bioviticultor de valdeorras


Este é o Blog personal dun viticultor, nel podes atopar reflexións para o debate do sector do viño e da Agricultura Ecolóxica, tamén apuntamentos sobre viticultura, enoloxía ...

O meu perfil
manueldocampo@valdeorras.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Os rendementos na Agricultura Ecolóxica.


Maior e mellor produción coa agricultura ecolóxica
A agricultura orgánica ten potencial para fornecer suficientes alimentos sen os impactos ambientais negativos da agricultura convencional, afirma nesta columna a investigadora Lim Li Ching.


11/03/2009

PNUMA- Aínda que poucos cuestionan que a agricultura ecolóxica sexa mellor para o ambiente e a xente, hai temor á súa presunta insuficiencia produtiva.
Recentes estudos mostran que os rendementos da agricultura ecolóxica son en xeral comparables aos da convencional en países desenvolvidos e significativamente máis altos en rexións en desenvolvemento, en especial onde os investimentos son baixas, como África.
Un estudo mundial con datos de 293 exemplos (Catherine Badgley, 2007) achou que a diferenza de rendementos da agricultura orgánica (que non utiliza produtos agroquímicos) co non orgánica era de pouco menos de 1,0 no mundo desenvolvido pero de máis de 1,0 nos países en desenvolvemento.

En media, sistemas orgánicos en nacións ricas chegan a 92 por cento do rendemento dos convencionais, mentres en países en desenvolvemento, agricultores orgánicos producen 80 por cento máis que os tradicionais.

Os investigadores estimaron que hipoteticamente os métodos orgánicos poderían producir suficientes alimentos, sobre unha base global por persoa, para manter á poboación mundial e quizais a unha maior, sen agregar máis terras á produción.

Os datos suxiren que sementas protección con leguminosas poden fixar suficiente nitróxeno no chan como os fertilizantes sintéticos en uso.

Nunha avaliación de 286 proxectos en 57 países, atopouse que os agricultores aumentaron a súa produtividade nunha media de 79 por cento ao adoptar unha serie de prácticas, como o manexo integrado de pragas e nutrientes, os cultivos de conservación do chan, a agroforestación, a recolección de auga en terras secas, e a integración de gandaría e acuicultura nos sistemas agrícolas.

Esas prácticas tamén reduciron efectos adversos sobre o ambiente e achegaron beneficios, como a mitigación do cambio climático, evidenciados nun máis eficiente uso da auga, absorción de carbono e menor uso de pesticidas.

Outros datos parciais mostran que:

--A media de produción de alimentos aumentou 73 por cento para 4.042.000 pequenos agricultores de cereais e tubérculos en 3,6 millóns de hectáreas.

--A produción de alimentos incrementouse en 150 por cento para 146.000 cultivadores de 542.000 hectáreas de tubérculos (papas, boniato, mandioca).

--A produción total elevouse en 46 por cento en facendas agrícolas de maior tamaño en América Latina.

--En África, o incremento do rendemento medio das colleitas foi máis alto que a media de 79 por cento, foi de 116 por cento para todos os proxectos estudados de produción orgánica no continente e de 128 por cento no leste de África.

Os estudos sobre produción de alimentos con métodos orgánicos mostran incrementos na produtividade por hectárea, o que desmente a crenza de que a agricultura orgánica non pode facer crecer a produtividade agrícola.

Datos de 2002, 2003 e 2004 do Proxecto Tigray (Etiopía), en curso desde 1996 mostraron que, en media, as terras fertilizadas con compost (humus obtido por descomposición de residuos orgánicos) deron rendementos moi superiores ás tratadas con abonos químicos.

En Honduras e Guatemala, 45.000 familias han case quintuplicado os rendementos mediante o uso de abonos verdes e de estiércol animal, cultivos de cobertura do chan, franxas filtro de herbas, para capturar potenciais contaminantes e labranza entre fileiras.

Agricultores das difíciles rexións montañosas de Perú, Bolivia e Ecuador triplicaron os rendementos da papa, sobre todo con abonos verdes.

En Brasil, o uso de abonos verdes e de sementas de protección incrementou o rendemento do millo entre 20 e 250 por cento, mentres en Perú, a restauración das terrazas de cultivo precolombinas levou a aumentos de 150 por cento en colleitas no Altiplano.

En Honduras, prácticas de conservación do chan e fertilizantes orgánicos triplicaron ou cuadriplicado os rendementos. En Cuba, con máis de 7.000 hortas orgánicas urbanas, a produción saltou de 1,5 quilogramos a case 20 por metro cadrado.

En Asia, a rega compartida en Filipinas elevou o rendemento dos arrozales en preto de 20 por cento.

Así mesmo, informouse de aumentos de 175 por cento en granxas de Nepal que adoptaron prácticas agroecológicas, mentres en Paquistán os rendementos de mango e cítricos subiron entre 150 e 200 por cento grazas a técnicas como a cobertura das plantas con residuos vexetais, seméntaa directa e o uso de compost, entre outras.

A Avaliación Internacional do Coñecemento, a Ciencia e a Tecnoloxía no Desenvolvemento Agrícola (IAASTD), un estudo de tres anos publicado en 2008, sostivo que se necesita profundar na investigación e a posta en práctica de técnicas agroecológicas para enfrontar os problemas ambientais e elevar a produtividade.

Ademais, os enfoques ecolóxicos permiten mellorar a produción local de alimentos con baixos custos, técnicas e insumos accesibles e libres de dano ambiental.
Comentarios (0) - Categoría: Producción ecolóxica - Publicado o 12-03-2009 20:33
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal