bioviticultor de valdeorras


Este é o Blog personal dun viticultor, nel podes atopar reflexións para o debate do sector do viño e da Agricultura Ecolóxica, tamén apuntamentos sobre viticultura, enoloxía ...

O meu perfil
manueldocampo@valdeorras.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Feira ecolóxica en LLanera
Aprobeitar este espazo para dar os meus parabens ao Concello de LLanera en Asturies pola feira ecolóxica tan ben montada que fan alí, foi do lúns ao mércoles pasados. Quedei impresionado de como nos miman aos productores e productoras: Hotel pago, comida e almorzo gratuitos, participación gratuita e unha atención e organización moi esmerada.
Amais o nivel de vendas de todos/as moi bo.
Esta xente quere que a súa feira medre e merecen que así sexa.
Xa nos gustaría que na Galiza algún concello adicara a metade do esforzo económico e organizativo,que LLanera, a facer unha verdadeira feira de agricultura ecolóxica certificada.
Esto independentemente da cor do mandatario/a, xa que para a nosa sorpresa LLanera é un concello do PP.
Comentarios (0) - Categoría: Producción ecolóxica - Publicado o 20-08-2007 22:30
# Ligazón permanente a este artigo
Ano complicado na viticultura
Ano raro este, non vemos o verán por ningures, catro días de quente e outros tantos de frio. Os fungos traballaron forte, sobre todo o mildeu.
Aínda con estas a viticultura ecolóxica segue a demostrar que é unha ferramenta válida, aínda en anos críticos coma este. Levo dúas mans de cobre no Godello e Tempranillo e dúas na Mencía; Tamén levo dúas man de xofre en todas e unha man de aceite de Salvia con Cola de Cabalo. O certo é que o Godello e o Tempranillo teñen moi poucas uvas, devido a que os ataques primarios de Mildeu foron na floración e non apliquei cobre ate que pasou polo que entrou no acio e se cargou unha grande cantidade. A mencía aínda que ten un callado desigual manten unha boa carga.
Non teñen mais uvas, nen mellores, os que trataron con sistémicos ou penetrantes e menos os que deron moitas mans. Os que si que teñen mais son os que manteñen viñas vellas de pe franco (moito mais resistentes as enfermidades).
Esto demostra que a viticultura ecolóxica non é un problema nin nos peores anos. De todos xeitos inda quedan moitos días de dormir fora e co retraso que levamos na maduración pode pasar calqueira cousa. Xa verem
Comentarios (0) - Categoría: Diario dun Viticultor - Publicado o 20-08-2007 22:18
# Ligazón permanente a este artigo
Mesa do Viño
Oxe tivemos unha mesa do viño a nivel galego, en Santiago para falar da OCM, vaian dende eiqui as miñas felicitacións a Consellería de Medio Rural por Chamar aos representantes do sector para iniciar un debate sobre un tema tan importante para as ribeiras do País como é a OCM do viño.
Aínda mais felicitacións para a Consellería por que nas conclusións que sacan con respecto a como nos pode afectar e que propoñer coincidimos en case que todo salvo pequenas matizacións que mais adiante comentarei.
O dí un hipercrítico.
Comentarios (0) - Categoría: Debates sector do viño - Publicado o 07-06-2007 23:38
# Ligazón permanente a este artigo
Viticultura tropical
Dun tempo a esta parte veño carteandome cun novo viticultor de compostela, con viña da comarca de Bergantiños, voulle pedir que sigamos a comunicar polo Blog, mandabame un correo no que decía:


Teño unha dúbida preocupante. Este fin de semán non puden ir a visitar as viñas, e díxenlle a miña nai que se pasase a botarlle unha ollada, chamoume onte e díxome que non tiñan nada raro, excepto que na maioria das cepas as follas mais de abaixo estaban secas, con apariencia de unha árbore cando en outono lle cae a folla. ¿Faría algo mal na poda? ¿será cousa da forte vento que houbo nestes dias? ¿terei que facerlle algo?

