
"E como sentides vós o nosso mundo, irmaos, levando na boca as palavras do home branco?"
O último mohicano, John Fenimore Cooper

"Y to que tos digo, amigos
d´aquí y d´astí y d´allá,
to, o sé de seguro,
son cosas qu´atros han dito,
qu´atros antis más
han sentiu, y que uei
sentiz con yo...
A mía boz
tremola con os aires,
brilla con o sol,
se chela con os zierzos,
s´aflama con as calors...
A mía boz ye a de tu
y d´ixa chen
que no conexemos
ni tu ni yo.
Ye a bida de nusatros,
d´os que mos fa mal
o corazón,
d´os qu´encara semos ninons
con o peso d´as añadas
y as arrugas d´o dolor...
A mía boz
-en tiengo encara de boz?-
ye de tu, amigo,
no a deixes morir en yo."
No deixez morir a mía boz, Anchel Conte

Lección de gramática
"¿Como se diz en uolof la palabra frontera, la palabra
patria? ¿Y en soniké? ¿Cómo-y llamáis al desamparu?
Si quereis dicir en bereber, por exemplu, yo tuvi una casa
nun arrabal de Rabat, ponéis nesti orde la frase? ¿Cómo
se conxuguen en bambara los verbos que lleven al norte,
qué axetivos-y cuadren a la palabra mar, a palabra muerte?
Si tenéis que marchar, ¿ye la palabra adiós un sustantivu?
¿Cómo se pronuncia en diakhanké la palabra exiliu?
¿Hay que xuntar los llabios? ¿Duelen? ¿Que pronomes usáis pal qu´espera na playa,
pal que regresa ensin nada?
Cuando señaláis p´allá, pa contra casa, qué alverbio escoyéis?
¿Cómo se diz na vuestra, na nuestra llingua la palabra futuru?"
Berta Piñán
|
| 1 |
A palavra futuro apenas pode conjugar-se com a raíz da palavra passado. Quando Orwell escreveu a apocalipse do humano, ele considerou que o modo de controlar o futuro era re-escrever constantemente o passado. Cumpre, porém, ter um pa#blgtk08#ssado assentado correctamente no que foi, para compreender a situaçom onde agora estamos, a que agora vivemos, e arredar de nós essa metastabilidade ou esse carácter líquido da indefiniçom que acaba com a humanidade e com os povos. |
|
|
Comentário por Oscar de Lis (07-08-2007 09:51) |
|