bioviticultor de valdeorras


Este é o Blog personal dun viticultor, nel podes atopar reflexións para o debate do sector do viño e da Agricultura Ecolóxica, tamén apuntamentos sobre viticultura, enoloxía ...

O meu perfil
manueldocampo@valdeorras.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Os alimentos ecolóxicos e de variedade tradicionais teñen mais calidade nutritiva
Por se alguen o duvidaba reproduzo este artigo, desculpade por non pasalo ao galego.

Alimentación. Los alimentos ecológicos y de variedades tradicionales tienen más nutrientes que los convencionaless

Esta afirmación viene demostrada por diferentes estudios realizados con diferentes alimentos. Los resultados fueron dados a conocer en las VIII Jornadas Técnicas de Semillas y Recursos Genéticos en la Agricultura Ecológica, dedicadas al tomate y la calidad de las variedades locales.
Los alimentos ecológicos y los procedentes de variedades tradicionales tienen mayor contenido en nutrientes y antioxidantes que los procedentes de la agricultura convencional, según los estudios científicos llevados a cabo por el equipo de la Dra. MD Raigón de la Universidad Politécnica de Valencia (UPV), sobre diversos alimentos ecológicos y de variedades tradicionales (pimiento, tomate, naranja, cebolla, berenjenas, lechugas, aceite de oliva, etc.); resultados que confirman los resultados obtenidos por otros equipos de investigación en Estados Unidos, Inglaterra o Suiza. “Consumir alimentos procedentes de cultivo ecológico y de variedades tradicionales, como el tomate valenciano, no sólo protege la biodiversidad agrícola, sino que aporta más nutrientes y es más saludable, por tener componentes nutricionales benignos (vitaminas/antioxidantes o ácidos grasos poliinsaturados como omega-3 y CLA, entre otros)”, subraya el estudio, presentado en las VIII Jornadas Técnicas sobre Semillas y Recursos Genéticos en la Agricultura Ecológica, celebradas el pasado fin de semana en Quart de Poblet (Valencia). “El valor bromatológico de los alimentos y su concentración en nutrientes, está determinado por su composición química”, explicó la Dra. Raigón. “Este valor varía y depende de diferentes factores, entre ellos las técnicas de producción y el potencial genético del producto vegetal o ganadero, así como del resto de factores que intervienen en el proceso de producción (fertilización, fitosanitarios, agua de riego, alimentación del ganado, bienestar animal, profilaxis, etc.)”. Añadió que “los distintos métodos y productos empleados en el proceso de postcosecha y de elaboración pueden ser importantes y decisivos en la composición y calidad final del producto alimenticio”, concluyó.

SEAE / Asociación VIDA SANA
Comentarios (0) - Categoría: Producción ecolóxica - Publicado o 09-08-2011 21:21
# Ligazón permanente a este artigo
Bernardo Estevez Villar

Permitome colgar esta entrevista publicada en La voz de Galicia e felicitar dende este modesto blog ao compañeiro Bernardo, ánimo e sorte.


«O viño non dá para luxos»


Un mecánico reconvertido en viticultor e investigador ecolóxico

Autor:
fina ulloa
Localidad:
OURENSE / LA VOZ
Fecha de publicación:
1/8/2011

Criouse en Vigo. Estudou mecánica do automóbil e traballou no taller de seu pai nesa cidade ata que el se xubilou hai tres anos. Nin pensou seguir co negocio porque Bernardo Estévez xa tiña claro -e a súa familia asumido- que o seu futuro estaba no campo, máis concretamente nas viñas de Arnoia, lugar de nacemento da súa nai. Alí empezou a crear unha plantación hai once anos e alí investiu tódolos seus aforros e practicamente tamén todo o seu tempo libre dende hai unha década. Se o esforzo feito -e o que queda por facer, segundo el mesmo recoñece- merece a pena, diráo o tempo. De momento xa ten o orgullo de ter o seu propio viño, feito na vella adega do seu avó, e para esta vendima bautizará a súa propia.

-¿Tivo tempo de arrepentirse e dar a razón a quen di que adicarse ao campo é unha tolemia?

-Aínda que me criei nunha cidade nunca deixei de estar en contacto con isto. Viñamos moitas fins de semana e meus pais son os dous do rural, así que eu xa sabía que con isto non te fas rico, non dá para luxos pero vives. Entre outras cousas porque aquí gastas pouco en alimentación, vas cultivando para ti e non é como ter que ir ao supermercado tódolos días. Non me arrepinto, a pesar de que houbo colleitas malas. O pasado ano tivemos moito mildeu e este tamén se presenta complicado pola sequía.

-¿Xa tivo que pedir créditos para cubrir eses malos anos?

-Non, nin se me ocurriría. Tería que estar tolo para meterme en créditos. Hai que ter conta e sentidiño. Eu o que fago é comprar cando teño aforrado, e si non teño para comprar e necesito algo, pedilo prestado.

-Aínda por riba deulle pola viña ecolóxica. ¿É máis rendible?

-Non todo se mide en cuestión de rendibilidade económica. É un xeito de entender a agricultura, pero por exemplo eu non solicitei certificado porque, por desgraza, algo que debería de facilitarche as cousas, aínda as complica, aparte do custe que supón. Nós concretamente usamos técnicas de biodinámica.

-¿En que consisten?

-Basicamente no coñecemento da terra e de todo o que se move nela, e en incorporarlle só produtos naturais: restos de poda e da propia cuberta vexetal da parcela e extractos de plantas que ou ben xa crecen salvaxes ou ben cultivamos.

-¿Como sabe de extractos vexetais un mecánico?

-Aprendendo. Non foi sinxelo ao principio porque non está moi espallado por aquí. Pero dimos cun técnico de Portugal, fixemos alí un curso de varias fins de semana e agora participamos co seu equipo na investigación de eses extractos e a aplicación na viña.

-¿Que lle din os outros viticultores veteráns?

-A xente maior é reacia, aínda que o que facemos é algo que se fixo sempre: observar para detectalo problema o antes posible, estar atentos aos ciclos da terra, á lúa. Antes tíñanse en conta se era cuarto minguante ou crecente para facer según que cousas. Agora a xente prefire asegurar e comprar un tratamento químico e aplicalo.

-¿Que é o máis difícil de apostar pola terra?

-Precisamente conquerir as terras. Parece mentira que con tanto abandono, cando te plantexas comprar custe tanto atopar unha parcela. Eu empecei comprando nunha zona de viñas abandonadas a primeira hectárea. Agora traballo, entre miñas e da familia, dúas hectáreas e media nos vales de San Vicente e San Amaro.

Naceu en Pontebarxas (Padrenda) en 1971. É técnico de automoción, viticultor e adegueiro.

O ciclismo é outra das súas pasión. Estivo nos equipos Pescanova e Consevas Cortizo como afeccionado, aínda que agora ten pouco tempo para a bicicleta.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 03-08-2011 12:02
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal