MÓLLATE COA LINGUA


Cantas cousas podes facer coa túa lingua? Seguro que máis das que pensas.
Móllate coa lingua é o blog do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüísticas do CPI Terras de Maside (Maside, Ourense).

Quen somos?
mollatecoalingua@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

MOITA POESÍA, POUCA DIVERSIÓN
O 22 de xuño tivemos a última actividade do Equipo, un fantástico recital? poético e musical con Lucía Aldao e María Lado.
Comezaron coas palabras que Salomé usou para seducir a Xoán Bautista, segundo Oscar Wilde e a poesía PAXAROS E MACEIRAS, do libro de María Lado Amantes.

Namórame o teu corpo, Iokanaan. O teu corpo é branco como os lirios dun campo que nunca coñeceu gadaña. O teu corpo é branco coma a neve, que se deita sobre os montes de Xudea e escorre despois ata os vales. Nin as rosas do xardín da raíña de Arabia, nin os pés da alba cando se pousan nas follas, nin o peito da lúa cando se deita no peito do mar... Non hai nada no mundo tan branco coma o teu corpo. Déixame tocar o teu corpo.

Así seduce Salomé a San Xoan Bautista, segundo Oscar Wilde

PAXAROS E MACEIRAS

da mesma maneira en que os paxaros
seducen as maceiras
é dicir, esforzándose en acrobacias
insinuando as caricias que saben facer
coa punta das ás, despregándoas moito

e da mesma maneira en que as maceiras
cortexan os paxaros, tremendo levemente
cobizando a estrema das follas
milésimas do roce dos animais en voo,
ofrecéndolles, en brazos acolledores, apouso

desa maneira, é dicir, bicando a froita
apenas co peteiro
sen descolgala tan sequera dos beizos da árbore
só tomando o bocado xusto, o máis gorentoso
dese modo, nos amamos

desa maneira en que se manteñen firmes as maceiras
botando raíces na intención
esa en que os paxaros
beliscan a froita
pero nunca chegan a comela por completo.

MARÍA LADO, Amantes, Caldeirón, Malpica, 2011

Lucía canta unha versión do Suzanne de Leonard Cohen. Aquí tedes a letra desta canción e a súa tradución ao portugués



Tamén puidemos facer a nosa propia poesía, Chove en amarelo, con versos doutras poesías:

CHOVE EN AMARELO
“Aos alucinados nas caixas da soidade” Walt Disney


E tres mil romarías de San Roque
Xa che imaxinaba, estreñida e rugosa, pequena Peter Pan
Proxéctate bravú no nervio e na tractorada
Abondaría con que aprendeses a ser madriña de Branca Neves
Pequena Peter Pan,
Erotízate nos soutos
E tres mil romarías de San Roque



E o último poema, que nunca o derradeiro, aos que enchen a casa nova, grazas:

Comentarios (0) - Categoría: Poesía... e máis - Publicado o 28-06-2012 18:34
# Ligazón permanente a este artigo
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal












O contido desta páxina precisa unha versión máis recente de Adobe Flash Player.


Obter Adobe Flash Player