Joao da Nova


Todo o referente o Navegante João da Nova
O navegante João da Nova (orixinalmente Joan de Nóvoa) nacido en Maceda-Ourense mostrase como un galego universal, o máis relevante do seculo XVI.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

ILHA DA TAPROBANA, ACTUAL SRI LANKA
João da Nova aínda atopou un territorio máis relevante, que non transcendeu ao longo dos séculos, por mor do que se deu en chamar a política do sigilo e polo menosprezo manifesto de non poucos historiadores. A Ilha da Taprobana, actual Sri Lanka [66.000 km2], até hai pouco Ceilán, foi tocada no 1501 polo mariño galego. En Colombo -a capital do país- atópase un padrão pouco convencional co escudo de Portugal toscamente esculpido e coa data 1501 ao seu carón, o vestixio máis antigo da presenza lusa -e galega- en Asia. Ende ben, a única expedición portuguesa en Oriente naquel intre era a que comandaba João da Nova. O rei Manuel I recibira informacións de Taprobana dende a primeira viaxe. Naquel intre desexaba que a illa fose “o principal asento do Estado portugués na India”. Sabía que a canela estaba a metade do prezo que en Calecute. Ademais era un punto clave no control do golfo de Bengala e da vizosa área de Malaca. A importancia económica, estratéxica e simbólica de Ceilán
fixo que o nauta galego a procurase en 1501, aínda que a descuberta non se oficializou até un lustro despois, polo silencio oficial da coroa -coa conivencia do mariño galego- e porque xurdiron serios problemas no Malabar indio que absorveron toda a táctica política, militar e comercial dos lusos dende 1501 a 1506. N´Os Lusíadas (1572) xa se amentaba ao comezo do Canto I:

As armas e os Barões assinalados
Que, da Ocidental praia Lusitana,
Por mares nunca de antes navegados
Passaram aínda além da Taprobana,
En perigos e guerras esforçados,
Mais do que prometía a força humana,
E entre gente remota edificaram
Novo reino, que tanto sublimaram.

Esta illa en forma de bágoa ten hoxe 19 millóns de habitantes. Dende hai varias décadas soporta un conflicto armado cos Tigres de Liberación da Patria Tamil, unha minoría orixinaria da India, fiel ao hinduísmo, que reclama certos territorios de Ceilán. A maioría da poboación profesa o budismo. No templo de Dalada Maligava (Kandy) gárdase unha das reliquias máis famosas desta relixión: un venerado dente de Buda que chegou á cidade agachado nun cabelo dunha princesa e que sobrevivíu a un intento de destrucción de integristas católicos portugueses a mediados do século XVI. En Ceilán estivo o poeta chileno Pablo Neruda como cónsul a finais dos anos vinte do século pasado. O economista Leonard Woolf [o home da escritora Virginia Woolf] quedou fascinado pola vexetación da illa. Alí servíu á Administración británica en 1904. Camões (1572), no Canto V da súa epopeia, consagra unha estrofa con referencias á canela [“cortiça cálida, cheirosa”] e a Colombo [“Columbo”], a capital de Sri
Lanka:

A nobre ilha também de Taprobana,
Já pelo nome antigo tão famosa
Quanto agora soberba e soberana
Pela cortiça cálida, cheirosa,
Dela dará tributo à Lusitana
Bandeira, quando, excelsa e gloriosa,
Vencendo se erguerá na torre erguida,
Em Columbo, dos próprios tão temida.

Adianto editorial "Nobres Vencellados ao Castello de Maceda” por Santiago Prol., Fragmento do capítulo "João da Nova, o descubridor do século XVI"
Categoría: 03-Illas - Publicado o 21-01-2008 17:16
# Ligazón permanente a este artigo
SANTA ELENA (Saint Helena).
SANTA ELENA (Saint Helena). Ilsa y colonia británica en el Atlántico Sur, a 1.800 km de la costa africana; 122 km2 y 5.000 hab. en 1970, negros y mulatos. De origen volcánico, tiene un relieve abrupto, alternando en el N. Con pequeñas llanuras. Culmina en el monte Actaeon a 818 m. Clima tropical, suavizado por los alisios del SE. Cámaño, lino, patatas. Ganadería. Artesanía. Cap. Y puerto, Jamestown (1.470 hab. en 1966). Dependencias: islas de Ascensión y Tristán da Cunha.

Hist. Fue descubierta en 1502 por el navegante João da Nova, y los portugueses fundaron en ella un establecimiento, ocupado sucesivamente por los holandeses (1633) y una guarnición de la Compañía Británica de las Indias Orientales (1651).
Se hizo célebre por ser el lugar de confinamiento de Napoleón I, el cual llegó en 1815 y permaneció en ella hasta que falleció (1821) en Longwood, cerca de Jamestown.
En 1834 se convirtió en colonia de la corona británica y en 1900-02 sirvió como prisión para los bóers.

Diccionario Enciclopédico Salvat Universal.
Categoría: 03-Illas - Publicado o 15-01-2008 15:45
# Ligazón permanente a este artigo
ASCENSIÓN,
Ascensión, en ingl. Wideawake Island, isla de Gran Bretaña, en el Atlántico sur, a 1100 km al NO de Santa Elena, de la que depende administrativamente. Está constituida por materiales volcánicos. Tiene 88 km2 y 300 hab.

-- Hist. Descubierta por los portugueses el día de la Ascensión pasó a los britanicos, quienes instalaron en ella una guarnición en 1815. Desde 1922 depende administrativamente de Santa Elena. En 1942, E.U.A. instaló en ella una base militar, utilizada por los británicos en 1982 como base logística, con ocasión de la guerra de las Malvinas.

Gran Enciclopedia Larouse – Tomo 16 Editorial Planeta..
Categoría: 03-Illas - Publicado o 14-01-2008 15:19
# Ligazón permanente a este artigo
SANTA ELENA o SAINT HELENA
SANTA ELENA o SAINT HELENA, isla británica del Atlántico sur, a 1930 km de África y a 3.500 de Brasil; 122 km2; 5.600 hab. Cap. Jamestown. Es una isla volcánica muy accidentada (monte Actaeon, 875 m de alt.), de gran interés ecológico por su excepcional fauna y flora (más de 40 especies exclusivas que sólo viven en la isla). El principal recurso económico es la pesca, seguido de la producción maderera (artesanía). La isla se mantiene por la ayuda económica de la metrópoli, al igual que Ascensión, vinculada administrativamente a Santa Elena, y a donde emigra parte del excedente laboral de santa Elena. Asimismo el archipiélago Tristan da Cunha depende de Santa Elena.

-- Hist. La isla, descubierta por el navegante portugués João da Nova Castella (1502), se convirtió en lugar de deportación, y fue anexionada (1633), y posteriormente ocupada (1645) por los neerlandeses; en 1659 pasó a poder de los ingleses, que la cedieron a la Compañía de Indias. Recuperada provisionalmente (1673) por los neerlandeses, perteneció luego a los británicos, quienes deportaron a ella a Napoleón I (1815-1821). En 1834, la isla pasó a depender directamente del gobierno británico. En el s. XIX fue puerto de recalado en la ruta hacia la India, hasta la apertura del canal de Suez.

Gran Enciclopedia Larouse – Tomo 16 Editorial Planeta.
Categoría: 03-Illas - Publicado o 14-01-2008 15:19
# Ligazón permanente a este artigo
ILHA DA TRINDADE
Silhueta de morros e picos da Ilha da Trindade, baú de histórias
Reino Unido ocupou por duas vezes a ilha de Trindade, mas acabou por reconhecer, em 1896, a soberania brasileira sobre o território.
A ilha de Trindade está localizada no Atlântico sul e dista 1.100km do litoral do estado brasileiro do Espírito Santo, ao qual se vincula administrativamente. Com área de 8,2km2, é de origem vulcânica e tem topografia muito acidentada, com elevações que atingem 600m no pico Desejado. A vegetação é arbustiva e herbácea, mas nas encostas meridionais, úmidas e de maior altitude, ocorrem associações de fetos arborescentes de grande porte, que formam as chamadas florestas de samambaias.

