atormentan e a necesidade de atopar o xeito de que algu�n, na mi�a vergo�a, me deixe fotocopiar os seus apuntes, esperto, ca terrible sensaci�n a�nda enchendo o meu corpo, ca convicci�n de que a�nda non aprobei esa asignatura, que a�nda son un estudante de ciencias do mar, que nunca licenciareime. A sensaci�n de medo e desacougo, estando esperto, a�nda dura varios minutos, xusto os que tarda a mi�a mente en comprender que non estou so�ando, que xa me licenciei� que fai m�is de dez anos que non son estudante da universidade. Te�o o coraz�n batendo forte o meu peito e a respiraci�n entrecortada, pero pouco a pouco vou acougando e recuperando a calma. Pouco a pouco o medo deixa pasar unha sensaci�n de alivio, de tranquilidade tan forte que non tardo en volver a durmirme mentres penso, como sempre, neste so�o, no seu significado.