A noite de Samaín xa chegara a Mazaricos,os nenos dispóñanse a saír,polas golosinas e reunirse a contar contos de medo. Pero este ano sucedería algo especial. En lugar de reunirse no sitio de sempre, farano no cemiterio da RUÑA,todos estaban nerviosos,pero trataban de ocultalo.
Arredor das 11 da noite comezaron a chegar o cemiterio e sentáronse o redor todos dunha lanterna que alumeaba as súas asustadas caras.
O maior dos rapaces comezou a contar o conto de medo.
Dise que neste lugar foron enterradas 3 bruxas malvadas que tiñan unha cella levantada,o nariz respigón,e a cabeza inclinada.
Todos os anos as almas desas 3 bruxas levantábanse das súas tumbas para atemorizar os que non cren nelas,así que empezade a crer nelas.
Pero quen está facendo ruídos ahí? Hai alguén escondido (dixo un cativo).
Todos se asustaron e comezaron a escoitar campás, que cada vez soaban mais forte. Todos os rapaces se agarraron das mans.
De repente a lanterna caiu, apagouse e quedaron as escuras.
O vento comezou a soplar. Debemos regresar a casa! esto xa non é un chiste!. Seguidamente gritou “jasus que é eso!
Das tumbas comezaron a saír estraños e fantasmales figuras. Os rapaces máis pequenos comezaron a chorar, todos querían escapar, pero as súas pernas non reaccionaban debido ao medo.
Unha risa estremecedora resoou por toda a RUÑA,un raio sacudiu de repente todo o monte e dende aquela non se soubo daqueles pobres nenos
treveriádesvos a ir o monte da RUÑA unha noite?Dise que todas as noites se escoltan rapaces chorar e bruxas rir despiadadamente.
No primeiro trimeste leron Das cousas de Ramón Lamote de Paco Martín
Este é o boletín de lectura recomendadas entregadas aos alumnos o 23 de decembro de 2011.