O pasado mes de xaneiro foi o máis chuvioso da historia de Israel desde que o Servizo Meteorolóxico leva rexistros sobre as precipitacións. As mesmas continúan no presente mes de febreiro e afectan particularmente o norte e centro do país. Na zona de Monte Hermón, ademais, rexistráronse fortes tormentas de neve que obrigaron incluso a pechar as pistas de esquí. Durante o mes de xaneiro as estacións de de control metereoloxicas mostran 29 días de choivas, con precipitacións de polo menos 0,1 milímetros. No norte rexistráronse 26 xornadas de choivas de 31 días. O nivel das augas do lago Kineret segue ainda dez centímetros por baixo da denominada liña vermella. As precipitacións dos últimos días de xaneiro e parte de febreiro aumentaron máis de dous centímetros ao seu nivel.
En tanto, os rexistros do Servizo Meteorolóxico indicaron que a anterior marca de días de choiva no país rexistrouse antes da independencia, no ano 1947 cando choveu durante 25 xornadas no norte. As diferentes estimacións indican que no que vai de febreiro é posíbel que as precipitacións vaian progresivamente diminuindo
Pouco tempo despois de que a UNESCO, o organismo de Educación e Ciencia da ONU, aceptase á Autoridade Palestina como membro pleno, a pesar da oposición por parte de Estados Unidos e Israel, chegou a quenda de Siria de obter a súa designación, por parte da organización que esperta diferenzas. Onte foi elixida a ditadura de Bashar Assad como representante do grupo árabe á comisión da UNESCO, que se ocupa de temas de Dereitos Humanos. A decisión da UNESCO, chega despois que, o réxime de Assad, alcanzase a cifra de 3500 mortos entre os manifestantes opositores ao réxime. A incorporación de Siria á comisión de Dereitos Humanos representa unha contradición para a Liga Árabe que decidiu, en sesión de emerxencia, realizada en Rabat (Marrocos), o último sábado, suspender a participación de Siria na liga pola matanza de miles de manifestantes. "Ese é o cínico mundo que Israel debe enfrontar e eses son os mesmos países que, despois, transmítennos moral", manifestou onte un funcionario do Ministerio de Educación en Xerusalén. Os Chanceleres árabes reuníronse en Rabat a fin de confirmar a decisión da Liga Árabe. Dado que tratase dun encontro do foro árabe-turco, participou dos debates o Chanceler turco, Ahmes Davutoglu. Onte, aproveitou o Ministro a súa chegada para dirixir unha crítica grave contra Damasco: "Rexeitamos a matanza masiva. É a nosa responsabilidade frear o derramamiento de sangue". O Ministerio sirio de Exteriores anunciou que o seu país non participará do encontro en Rabat: "En vista do que escoitamos, por parte de funcionarios marroquís, decidimos non participar".
Categoría: Medio Oriente - Publicado o 18-11-2011 18:06
A propósito da petición de recoñecemento do estado palestino polas Nacións Unidas
Por Pedro Gómez-Valadés
. Nos vindeiros días o presidente da Autorida Nacional Palestina, Mahmud Abbás, ten previsto presentar en Nacións Unidas a petición formal de recoñecemento pleno do estado palestino como membro do organismo internacional. Esta nova ocupará sen dúbida – xa ocupa - grande parte dos titulares non só da area de internacional nos nosos medios de comunicación. Ante o que se dirá e non se dirá, acho precisa algunha puntualización a propósito da postura israelí perante a acción unilateral palestina.
Israel non se opón en absoluto á creación do estado palestino, a existencia dun estado palestino é algo xusto, asumido e aceptado por parte israelí, goberno e a inmensa maioría da sociedade israelí, que defende a solución de “dous estados para dous pobos” que convivan en paz e seguridade. Israel oponse si, a este paso unilateral xa que entende que o único camiño para alcanzar este obxectivo lexítimo de dous estados é a través de negociacións directas por moi duras e difíciles que estas poidan presentarse.
Que Israel, goberno e sociedade civil desexa a paz demostrouse xa asinando acordos de paz cos seus veciños, Exipto e Xordania, e cos propios palestinos (Acordos de Oslo). Estes acordos foron froito de negociacións e non de accións unilaterais das partes en conflito. A historia demostra teimuda que o único xeito de alcanzar unha paz xusta e duradeira é a das negociacións ou ben a eliminación do contrario, algo isto último que na zona só defenden grupos terroristas como Hamás, Hezbollah ou a Yihad islámica.
Que a ONU recoñeza o estado palestino non vai significar que os palestinos poidan evitar as negociacións. Mais desde logo a marxe de negociación dos seus dirixentes ficará moi limitado ademais de que un paso unilateral como este vai en contra de todos os acordos asinados até a data entre o Estado de Israel e os palestinos e poden levar a toda a rexión a unha situación incendiaria. E con certeza todos estaremos dacordo é que o que menos precisa esta rexión é gasolina para botar ao lume.
Recoñecer nestes intres ao estado palestino, cando de feito hai un goberno de unidade Fatah-Hamás, é tamén un xeito de lexitimar a Hamás, unha organización terrorista que reitera unha e outra vez que o seu obxectivo e a destrución do Estado de Israel e un único estado árabe en toda a rexión. No momento en que Hamas recoñeza o dereito de Israel a existir teremos dado un paso enorme no camiño da paz na zona, mais este recoñecemento é desbotado radicalmente unha e outra vez por Hamás.
Por último dicir -e lembrar- que Israel recoñeceu de feito xa en varias ocasións ao estado palestino. No ano 1947, ao aceptar a Resolución 181 de 29 de novembro, que plantexaba o plan de partición da ONU, Israel recoñecía de feito e de obra o dereito á creación dun estado árabe-palestino. Logo, nos anos 2000 e 2008, nas negociacións de Camp David e nas negociacións de Ehud Olmert-Mahmud Abbás, respectivamente, a creación do estado palestino era parte fulcral do acordo. Por tanto, a cuestión realmente non é que Israel ou a ONU recoñezan ao estado palestino, senón que os palestinos e os países árabes recoñezan ao estado de Israel como estado nacional do pobo xudeu. Estado palestino si, pero non así
Maen Areikat, o embaixador da Autoridade Nacional Palestina en Estados Unidos, reuniuse con xornalistas en Washington D.C. nun almorzo patrocinado polo Christian Science Monitor para falar da proposta palestina prevista para ser presentada a vindeira semana coa solicitude de recoñecemento de Estado de pleno dereito nas Nacións Unidas. No transcurso do almorzo de traballo plantexáronselle moitas cuestións, unha das máis chamativas polas súas consecuencias foi a de que política seguiría o futuro Estado palestino perante as diferentes minorías. A resposta do diplomático palestino foi "Por suposto, imos ter un Estado laico, non imos basearnos na relixión". En canto á afirmación de Maen Areikat de que o Estado palestino toleraría as minorías relixiosas, logo matizou que "a tolerancia non se pode estender aos xudeuos, cando menos inicialmente". E a pregunta de se, após o establecementode dun estado palestino, non poderían residir xudeus en Cisxordania ou Gaza ainda que eses xudeus poideran aceptar vivir sob soberanía palestina, Areikat respondeu de xeito afirmativo: "Temos que estar separados, temos que traballar na nosa propia identidade nacional", dixo. Nunha entrevista a finais do ano pasado publicada na revista Tablet, Aerikat foi máis explícito neste punto. A pregunta do xornalista de se todos os xudeus que se atopan dentro das fronteiras de Palestina tería que saír, respondeu categórico: "Absolutamente, creo que este é un paso imprescindíbel para o desenvolvemento da identidade nacional palestina, e logo talvez poderanse abrir no futuro portas para actividades culturais, sociais, intercambios políticos, económicos, a libre circulación de cidadáns israelís e palestinos dunha área a outra". O que o embaixador Maen Areikat non explicou é como o Estado palestino procedería á eliminación e limpeza de todos os xudeus dentro das súas fronteiras. Lembrar que no Estado de Israel moran e por suposto seguirán morando perto de millón e medio de árabes-israelies. Alguén imaxina cal sería a reacción da comunidade internacional se alguén do nivel do embaixados nos Estados Unidos da Autoridade Palestina, fixera en Israel unha afirmación semellante? Limpeza ética en Palestina...
Este pasado xoves, pola noite (25 de agosto, 2011), organizacións terroristas desde a Franxa de Gaza continuaron lanzando mísiles e morteiros cara a Israel. Durante un dos ataques varios morteiros impactaron no paso fronteirizo de Erez, no momento en tres mulleres palestinas e dous rapaces estaban cruzando de regreso á Franxa de Gaza, logo de recibir tratamento médico en Israel, causando dano á infraestrutura e a unha terminal de electricidade. O apagón eléctrico desactivou os accesos no paso. Dúas das mulleres lograrón pasar de maneira segura pero a terceira, xunto coa súa filla, quedaron atrapadas entre dúas portas desactivadas mentres caían os disparos desde Gaza. O comandante do paso de Erez e outro oficial de seguridade rescataron á muller e á súa filla. Todas as mulleres palestinas foron levadas cara a un refuxio protexido no paso, onde se lles proporcionou comida cara ao fin do xaxún diario de Ramadan. Grupos terroristas na Franxa de Gaza dispararon máis de 15 mísiles e morteiros cara a Israel o xoves pasado, causando severos danos no paso de Erez. O paso fronteirizo de Erez é utilizado para o movemento de palestinos e membros de delegacións estranxeiras de organizacións internacionais para entrar e saír desde a Franxa de Gaza. Salientar que é a segunda vez durante a semana que o Paso de Erez foi atacado por mísiles e morteiros. A pesar dos ataques con mísiles desde Gaza, o Paso de Erez continuou funcionando nos últimos días, permitindo o paso de pacientes, médicos palestinos e membros de staff de organizacións internacionais. O paso de mercadurías cara a Gaza continuou funcionando cunha media de 150 camións diarios. Unha boa pregunta é por qué os grupos terroristas palestinos disparan ao Paso fronteirizo?
