TREMENDO DOCUMENTO o que nos
regalou estes días Pedro, colgando
na rede un video da xa Mítica e recordada
banda rockeira de Redondela "TRES BAJO CERO" ( Nito, Salchicha e Pepe) nun
concerto no "Pub Olympus" de Pese e Nardo; templo social e musical da mocidade do pobo daqueles tempos,finais dos oitenta e principios dos noventa.
Nocheni Metal Band Cunha traxectoria de quince anos "dando guerra", os veteranos "Nocheni"
siguen presentando o seu terceiro traballo discográfico "PRINCIPE DE LOS PAYASOS", despois de editar "NOCHENI" no ano 2000 e "ENTRE EL CIELO Y EL INFIERNO" no 2005.
CRÓNICA LIXO 2010 Por primera vez voy a utilizar mi prerrogativa de colgar aquí mi crónica del Lixo, aunque esta no puede ser (no más que) una crónica, porque no voy a tratar de narrar lo que me es imposible narrar; y si lo fuera, tendría que ser la crónica de una muerte anunciada. Por muchos motivos, aunque no deja de ser curioso cómo son las cosas: justo el año que más lo trabajamos y mejor parecía ir todo, resucitado casi el Artelixo, resultó ser el último, mi canto de cisne particular, el estertor de mi muerte en la organización). Y no es el menor de ellos la actitud de muchos o algunos de los “músicos” que se pasan por nuestro escenario. Y repito que esto no es una crónica, por lo que no me voy a referir en ningún momento a esta edición del Festival.
Voy a hacer mi testamento como miembro de la organización del Lixo, puestos a ponerse patéticos.
Lo que deben saber los que no lo sepan es que el Lixo empezó utilizando un material que cedía ,todo lo desinteresadamente que se puede hacer algo, la gente que participaba. Los dos amplis que están en el escenario llevan allí, si no desde el principio, muchos años. Y nunca hasta estos últimos años se quejó nadie de la hora a la que actuaba o del tiempo, ni del sonido, (aunque ahora de eso ya se quejan menos) y si se hacía era con cariño. Repito que no me refiero a esta última edición. Lo que no entra en mis esquemas es el hecho de que gente que no consigue tocar más que en los cumpleaños de sus amigos y así, venga al Lixo exigiendo un trato de rock´n´roll star. Y pasarse una hora seguida encima del escenario por el procedimiento de poner al bajista a la batería y al cantante al bajo, y bautizarse de nuevo. Que eso se hacía al principio porque éramos pocos (aunque no nos solíamos poner nombre), y también ahora tiene su momento, pero no se puede hacer en hora punta.
En fin, la amargura me corroe mientras escribo estas líneas, que diría el clásico, pero también me llevo millones de instantes de que hablar (que diría otro clásico), que calentarán los días en el invierno (supongo) de la vejez (por seguir con los clásicos).
Por lo tanto, aquí presento formalmente ante vosotros (para no poder echarme atrás) mi irrevocable dimisión (creo que estoy viendo demasiados telediarios, aunque ahora que lo pienso en los telediarios no se anuncian muchas dimisiones), y sólo espero que no tengáis que acordaros mucho de mí (o quizás alguna parte de mí lo desea).
Gracias a todos los que habéis hecho del Lixo lo que es. Vosotros sabéis quiénes sois. O quizá no, tengo que ver con eso.
