Literalingua


Caderno de Lingua e Literatura Galega para as alumnas e alumnos de Bacharelato do IES Breamo
 SECCIÓNS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCA NESTE BLOG

Música pintada


Fonte: Trafegando ronseis
Comentarios (0) - Categoría: 000. Xeral - Publicado o 03-01-2012 16:44
# Ligazón permanente a este artigo
NOVELAS



ASASINATO NO CONSELLO NACIONAL de Diego Ameixeiras:

Asasinato no Consello Nacional

O CLUB DA CALCETA de María Reimóndez:

O club da calceta.

CONEXIÓN TUBINGA de Alberto Canal:

Conexión Tubinga

FUTURO IMPERFECTO de Xulia Alonso Díaz:

Fragmento I

Fragmento II


GALVÁN EN SAOR de Darío Xohán Cabana:

Galván en Saor

HOME SEN NOME de Suso de Toro:

Home sen nome

O HOME INÉDITO de Carlos G. Meixide:

O home inédito
.

O LAPIS DO CARPINTEIRO de Manuel Rivas:

O lapis do carpinteiro.

OS LIBROS ARDEN MAL de Manuel Rivas:

Os libros arden mal.

MADE IN GALIZA de Séchu Sende:

Made in Galiza.

Lendo: Made in Galiza
Guía de Lectura da obra de Séchu Sende por Pilar Ponte - Asociación de Escritores en Lingua Galega

Antes de leres o libro

OS MEGATOXOS de Anxo Fariña:

Os Megatoxos


MORNING STAR de Xosé Miranda:

Benito Soto


Tomás das Congostras

OLLOS DE AUGA de Domingo Villar:

A música na novela Ollos de Auga

PIRATA de María Reimóndez:

Pirata


A PRAIA DOS AFOGADOS de Domingo Villar:

Entrevista a Domingo Villar para TV2


Un paseo por A praia dos afogados


A música na novela A praia dos Afogados


Referencias fílmicas na novela


Recomendación ministerial...


SETE PALABRAS de Suso de Toro:

Sete palabras

Declaracións de Suso de Toro sobre Sete palabras
.

SETTECENTO de Marcos Calveiro:

«Settecento» de Marcos Calveiro
Texto de Ramón Nicolás publicado no suplemento «Culturas» de La Voz de Galicia o 31 de xullo de 2010.

Entrevista ao autor


Banda sonora de Settecento, seleccionada e comentada por Marcos Calveiro para culturagalega.org.

TODO É SILENCIO de Manuel Rivas:

Todo é silencio

TRECE BADALADAS de Suso de Toro:

Declaracións de Suso de Toro sobre Trece badaladas

A VELOCIDADE DO FRÍO de Manuel Seixas:

A velocidade do frío



Comentarios (0) - Categoría: 073. Novelas actuais - Publicado o 13-12-2011 20:11
# Ligazón permanente a este artigo
Galván en Saor
O señor Galván, príncipe das terras do norte, compañeiro de Artur nos reinos da Bretaña, viaxa máis alá da xeografía e do tempo e, como aquel Merlín de Cunqueiro, aparece entre nós, pois é acaso o destino de todos aqueles señores e cabaleiros do Graal e das antigas fazañas.

Novela de humor e de amor, de aventuras e de tenrura, homenaxe á narrativa cabaleiresca e medieval que o autor tan ben coñece como tradutor, entre outros textos, d'A divina comedia de Dante e do Cancioneiro de Petrarca.

A palabra na súa medida xusta, o idioma en todo o seu frescor e galanura, a imaxe lírica ben medida para que non apague a historia senón que a potencie e enleve. Estas son as artes e as sabedurías de Darío Xohán Cabana.


Fonte: Ficha en Xerais


Entrevista a Darío Xohán Cabana en La Voz de Galicia (05/11/2002) na que fala de Galván en Saor


Comentarios (0) - Categoría: 073. Novelas actuais - Publicado o 13-12-2011 20:01
# Ligazón permanente a este artigo
Sedia-m´eu na ermida de San Simion. Meendinho
Sedia-m? eu na ermida de San Simión
e cercaron-mi-as ondas que grandes son.
Eu atendend? o meu amigu?! E verrá?

Estando na ermida, ant? o altar,
cercaron-mi-as ondas grandes do mar.
Eu atenden[d?o meu amigu?! E verrá?]

E cercaron-mi-as ondas que grandes son:
non ei [i] barqueiro nen remador.
Eu [atendend?o meu amigu?! E verrá?]

E cercaron-mi-as ondas do alto mar:
non ei [i] barqueiro nen sei remar.
Eu aten[dend?o meu amigu?! E verrá?]

Non ei i barqueiro nen remador:
morrerei [eu], fremosa, no mar maior.
Eu aten[dend?o meu amigu?! E verrá?]

Non ei [i] barqueiro nen sei remar:
morrerei eu, fremosa, no alto mar.
Eu [atendend?o meu amigu?! E verrá?]



Meendinho

Cancioneiro da Vaticana : 438 e Cancioneiro da Biblioteca Nacional : 852.

Brea, Mercedes (dir.) 1996, Lírica Profana Galego-Portuguesa, Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro - Xunta de Galicia


Versión de Xosé Quintas Canella, Eloy e Ánxel:



Versión de Los Watios (incluída no CD-DVD de Vigo Yeyé):




Vistas da illa de San Simón:


Fonte da imaxe:Club Náutico de Cobres


Fonte da imaxe: Turgalicia


Comentarios (0) - Categoría: 011. Cantigas profanas musicadas - Publicado o 13-12-2011 19:36
# Ligazón permanente a este artigo
Bailemos nos ja todas tres ai amigas. Airas Nunes


Bailemos nós ja todas tres, ai amigas,
so aquestas avelaneiras frolidas,
e quen for velida como nós, velidas,
se amigo amar,
so aquestas avelaneiras frolidas
verrá bailar.

Bailemos nós ja todas tres, ai irmanas,
so aqueste ramo d' estas avelanas,
e quen for louçana como nós, louçanas,
se amigo amar,
so aqueste ramo d'estas avelanas
verrá bailar.

Por Deus, ai amigas, mentr' al non fazemos
so aqueste ramo frolido bailemos,
e quen ben parecer como nós parecemos,
se amigo amar,
so aqueste ramo, sol que nós bailemos,
verrá bailar.



Airas Nunez (compuxo as súas cantigas na corte de Sancho IV, no período que decorre entre 1284 e 1289)


Brea, Mercedes (dir.), 1996, Lírica Profana Galego-Portuguesa, Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro - Xunta de Galicia.


Versión de Miro Casabella en Son de poetas


Versión de Pedro Barroso:




Comentarios (1) - Categoría: 011. Cantigas profanas musicadas - Publicado o 26-10-2011 20:47
# Ligazón permanente a este artigo
Pestanas como cancelas. Cristal Méndez Queizán
PESTANAS COMO CANCELAS

Para as miñas dúas avoas

ESCOITA
Tía Rabina,
díxome o meu pai
que foras nai do bisavó
que era fillo de solteira
e facías pan
para vender,
en Vilanova.

Non son de ti
os queiques, mollos e licores
moi finos
nos fogares con sol e canela
que recordo
en jersey amorosiño
e de colo a colo por mulleres guapísimas,
loiras e morenas.

Que a túa memoria
chegoume ao ventre
pola vía paterna
(a de letra, non de leite)
e non obstante, recoñézote
vulnerable ao cabo:
muller.

Saberás que chove
coma entón sobre valados.
Algúns artistas seleccionan líquidos
que logo distribúen en cuncas de formas diversas
e coloridas.
Moita xente acumulando
léxico, anagramas, melodías.
E os máis soberbios bautizan
o mar.

O resto
cousa vella,
fronte aos ollos
a muralla
e nós mesmas sendo
as pedras
cementadas as unhas contra sobre as outras,
infectadas polo soño
dos ríos que volven e logo van e tumba
e dálle coas cancelas que só abren para máis cancelas
como pestanas de morto.
E ninguén fala en prata,
murmurios
de alalás.

Pois
unhas cantas
andamos a conspirar
para queimar as portas de dobre folla
e invalidar calquera caixa ou depósito
(especialmente as de pechadura binaria)
e afundir no mar enorme
as claves de acalar
a polirritmia
o pulso vivo
da verdade
comprida no fondo do labirinto
como unha bomba de ar.

Prudentemente
pois se saíramos espidas á rúa
as nosas vidas correrían perigo,
que xa colléramos certa vez
por fóra do camiño e sen revólver
e houbemos de arder
e xa na obriga de regresar ao refuxio
das paredes
imos pola calada
agachando
no fondo das potas
e en caixas de música
nitroglicerina.

Tía Rabina
escoita, ou,
a que chama é a túa tataraneta
dende a retagarda
no fin do milenio,
que aquí estamos,
máis das que se pensa,
agardando humildes
a hora xusta
da loucura
e precisamos tamén
da túa lama,
óesme,
por mans que amasaron
o pan
en Vilanova
Tía Rabina,
Demo de Vella.