O presidente da República islámica de Irán, Mahmud Ahmedinejad, asegurou hoxe que establecemento dun Estado palestino internacionalmente recoñecido é simplemente a primeira etapa dun proceso para eliminar a Israel.
En 2005, Mahmud Ahmeninejad, gañouse a condena internacional cando dixo que Israel debía ser "borrado do mapa". O presidente iraniano declarou nunha manifestación prol-palestina en Teherán, para marcar o Día de Quds (Día de Xerusalén en persa), que a creación dun Estado palestino debe ser a primeira etapa para liberar a toda a Palestina."Recoñecer ao Estado palestino non é o obxectivo último. É só unha etapa cara á liberación de toda a Palestina", dixo Ahmedinejad nas pregarias do venres."O réxime sionista é un foco de microbios, unha célula cancerosa que
se existe nun chisco de Palestina mobilizarase outra vez e danaranos a todos", explicou. O líder iraniano sinalou que calquera iniciativa para un estado na ONU será probablemente vetada por Estados Unidos, pero que mesmo se é aprobada e os israelís e palestinos atopan a forma de coexistir, iso sería totalmente insuficiente.
"Non é suficiente para eles [os palestinos] ter un estado débil e impotente nunha moi pequena porción de Palestina. Eles deben unirse para establecer un estado pero o obxectivo último é a liberación de toda a Palestina e a desaparición da entidade sionista", declarou. "Insisto aos palestinos que nunca se esquezan desta idea. Esquecer esta ideal é o mesmo que suicidarse. Daría unha oportunidade ao inimigo que está ao bordo do colapso e a desaparición", sinalou o presidente iraniano.
Telectric Aviv Experience é un xogo destinado aos usuarios de Facebook, sinxelo e aditivo, co incentivo extra de premiar ao competidor que complete o xogo no menor tempo posíbel, cunha viaxe a Tel Aviv para dúas persoas. Tel Aviv é unha cidade moderna capital do ocio alternativo e da innovación. É unha cidade de emprendedores, nun país de emprendedores, e entre os máis importantes avances que ten ofrecido ao mundo, atópase o coche eléctrico.Apúntate ao xogo do verán en Facebook e fai que Telectric Aviv Car conquiste ao maior número posíbel de participantes. http://www.facebook.com/pages/Telectric-Aviv-Experience/140335676046468
Desde Amnistia Internacional veñen de lanzar unha suposta campaña a favor de Gilad Shalit.
http://www.amnesty.org/es/appeals-for-action/cautiverio-1825-dias-fin-sufrimiento-gilad-shalit-familia
.
Pero desde a Asociación Galega de Amizade con Israel queremos reflexionar en voz alta sobre a moi curiosa maneira de entender o apoio a Gilad Shalit por parte de Amnistía Internacional
.
Aministía Internacional na súa campaña resalta a situación dos terroristas palestinos presos, ocultando a súa condición de presos en tanto que autores de infinidade de atentados, mortes, e violencia terrorista contra civis. Mesmo xustificando no texto da campaña de AI o secuestro de Gilad, coma se fose unha lexítima represalia por un suposto "secuestro" por parte do Estado de Israel de "inocentes" palestinos.
Na súa campaña piden só que lle permitan comunicarse coa súa família, non o sometan a malos tratos, que non o utilicen como refén e que autoricen que a Cruz Vermella o visite. En ningún momento se pide a súa liberación. Evitase en todo momento a palabra "secuestro" ou "secuestrado". Fálase de que está "recluído". Todas as reivindicacións que se recollen, establécense en virtude do dereito internacional dos prisioneiros de guerra. Estase recoñecendo un status de "prisioneiro de guerra", como se Hamas tivese dereito a telo retido. De feito AI só pide no seu texto que o traten de xeito humanitario, non que o liberen. En conclusión, esta suposta campaña a prol de Gilad Shalit é unha completa perversión.
Realmente está Amnistía Internacional interesada na liberación de Gilad Shalit?
Ou é máis unha vez unha campaña-excusa para poder acusar a Israel?
Lamentábel ocasión perdida por parte de Amnistía Internacional para que ainda que con 5 anos de retraso reclamar a liberdade dun cidadán israelí secuestrado mentres cumpría o seu servizo militar obrigatorio por un grupo terrorista así recoñecido pola comunidade internacional.
Desde a Asociación Galega de Amizade con Israel-AGAI demandamos de Amnistía Internacional a rectificación urxente da súa campaña e a intensificación da presión internacional a Hamas da posta en liberdade de Gilad Shalit. www.amizadeconisrael.org