De clima quente, a ilha de Trindade concentra grande número de aves marinhas, caranguejos de hábitos terrestres e tartarugas marinhas, que vivem ao lado de suínos, caprinos e ovinos em estado selvagem. Apresenta condições desfavoráveis para a agricultura, mas as águas que a cercam são extraordinariamente piscosas.

Descoberta em 1501 por João de Nova e visitada em 1502 por Estêvão da Gama, de quem recebeu o nome atual, chegou a constituir a capitania da Assunção, em 1539, sem ter sido povoada. Foi utilizada como presídio político em 1924 e desde 1958 tem uma base meteorológica mantida pela Marinha.
Artigo Completo >>>
Máis información e foto >>>
Máis Fotos >>>
Categoría: 03-Illas - Publicado o 14-01-2008 10:08
# Ligazón permanente a este artigo
DESTINO: A GALEGA
Mapa de Agalega IslandViaxe a dúas illas do Océano Indico

O nome destas dúas illas do Océano Indico, pertencentes ao arquipélago das Mauricio, púxollo Xóao de Novoa, mariño e explorador galego, despois de telas descuberto en 1501.

Din delas que dende o aire semellan un oasis verde no medio do océano Índico. Se a isto se lle suma o atolón de coral que as rodea, a area fina das súas praias e as plantacións de cocoteiros que encabezan as explotacións agrícolas, o tópico adquire unhas tinturas que converten ás illas Agalega no escenario perfecto para o cine e nun dos mellores destinos de verá para os máis aventureiros.

Contra o que poida parecer, estas dúas illas traspasan con moito as fronteiras do Padornelo e emerxen solitarias no medio do océano Índico. As cartas náuticas recollen baixo o nome de Agalega dúas illas localizadas 697 millas ao norte da Mauricio, país oa que prentencen. Os 300 habitantes que poboan estes 70 quilómetros cadrados falan o crioulo Mauricio, profesan a relixión católica e viven principalmente das explotación e exportación de cocos.

Pero, como acabou por colarse “Agalega” na toponimia mauricia? Son varias as teorías que explican a procedencia do nome actual e todas se remontan á época da conquista dos mares de casteláns e portugueses e do comercio coas Indias. Unha das hipóteses que se baralla é a do navegante portugués Pedro de Masceranhas que as nomearía así en honor a un dos seus veleiros. Pero a máis estendida apunta directamente ao Xoán de Novoa, un mariño e explorador galego que traballou ao servicio da coroa portuguesa . Como se recolle en Os novos anais de viaxe, as illas foron descubertas en 1501 polo ourensán, cando se topaba á fronte dunha flota de catro barcos e cando aínda o Vello continente non tiña noticias do descubrimento de América. El mesmo bautizounas co nome de Agalega. A descuberta tivo lugar na primeira viaxe do galego tras a súa fuxida a Portugal. O desacordo coa acción centralizadora ao cabaleiro nacido no castelo de Maceda a tomar esta decisión e a pasar a servir así a Joao II. Pronto comezou, como relata Santiago Prol no libro Joao da Nova. En mariño galego ao servicio da coroa de Portugal a participar nas descubertas que os portugueses levaron a cabo entre os séculos XV e XVL. Participou ademais nas accións militares no norte de África obtendo o título de alcaide menor de Lisboa. Nesa primeira viaxe, que fixo parada en Mozambique, Quiloá, Melinde e a India, descubriuse ademais a Illa da Ascensión.

Facer as maletas

Pero para viaxar ás dúas illas mauricias hoxe en día non é necesario embarcarse nunha daquelas expedicións comerciais con aires de conquista. Tan só é necesario facer unha solicitude a Outer Island Development Corporation de Mauricio, o único organismo que pode organizar viaxes a Agalega. Pode escollerse, iso si, entre ir en barco ou en avión. A páxina oficial do país indica aos interesados que todos os riscos que corren a conta dos propios viaxeiros, xa que as compañías non se fan responsábeis no caso de accidente. A viaxe en avión dura ao redor de tres horas sen aperitivo nin seguro.

Unha vez alí é obrigada a visita á capital Vingt Cinq, na illa norte, e a vila de La Fourche, dúas localidades unidas por un camiño coralino e areoso. A illa sur ten tan só unha vila, Saínte Rita na que se atopa a escola, un posto de policía e un pequeno hospital. Hai ademais dúas igrexas, unha presidida por un cruceiro.

Os que gosten da rutas e da natureza deben ascender a outeiro de Emerz, o punto máis alto da illa norte. Alí habita a lagarta agalega, incluída na lista CITES de especies protexidas.

Nas illas non hai rede de auga corrente. A auga potábel cóllese da chuvia, a través dun sistema de canalóns, e a que se emprega para outros usos procede de pozos. Dispoñen de servizo de saúde, composto por un médico e unha parteira, e unha vez ao longo do ano reciben a visita dun maxistrado.

A Nosa Terra – nº 1.273 do 21 ao 27 de xuño de 2007
Diario A Nosa Terra
Agalega Island Rep Mautania
Categoría: 03-Illas - Publicado o 07-01-2008 16:41
# Ligazón permanente a este artigo
Santa Helena
Ilha do océano Atlántico, pertencente á Inglaterra, situada a 1.900 kms. A O. do continente africano e a uns 1.300 a SE. da ilha da Ascençao, que é a terra que lhe fica mais próxima. Tem uma superficie de 122 kms2. e a sua populaçao é superior a 4.000 habitantes na sua mayoría negros. A ilha é de origen vulcânica e bastante montañosa, atingindo as High Kills, do SO., a 840 m. de altitude. O clima é suave e saudável.

Os antigos bosques quase que desapareceram, e a flora, que continha muitas espécies peculiares à ilha, tem sido suplantada por plantas exóticas, procedentes de várias partes. Desde a abertura do Canal de Suez que o seu comércio se tornou insignificante, e a sua exportaçao em pouco mais consiste do que fibra e estopa. É uma colónia da Coroa, administrada por um governador e um conselho ejecutivo de cinco membros. Existem na ilha uma capela católica, quatro baptistas e quatro episcopais, e também algunas escolas elementares. O porto que serve Santa Helena é Jamestoun. Comunica com a Cidade do Cabo por meio de um cabo, e possui também linhas telefónicas.

Dela depende a ilha da Ascensao, Santa Helena foi descuberta em 21-V-1502 pelo navegador portugués Joao da Nova e foi colonizada pelos Holandeses em 1645, dos quais passou aos Ingleses e novamente aos Holandeses, ficando definitivamente em poder daqueles a partir de 1673. A Compañía das Indias Orientais cedeu-a ao Estado em 1834. Tornou-se mais conhecida por ter sido, em 1815 e 1821 o lugar de desterro de Napoleón.

Grande Enciclopedia Portuguesa-Brasileira.
Categoría: 03-Illas - Publicado o 02-01-2008 18:17
# Ligazón permanente a este artigo
Ascensao
Pequena ilha do Océano Atlantico, entre a África e a América do Sul, a 1.550 km. a SO. do cabo das Palmas e 1.200 km. a NO. de Santa Helena.

Tem 8 km. de largura por 13 km de comprimento.

Foi descoberta em 1501 pelo galego Joao da Nova, ao serviço de Portugal.

O seu primeiro nome foi ilha da Conceiçao. D. Joao III deu-lhe foral em 25 de Agôsto de 1539. Em 1815, quando Napoleao foi desterrado pasa Santa Helena, a Inglaterra tomou posse da ilha, establelecendo nela um pôsto militar.

A ilha da Ascensao é de formaçao vulcânica. Árida e estéril, a sa pequena produçao mal chega para os seus poucos habitantes.

Grande Enciclopedia Portuguesa-Brasileira Vol III
Goberno da illa Ascensao
Categoría: 03-Illas - Publicado o 02-01-2008 17:12
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2
© by Abertal
contador web
contador web