En fin, que no nombro herederos, quién lo quiera ahí lo tiene.Adiós
BELÖP GAÑADOR MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009
(Artigo extraido da páxina web maketon.com)
Las más de 500 personas que abarrotaban una de las áreas del Complejo ETNIAS (Vigo), vivieron con expectación y pasion el acto de entrega de los Premios de la Música en su 9ª Edición. Una gala presentada por EMMA PLACER (Editora y Presentadora del programa MAKETON TV de LOCALIA TV Galicia), que dio paso sobre las 22:40 H., a YOMELO MONTOSOLO, encargado de "calentar" el ambiente momentos antes del acto de entrega de los galardones. Le bastaron 30 minutos para repasar en directo sus grandes hits como: "Chica del Pull & Bear", "Comeme todo" o "Te quiero te jodes". A las 23:10 H., se iniciaba el acto del entrega de las estatuillas y la primera fue para el productor vigués GONSO PEDRIDO de GON&SOUND Prods. y desde sus estudios "Villa Angelina" ubicados en el vigués barrio de Lavadores, ha producido en este pasado año 2009 discos como los de SILVIA SUPERSTAR, ECTOPLASMA o maketas como las de CRÓ!, ante su ausencia, Jaime Glez. de Haz (Dtor. Servicios Informativos de Radio Vigo Cadena SER), le entregaba la estatuilla a Nico Pastoriza que lo recibia en nombre de Gonzalo. El premios a mejor disco del año 2009 ha recaido en CORNELIUS, su "1960" producido por Mick Glossop y editado por el sello gallego BLU:SENS Music, que lo recibian de manos de Carlos Rodriguez (Gerente del Complejo ETNIAS). Los galardonados por su mejor directo 2009 han sido KOGITO que no han parado de girar por toda Galicia este 2009 y lo recibian de manos de Xose Otero (Editor del programa A KANTEIRA de Radio ECCA y Miembro del Jurado de los Premios de la Música MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009). El premio de la música MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009 a mejor maketa recaia en los jovencisímo trio "BELÖP" que mostraron su emocionados e ilusionados con seguir trabajando. Salva "Ronko" (Coordinador de las Emisoras musicales de Radio Vigo Grupo de Comunicacion y Responsable del Proyecto MAKETON ESTRELLA GALICIA). El galardon a la trayectoria musical local ha sido para CARLOS NUÑEZ, que lo recibia de manos de Cecilia Babarro (Responsable de Comunicación de Hijos de Rivera en representación de la marca ESTRELLA GALICIA). Se cerraba el acto de entrega con el Premio Especial 2009 que Jose Carlos Gimenez (Director Comercial de Radio Vigo Grupo de Comunicación), entregaba Cecilia Babarro (Responsable de Comunicación de Hijos de Rivera) y que lo recibia en representación de la marca ESTRELLA GALICIA. El fin de fiesta lo puso KOGITO con un concierto espectacular que hizo bailar a todos los asistentes en la hora y cuarto que duró el repaso a todas y cada una de las canciones de su disco de debut titulado "AUTÓMATA", cerrandose con su actuación un evento inolvidable para todos los presentes.
(Artigo extraido do maketon.com)
Desde tierras pontevedresas llega esta banda de buen Death/Thrash con un futuro prometedor, que amablemente nos prestó su atención haciendo gala de una notable paciencia. Después de algún que otro mal entendido que sin duda pasará a formar parte de su anecdotario personal, esto es lo que Isma (bajista) y Sergio (voz) nos contaron: 1 – Saludos amigos de AGÓNICA. Contadnos cuál fue el origen de la banda y que es lo que habéis hecho en estos cinco años de carrera como grupo.
Saludos para vosotros también.
Agónica fue una banda originalmente formada por cinco amigos, compañeros de fiestas y demás que decidieron crear un proyecto y ver lo que salía.
Comenzó la cosa, componiendo nuestros temillas y dando algún bolillo pequeño para ver como respondía la gente ante los temas y también ver nuestro comportamiento como banda en el escenario. Con el paso del tiempo, la banda comenzó a coger forma y a convertirse en un proyecto más serio. Agónica siempre nos hemos visto marcados por la mala suerte de los cambios de formación (guitarras), el hecho de no tener una banda estable no nos permitió avanzar gran cosa en 3-4 años, pero después de ese largo período de tiempo parece que ahora con David y Herbe hemos cogido la forma y estabilidad que estábamos esperando.
Desde ese momento la banda ha participado en algún festival y en algún teloneo más o menos importante consiguiendo así hacernos un pequeño nombre por nuestras tierras y gracias a Internet, mover nuestra pequeña “Demo” y hacer que alguien se interese por nosotros, como nos esta pasando ahora con esta entrevista. 2 – Lo primero que llama la atención en vuestro grupo es comprobar que los textos de algunas de vuestras canciones están redactados en gallego (en concreto dos de los tres temas que componen la demo). En estos momentos no recuerdo a ninguna banda de Death Metal con una apuesta similar. ¿Sois los primeros en hacerlo o recuerdas alguna otra banda que cantara en gallego? ¿Consideráis que es posible que los grupos que escogen lenguas autonómicas o incluso el castellano para cantar se abran camino en el mercado internacional? ¿Por qué consideráis que están bien aceptadas bandas que cantan en noruego o finlandés y sin embargo las bandas que usan lenguas como el castellano, catalán o en vuestro caso el gallego no parecen tenerlo tan fácil?.La verdad es que si, suele llamar la atención que algunos de nuestros temas sean en gallego, alguno más hay que esos dos.
Nuestra movida de hacer letras en gallego comenzó para rendirle un pequeño homenaje a una banda llamada Inmacula Morten (Black metal) banda vecina que se deshizo hace ya unos años. Su guitarra es primo de nuestro primer guitarra y su batería es primo de nuestro batería, entonces la cosa ya venia de familia.
Algunas bandas hay por ahí que canten en gallego pero en estos momentos no me vienen a la cabeza.
Eso de salir por ahí con el gallego es algo complicado pero bueno, es más complicado salir haciendo Death Metal, no ?
Como siempre digo “Spain is diferent”, si algo que funciona por Europa porque aquí no?? Pues si hay alguna explicación que venga alguien y me lo diga. España siempre a la cola de todo y más en el mundo musical. 3 –Creo que hasta ahora sólo habéis grabado una maqueta. ¿Qué nos puedes contar sobre ella? Creo que se grabaron todos los instrumentos a la vez, como si fuera un directo de estudio ¿no?
Pues la maqueta ya era una tarea pendiente. Llevamos muchos años juntos y no teníamos nada para mostrar a la gente que nos pregunta a que sonamos, así que ya iba siendo hora de tener “algo”.
Es una cosa sencilla y audible (creo), queríamos algo rápido porque no somos muy amigos del estudio y también queríamos algo sin trampa ni cartón. La maqueta esta grabada como los discos antiguos. Nos metimos batería, bajo y guitarra en el estudio, nos pusimos a repetir los temas una y otra vez, hicimos unas 8 tomas de los 3 temas y la que salió mejor ahí quedó (las voces fueron por separado). Lo que suena es lo que somos, no hay cortes ni pinchazos, ni trampa ni cartón. La gente nos dice que se lleva una grata sorpresa en directo con nosotros. 4 - ¿Cómo definiríais vuestro sonido a aquellas personas que no tienen la maqueta o no pueden escucharos en MySpace?
Buuufffff….. Definirnos. Sinceramente no me gusta nada definirnos, pero claro, hay que hacerlo a veces para que alguien se haga una mínima idea de lo que hacemos.
Pues…..a grades rasgos es un Thrash/Death melódico, pero con influencias personales de cada uno.5 – Para mí el sonido de AGÓNICA es un tanto intemporal, es decir, el grupo suena fresco y la propuesta es sumamente interesante a mi juicio, pero al tiempo no sonáis muy diferente de los grupos que existían en la Península hace diez o quince años (lo cuál para nosotros es realmente un punto a vuestro favor), combinando con maestría dureza y melodía. ¿Os ha influenciado alguna de las bandas clásicas de Death Metal que había en la península por esas fechas? Dime que grupos peninsulares (españoles o portugueses) son los que más os gustan. ¿Os consideráis seguidores de la escena peninsular o preferís grupos de otros países?
Influencias peninsulares no creo que tengamos muchas, dado que nosotros principalmente escuchamos grupos de otros países. Nosotros somos bastante jóvenes y hace 15 años no controlábamos mucho el metal, la verdad.
Si que nos gustan bandas de este país y Portugal pero tampoco hay mucho que nos llame la atención. Angelus Apatrida, Avulsed, Moonspell, Pitch Black… y alguna mas puede que haya por ahí. 6 – Actualmente creo que hay varias bandas que están surgiendo por la zona de Pontevedra. ¿Puedes recomendarnos alguna que te parezca especialmente interesante? ¿Consideráis que actualmente hay alguna banda gallega —a excepción claro de MACHETAZO— que pueda tener futuro dentro y fuera de la Península?
Pues la verdad es que aquí hay muchas bandas, más o menos consolidadas, pero hay bandas a montones y de todos los estilos.
Bandas como: Nocheni, Dantalion, The Mirage, Fallen Sentinel, Skydancer, Talesien, Kathaarsys… y bastantes más. Estos son ejemplos de bandas que se lo están currando mucho por estas zonas. 7 – ¿Sobre que temas versan las letras de la banda? Tenéis una canción titulada “A costa da morte”, que es además la que más ha gustado de la maqueta a algunos de los miembros que colaboran en este zine ¿puedes contarnos un poco de qué va la canción?
La temática de la banda es bastante variada, incluso hay varias partes relacionadas con el amor. Principalmente el vocalista relaciona el nombre de la banda con sus letras e intenta expresar situaciones adversas que culminan en una reacción Agónica.
A costa da morte trata sobre una invasión, supuestamente bárbara, en las costas del norte de Galicia y a su vez la lucha por la supervivencia de sus habitantes. Esta letra surgió de la musicalidad de la canción, que es bastante épica y creía que era la más adecuada. 8 - ¿Habéis tocado con anterioridad en otras bandas? ¿Tenéis algún otro tipo de proyectos dentro de la música extrema aparte de tocar con AGÓNICA?
Si. Herbe, Ismael y Sergio han pasado por alguna que otra banda.
Herbe, es guitarra de Xtress e Ismael es bajista de Venus Garden. 9 - ¿Cómo va el tema de conciertos? ¿Con qué bandas habéis tocado hasta la fecha? Veo que habéis coincidido varias veces con ANGELUS APATRIDA, una banda muy apreciada por nosotros. ¿Cómo fueron los conciertos con esta gente albaceteña? ¿Con qué otras bandas os gustaría tener la oportunidad de compartir cartel?
Hombre, que vamos a decir…. Pues va tirando. No es ni fácil ni complicado buscar bolos, es todo tema de currárselo hacer llamadas y a la carretera. Los últimos bolos que hemos hecho han sido porque nos han llamado, queremos ponernos a componer y trabajar, luego si que nos pondremos a buscar bolos.
Hemos tenido la suerte de compartir escenario con: Pitch Black, Web, Ephemeral, Nocheni, Suidakra, Kathaarsys, Hecate Enthroned, Carnage Divine… Grandes bandas todas con mas o menos fama.
Pues sí, hemos tenido la suerte de contactar con la gente de Angelus Apatrida y poder compartir con ellos su primera actuación en Galicia, por lo que la sala estaba llena y entregada.
Es imposible decir algo malo de esa banda, tanto musical como personal. Hemos hecho buenas migas con ellos después de ese fin de semana que pasamos en Galicia/Ponferrada. En directo suenan atronadores y son una gente cojonuda, tanto los cinco Angelotes como la peña que los acompaña (manager, novias y conductor)
Complicada esa última pregunta, son tantas bandas que nos encantaría compartir escenario….. The Haunted, In Flames, Arch Enemy, Carcass, Behemoth, Vader y muchisimas más bandas. 10 - ¿Qué planes tenéis para el futuro? ¿Vamos a tener que esperar mucho para poder escuchar un disco completo de la banda?
Principalmente tenemos que ampliar nuestro repertorio y ponernos a trabajar en los temas seriamente. Comenzar a movernos y que el nombre de la banda llegue a todos los lugares posibles y si alguien se interesa por nosotros pues mejor que mejor.
mmm….. Interesante pregunta. Yo creo que algo si, porque los planes que tenemos para un futuro álbum son complicados y como tampoco tenemos mucho tiempo… además, que tampoco somos muy amigos del estudio.
Nos gustaría hacer algo en condiciones e intentar subir un escalón, si es posible.
Principalmente que la banda comience a rodar y luego todo vendrá poco a poco. 11 – Bueno, ha sido un verdadero placer poder compartir con vosotros estos minutos. Deseamos desde aquí que tengáis mucha suerte con el grupo y que pronto el nombre de AGÓNICA merezca el reconocimiento que creo debéis tener por la calidad de vuestros temas. Puedes finalizar la entrevista añadiendo lo que quieras.
El placer ha sido nuestro. Muchas gracias por el ánimo y el apoyo que nos habéis dado interesándoos por nosotros (pocas veces nos pasa). Ojalá eso que dices se cumpla y todo el mundo (que le interese) pueda escucharnos.
Gracias a vosotros de nuevo, a todos nuestros amigos que nos acompañan a los conciertos y a los pocos “fans” que nos dan ánimos a seguir adelante.
Agónica intentará seguir aquí por mucho tiempo.
Un saludo de la banda. AGÓNICA