A Plataforma Pola Defensa da Ría de Vigo “CÍES”, ven de confirmar que as obras de ampliación do peirao do Areal e Transversal, como xa tiñamos denunciado, supoñer na realidade un aterrado mais na Ría. No día de hoxe, e como tiñamos solicitado en escrito de data 28 de outono, á presidenta da A. Portuaria, se nos ten facilitado copia dunha parte do proxecto onde se demostra, as nosas declaracións e que, por parte da administración non se deu traslado a sociedade da realidade das obras a realizar.
En efecto, as obras adxudicadas e iniciadas, non son sobre pilotes. Estas supoñen o vertido á lamina de auga de aproximadamente 200.000 metros cúbicos de materiais externos e dicir, de escavacións que se están realizando en terra, túnel do AVE e outras, para a construcción dunha “mota”. E dicir, as 200.000 razóns que demostran que, por parte da Sra. Presidenta da A. Portuaria, técnicos da propia empresa e outros, non se trasladou á opinión pública a realidade da actuación, dado que, con eses materiais procedentes do exterior, estase a construír unha columna a uns 55 metros e en paralelo á limnea de atraque actual do muelle do Areal, que ten na coroación 10 metros de ancho, na base 38 metros, altura 14 metros e unha lonxitude de actuación de 620 metros. Esta actuación xera unha lagoa interior cunha capacidade aproximada de 165.000 metros cúbicos que serán efectivamente recheos e non con pilares.
Esta Plataforma, dará traslado á Asemblea Xeral que se vai celebrar mañá sábado día 12, ás 17,30 horas, no salón de actos da casa do Mar de Moaña, rúa Concepción Areal nº 29, onde se adoptaran os acordos que se estimen de cara a o futuro. Na orde do día tamén están previstos analizar a xestión do último ano da, situación do Plan de Usos dos portos e campaña medio ambiental.

O pasado día 3-12-2009, entrou en vigor o Regulamento 1370/2007, de transportes da Unión Europea, que permite a recuperación do carácter de servizo público do transporte da ría de Vigo e súa titularidade pola Xunta de Galicia.
E este un dato e unha data moi significativos para o transporte na ría, no momento en que os usuarios en Moaña sentímonos aliviados porque o barco funciona con regularidade, aínda que con carencias, e en Cangas operan dúas empresas nunha estraña cordialidade comercial.
Pero a situación merece outra ollada coa perspectiva que nos dá o devandito Regulamento europeo.
O marco legal do transporte, hoxe e agora, é de “libre prestación de servizos.”, regulada pola Lei galega 4/99 e o Decreto 228/08, que defende os intereses empresariais por riba do dereitos dos usuarios: poderán modificar e/ou suprimir rutas, horarios, prezos, etc., transcorridos SETE DIAS do seu anuncio ó publico...Absoluta inseguridade para os pasaxeiros, patente de corso para as empresas. Xa o sufrimos en Moaña coas supresións, primeiro de horarios e no fin de semana, e logo do propio servizo, sen que a Xunta puidese facer outra cousa que “promover” a entrada “voluntaria” doutra empresa para cubrir o servizo.
Así as cousas, e nun réxime totalmente“liberalizado”, tampouco se ve a política da Xunta para potenciar este “transporte” que todo o mundo di defender. Vemos cada día como os problemas se acumulan: sen uso a Estación de Vigo por obras e a de Moaña pechada sen explicacións, taquillas de venda de billetes en Cangas sen luz, barcos que non poden aprovisionarse, limitación de uso de atraques en Vigo e misteriosa ANULACION, sen publicidade nin información, do concurso da concesión dos de Cangas que pretendía reorganizar os atraques dispoñibles...e o golpe definitivo de non aplicar o billete subvencionado anulando protocolos, orzamentos, acordos plenarios, parlamentares e mesmo desmentindo os compromisos públicos e privados de notables representantes do partido .
Pero a data do 3 de decembro descubre outro engano político: o falsidade do compromiso para “recuperar o carácter de servizo público” e “ a súa titularidade pola Xunta” mediante unha lei urxente e de lectura única que xa debería estar aprobada nestes días. Porén sí aplicouse este Regulamento europeo, pero en sentido contrario: a lei que se aprobou foi para prorrogar por 10 anos as concesións a Monbus, favorecendo o transporte por estrada e atendendo os compromisos do PP coas grandes empresas.
Nin un só compromiso cumprido e anulados os xa acordados. Esta é a realidade. Pero o transporte de ría como servizo público con billete metropolitano subvencionado non é unha xenialidade nin unha ocorrencia. E un proxecto de mobilidade que vai ser realidade para se integrar como Sección de Transporte Marítimo no futuro transporte metropolitano. E nesta carreira de fondo non estamos solos no Morrazo, contamos xa co apoio de máis de 125 asociacións veciñais da área que acordaron iniciar mobilizacións e presión cidadá se a Xunta non cumpre nun prazo de tres meses.

