Hoxe toca un artigo sobre moitas cousas quizais porque xustamente teño a cabeza en moitas partes. Por máis que sei que non vou dar para facelas todas, hoxe, necesito adicar uns minutos, antes de tirarme de cabeza nesa voráxine, ao meu pequeno blog. Un intento de centrarme? Un intento de sinalar as miñas intencións, de gritar a miña opinión sobre esta desfeita na que estamos a vivir estes días. Seica non vai servir de moito pero ainda que só sexa pola miña saúde mental.

Hoxe, a 15 de maio de 2010, a piques de chegar ao día 17, é inevitable falar do día das letras galegas. Xa fai tempo que sei que este ano vai adicado ao ilustre poeta do Courel, a Uxío Novoneyra. Recoñezo que non son máis que un pobre lector de prosa. Pouca poesía teño lido na miña vida, agás a poesía que non teño moi claro se a é ou non, en forma de canción... non teño lido nada de Novoneyra e pode ser que algún día o faga: na miña vida xa descubrín que pouco a pouco vaise aprendendo a apreciar cousas novas, e así de súpeto descóbreste apreciando cousas que nunca pensaches apreciar. Tanto ten. Non lin a súa poesía pero si que entendo a teima deste home pola súa musa... o Courel, paraíso cercano. Hoxe á noite brindarei por este home.

Co seu nome na cabeza debemos ir todos o 17 de maio a nos manifestar a prol da lingua galega a Santiago. Eu vou ir. E ti? Sénteste galego? Pois tanto ten a túa cor política... deberías ir porque aquí xa non é cousa de si uns somos de esquerdas e outros de dereitas... ou vai ser que non hai galeguistas no PP? Así que veña, vai a Santiago e berra ben alto para que o concelleiro quede enterado de que a maioría dos galegos queremos unha Galiza que defenda o galego, porque o galego é o noso existir!!!

Hoxe tamén é un día para falar de Garzón. Eu non son unha das persoas que teñen algo en contra de Garzón. Entendo que ten feito cousas boas e no referente a certas cousas políticas pois recoñezo que non estou informado dabondo. Supoño que ten dereito a se equivocar como todo o mundo pero non podo deixar de recoñecer a súa valentía para afrontar certos feitos e delitos. No meu recordo aqueles tempos que lle fixo pasar a Pinochet en Londres... seguro que non lle foron tempos felices ao ditador. Por iso quero, dende o meu pequeno espazo dar o meu apoio ao xuíz. Por un lado polo home que é e polo outro polo que está a representar: penso que nunca se escoitaron tantas voces en contra da ditadura, a prol da investigación dos seus crimes e a prol da República como agora. O certo é que este país da vergoña. O outro día eu escribía no facebook que, sentíndoo moito por todos os españois que non eran galegos, un empezaba a pensar que podía ser boa idea que Galiza fora parte de Portugal, posto que os nosos veciños, sendo máis pobres que nos, teñen máis dignidade e máis intelixencia. Onte lin tamén no facebook que en Alemaña o saúdo Nazi é delito... e que pasa en España? que os descendentes da ditadura seguen ca súa impunidade, seguen a pensar que foi boa, teñen partidos políticos, sindicatos, fan as súas manifestacións fascistas... e ata lles permitimos que xulguen a un xuíz!!! Que merda de pais é este...

Hoxe chegoume unha mensaxe do facebook pedindo xuntar xente para pedir a ilegalización dos partidos fascistas e fai días anoteime a un grupo que pide xa un referendo para saber si os españois queremos monarquía ou república. non podo deixar de pensar que xa vai sendo hora que os españois levantemos a cabeza e fagamos forza para recuperar a nosa dignidade e o noso pasado dos que ca violencia o roubaron (tamén teño claro que seguramente gañaría a opción monarquía, pero hai que facer ese referendo porque non podemos esquecer... ademais... nunca se sabe).

Hoxe, por último, quixera deixar de pensar que os nosos políticos son estúpidos. Por que eles non poden ver claro o que eu, que son medio parvo, vexo con claridade? Só podo pensar que tómannos por parvos... o estado pídelle aos españois de clase media e baixa que pague a crise e nos temos que aceptar como miñaxoias... pois non! Eu quero que eles prediquen co exemplo... que sexan eles, os presidentes de estado, de comunidades autónomas, os alcaldes, deputados e demais cargos políticos do estado os que dean o primeiro paso. Que baixen o seu propio soldo un 10% ou incluso un 50% que seguro que poden. Que deixen de cobrar dietas. Que paguen impostos como todo mundo. Que deixen de cobrar soldos vitalicios ao deixar os seus cargos!! Que fagan todo iso e xa verán como non é necesario quitarlle aos vellos, aos dependentes e aos funcionarios. De seguro que aforran moito máis que 100 mil millóns de euros! Xa volo digo eu!!