Eu lle contestei:

Tranquilo, non ten que ver coa poda. Había que mirar como seca, cando vaias faille unha foto e mandama por internet.
Estos días hai moita humidade polo que pode haber un ataque de mosquito verde, esto sábese ben xa que empezan a secar polas puntas e se lle miras polo envés verás pequenos vichiños nas venas.
Tamén pode ser unha antracnosis, esta é unha enfermidade de climas cálidos e húmidos (neboas, choiva, orballos) este fungo nótase porqur na folla ten grandes manchosn secos e na madeira, nas baras, empezan por puntos de cor pardo claro e logo medran e queda como manchas claras con reborde megro, esto mimo pasa nos vagos.
Tamén pode ser araña amarela..
O normal se comeza pola parte baixa é que sexa un fungo, a medida que a planta vaia subindo e a deixes a unha altura de 60 ou 70 cm. do chan ese problema pode desaparecer, de ser antracnosis dalle cobre.


A verdade e que estiven pensando e, aínda que non me mendou a foto da folla, penso que o tema pode ser dado pola salinidade do terreo.
Este é un problema que pode existir nas zonas costeiras, e nesta cos fortes ventos que sofre aínda mais.
Analizar a terra e de confirmarse a salinidade, pensar en que a única solución e buscar patróns resistentes ou poñer planta directa sen portaenxertos, a vitis vinifera plantada directamente aguanta baste ben un certo grado de salinidade.
Comentarios (4) - Categoría: Diario dun Viticultor - Publicado o 02-06-2007 11:05
# Ligazón permanente a este artigo
Mais sobre agrocombustibles
Permitideme que trascriba integra, e en español, esta nota de prensa sobre un informe da ONU sobre os agrocombustibles

11/05/2007]

Más dudas sobre la sabiduría de la solución "mágica" del etanol
EFE
11. Mayo ´07 -
Las cuestiones sobre la conveniencia de utilizar etanol y otros biocombustibles como principal sustituto de derivados del petróleo para vehículos motor siguen en aumento, lo que plantea dudas sobre la estrategia de los fabricantes de automóviles.

La última voz que se ha sumado a la creciente polémica ha sido la ONU que el martes dio a conocer un informe en el que se advierte de los potenciales efectos negativos del uso de cultivos para producir alcoholes que a su vez se utilizarán como combustibles para los automóviles.

El informe reconoce que los biocombustibles representan una oportunidad para reducir las emisiones de gases que producen el efecto invernadero.

Pero también señalan que "el rápido crecimiento de la producción de biocombustibles líquidos supondrá sustanciales exigencias para los recursos terrestres y acuíferos del mundo en un momento en el que la demanda por alimentos y productos forestales también está aumentando de forma rápida".

Uno de los efectos mencionados es que "monocultivos a gran escala pueden conducir a una significante pérdida de biodiversidad, erosión del terreno y filtración de nutrientes".

No menos importante es que la utilización de cultivos como el maíz o el azúcar para producir combustibles está aumentando los precios de los alimentos lo que a su vez está afectando a las poblaciones más pobres y vulnerables del planeta.

"La producción de biocombustibles puede amenazar la disponibilidad del suministro adecuado de alimentos al divertir tierra y otros recursos productivos de los cultivos para producir alimentos", indica el informe de la ONU.

"Es necesario estudiar detenidamente el impacto económico, social y medioambiental de la bioenergía antes de decidir cómo se quiere desarrollar de rápido y que tecnologías, políticas y estrategias de inversión seguir", advierte el informe realizado por UN-Energy, un grupo compuesto por todas las agencias de Naciones Unidas que trabajan en el campo de la energía.

En la última edición de la revista Foreign Affairs, dos expertos en derecho, economía y alimentación, los profesores C. Ford Runge y Benjamin Senauer, ahondan la preocupación de que en el intento por saciar la sed de los conductores y el sector del automóvil se puede agravar la hambruna en el mundo.

Los dos autores señalan que en el caso estadounidenses, Washington debería diversificar las fuentes de etanol, que en EE.UU. depende fundamentalmente del maíz, para detener la actual escalada de los precios de este cultivo, básico para la alimentación de centenares de millones de personas en todo el mundo.

"El enorme volumen de maíz exigido por el sector del etanol está provocando sacudidas en el sistema alimentario", dado que los EE.UU. producen el 40 por ciento de los cultivos mundiales de maíz y más de la mitad de todas las exportaciones de esta semilla.

Los autores recuerdan que llevar el depósito de un SUV (alrededor de 94 litros) "requiere 204 kilos de maíz, cantidad que contiene suficientes calorías para alimentar una persona durante un año".

