Joao da Nova


Todo o referente o Navegante João da Nova
O navegante João da Nova (orixinalmente Joan de Nóvoa) nacido en Maceda-Ourense mostrase como un galego universal, o máis relevante do seculo XVI.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

GRAN ENCICLOPEDIA GALEGA TOMO XXXIII
NOVOA, Juan de. Navegante vencellado á casa nobiliaria de Maceda (Ourense). Nacido a mediados do século XV.

Foi un dos protagonistas da conquista portuguesa das indias orientais. Joao da Nova. Un mariño galego ao servicio da coroa de Portugal (2002) é a investigación bibliográfica máis recente e mellor documentada que sobre a súa vida e o seu labor hai publicada. O seu autor, o historiador Santiago Prol (Maceda, 1960), mantén nestas páxinas que Novoa pola súa condición de extranxeiro para algúns, viuse desprazado, alén do círculo real, por mariños como Francisco de Almeida [...] e pouco despois por Afonso de Albuquerque, sendo esta tamén a causa probable de que fose estudiado na dimensión que o personaxe requiría no seu contexto.

Juan de Novoa é unha das múltiples formas nas que aparece grafado, ó longo dos séculos, o nome deste ourensán que, igual ca outros nobres galegos, fuxiu ó país veciño ante a conquista dos Reis Católicos. Unha vez alí alistouse na Mariña lusa, coa que particupou activamente en expedicións realizadas no Atlántico e converteuse en membro da garda real de Xoán II. En 1496 (un ano despois de que don Manuel I sucedese no trono o devandito monarca) foi nomeado alcalde de Lisboa, un cargo político e administrativo de gran relevancia que lle outorgaba xurisdición sobre a garda e defensa do castelo de San Xurxo e que o colocaba nunha posición estratéxica para manter contacto cos numerosos financeiros que chegaban á cidade, convertida epor entón nun mercado internacional de redistribución de produtos.

Tralas viaxes realizadas por Vasco da Gama –que descubrira unha nova ruta marítima ata a India circunnavegando África- e Álvares Cabral, a finais do século XV, en 1501 foi o mariño galego quen capitaneu a terceira expedición portuguesa cara a esas terras ó mando dunha frota de catro carabelas nas que durante moito tempo se pensou que ía tamén como subordinado de Novoa, o cosmógrafo florentino Amerigo Vespucci. Segundo Santiago Prol, esta hipótese hoxe rexéitase contundentemente.

Algunhas crónicas da época sinalan que o navegante ourensán descubriu a illa Ascensión na súa viaxe cara á India e, na de regreso a Lisboa, a estratéxica Santa Helena (1502). Durante a mesma expedición, nunha incursión realizada polo canal de Mozambique, atopou outra illa ó noroeste de San Lourenzo (Madagascar), que bautizou co seu nome. Prol menciona tamén que, aínda que nunca fose revelado polos poderes portugueses, a prestixiosa historiadora francesa Genevière Bouchon (en Revista da Universidade de Coimbra, volume XXVIII) incide na posibilidade de que na mesma travesía o mariño dera tamén coa illa Taprobana (máis tarde Ceilán e hoxe Sri Lanka).

No ano 1505 e despois de que Portugal realizara tres novas expedicións á India, Francisco de Almeida (que ía ocupa-lo cargo de vicerrei) partiu cunha escuadra de aproximadamente vinte navíos, unha expedición da que tamén formaba parte o galego, que ía ó mando da nao Frol de la mar, buque insignia da Mariña lusa.

Novoa e Almeida construíron daquela fortalezas en Kilwa (na actual Tanzania) e conquistaron Mombasa (en Quenia). Non obstante, unha serie de decisións tomadas polo vicerrei para favorece-lo seu fillo en detrimento de Novoa fixeron que o mariño galego partira cara a Lisboa, onde non chegaría por un imprevisto no camiño. Na illa de Pemba atopouse coa expedición de Tristao da Cunha (amigo persoal e profesional de Novoa) por Mozambique e ámbolos dous, con Afonso de Albuquerque conquistaron en 1507 a illa de Socotora. Ó ano seguinte volveu á India e acompañou a Almeida cunha potente armada, a Diu na India coa intención de vinga-la morte de Lorenço de Almeida, fillo do vicerrei. A intervención do galego foi decisiva para derrotar na batalla naval de Diu (1509) unha coalición de exipcios, turcos e indios, feito que lle deu a Portugal unha efémera hexemonía no Índico. É a finais dese mesmo ano, ou xa en 1510, onde hai que sitúa-la data de morte de Novoa tras unha longa enfermidade en Cochi.... (Kerala, India).


Retrato de Juan de Novoa, nun gravado en madeira de Francisco Pastor.
Gran Enciclopedia Galega
Categoría: 01-Biografia - Publicado o 07-01-2008 19:07
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
© by Abertal
contador web
contador web