Arredor de Lámbrica



Categoría: Recursos culturais en perigo - Publicado o 12-09-2014 09:49
# Ligazón permanente a este artigo
O retablo barroco de Santa Uxía de Eiras
San Xosé no retablo de Eiras (San Amaro)Na contorna inmediata do lugar onde se atopou a ara de Bandua de Eiras está a igrexa parroquial de Santa Uxía. É un edificio realizado entre os séculos XVII e XVIII, con capela anexa onde di que a "HIZERON Y DOTARON A SU COSTA BARTOLOMÉ VÁZQUEZ DE SABARIZ FAMILIAR DEL SANTO OFICIO DE INQUISICIÓN Y CATALINA VÁZQUEZ SU MUJER Y HEREDEROS", según podemos ler nunha inscrición exterior. Don Bartolomé Vázquez de Sabariz finou en Eiras en novembro de 1628.

Non hai vestixios de construcións románicas, aínda que por tradición oral chegamos a saber que había "un carneiro" no adro, desaparecido, e que Eiras tivera unha "igrexa de carneiro". Con todas as reservas posibles, podemos sospeitar da existencia dunha antiga igrexa en Eiras antes do edificio que agora coñecemos, pois os "carneiros" son moi habituais coroando os cumios nos tellados das igrexas románicas.

Pero na contorna da actual igrexa e da casa reitoral foron atopados restos aínda moito máis antigos, da época romana: Ademais de tegula, apareceu algo tan curioso coma un mosaico, que foi enterrado inmediatamente por orde do párroco, feito do que temos noticia a través de CHAMOSO LAMAS e de RODRÍGUEZ COLMENERO.

No exterior da parte máis antiga da igrexa, no muro norte, atopamos algunhas pedras curiosas con debuxos de reticulados, que deberon ser aproveitadas de construcións anteriores.

Xa dentro do templo é destacable o retablo maior, feito por Francisco de Castro Canseco en 1704. Consta de dous corpos e tres rúas ou canles, delimitadas por esveltas columnas salomónicas de cinco voltas cheas de vides e acios de uvas. A principios do século XXI foi "restaurado", aínda que a colocación dalgunhas imaxes non foi respectuosa coa disposición orixinal.

Sirva como exemplo iste fermoso San Xosé, unha deliciosa obra que resume perfectamente as características do barroco na escultura. Un pai que mostra con agarimo ó seu Fillo, soportando o vento que lle move as vestiduras pola súa parte dereita. Esta imaxe estaba orixinalmente na parte esquerda do retablo, na zona do Evanxeo, colocada simétricamente ó San Xoán Bautista que está na parte dereita. Ambas imaxes, entre columnas salomónicas, flanqueaban a canle central do retablo onde debeu existir un expositor do Santísimo. A fotografía é de 1994.

No corpo alto ou ático do retablo estaba a imaxe da patroa, Santa Uxía, cos atributos da espada e da palma. Esta imaxe foi realizada expresamente para ser contemplada dende abaixo, alongando desproporcionadamente o seu canon. Arredor da súa fornela existen representacións dos astros: Sol, Lúa e estrelas, unha delas con forma de cruz.

O sagrario deste retablo foi substituído a mediados do século XX polo que se pode ver hoxe. O anterior tiña unha porta de madeira onde estaba esculpida en relevo a escea da Resurrección de Xesucristo.

O fermoso retablo ben merece unha visita, pero terá que ser -como case sempre nestas terras- en horario de culto.


Ver Eiras, San Amaro, na Galipedia
Categoría: Recursos culturais en perigo - Publicado o 31-05-2014 14:05
# Ligazón permanente a este artigo
O topónimo da vella Lámbrica na ara de Bandua de Eiras
Ara de Bandua Lambricae de Eiras
El nombre del castro de San Cibrao de Lás es Lámbrica, conocido por la tan famosa como abandonada ara de Bandua de Eiras. Lansbrica no era el topónimo del castro de Lás, a pesar de que la empresa que lo gestiona lleva este nombre. Aumentar la confusión no es modo de divulgar el patrimonio. Al menos no deberían utilizar un nombre sujeto a discrepancias, poco claro todavía y que la gente da por bueno siendo, literalmente, un engaño. Lansbrica no existe.

O nome da citania de San Cibrao das Las é Lámbrica, coñecido pola tan famosa como esquecida ara de Bandua de Eiras. Lansbrica non era o topónimo da citania das Las e Ourantes, a pesar de que a empresa que agora a xestiona leva ise nome. Aumentar a confusión non é forma de divulgar o Patrimonio. Cando menos, non deberían utilizar un nome suxeito a discrepancias, pouco claro aínda e que a xente dá por bo sendo, literalmente, un engano.
Ver fotografías da ara de Bandua de Eiras
Ver fotografías da citania de Lámbrica
Ver páxina web Arredor de Lámbrica
Categoría: A Cidade de Lámbrica e o seu territorio - Publicado o 09-03-2014 11:29
# Ligazón permanente a este artigo
Son cinco euros
Rúa radial no castro de LámbricaLevo máis de trinta e cinco anos visitando o castro de Lámbrica (non Lansbrica), que coñezo como a palma da man. Teño recordos de precurar a fonte con escaleiras e a silla do rei cando os toxos eran máis altos ca min. Non tiven a oportunidade de presenciar escavacións, supoño que por non ter afinidade cos que as promovían, pero si estiven ó tanto de todo o que se publicaba. Observei con interese todo o que ían descubrindo e restaurando, campaña tras campaña. Desfrutei das estruturas arqueolóxicas e da natureza, vin raposos, coellos, paxariños, bolboretas e algún xabarín. Teño ido nos abrentes, ben cediño, experiencia que recomendo, cando as sombras das pedras son alongadas. Contemplei solpores en todas as épocas do ano. Levei ós nenos da familia para ensinarlle os lugares dos seus ancestros. ¿Vivían aquí? Fixen debuxos e fotografiei as súas murallas e as súas casiñas centos de veces. Ata fixen unha páxina web. Hoxe volvín, coma outras moitas veces, entrando pola parte de Ourantes, como fago sempre. Tratábase de pasar unha tarde fermosa, a primavera xa se nota, medraron os días... Pero no alto das murallas uns vixiantes -que impresión- con móbiles comunicándose entre eles semellaban falar de nós. Un grupo apareceu por alí, con alguén que portaba unha identificación. ¿Teñen a cartulina verde? ¿Qué? Si, a cartulina verde, teñen que collela no Centro de Interpretación. ¿Por pasear? Sí, sí. Pensei que ían deternos, pero deixáronnos cruzar o castro para chegar ó Centro de Interpretación, sen perdernos de vista, dende o alto das murallas, comunicándose cos seus móbiles. Son cinco euros... Grazas.
Arredor de Lámbrica, páxina web
Categoría: A Cidade de Lámbrica e o seu territorio - Publicado o 08-03-2014 21:18
# Ligazón permanente a este artigo
Prehistoria, protohistoria e arte nas comarcas do Carballiño, do Ribeiro e de Ourense, na contorna da Cidade de Lámbrica

 Índice de artigos
 Categorías
 Galerías de imaxes
 Ligazóns de interese
 Procurar neste blog
 Blogs galegos
 Arquivo

© by Abertal