O sociólogo Manuel Pérez Rúa acadou o IX Premio de Ensaio Ramón Piñeiro cunha descrición, elaborada a través dunha trintena de entrevistas, do cambio social que experimentaron os nacidos ao redor de 1950. Pérez Rúa reflicte deste xeito no seu Retrato da xeración de 1950 a transformación social que se viviu en Galicia na segunda metade do século XX. Os cambios na educación, o éxodo do campo á cidade, a emigración ou a Transición democrática son algúns dos principais elementos que definiron a metamorfose do país contada en primeira persoa por aquelas persoas que a viviron.

Pérez Rúa dividiu o seu estudo xeracional en tres estamentos. O primeiro deles está formado por un grupo de amigos do Morrazo que mantiveron o contacto co paso dos anos e que proceden de clases humildes. No segundo nivel, os entrevistados son persoas que puideron estudar e recibiron unha maior formación. Por último, no terceiro chanzo atópanse persoeiros da sociedade galega que tiveron a sorte de ir á universidade e participar nos diversos ámbitos sociais do país.

“A obra é unha especie de álbum ilustrado cun conxunto de 30 entrevistas de persoas que teñen en común o nacer ao redor de 1950, cuxos país naceron ao redor de 1926, os seus avós a comezos do século XX e os seus fillos, nos anos setenta ou oitenta”, explicou Pérez Rúa sobre as características dos entrevistados.



Un grupo de amigos

A idea de partida do seu estudo xurdiu dun grupo de amigos da zona do Morrazo que experimentaron, dende as clases obreiras, a transformación social de Galicia. “Son nove persoas que comezaron en clases moi humildes e que, co seu traballo, se converteron na clase media galega e que durante as entrevistas falaban de temas tan dispares como as súas lembranzas, o cambio social ou mesmo a homosexualidade”, sinala este sociólogo.

Os encontros con este grupo realizábanse de forma colectiva para potenciar as lembranzas e os intercambios de opinións. “Nesta metodoloxía de reunión conxunta buscaba que a gravadora desaparecese porque nesta forma de traballar resulta moi interesante que o propio grupo busque consensuar as súas lembranzas”, destaca Pérez Rúa, que comezou a traballar con eles no ano 1999 e, dende setembro de 2008, intensificou a súa actividade investigadora até rematar o ensaio que agora premian, de xeito conxunto, a Editorial Galaxia e a Secretaría Xeral de Política Lingüística a través do Premio Ramón Piñeiro.



Villares e Xerado Estévez

No terceiro estamento, o autor de Retrato da xeración de 1950 contou coas experiencias de varios persoeiros do ámbito social das últimas décadas. O historiador Ramón Villares e o arquitecto e ex alcalde de Santiago Xerardo Estévez foron algúns dos nomes ilustres que forman parte do universo deste estudo. “Todos eles, que contaban cunha dobre lexitimidade en canto á formación que recibiron na universidade e a súa actuación na sociedade, puideron marcar a súa axenda contando aquilo que viviron máis de preto, aquilo que máis os definiu da transformación de Galicia, así saíron temas como a emigración ou a formación en seminarios, entre outros moitos”, explica o gañador da IX Edición do Premio Ramón Piñeiro.

Este método de traballo foi o que chamou a atención do xurado. “Valoramos a orixinalidade do tema e do enfoque, do cal destaca unha importante clase de creatividade”, sinálase na acta do xurado, que foi lida polo seu secretario,o escritor e editor Carlos Lema.