iPad é o nome que finalmente se deu ao tablet esperado de Apple. Pouco orixinal no nome e tamén nas súas características, porque o que Apple proponnos coa súa iPad é o elo perdido entre o teléfono e o portátil.
O iPad vén pois a encher o oco que os ultraportátiles quixeron ocupar desde o seu lanzamento. Pero co toque Apple: pantalla multitáctil e moitos servizos asociados.
Se nas fotos do iPad ves un iPod Touch crecido non te asustes. É basicamente iso. A súa pantalla é de 9.7 polgadas, pero a sensación en man é maior. A tecnoloxía da pantalla é de tipo LED, brillante, con tecnoloxía multitáctil e capacitiva.
A súa resolución sitúase nos 1024×768 píxeles e vén con recubrimiento especial para que non estea todo o tempo chea de graxa e sucidade.
O iPad de Apple é bastante delgado, 13.4 mm, e con dimensións de 24.3×19 cm. O peso do modelo Wifi queda en 680 gramos e o 3G en 730 gramos.
O procesador do Apple iPad non é sorprendentemente un Tegra de Nvidia senón que se trata dun propio da marca a 1 Ghz. Vén tamén con acelerómetro e sensor de luminosidade. A conectividad WiFi é N e leva tamén bluetooth 2.1 EDR e 3G nalgúns modelos. Trátase de HSDPA. Tamén vén con A-GPS e compás.
O único porto que leva é o USB para conectalo ao computador, polo que non pensemos conectalo a unha pantalla externa directamente. Para iso chegarán os accesorios. Hai tamén saída de auriculares de 3.5 mm e conector para un dock. Leva altofalantes integrados e micrófono, pero non parece que se poida usar para realizar chamadas.
A batería non é extraible, e daranos autonomía de 10 horas cando reproducimos vídeo ou navegamos vía WiFi. Podemos recargala vía USB ou co seu cable de alimentación incluído.
A reprodución de contido parece que será un forte no iPad con soporte para vídeo H.264 de ata 720p. Non haberá multitarea, algo moi negativo para este iPad, nin flash no navegador. Para os vídeos de Youtube teremos que acceder a unha aplicación específica que nos dará acceso tamén aos vídeos en HD desta canle de Internet.
Como comprobaches no campo hardware o iPad de Apple non impresiona. A empresa fala de dispositivo revolucionario pero nós só vémolo así no campo das aplicacións e servizos.
O iPad de Apple funciona co sistema operativo do iPhone pero en grande. As aplicacións que xa hai na tenda para os seus irmáns pequenos adaptaranse para usalas no iPad, pero iso xa corre por parte dos desarrolladores. As aplicacións que xa compremos deben funcionar sen pagar outra vez na tableta.
Apple presentou diferentes aplicacións e servizos nos que colaborou cos creadores. Impresionantes foron as demostracións do xornal dixital do NYT así como iWork para o iPad, que mostra controis intuitivos, teclados que se adaptan ao que podemos facer en cada momento e por suposto xogos, moitos xogos. O iWork sairá cun prezo de 10 dólares a aplicación.
Integrado no iPad atopamos aplicacións bastante ben logradas como os mapas, notas, Safari, correo electrónico, fotos, e un longo etcétera.
Mención especial merece a nova tenda iBooks, onde Apple pensa distribuír libros electrónicos en formato Epub, co que se limita ao formato estándar. Amazon de momento pode estar tranquilo porque a tinta electrónica é mellor para ler que a LCD do iPad, pero con todo, a base de usuarios e o poder da tenda de Apple pode xogar ao seu favor en pouco tempo.
Como nos outros reprodutores de Apple, o iPad tamén ten unha división por tamaño da súa memoria. Así, podemos atopar modelos con 16, 32 e 64 GB. Pero ademais, hai posibilidade de escoller iPad só con conectividad WiFi ou tamén con 3G integrado.
Os prezos dos modelos WiFi son de 500, 600 e 700 dólares, estando os modelos WiFi 3G 130 dólares máis caros en cada caso.
A dispoñibilidade dos novos iPad fixouse para marzo no caso do modelo WiFi e abril para o 3G.
Apple tamén terá accesorios para o seu iPad. Logo virán os doutros fabricantes. De momento poderemos atopar unha base con teclado incorporado no que poderemos recargar o tablet e sincronizalo co computador.
Tamén haberá unha funda que ademais de protexer o iPad, axúdanos a colocala de diferentes formas para ver presentacións ou vídeos.
Moi claro quédanos que Apple sacou un produto que fará que os distribuidores de contidos póñanse as pilas. O iPad non é o mellor produto do mercado, como non o era o iPod nin o iPhone, pero con todo volveron a dar no punto exacto ao mercado.
A experiencia de usuario da que fai gala, os servizos asociados e a dispoñibilidade da industria para crer no que Steve Jobs pensa que é o mellor, iso é o que fai o iPad un produto destacable.
Sobre o uso real do equipo temos moitas dúbidas. queda a medio camiño de nada, e cun prezo que non é precisamente alcanzable, parece agora mesmo máis un capricho que unha necesidade. É pois un produto de lecer puro e duro, o iPod dos vídeos e os libros electrónicos.
Xa me fixen co Assassin's Creed 2 para a PS3 e francamente encantoume este xogo, maravilloso en todos os aspectos, un bo guión, fantásticos graficos, xogavilidade inigualable e ademáis é bastante longo.
HYPE POR TODAS AS PARTES
Resulta imposible facer unha reportaxe sobre Assassin's Creed e non empezar falando do hype que rodeou á saga desde os seus inicios, alá por 2007. Cando foi anunciada, a primeira parte do xogo xerou tal expectación que un gran número de usuarios e boa parte da prensa especializada cría que as aventuras de Desmond e os seus antepasados serían o salvador do sector interactivo, as encargadas de demostrar que os videoxogos non son só cousa de nenos. Todo o material relacionado coa primeira entrega que ía aparecendo nos medios e os comentarios entusiastas de quen o puideron probar invitaban ao optimismo.
Assassin's Creed estivo sempre rodeado de hype, vocábulo procedente do inglés hyperbole que os medios adoptamos como recurso recorrente para designar a todos os xogos, películas, artistas ou libros que reciben unha atención esaxerada e que copan páxinas e páxinas de información e noticias. Podería dicirse que Assassin's Creed foi o primeiro título da nova xeración en conseguir acaparar a atención da prensa de forma tan abundante aínda que, evidentemente, xa houbo antes algúns títulos que conseguiron chamar poderosamente a nosa atención.
Posiblemente debido a ese exceso de hype e ante os comentarios afagadores que o título de Ubisoft foise gañando, unha vez chegado o momento do seu lanzamento vendéronse copias como churros. Por suposto, isto foi realmente bo para a industria e por primeira vez desde que chegaron as consolas de nova xeración PS3 e Xbox 360 puidemos comprender do que eran capaces esas maquinitas. Pero, como sucede nestes casos, as expectativas non se viron cumpridas ou, polo menos, non do todo. E ollo, que ninguén leve a engano, poucos xogos foron capaces de superar as inxentes hordas de comentarios positivos e pelotas que os usuarios e profesionais fomos deixando. Polo tanto, que Assassin's Creed fóra vítima do hype e non terminará de satisfacer as ansías do público non significa baixo ningún concepto que esteamos ante un mal título. Todo o contrario.
youtube assassin's creed reportaxe assassin's creed 2
Baixo o manto do xénero de aventuras escondíase un xogo de ciencia ficción pura e dura que tiña a tremenda valentía de situar os acontecementos principais da historia na Baixa Idade Media, na época que musulmáns, xudeus e cristiáns andaban á gresca, tal e como sucede ?por desgraza? nos nosos días. Poucos xogos apostaran ata o momento por ofrecer ese contexto histórico tan fascinante como eixo principal dunha trama, polo que percorrer as bellísimas rúas das cidades resultaba toda unha gozada. Pero, volvendo ao tema do hype, Assassin's Creed non foi a obra mestra indiscutible que todo o mundo esperaba. Ao final, resultou ser un xogo moi notable, cunha calidade gráfica incuestionable e momentos dignos de sobresaínte. Non era a panacea do mundo interactivo, pero aínda a día de hoxe consegue sorprender coa súa proposta e é toda unha obrigación para os amantes dos videoxogos.
ESPECTACULAR AMBIENTACIÓN
Xa abandoado o asunto do hype, imos centrarnos agora nos magníficos motores gráficos das dúas entregas da franquía: Havok e Anvil. Ambos conseguiron recrear á perfección dúas épocas tan distintas e convulsas como o Xerusalén do ano 1191 e a Venecia renacentista do século XV. Na primeira entrega de Assassin?s Crede tivemos o tremendo pracer de descubrir un mapeado extenso, repleto de vida e detalles, chegando a ser un dos principais atractivos da obra. O título permitíanos visitar tres cidades principais que ben valían a atención prestada por parte dos desarrolladores.
Xerusalén, Acre e Damasco conformaban un trío marabilloso no que resultaba unha delicia descubrir edificacións reais como a Cúpula da Roca ou a Mesquita Omeya. A diferenza do que cabería esperar nun principio, o xogo ofrecía tres escenarios de dimensións bastante considerables. Podiamos exploralas a pé, co risco que iso levaba para a saúde do noso protagonista, ou facelo polos tellados, onde resultaba moito máis sinxelo pasar inadvertido, por moito que os vixías empeñásense en querer botarnos a luva. Non podemos esquecernos, está claro, da pequena urbe de Masyaf, onde temos a nosa base de operacións e que, segundo varios historiadores, correspóndese con bastante exactitude á cidade de por aquel entón.
O mellor deste traballo de ambientación é que cada cidade tiña a súa propia arquitectura, a súa propia vida e representaba estilos moi diferentes. Aínda que, evidentemente, o xogo tiña algúns erros e licenzas históricas para facilitar a súa compresión, é moi loable que Ubisoft Montreal quixese ofrecer algo diferente aos usuarios. Tampouco podemos esquecer que o mapa central ofrecía unha extensión considerable e estaba repleto de pobos, aldeas, torres de vixilancia e demais elementos que conformaban unha contorna realista e admirable.
Pola súa banda, Assassin's Creed 2 permitiranos visitar as cidades italianas de Venecia, Florencia e Roma. Aínda está por ver se o conxunto urbano e monumental do xogo está á altura do primeiro, aínda que todo fai pensar que así será. Só debemos recordar que o Renacemento foi unha das correntes artísticas, culturais e intelectuais máis importantes da historia da humanidade. Sería lóxica augurar que atoparemos máis dunha sorpresa nas tres urbes que visitaremos ao longo da historia. De momento, xa puidemos comprobar de primeira man que Venecia estará fielmente reflectida coa presenza dos seus conxuntos arquitectónicos e monumentais máis importantes, incluíndo como non podería ser doutro xeito a Praza de San Marcos en todo o seu esplendor.
Evidentemente, toda esta xenial ambientación da que estamos falando non sería posible sen os poderosos motores gráficos que moven ambos os títulos. Aínda que é certo que o primeiro Assassin's Creed tivo certos problemas visuais ao principio con decenas de vídeos en Youtube que o testemuñan que ían desde dobres do noso personaxe a un cabalo coas patas en posturas inverosímiis, non hai nada que non arranxe un bo parche. O espectáculo visual que supón visitar os escenarios urbanos e rurais de ambos os títulos é todo un pracer para a nosa vista. É imposible esquecer algunhas secuencias e na memoria dos máis adictos a esta saga seguro que hai escenas gravadas a lume. Desde logo, a primeira vez que traspasas as portas dunha cidade e comprobas que dentro hai vida, mercadores, gardas, ladróns e todo un mundo de personaxes rodeados por edificios e unha contorna urbana brutal, sentes a necesidade de fregarche os ollos. O que vemos é tan real e espectacular que deixa en panos menores a máis dunha superproducción de Hollywood.
CINE
Outro tema que deu moito que falar foi a publicacion de unha pequena película rodada con actores e contando cun alto presuposto so para facer un filme de 35 minutos e gratuito, xa que foi oficialmente publicado en YouTube? A partires da aparicion desta película "Assassin's Creed Lineage" abriuse todo un mundo de rumores e conxeturas acerca de que isto so fose un ensaio para o filme final.
Pero por agora so contamos con esta peli asi que eiqui vola deixo:
Por fiiiin, xa puiden ver a segunda parte de crepúsculo e encantoume, máis que a anterior.
Volvo a destacar de esta película tanto como da anterior sobre todo a banda sonora, queao meu entender e boísima, supoño que a todos vos gusta ver unha escea na que unha manada de lobos perseguen a un vampiro polo bosque e á vez que disfrutamos dos efectos especiais tamén disfrutar do teu grupo favorito como pasa no meu caso, Radiohead.
Logo de todo o rollo ocorrido porque a directora da primeira entrega, Catherine Hardwicke, alegase falta de tempo para rodar esta segunda parte da saga, foi Chris Weitz o encargado de remover unha vez máis miles e miles de hormonas adolescentes (e non tan adolescentes). E a verdade é que foi unha mellor adaptación, en canto á historia contada no libro refírese, sendo máis coherente e se me apuras ata máis madura.
Chéganos xa o novo fenómeno mundial que fixo que donos dos cines máis importantes de Estados Unidos programen bastantes máis pases dos expostos nun inicio en pantallas adicionais.
A película comeza moi similar á anterior, cunha fotografía máis que aceptable e coa señorita Stewart narrando o comezo, a cal ten unha interpretación tan lineal como xa fixo en ?Crepúsculo, e unha Bela Swan desanimada por cumprir anos.
Nun inicio rumoreouse sobre a substitución de Taylor Lautner pola doutro actor, debido ao importante cambio físico que sofre o seu personaxe na novela. Pero tras traballar moi duro logo de acabar a rodaxe, volvemos contar con Taylor, no papel de Jacob e con Robert Pattinson no de Edward.
Ao elenco de actores únense os mesmos que a anterior entrega, aparecendo tamén os aclamados Vulturis, que (mágoa) teñen unha aparición mínima no filme. Estes son interpretados por un acertado Michael Sheen como Aro; unha Dakota Fanning apropiada para o papel de Jane; un insustancial Christopher Heyerdahl que dá vida a Marcus; o correcto Jamie Campbell Bower encarnando a Caius; ou un Cameron Bright que non ten apenas participación como Alec. Aparte, toma máis protagonismo a tribo Quileute, que en xeral non está nada mal conseguida.
En definitiva, máis cine interesante pero comercializado en exceso. O cal, sorprendentemente está facendo desta saga, unha das máis taquilleras da historia, batendo marca de venda (e pre-venda) de entradas online por diante de Harry Potter, The Dark Knight e Star Wars III.
E aínda non nos despedimos deste fenómeno, xa que quedan dous libros por adaptar. Crucemos os dedos.
O novo filme de Amenábar chega as nosas pantallas como unha superproducción chea de imaxes impactantes e outras cousas dese tipo pero sen embargo non se intentou vender á xente nova así que a mala estartexia comercial pode que reduza o seu éxito.
Fai uns días funa ver a peli e realmente gustoume moito, a historia actual que se pode aplicar por exemplo agora á aplicación da lei do aborto á cal a igrexa se opón constantemente, pois nesta historia a igrexa trata de facerse co poder de todo o goberno e acaba con todas as outras relixións, e Hipatia, a protagonista é unha das moitas vítimas do egoísmo cristián.
Recoméndovos a película porque lle fai unha das críticas máis duras aos cristiáns que vin nuha película.
Sen dúbida o futúro da telefonía e a axenda electrónica pasa por este móbil de Apple.
O iPhone é incriblemente revolucionario principalmente no tema de que pódenselle instalar aplicacións de todo tipo, dende xogos 3D ata lectores de libros electrónicos como o Stanza.
Deste xeito con este revolucionario móbil podes ler un libro, chamar a algunha persoa, xogar a un xogo ou navegar por internet.
Noutros paises de Europa e nos EEUU xa todo o mundo conta cun iphone, seguramente xa quede puco para que eiqui o seu prezo diminúa e tamén as tarifas de internet de movistar. Eu teño i iPod Touch, que é coma in iPhone pero sen teléfono asique sei do que falo, este teléfono é unha maravilla.
"Mira, su moralidad, su... ética... es una gran mentira. Se olvidan a las primeras de cambio. Sólo son tan buenos como el mundo les permite ser, ya verás, cuando las cosas se tuerzan, esos individuos civilizados se matarán entre ellos..."
--Joker (El Caballero Oscuro)--
Algúns libros acompañábano
sempre; outros ficaban na casa
porque non se axeitaban á
finalidade da viaxe ou porque
tiñan que deixar sitio para unha
nova historia aínda descoñecida.
iPad é o nome que finalmente se deu ao tablet esperado de Apple. Pouco orixinal no nome e tamén nas súas características, porque o que Apple proponnos coa súa iPad é o elo perdido entre o teléfono e o portátil.
O novo filme de Amenábar chega as nosas pantallas como unha superproducción chea de imaxes impactantes e outras cousas dese tipo pero sen embargo non se intentou vender á xente nova así que a mala estartexia comercial pode que reduza o seu éxito.
Sen dúbida o futúro da telefonía e a axenda electrónica pasa por este móbil de Apple. 