Cristal Méndez Queizán, 1997, Amizade con Mowgli, A Coruña: Espiral Maior


Comentarios (0) - Categoría: 071. Poesía dos 90 - Publicado o 03-10-2011 15:36
# Ligazón permanente a este artigo
Ida e volta. Cristal Méndez Queizán
IDA E VOLTA

Para Carmen Álvarez

ANIÑAMOS
en casas como cebolas
por entre os estratos
dos obxectos
acumulados nas correrías
por fóra.

Elas
abren ou pechan
segundo conveña
xa que posúen corazón.

É preciso
dinamitar estes fogares
e virarlles as costas
desbocadas
cara a dor,
polo menos unha vez na vida,
para logo
regresar,
novamente.


Cristal Méndez Queizán, 1997, Amizade con Mowgli, A Coruña: Espiral Maior


Comentarios (0) - Categoría: 071. Poesía dos 90 - Publicado o 03-10-2011 15:36
# Ligazón permanente a este artigo
Paisaxes coma coitelas. María Lado
dous


hai paisaxes coma coitelas no lugar
evitan que saiamos desta illa.
son as agullas no interior dos brazos coas que nos ameazan,
o superoito caseiro que repiten sen descanso nas salas de proxección da capital.
e todas as imaxes son sempre fermosas.

aquí ninguén lembra que foi peor.

de modo que é difícil escribir dende as paraxes áridas,
as árbores escasean, as mareas morden, todo se complica.

hai días en que, simplemente,
é imposible pensar en fuxir.



María Lado
, 2008, Nove, A Estrada: Edicións Fervenza


Comentarios (0) - Categoría: 072. Poesía actual - Publicado o 03-10-2011 15:29
# Ligazón permanente a este artigo
A música na novela Ollos de auga
Eis parte da banda sonora da novela de Domingo Villar Ollos de auga:

"Oíron o fungar do vento cando baixaron abrazados ao cuarto. Dende o salón, Billie Holiday regaláballes The man I Love.

Someday he'll come along
The man I love
And he'll be big and strong
The man I love.
"




"Cando Clara Barcia rematou de esculcar nun dos cadros que os fíos formaban no chan, achegouse á seguinte fracción de alfombra, a máis próxima ao equipo musical e, sen querer, premeu no interruptor da cadea. Unha voz cálida de muller soou dende todos os recantos da peza.

Day in, day out.
The same old voodoo follows me about.


A moza buscou sen éxito a chave que detería a música.
-Perdón, perdón -escusouse, ruborizada pola súa torpeza.
-Por min podes deixala -dixo Caldas, restando importancia ao asunto.
-Iso que é? -gruñiu Estévez.
-Billie Holiday -dixo o inspector indo até o equipo de música e subindo o volume. Clara Barcia sorriu e volveuse axeonllar no cadro que os fíos delimitaban na alfombra.

That same old pounding in my heart,
Whenever I think of you.
And baby I think of you
Day in and day out.

(...)"




"O son afogado do contrabaixo do irlandés rompeu o silencio expectante. Un foco cenital alumeou a Iria, pálida, e o seu piano negro. Afundiu aos dedos nas teclas cos ollos pechados. Leo coñecía a peza: Embraceable you dos irmáns Gershwin. Notas graves e ritmo pausado. Cumpría interpretala con sentimento e a Iria Ledo
sobráballe."




"Tocaron Laura, de Charlie Parker, coa zanfona interpretando as notas que na melodía orixinal interpretaba o saxofón. O antigo instrumento non tiña os rexistros do saxo nin era doado substituír o vento coa corda, mais a rinchante zanfona daba a sensación de chorar. Non choraba por Laura, como Parker, senón por Reigosa."




"O concerto rematou cunha dedicatoria de Iria a Lois Reigosa: Angel Eyes.
Caldas non esquecera a cor de auga das meniñas dos ollos do morto, e pensou que Ollos de anxo era un acertado título para aquel tributo.

And why my angel eyes ain't here
Oh, where is my angel eyes.


Cando, dende a barra, oíu a voz esgazada de Iria Ledo cantando entre bágoas, o inspector soubo que non existía un agasallo mellor.

Excuse me while I disappear
Angel eyes, angel eyes.
"





Comentarios (0) - Categoría: 073. Novelas actuais - Publicado o 02-10-2011 22:37
# Ligazón permanente a este artigo
A emigración


Música de Luar Na Lubre e fotografías de Manuel Ferrol, Xosé Suarez, Raniero, Casado, Pacheco, Carlos Velo, Arthur Ginnings, Luis Rueda e Jean Dieuzaide


Comentarios (0) - Categoría: 040. Inicios do XX. Emigración - Publicado o 02-10-2011 22:37
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0