"Al poner la presión en los suministros globales de cultivos para consumo, el crecimiento en la producción de etanol se traducirá en precios más elevados tanto para los alimentos procesados como básicos en todo el mundo", añaden los autores.

Se mire como se mire, estos estudios son malas noticias para los fabricantes de automóviles estadounidenses, que en los pasados años han invertido grandes cantidades de dinero en la producción de vehículos que consumen etanol.

Si es malo que los simbólicos SUV estén asociados con la crisis medioambiental en la que vivimos, la imagen de que cada viaje al surtidor de etanol más cercano puede privar a una persona en los países más pobres del alimento necesario para su subsistencia durante un año puede ser demoledora.

Y plantea la cuestión de cómo y sobre la base de qué estudios el sector y las autoridades políticas acometen gigantescas inversiones.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 02-06-2007 10:47
# Ligazón permanente a este artigo
Agrocarburantes, NON
Permítome reproducir esta nota, que penso é de interese.

La buena nueva de Bush

Gustavo Duch Guillot (Director de Veterinarios sin Fronteras) 16/03/2007

Los empresarios del petróleo y los empresarios automovilísticos tienen preocupaciones similares. El agotamiento del crudo pone en jaque sus negocios. Así que han afrontado la situación con audacia. Se han sentado en la mesa con otro de los grandes sectores económicos mundiales, los dueños del agronegocio: multinacionales que controlan la venta de las semillas y los pesticidas adaptados a ellas. La "triple alianza" como dice el líder del Movimiento sin Tierra de Brasil, João Pedro Stedile, está liderando la promoción de los agrocombustibles para que no nos preocupemos del consumo energético. Unos ganan con la venta de semillas y pesticidas, otros con el procesamiento del combustible y los terceros siguen vendiendo automóviles por doquier. Todos ganan. Excepto el planeta y los millones de campesinos y campesinas que el monocultivo de soja o maíz expulsará y enviará a los cinturones de pobreza de las urbes.

Al finalizar la reunión la "triple alianza" mandó a pregonar la buena nueva por Latinoamérica: el progreso del agrocombustible ha llegado, repitió cantarín Bush en todas sus escalas (y Lula le hace los coros).





Gustavo Duch Guillot

Director de VETERINARIOS SIN FRONTERAS

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-03-2007 11:27
# Ligazón permanente a este artigo
Oliveiras en Valdeorras
No pasado ano presentei unha memoria para subvención a "Proxectos dinamizadores das áreas rurais de Galicia" -fora de prazo-
Este ano estamos un grupo de viticultores do Sindicato Labrego Galego (SLG)traballando esta historia que chamamos
Introducción da Oliveira en Valdeorras para producción de aceite ecolóxico-

De seguido por si alguén ten interese reproduzo a introducción da memoria do ano pasado:

As ribeiras do Sil foron na antigüidade productoras de olivas para a elaboración de aceite de oliva, coa colonización dos Reis Católicos, prohibiuse a comercialización de olivas e aceite aos productores da nosa comarca, polo que foron arrancadas as oliveiras, deixando algunhas nas marxes das fincas para o autoconsumo.

O olivar mantivo e mantén características e elementos de bosque mediterráneo, nas súas árbores centenarias, que fan de refuxio a numerosas especies animais. É compatible coa gandería permitindo a semente de algúns cultivos de leguminosas entre os árbores que a súa vez serven como abonado. Teñen poucas pragas, polas labores culturais practicadas sistematicamente, tamén a aplicación de esterco e o encalado do tronco reduce as enfermidades. A asociación con outros cultivos como a viña ou o castiñeiro, fai que exista un alto grao de complementariedade, evitando os prexuízos do monocultivo.

No momento actual a agricultura da comarca de Valdeorras centrase basicamente na viña para vinificar e na castaña, que se vende sen transformar. Os prados que ocupaban boa parte do terreo productivo das nosas aldeas están abandonados ao desaparecer case totalmente a actividade gandeira.

Esta iniciativa pretende volver a introducir a oliveira para producción de aceite, como complemento a viticultura e a castaña. Aumentando deste xeito a renda dos nosos labregos e labregas, cunha actividade totalmente compatible coas outras dúas.

Esta introducción non se fará a costa de ningunha das actividades productivas actuais, usaríanse as parcelas que foran prados, terras que xa non se sementan, algunhas que están a monte e antigas viñas arrancadas.

Este proxecto conta cunha parte productiva na que intentamos implicar a labregos e labregas, a propietarios de terra que se comprometan a plantar e a manter as súas plantacións. A medio prazo (5 anos) os productores/as que o desexen formarán unha cooperativa para a elaboración e comercialización do aceite procedente das súas plantacións, tendo tamén a posibilidade de vender as súas produccións ou crear almazaras particulares e asociarse nunha cooperativa de segundo grado para o embotellado e comercialización.

Tamén conta cunha parte non productiva na que entrarían: os estudios, a formación dos productores, control e seguimento, e a difusión da iniciativa.

Comentarios (2) - Categoría: Producción ecolóxica - Publicado o 14-03-2007 14:25
# Ligazón permanente a este artigo
Contestando sobre Xantar
Manuel:
O que me está a preocupar nestes momentos é o papel que están a xogar as feiras (Silleda, Xantar, Fevino) no noso País, está claro que cada unha é diferente e merece unha consideración pero existe un denominador común: este tipo de eventos son un negocio en sí mesmas, e neste sentido teñen limitado o seu interese. No caso de Xantar o interés é puramente de imaxe, a venta é anecdótica e os contactos(hostaleria,restauración)
case que non existen.
Mais grave me parece o evento que aconteceu esta fin de semana en Ferrol, FEVIN,xa que é a feira do viño mais importante de Galiza, feita con grandes subvencións públicas galegas, para facilitarlle a venda de viño en Galiza aos da Rioxa e aos da Rivera do Duero que son realmente os grandes protagonistas.
Neste sentido o SLG está a facer unha valoración para darlle un tratamento.
Comentarios (1) - Categoría: Diario dun Viticultor - Publicado o 07-03-2007 16:52
# Ligazón permanente a este artigo
Xantar 2007
Hoxe rematou Xantar en Ourense, no recinto de expoourense, este evento gastronómico-turístico durou 5 días e estivemos co noso viño "bacelos de Biobra" nun stand subvencionado pola Cámara de Comercio de Ourense.
non sei moi ben valorar esta convocatoria xa que é a primeira vez que veño e non coñezo,tampouco, eventos similares xa que grumets en Madrid xira entorno a restauración, cociñeiros/as, pero se mira como cociñan mentras nesta se come. O resto seguimos indo de decorado ou de recheo.
A min sigueme a gustar o contacto coa posible clientela e falarlle a xente de que é O VIÑO ECOLÓXICO, está claro que é un traballiño que alguén ten que facer si queremos despegar con forza.
Comentarios (2) - Categoría: Diario dun Viticultor - Publicado o 05-03-2007 00:25
# Ligazón permanente a este artigo
A inquisición contra o viño
Hoxe pola mañan fun a Vigo para intervir na gravación dun debate sobre o viño para o programa da TVG Centro de Saúde, interviñamos un médico de atención primaria chamado Jacinto Mosquera mais eu como viticultor e adegueiro. Esperaba que ia ser unha conversa en positivo sobre a importancia da moderación no consumo de viño e os efectos positivos que esto produce na saúde, pero atopeime con un debate contra un inquisidor da liga antialcoholica que non atende nin a aspectos culturais nin a sensacións espirituais nin a que o problema non é o viño, O VIÑO NON SE METE CON NINGUÉN, o problema é a falla de educación e da cultura da xente, eso que hai que ter para ser prudentes e moderados no consumo. A represión e a prohibición non é en ningún caso unha solución para nada, a cultura en xeral e a cultura do viño en particular é a que nos debe facer mudar a calidade pola cantidade, beber para embriagarse por beber para o deleite dos sentidos e na procura de mais datos sobre o que encerra ese viño ( variedade, terra, comarca, metodo de elaboracvión...).
Creo que a estas alturas da democracia non podemos aguantar inquisidores sexan da ideoloxía que sexan e teñan o cargo quer teñan.
Vai resultar que durante mais de 7000 anos as civilizacións estiveron erradas cando consideraban ao viño un alimento para o corpo e a alma porque o dice algún espabilado destes que están por riba do ben e do mal.
Dionisio, Baco sí que era un Diós.
Comentarios (1) - Categoría: Diario dun Viticultor - Publicado o 28-02-2007 23:25
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal