Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O ritmo do home orquestra
César Freiría e o seu singular artefacto musical arrasan nas festas de Galicia

"Agora píllasme en Sanxenxo e pola tarde teño que tocar en Santiago, este mes fago dobrete case todos os días". A axenda de Cé, Orquestra Pantasma, o home orquestra máis popular de Galicia, non ten nada que envexar á da Panorama. Cunha excepción: se facemos o exercizo de tapar o nome do artista e ver só os lugares onde actúa, posiblemente non acertariamos a clasificalo. Desde festivais punkis a sardiñadas de San Xoán, pasando por festas hippies en Eivissa, festas históricas ou actuacións didácticas en colexios. "É que teño unha banda versátil", chancea César Freiría (Valadares-Vigo, 1975), o músico ao que fai dous anos ocorréuselle este invento.

En dous meses, Freiría ten unha axenda con medio centenar de birlos
Freiría vivía ata entón do seu traballo como carpinteiro, que combinaba con tocar en formacións en grao sumo variado: desde o histórico grupo de canción tabernaria A Roda ata a banda punki Oxtiax Ke Che Pariu. E esta traxectoria nótase no seu repertorio, no que entran versións en galego da Polla Records ou clásicos populares acelerados como O Gato, e A Carolina.

"O meu repertorio condensa todo o que son musicalmente, desde o folk ata o punk español. Comecei esta etapa chanceando con Eskorbuto e alucino coa dimensión que tomou o invento", explica este peculiar músico, que ademais aplica os seus coñecementos de carpintería para perfeccionar o seu vistoso artefacto. A Orquestra Pantasma, pode facer soar catro ou cinco instrumentos simultaneamente: guitarra ou acordeón en man, harmónica na boca, pandereita nas pernas, e bombo, caixa e pratos nas costas, accionados a través dun complexo mecanismo de cables que soben desde uns parafusos cravados nos talóns das botas.

"Hai que romper a cabeza un pouco, soldar, atornillar, usar a radial, probar os cables... pero son manitas e intento perfeccionar o sistema; ensaio moito e tamén me equivoco", se sincera este músico, que indaga noutros homes orquestra para analizar os seus mecanismos. O último que analizou con detemento foi un dos máis soados da historia do cine, o personaxe de Bert en Mary Poppins, encarnado por Dick Van Eyck. "Copieille un sistema para golpear o prato e a pandereita", confesa este vigués, que tamén sacou tempo de onde puido para acabar a carreira de Maxisterio musical.

A combinación de artefactos ao Mary Poppins, festa e faceta didáctica, fai que un dos públicos máis agradecidos co seu espectáculo sexan os nenos. "Unha nai contoume que, desde que me viu actuar no colexio, o seu fillo estáballe dicindo todo o tempo que de maior quería ser home orquestra, e non paraba de coller as tapas das tarteiras para atalas con cordas e facer experimentos", explica desternillándose. Freiría entende a curiosidade que esperta nos rapaces, "porque é un artefacto rechamante e cun punto clown". Ten un repertorio específico para nenos, de igual forma que ten un punki, un de canción popular ou un sobre textos de poetas galegos.

"Fuxo do repertorio de orquestra. Vivo disto, pero gañar diñeiro non é a miña obsesión. Son un músico popular, gozo tocando e escapo dos escenarios, o meu lugar natural é no medio da xente". A pesar de todo, ata o chaman para vodas. "Non me gusta facer vodas, pero un rapaz chamoume, eu tiña a axenda ocupada e cambiou a data da voda para que puidese ir tocar", recorda este vigués que se está convertendo en paradigma do músico anticrises. "Algúns picanse un pouco porque non pare de tocar. Teño un espectáculo no que se aforran catro ou cinco músicos, pero cobro 400 euros, é alcanzable", explica o líder de Orquestra Pantasma, que en dous meses ten máis de medio centenar de actuacións.

Ao home orquestra vaille ben o negocio, pero ás veces invádeo a nostalxia: "Moitas veces boto en falta un grupo, porque aquí estás con todos pero non estás con ningún". No fondo, máis aló da festa e a diversión, ser home orquestra é un traballo en soidade.

www.elpais.com
Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 23-06-2010 16:12
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 Imaxino que foi o traductor o que mudou o apelido do músico, e puso Fritiría no l#blgtk08#ugar de Freiría ;-) Freiría non ten nada a ver con fritir, se non con os freires.
Comentario por Xan (29-06-2010 09:33)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer