NOCHENI NOVO DISCO XA DISPONIBLE!!!
A VENDA A PARTIRES DO 5 DE MARZO EN REDONDELA (O conxuro, Aquelarre...)
Próximamente máis puntos de venta en Redondela, Vigo y Pontevedra.
Si alguén o prefire por correo que contacte con NOCHENI
en nocheni@hotmail.com
NOCHENI lanzóu o pasado 5 de marzo seu último traballo de estudo
"Principe de los payasos". Así que o próximo 12 de marzo a partir das 22:30 horas te invitan a unha festa moi especial onde o novo
disco de Nocheni amenizará a festa e para quen merque o disco se lles invitará a unha consumición, asi como tamen ...os que dispoñan
da tarxeta G.A.N.
Tamen estarán disponibles traballos anteriores e camisetas do grupo.
Unha festa presentación para disfrutala con amigos/as onde haberá pinchos, boa música e diversión!!!!
Formación actual: Juanin Barreiro:Teclados e Voz. David Gonzalez: Guitarra. Nacho Couñago: Guitarra. Dani Lemos: Baixo. Xoel Lopez: Bataca.
Logo dun tempo de ensaios
e "posta a punto" con cambio
de guitarrista, Volta o grupo
Redondelán de Heavi Rock "THE SILENCE"
en compañia do tamén grupo de Redondela "TOK"
Será o próximo 20 de Marzo/2010
na sala "HANGAR 77" as 23h.
Así presentase VALVER,
a banda Redondelán de heavy-rock de corte clásico e bo directo, que actualmente
atopanse amosando o seu primeiro traballo
de estudio "Carretera y Manta"
. Pronto regresarán a os escenarios con ¡¡MÁIS METAL!!
Xa chega o terceiro concurso de maketas MILLOVERDE 2010
Poden participar todos os grupos ou
solistas con residencia na Galiza ou
en Portugal que non teñan disco editado,
a excepción dos traballos autoeditados ou aqueles que non teñan firmado un contrato discográfico.
O prazo de inscripción ábrese o
15 de Xaneiro de 2010 e finalizará o
15 de Marzal de 2010.
Admítense traballos encadrados en
calquera estilo musical.
BELÖP GAÑADOR MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009
(Artigo extraido da páxina web maketon.com)
Las más de 500 personas que abarrotaban una de las áreas del Complejo ETNIAS (Vigo), vivieron con expectación y pasion el acto de entrega de los Premios de la Música en su 9ª Edición. Una gala presentada por EMMA PLACER (Editora y Presentadora del programa MAKETON TV de LOCALIA TV Galicia), que dio paso sobre las 22:40 H., a YOMELO MONTOSOLO, encargado de "calentar" el ambiente momentos antes del acto de entrega de los galardones. Le bastaron 30 minutos para repasar en directo sus grandes hits como: "Chica del Pull & Bear", "Comeme todo" o "Te quiero te jodes". A las 23:10 H., se iniciaba el acto del entrega de las estatuillas y la primera fue para el productor vigués GONSO PEDRIDO de GON&SOUND Prods. y desde sus estudios "Villa Angelina" ubicados en el vigués barrio de Lavadores, ha producido en este pasado año 2009 discos como los de SILVIA SUPERSTAR, ECTOPLASMA o maketas como las de CRÓ!, ante su ausencia, Jaime Glez. de Haz (Dtor. Servicios Informativos de Radio Vigo Cadena SER), le entregaba la estatuilla a Nico Pastoriza que lo recibia en nombre de Gonzalo. El premios a mejor disco del año 2009 ha recaido en CORNELIUS, su "1960" producido por Mick Glossop y editado por el sello gallego BLU:SENS Music, que lo recibian de manos de Carlos Rodriguez (Gerente del Complejo ETNIAS). Los galardonados por su mejor directo 2009 han sido KOGITO que no han parado de girar por toda Galicia este 2009 y lo recibian de manos de Xose Otero (Editor del programa A KANTEIRA de Radio ECCA y Miembro del Jurado de los Premios de la Música MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009). El premio de la música MAKETON ESTRELLA GALICIA 2009 a mejor maketa recaia en los jovencisímo trio "BELÖP" que mostraron su emocionados e ilusionados con seguir trabajando. Salva "Ronko" (Coordinador de las Emisoras musicales de Radio Vigo Grupo de Comunicacion y Responsable del Proyecto MAKETON ESTRELLA GALICIA). El galardon a la trayectoria musical local ha sido para CARLOS NUÑEZ, que lo recibia de manos de Cecilia Babarro (Responsable de Comunicación de Hijos de Rivera en representación de la marca ESTRELLA GALICIA). Se cerraba el acto de entrega con el Premio Especial 2009 que Jose Carlos Gimenez (Director Comercial de Radio Vigo Grupo de Comunicación), entregaba Cecilia Babarro (Responsable de Comunicación de Hijos de Rivera) y que lo recibia en representación de la marca ESTRELLA GALICIA. El fin de fiesta lo puso KOGITO con un concierto espectacular que hizo bailar a todos los asistentes en la hora y cuarto que duró el repaso a todas y cada una de las canciones de su disco de debut titulado "AUTÓMATA", cerrandose con su actuación un evento inolvidable para todos los presentes.
(Artigo extraido do maketon.com)
Desde tierras pontevedresas llega esta banda de buen Death/Thrash con un futuro prometedor, que amablemente nos prestó su atención haciendo gala de una notable paciencia. Después de algún que otro mal entendido que sin duda pasará a formar parte de su anecdotario personal, esto es lo que Isma (bajista) y Sergio (voz) nos contaron: 1 – Saludos amigos de AGÓNICA. Contadnos cuál fue el origen de la banda y que es lo que habéis hecho en estos cinco años de carrera como grupo.
Saludos para vosotros también.
Agónica fue una banda originalmente formada por cinco amigos, compañeros de fiestas y demás que decidieron crear un proyecto y ver lo que salía.
Comenzó la cosa, componiendo nuestros temillas y dando algún bolillo pequeño para ver como respondía la gente ante los temas y también ver nuestro comportamiento como banda en el escenario. Con el paso del tiempo, la banda comenzó a coger forma y a convertirse en un proyecto más serio. Agónica siempre nos hemos visto marcados por la mala suerte de los cambios de formación (guitarras), el hecho de no tener una banda estable no nos permitió avanzar gran cosa en 3-4 años, pero después de ese largo período de tiempo parece que ahora con David y Herbe hemos cogido la forma y estabilidad que estábamos esperando.
Desde ese momento la banda ha participado en algún festival y en algún teloneo más o menos importante consiguiendo así hacernos un pequeño nombre por nuestras tierras y gracias a Internet, mover nuestra pequeña “Demo” y hacer que alguien se interese por nosotros, como nos esta pasando ahora con esta entrevista. 2 – Lo primero que llama la atención en vuestro grupo es comprobar que los textos de algunas de vuestras canciones están redactados en gallego (en concreto dos de los tres temas que componen la demo). En estos momentos no recuerdo a ninguna banda de Death Metal con una apuesta similar. ¿Sois los primeros en hacerlo o recuerdas alguna otra banda que cantara en gallego? ¿Consideráis que es posible que los grupos que escogen lenguas autonómicas o incluso el castellano para cantar se abran camino en el mercado internacional? ¿Por qué consideráis que están bien aceptadas bandas que cantan en noruego o finlandés y sin embargo las bandas que usan lenguas como el castellano, catalán o en vuestro caso el gallego no parecen tenerlo tan fácil?.La verdad es que si, suele llamar la atención que algunos de nuestros temas sean en gallego, alguno más hay que esos dos.
Nuestra movida de hacer letras en gallego comenzó para rendirle un pequeño homenaje a una banda llamada Inmacula Morten (Black metal) banda vecina que se deshizo hace ya unos años. Su guitarra es primo de nuestro primer guitarra y su batería es primo de nuestro batería, entonces la cosa ya venia de familia.
Algunas bandas hay por ahí que canten en gallego pero en estos momentos no me vienen a la cabeza.
Eso de salir por ahí con el gallego es algo complicado pero bueno, es más complicado salir haciendo Death Metal, no ?
Como siempre digo “Spain is diferent”, si algo que funciona por Europa porque aquí no?? Pues si hay alguna explicación que venga alguien y me lo diga. España siempre a la cola de todo y más en el mundo musical. 3 –Creo que hasta ahora sólo habéis grabado una maqueta. ¿Qué nos puedes contar sobre ella? Creo que se grabaron todos los instrumentos a la vez, como si fuera un directo de estudio ¿no?
Pues la maqueta ya era una tarea pendiente. Llevamos muchos años juntos y no teníamos nada para mostrar a la gente que nos pregunta a que sonamos, así que ya iba siendo hora de tener “algo”.
Es una cosa sencilla y audible (creo), queríamos algo rápido porque no somos muy amigos del estudio y también queríamos algo sin trampa ni cartón. La maqueta esta grabada como los discos antiguos. Nos metimos batería, bajo y guitarra en el estudio, nos pusimos a repetir los temas una y otra vez, hicimos unas 8 tomas de los 3 temas y la que salió mejor ahí quedó (las voces fueron por separado). Lo que suena es lo que somos, no hay cortes ni pinchazos, ni trampa ni cartón. La gente nos dice que se lleva una grata sorpresa en directo con nosotros. 4 - ¿Cómo definiríais vuestro sonido a aquellas personas que no tienen la maqueta o no pueden escucharos en MySpace?
Buuufffff….. Definirnos. Sinceramente no me gusta nada definirnos, pero claro, hay que hacerlo a veces para que alguien se haga una mínima idea de lo que hacemos.
Pues…..a grades rasgos es un Thrash/Death melódico, pero con influencias personales de cada uno.5 – Para mí el sonido de AGÓNICA es un tanto intemporal, es decir, el grupo suena fresco y la propuesta es sumamente interesante a mi juicio, pero al tiempo no sonáis muy diferente de los grupos que existían en la Península hace diez o quince años (lo cuál para nosotros es realmente un punto a vuestro favor), combinando con maestría dureza y melodía. ¿Os ha influenciado alguna de las bandas clásicas de Death Metal que había en la península por esas fechas? Dime que grupos peninsulares (españoles o portugueses) son los que más os gustan. ¿Os consideráis seguidores de la escena peninsular o preferís grupos de otros países?
Influencias peninsulares no creo que tengamos muchas, dado que nosotros principalmente escuchamos grupos de otros países. Nosotros somos bastante jóvenes y hace 15 años no controlábamos mucho el metal, la verdad.
Si que nos gustan bandas de este país y Portugal pero tampoco hay mucho que nos llame la atención. Angelus Apatrida, Avulsed, Moonspell, Pitch Black… y alguna mas puede que haya por ahí. 6 – Actualmente creo que hay varias bandas que están surgiendo por la zona de Pontevedra. ¿Puedes recomendarnos alguna que te parezca especialmente interesante? ¿Consideráis que actualmente hay alguna banda gallega —a excepción claro de MACHETAZO— que pueda tener futuro dentro y fuera de la Península?
Pues la verdad es que aquí hay muchas bandas, más o menos consolidadas, pero hay bandas a montones y de todos los estilos.
Bandas como: Nocheni, Dantalion, The Mirage, Fallen Sentinel, Skydancer, Talesien, Kathaarsys… y bastantes más. Estos son ejemplos de bandas que se lo están currando mucho por estas zonas. 7 – ¿Sobre que temas versan las letras de la banda? Tenéis una canción titulada “A costa da morte”, que es además la que más ha gustado de la maqueta a algunos de los miembros que colaboran en este zine ¿puedes contarnos un poco de qué va la canción?
La temática de la banda es bastante variada, incluso hay varias partes relacionadas con el amor. Principalmente el vocalista relaciona el nombre de la banda con sus letras e intenta expresar situaciones adversas que culminan en una reacción Agónica.
A costa da morte trata sobre una invasión, supuestamente bárbara, en las costas del norte de Galicia y a su vez la lucha por la supervivencia de sus habitantes. Esta letra surgió de la musicalidad de la canción, que es bastante épica y creía que era la más adecuada. 8 - ¿Habéis tocado con anterioridad en otras bandas? ¿Tenéis algún otro tipo de proyectos dentro de la música extrema aparte de tocar con AGÓNICA?
Si. Herbe, Ismael y Sergio han pasado por alguna que otra banda.
Herbe, es guitarra de Xtress e Ismael es bajista de Venus Garden. 9 - ¿Cómo va el tema de conciertos? ¿Con qué bandas habéis tocado hasta la fecha? Veo que habéis coincidido varias veces con ANGELUS APATRIDA, una banda muy apreciada por nosotros. ¿Cómo fueron los conciertos con esta gente albaceteña? ¿Con qué otras bandas os gustaría tener la oportunidad de compartir cartel?
Hombre, que vamos a decir…. Pues va tirando. No es ni fácil ni complicado buscar bolos, es todo tema de currárselo hacer llamadas y a la carretera. Los últimos bolos que hemos hecho han sido porque nos han llamado, queremos ponernos a componer y trabajar, luego si que nos pondremos a buscar bolos.
Hemos tenido la suerte de compartir escenario con: Pitch Black, Web, Ephemeral, Nocheni, Suidakra, Kathaarsys, Hecate Enthroned, Carnage Divine… Grandes bandas todas con mas o menos fama.
Pues sí, hemos tenido la suerte de contactar con la gente de Angelus Apatrida y poder compartir con ellos su primera actuación en Galicia, por lo que la sala estaba llena y entregada.
Es imposible decir algo malo de esa banda, tanto musical como personal. Hemos hecho buenas migas con ellos después de ese fin de semana que pasamos en Galicia/Ponferrada. En directo suenan atronadores y son una gente cojonuda, tanto los cinco Angelotes como la peña que los acompaña (manager, novias y conductor)
Complicada esa última pregunta, son tantas bandas que nos encantaría compartir escenario….. The Haunted, In Flames, Arch Enemy, Carcass, Behemoth, Vader y muchisimas más bandas. 10 - ¿Qué planes tenéis para el futuro? ¿Vamos a tener que esperar mucho para poder escuchar un disco completo de la banda?
Principalmente tenemos que ampliar nuestro repertorio y ponernos a trabajar en los temas seriamente. Comenzar a movernos y que el nombre de la banda llegue a todos los lugares posibles y si alguien se interesa por nosotros pues mejor que mejor.
mmm….. Interesante pregunta. Yo creo que algo si, porque los planes que tenemos para un futuro álbum son complicados y como tampoco tenemos mucho tiempo… además, que tampoco somos muy amigos del estudio.
Nos gustaría hacer algo en condiciones e intentar subir un escalón, si es posible.
Principalmente que la banda comience a rodar y luego todo vendrá poco a poco. 11 – Bueno, ha sido un verdadero placer poder compartir con vosotros estos minutos. Deseamos desde aquí que tengáis mucha suerte con el grupo y que pronto el nombre de AGÓNICA merezca el reconocimiento que creo debéis tener por la calidad de vuestros temas. Puedes finalizar la entrevista añadiendo lo que quieras.
El placer ha sido nuestro. Muchas gracias por el ánimo y el apoyo que nos habéis dado interesándoos por nosotros (pocas veces nos pasa). Ojalá eso que dices se cumpla y todo el mundo (que le interese) pueda escucharnos.
Gracias a vosotros de nuevo, a todos nuestros amigos que nos acompañan a los conciertos y a los pocos “fans” que nos dan ánimos a seguir adelante.
Agónica intentará seguir aquí por mucho tiempo.
Un saludo de la banda. AGÓNICA
Supongan la siguiente situación:“En lo alto de un castillo, hay una linda princesa, que es custodiada por un terrible y gigante dragón”
Así se abordaría esa situación según cada estilo:
HEAVY METAL: El protagonista llega al castillo en una Harley Davidson, mata al dragón, se toma unas chelas con la princesa y después lo hacen.
THRASH METAL: El protagonista llega al castillo, pelea con el dragón armado con ametralladoras, granadas lanzamisiles y un tanque de guerra, salva a la princesa y se la da por Detroit.
DEATH METAL: El protagonista llega, mata al dragón, se da a la princesa, la mata a golpes y se va…
BLACK METAL: Llega de madrugada, en medio de la neblina, mata al dragón y lo empala frente al castillo. Sodomiza a la princesa, la corta con una daga y bebe su sangre en un ritual, y la ofrece a lucifer. Una vez muerta se la vuelve a follar, la quema y la vuelve a follar. Después descubre que ella no era virgen y la empala junto al dragón.
POWER METAL: El protagonista llega al castillo en un caballo blanco alado, armado con una espada forjada por enanos y gigantes encomendada por el rey supremo, escapa del dragón, salva a la princesa, se van lejos a un lugar paradisíaco y hacen el amor.
GLAM ROCK: Llega al castillo. El dragón se ríe tanto al verlo que lo deja pasar. Entra al castillo, se roba la laca y el lápiz labial de la princesa. Luego convence al dragón de pintar el castillo de rosado y hacerse unos rayitos. Posteriormente le practica sexo oral al dragon y muere de una sobredosis de poppers.
ROCK N’ ROLL CLÁSICO: Llega en una moto fumándose un toque de mota y se lo ofrece al dragón, que resultó que era su amigo. Luego acampa con la princesa en la parte más apartada del jardín, y después de mucho sexo, drogas y rockn’ roll, tiene una sobredosis de LSD y muere ahogado en su propio vómito.
FUNK: El Funk llega con su poncho de colores, con unas trenzas tan apretadas que le da dolor de estomago al dragon, y con una cabellera tan colorida y psicodelica que con solo verlo, el dragon cae hipnotizado, y muy drogado. Al llegar donde esta la princesa, el dragon se levanta y este saca sus plantas alucinojenas que comparte con la princesa y el mismo dragon, acompañado de un solo de guitarra Funk al que Yngwie Malmsteen le tendria envidia.
Y no podrian faltar…
PUNK: Le tira una piedra al dragón y huye. Pinta la “A” de anarquía en un muro del castillo, rompe todas las ventanas del castillo. Le hace un “mohawk” a la princesa y pone un puesto de fanzines en el pasadizo del castillo.
SKA: Llega el protagonista acompañado de 45 fetos de secundaria. Se enfrentan al dragón a punta de patinetazos, 15 mueren calcinados, 10 pisoteados, 15 devorados y los otros 5 huyen de la escena. El protagonista junto con la princesa devorados por el dragón.
EMO: El protagonista llega al castillo, le pega de gritos al dragón al punto de enloquecerlo. Este se suicida al ver que la vida no vale nada. La princesa no aguanta y también se suicida.
POP: El protagonista llega bailando con un traje blanco, el dragón escupe fuego y muere calcinado.
REGGAE: El protagonista nunca llega por estar en un “viaje”
GRUNGE: El protagonista hace que el dragón se mate, la princesa rechaza al protagonista y este se suicida.
HIP-HOP: El protagonista deslumbra al dragón por tanto bling-bling. El protagonista cambia a dos mujeres moviendo las nalgas por la princesa. El dragón acepta. El protagonista se arrepiente y manda traer a su banda para que maten a palazos al dragon por racista.
REGGAETON: El protagonista llega junto con una caravana de autos lujosos y una bola de viejas celuliticas con poca ropa en una Hummer, pone a unas viejas a bailarle al dragón pero como no le gustan se come a una de ellas y muere intoxicado por el silicon de sus tetas, el protagonista llega a la torre pero se da cuenta de que la princesa ya se habia ido con el protagonista del Heavy Metal.
SABADO 7 DE NOVEMBRO 2009
(CONCERTO DE MARXE ESQUERDA NO C.S. REVOLTA)
(CONCERTOS DE NOCHENI E LUJURIA NA IGUANA)
A noite comeza na Rua Real e o ambiente e claro: bares e pubs punkis para un concerto de Punk do unico grupo do pobo que practica este estilo actualmente. MARXE ESKERDA, é un grupo que non ten nada que esconder, dende o principio fixeron o mesmo e seguiranno facendo ata que poidan, mellorando ensaio tras ensaio e concerto tras concerto. Para min e para a xente que os viu tantas veces nun concerto, temos claro que vai a ser un concerto de punk sen segredos pero ésta vez podo decir que me sorprenderon gratamente. Dende o son, nunha sala que non se presta para facer concertos, ata a posta en escena dos cinco rapaces que nos iban a facer saltar unha vez mais. Primeiro cunha Intro coa que dan paso a cancion “ Unha vez mais”, quizais un principio un tanto frio pero que ia a ir collendo forma ata conseguir un ambiente perfecto coa alternancia de temas da maqueta como “ os de sempre” e “ como cans”, e temas novos coma “un novo dia” , “oremos” ou “como o vento”. Pero o momento cumbre do concerto chega cunha version nova de Heredeiros da Crus que pareceme un acerto por parte do grupo,” quero ghosar”, coa que conseguen definitivamente acabar de activar a actuación e meterse o público no bolsillo,ainda que xa o tiñan dende o comezo porque a xente sabia que ia pasalo ben. O final do concerto lonxe de ser un descontrol coma nos acostuma o grupo, convertese nunha serie de cancións perfectamente escollidas con “ Ego ” coma destacada e que conta coa colaboración de Chiri( Tok), parando o concerto no momento adecuado e atendendo as peticións do público de facer un bis, que foi “ El espiritu del Oi “ ( a unica canción en castelán ), pero só unha canción mais, a diferenza doutras actuacións na que nos acostumaban a non baixar do escenario se non tocaban mais de 20 cancións, o cual pareceme outro acerto por parte da banda, quizais nun acto de madurez e aumento de profesionalidade cara onde debe dirixirse este grupo. Sen tempo para despedidas diriximonos cara a rua Churruca, a Sala Iguana, a seguir coa noite Redondelán en Vigo da mellor maneira, con outros dous concertos. Antes de chegar xa vemos a cola do concerto, palpase no ambiente o heavy metal, con longas melenas, chupas de coiro e camisetas negras, pero non nos queda mais remedio que esperar un pouquiño para entrar a sala, con todo isto íamos un pouco xustos, pero finalmente conseguimos entrar para escoitar dende a primeira canción o grupo do pobo, NOCHENI, que comeza cun principio moi cañero presentando temas do seu proximo disco. Primeiro” Fenix “ , despois “ el Principe de los Payasos “, quizais dende o meu punto de vista a mellor canción das novas que escoitei e que dará nome o novo traballo, e "Algo Personal “, canción que escoitaba por primeira vez. Entre medias das novas canciòns, cólase "Doble Fe” canción do primeiro traballo do grupo e das mais coñecidas polo publico que dende o primeiro momento non para de saltar e enche a sala. Entre canciòn e canciòn os compoñentes aproveitan para tirar unha pequena Demo con temas do futuro disco, que eu tiven sorte de facerme con unha. De seguido ven outra nova canción, “ No existe otra opción “ , probablemente a canción mais coñecida do novo traballo pola xente presente no concerto. Por outra parte destacar o son da banda e da sala, chea a reventar e co público quentando motores para seguir toda a noite, apreciandose case todo, quizais ca pega do bombo que estaba moi alto para o meu gusto. E chega o final do concerto, con dous temas que xa son himnos para a banda, primeiro” Entre el cielo y el Infierno “, canción que dalle nome o seu segundo disco e unha das mais coreadas polo público, e finalmente “ El metal “, a canción mais mitica do grupo, do primeiro traballo, na que presentan á banda, cunha parte intermedia na que cada compoñente fai un so caracteristico e orixinal, sen dúbida, un dos momentos da noite. Tras eles, chega o plato forte, un dos grupos con mais importancia no Heavy do país. LUJURIA, comeza abrindo coa canción que lle da o nome o seu novo disco, "Licantrofilia “, un tema que demostra a forza da banda en directo e sobre todo do seu cantante, que xa dende o principio mostra un don innato enriba do escenario, “ calentandonos “ en todo momento. Despois deste inicio chegan para min dous clasicos da banda coma son, “ Jeckyl y M.r. Hyde “ e “ Sin parar de Pecar “ , ésta última unha das suas cancións mais coñecidas, seguidas dunha alternancia de temas xa clasicos e outros do novo disco coma son: ““Cuerpo de Mujer “, “Joda a quien Joda”, unha das cancions mais tarareadas da noite, “ Cae la mascara “ , single de Licantrofilia, “ Cadena perpetua lejos de ti “, e “Las Tablas de Moisex “ . Con isto conseguen que todo o pùblico este metido no concerto, tanto os rockeiros clasicos coma os mais novos, sen deixar decaer o concerto en ningún momento. Tras este desgaste por parte de todos, chega un dos momentos clave da noite, o grupo deixa de acelerar e mostranos a “ balada “ do novo traballo , “ Viejo rockero “ , un dos mellores temas sen dubida de Licantrofilia. Pero a cousa non acaba neste tema e seguidamente chega unha canción moi “pouco coñecida” por todos os que estabamos ali, “ Corazòn de Heavy Metal “, creo que no hai adxectivo posible que defina ese momento e tampouco o que significa a canción en si no panorama heavy nacional. Chegando o final, sorprendenme cunha versión de Udo, “ Doctor Doctor “ e con miña canción favorita que penséi que non a iban tocar, “Goliardos “. E por fin para rematar outro dos himnos do grupo, “ Estrella del Porno “, unha canción que levan tocando case dende o seus inicios e que é xa todo un clásico. Poderia suxerir un par de temas mais, pero a verdade que valeu mais que a pena asistir e non se lles pode pedir mais, o deron todo o mesmo que todas as persoas que cheaban a Iguana. Tamén destacar o carisma e a prestación en todo momento de Oscar Sancho, en representación de todo o grupo, para acordarse das bandas viguesas e estar a disposición do púbico e da xente para asinar autógrafos e sacar fotos.
En Fin unha noite de Punk, Rock&Roll e Heavy Metal que xamais olvidaremos, Longa vida a musica redondelán. Un saúdo.
viernes, noviembre 13, 2009
Necesitamos vuestro apoyo!
Hola amig@s!!
Este mensaje es para tod@s aquell@s que nos conocen y también, porque no para los que no y tienen ganas de hacerlo.
Estamos muy agradecidos por todas las muestras de apoyo a la banda recibidas últimamente.
Sabemos que hay muchos de vosotros que confiáis en Nocheni, que os gusta nuestra música, y nos animáis tanto en los conciertos como a través de mensajes en nuestro space y tuenti.
Somos una banda con unos añitos ya en esto, pues algunos llevamos desde 1996 luchando para que el sueño de Nocheni no se desvanezca. A pesar de todo, somos conscientes de que somos una banda pequeña, que trabaja por darse a conocer con esfuerzo día a día.
Como sabéis, no hace mucho hemos terminado de grabar nuestro tercer y más ambicioso trabajo, del que podéis escuchar algún tema en nuestro www.myspace.com/nocheni
Es muy complicado hacer cálculos y números para editar este trabajo con el mimo que creemos se merece, y evidentemente, la economía de la banda no nos permite hacer grandes inversiones, pues nuestras cuentas son muy limitadas.
Es por ello, que hacemos un llamamiento a tod@s l@s interesad@s:
No pedimos dinero. Sólo os proponemos que si teníais pensado comprar nuestro próximo cd, lo hagáis de forma anticipada. El precio es de 10 euros, 15 si quereis cd más camiseta.
Si estáis interesados, escribidnos un mail a nocheni@hotmail.com y os informaremos de cómo
realizar el pago. Una vez tengamos el cd, si nos facilitáis vuestros datos, os mandaremos vuestra copia a casa sin ningún tipo de gasto adicional. Además, haremos una lista de colaboradores que colgaremos en el space y en el tuenti para que quede constancia de vuestro apoyo, así como en los créditos del disco. Será una lista de Grupo de Amigos de Nocheni, y evidentemente, tendréis descuentos en futuros conciertos, como el de la presentación del nuevo trabajo.
También os enviaremos un ticket-recibo para canjearlo por vuestra copia del cd o la camiseta.
Muchas gracias a tod@s, y aunque no estéis interesados en esta propuesta por el motivo que sea, no dudéis en contactar con nosotros para lo que sea en nocheni@hotmail.com www.myspace.com/nocheni o en nuestro tuenti. NOCHENI.
La banda del batería Redondelán
Jorge SUPA SCOOPA son una formación
de tres miembros nacida en Candeán,
Vigo, en el año 2000. Su estilo bebe directamente del hard rock 70´s y
del stoner mas actual. Todas sus letras
están en inglés y la temática es de lo mas variada.
Supa Scoopa se distinguen por un sonido
potente pero melódico, donde los riffs
graves cobran gran importancia a la hora
de transmitir la identificación con el
estilo.Durante este periodo han grabado
y autoeditado tres cd´s, en 2006
han publicado Sleepwalker, grabado
y producido por Pedro Feijoo y
Fernando Moure en Muu Estudios y
masterizado en Metromasteringy en 2008 sale STORM, ultimo disco hasta la fecha, consiguiendo situarse en el puesto 435 del Top albums 2008 de StonerRock.com.(http://www.stonerrock.com/features/top28master.asp)
O Bar A FRAGUA de Redondela.
Cumpre 25 anos dende a súa apertura,
e María José e Cabaleiro queren
agradecer a confianza de toda
a clientela, voltando a programar
concertos en directo a partires
do ano 2010.
Ofrecen o local a os grupos Redondelans
e foraneos.
Si queredes tocar na FRAGUA podedes poñeros en contacto con eles en
catapeixe69@yahoo.es
Otro año mas y van tres, me convencen para hacer una crónica del Lixo Rock.
No es que no me guste, al contrario, un día al año saco a relucir, mi frustrada carrera periodística que si la comparamos, con los "ELEMENTOS" de La Voz de Galicia, ahora mismo yo podría tener un Principe de Asturias.
Digo esto porque, como todos ya sabreis lo de la INTIFADA con los portugueses es de escándalo, y no digamos los horarios y actos de la FOLIADA.
Pero bueno, vamos al rollo:
Año tras año salgo mas sorprendido, el civismo y el comportamiento sobresaliente. El nivel musical simplemente impresionante, las seis horas que duró, fueron un ir y venir de grupos para todos los gustos con unos repertorios curradísimos, ademas, entre grupo y grupo, practicamente no había parón y eso eso es importante para que la peña no se agobie. Enhorabuena a todos.
El desfase final (que tampoco puede faltar) tuvo de todo, pero bueno, eso ya depende del alcohol.
Otro tema fue que pudimos meter un poquito mas de adornos e incluso unos ARTELIXOS por las plazas de Redondela, esperando que para el año se pueda mejorar con la colaboración de todos.
A propósito, la casa del Gran Hermano (el laberinto de puertas con fotos) aún sigue allí 10 días después. Bueno el concello verá, ya que no tuvo tiempo ni para colocarnos las lonas que tuvimos que poner nosotros, que llevabamos allí desde las 9:30 currando para que todo funcionase.
Bueno, espero que hayais disfrutado y muchas gracias a todos, que erais muchos, por apoyar y venir para que el Lixo Rock siga funcionando.
P.d. : Ir calentando los instrumentos y voces para el LIXO ROCK 2010.