Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Tregua da choiva e éxito para Zas
O grupo escocés Capercaillie logrou reunir a unhas 6.000 persoas diante do escenario, consolidando así a Festa da Carballeira como todo un referente do folk

Fíxose o milagre. O sábado amenceu cuberto. Practicamente toda a Costa da Morte recibiu nalgún momento desa xornada os intensos chuvieiros que descargaban as nubes.
En Zas, as miradas ao ceo eran constantes. Celebrábase a Festa dá Carballeira, un dos festivais folk máis consolidados, convertido en referente para moitos grupos. Para Muthenroi, por exemplo, tal e como encabezou a súa actuación, «un dous mellores do mundo».
O risco era grande e, o orzamento investido, maior aínda. Pero as meigas que se adoitan atribuír a esta carballeira lográrono: entrada xa a tarde e próxima a noite, deixou de chover.

A pesar diso, houbo consecuencias: «Tivemos que suspender a primeira parte do festival», admite Guadalupe Neto, presidenta de Castro Meda, entidade organizadora. A contorna de Velar, que así se chama o lugar do festival, era case unha lameira. Os camións encallaban e os voluntarios que colaboran para que este festival sexa posible -máis de 100- escorregaban. Así, a actuación de Castro Meda, Donaire e Maruxía, cuxa intervención estaba prevista para as 18.30 horas nunha leira lindeira co escenario, non puido celebrarse.

Pero seguiron adiante. O tempo comezaba a conceder unha tregua. Sobre as oito da tarde, comezaron a chegar autobuses cargados de xente que, cada ano, e xa van 26, regresan á Carballeira. Había colas para entrar. «O público respondeu», asegura Neto, aínda que «a xente dá tarde tivo que faltar por forza». En total, segundo recontos apresurados, sobre unhas 2.000 persoas menos.

E chegou a noite. Con ela, Ruote (A Coruña) espertou os primeiros pés que pisaban terreo empapado. Os irmáns Tejedor (Asturias) «encantaron» e, Capercaillie, estrela da festa, logrou reunir diante do escenario a unhas 6.000 persoas. Karen Matheson, a impresionante voz deste grupo escocés, saudou cun traballado «Ola, ¿que tal?». quedaron anonadados co auditorio natural e ata, contan, non as lendas senón Lupe Neto, que a artista seguiu cada movemento sentada á beira dunha fogueira. Melodiosas cancións, á beira doutras máis movidas, levaron á Carballeira ata a súa ecuador.

Mutenrohi (Galicia) e O Sonoro Maxín (Ourense) encargáronse do «final de festa». Os primeiros, demostrando que, se se suma pop e tradición, pode saír como resultado o éxito. A melodiosa Eva Carreiras contribuíu a iso. Pola súa banda, a onda do Sonoro Maxín chegaba de «peito a peito» sobre as catro e media da madrugada.
«Podía ter sido un desastre, pero a xente veu e o vidro case non entrou non festival». Era un dos obxectivos deste ano. O outro, conseguir converter a contorna nunha fraga chea de miles de trasgos amantes do folk enfeitizados, tamén. Talvez para o ano haxa que economizar, pero volverá haber Carballeira.

La Voz de Galicia
Comentarios (0) - Categoría: Festivais - Publicado o 12-08-2009 09:48
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer