A película israelí "Ajami" ven de ser nominada para os Oscar. Co-dirixida por Yaron Shami e Scandar Copti, sitúase no distrito xudío-árabe de Yafo. Este é o terceiro ano consecutivo que unha película israelí é nominada aos Oscar como mellor película en lingua extranxeira. Sorte.
DECLARACION INSTITUCIONAL SOBRE O DIA DE CONMEMORACION ANUAL EN MEMORIA DAS VITIMAS DO HOLOCAUSTO
O 1 de Novembro de 2005, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, na súa 42ª sesión plenaria, reafirman que o Holocausto, que tivo como resultado que un terzo do pobo xudeu e inmumerables membros doutras minorías morreron asasinados, será sempre unha advertencia para todo o mundo dos perigos do odio, o fanatismo, o racismo e os prexuízos. E tamén decidiu designar o 27 de Xaneiro como Día Internacional de conmemoración anual en memoria das víctimas do Holocausto, todas elas víctimas do nazismo entre as que se contan tamén galegos e galegas.
A Asemblea Xeral rexeitou, e este Parlamento faino seu, toda negación, xa sexa parcial ou total, do Holocausto como feito histórico. E condenou sen reservas, condena que tamén este Parlamento fai súa, todas as manifestacións de intolerancia relixiosa, incitación, acoso ou violencia contra as persoas ou comunidades baseadas na orixe étnica ou nas crenzas relixiosas, teñan lugar onde teñan lugar.
O Parlamento de Galicia constata, coa Asemblea Xeral das Nacións Unidas, que o descoñecemento e o menosprezo dos dereitos humanos orixinan actos de barbarie ultraxantes para a conciencia humana.
O Parlamento de Galicia, en fin, de acordo coa letra e co espírito da Declaración do 1 de Novembro de 2005 da 42ª Asemblea Xeral das Nacións Unidas, chama ao Goberno da Xunta a traballar arreo contra os posibles brotes de racismo, xenofobia e discriminacións baseados na orixe étnica ou nas crenzas relixiosas, e aos cidadáns e ás súas organizacións a permaneceren vixiantes para que nunca máis un réxime como o que produciu o Holocausto poida asentarse entre nós, e en ningún lugar do mundo.
Por Carlos Galansky Koper
La Opinión de A Coruña
24 de Xaneiro de 2010.
O 1 de novembro de 2005, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a resolución 60/7 na que designou a data do 27 de xaneiro como Día internacional de conmemoración anual en memoria das vítimas do Holocausto. Tras a aprobación da resolución, o secretario xeral das Nacións Unidas describiu este día especial como "un importante recordatorio das ensinanzas universais do Holocausto, atrocidade sen igual que non podemos simplemente relegar ao pasado e esquecer". Iso parece ocorrer en Galiza. O esquecemento desa data está institucionalizado. A excepción do ano 2007, no que o Parlamento de Galiza emitiu un comunicado respecto diso, os dous últimos anos a recordación brillou pola súa ausencia. É unha obriga moral lembrar ás irmás Lola, Amparo e Xulia Touza Domínguez, aos taxistas José Rocha e Javier Míguez, ao intérprete Ricardo Pérez Parada, todos eles de Ribadavia. Tamén ao médico vigués Eduardo Martínez Alonso; todos arriscaron as súas vidas para axudar por centos de perseguidos pola barbarie nazi. Incluír no recordatorio aos miles de exiliados españois que pereceron no campo de concentración de Mauthausen. E por suposto ao asasinato sistemático de millóns de xudeus, vítimas principais do exterminio. É por iso que un debe preguntarse, quen se pode negar a lembrar unha atrocidade desta magnitude? Quizais as forzas políticas de Galiza? O próximo día 27 de xaneiro saberémolo.
A planta de tratamento de auga de Hadera, a máis grande do mundo, espera recibir a súa aprobación nos próximos días. Mentres o nivel da auga sobe e o nivel de preocupación baixa, a Autoridade da auga de Israel avaliará esta semana a nova planta de desalinización de auga en Hadera, a máis grande do mundo para desalinizar auga de mar, para incorporala ao sistema nacional de Mekorot. As inspeccións da instalación xa está na fase final e espérase a aprobación do Ministerio de Saúde á calidade da auga que produce, o que está previsto para os próximos días. O importante do proxecto é o feito que en poucos meses, probablemente en marzo de 2010, a planta traballará a plena capacidade incorporando 127 millóns de metros cúbicos de auga por ano. Isto significa que 2010 será un ano máis seguro para as reservas de auga de Israel, e a Autoridade da auga estima que a planta de desalinización, finalmente, eliminará o perigo da "liña negra" no Kineret. O Ministerio de Saúde subliñou, no entanto, que "iso non significa que eliminaremos as liñas vermellas no Kineret (Mar da Galilea), pero afastarémonos da liña negra." A Autoridade da auga informou que no últimos cinco anos, debido ao baixo nivel de choiva, o bombeo de auga desde o lago reduciuse dunha media de entre 300 a 350 millóns de metros cúbicos ao ano a 200 millóns de metros cúbicos soamente.
Escavadoras exipcias traballaban na fronteira da Franxa de Gaza e fontes exipcias informaron que se trataba dun muro metálico subterráneo para evitar os túneles palestinos utilizados para o contrabando. Testemuñas na fronteiriza cidade de Rafah, no enclave costeiro, dixeron que podían ver vehículos exipcios operando alén da fronteira cercada, pero que non divisaban exactamente que estaban a facer. O muro sería de preto de 10 quilómetros de longo e "imposible de cortar ou fundir". Exipto está a traballar para instalar un muro metálico subterráneo de preto de 30 metros de profundidade na reducida zona fronteiriza, onde palestinos cavaron un labirinto de túneles. Non houbo comentarios inmediatos oficiais de parte de Exipto. O grupo islamista Hamás, que goberna a Franxa de Gaza, dixo que estaba a revisar a información. Traficantes ingresan a través dos túneles todo tipo de bens a Franxa de Gaza, ademais de armas e explosivos para Hamás. Pero a pesar do bombardeo aéreo selectivo por parte de Israel aos túneles, a rede non foi pechada. Fontes palestinas din que funciona grazas ao pago a gardas locais exipcios, que supostamente deben impedir o tráfico. Israel retirouse por completo da Franxa de Gaza no ano 2005. Exipto controla a fronteira sur da Franxa.
Israel sitúase no cuarto lugar mundial en produción científica per càpita. Os datos reunidos polo Consello de Educación Superior sinalan que só Suíza, Suecia e Dinamarca, fican por diante de Israel no número de publicacións de artigos científicos por millón de habitantes. No 2005, en cuxos datos se basea o informe, os investigadores israelís de todas as universidades, publicaron 6309 artigos científicos, aprobados no exterior. De modo proporcional á magnitude de poboación, atópanse tras Israel: Finlandia, Holanda e Canadá. Estados Unidos sitúase no 12° lugar e Alemaña no 15°. Xunto á obtención de Premios Nóbel por parte dos científicos israelís, na última década, os datos sinalan a calidade da ciencia en Israel a nivel mundial. No 2008, 1,06% do total de artigos científicos, foron escritos polo menos, por un autor israelí (no 2005, a cifra chegaba ao 0,89% do total do publicado no mundo). En 1997, publicáronse 1,03% do total de artigos mundiais. Cando se calcula a súa influencia por citas, a participación de Israel foi durante o ano pasado, máis alta aínda, 1,2%. A participación de Israel no horizonte da ciencia mundial é maior en 10 veces á súa participación na poboación mundial. Ademais do número de artigos, ten un sentido maior, o número de veces nas que os artigos foron citados por outros investigadores. Segundo os datos difundidos no Congreso sobre Ampliación de Horizontes Científicos, que tivo lugar na Universidade de Bar Ilan, a través da empresa Teldan, un dos científicos máis prolíficos e máis citados é o Profesor Abraham Hershko, do Technion, que obtivo o Premio Nóbel de Química no 2004. Os datos indican que Hershko publicou 148 artigos e foi citado máis de 16 mil veces. Segundo o Director da Academia Nacional Israelí de Ciencia, o Dr. Meir Zadok, a explicación débese aos esixentes criterios baixo os cales son xulgados os científicos en Israel. En Israel existe unha competencia que aumenta e crece, con respecto ás normas e os procesos de jerarquización. Por iso a xente publica moito, para progresar. Ademais, existen tradicións moi fortes de atención á calidade académica israelí. A elevación de rango baséase nun proceso moi atento de avaliación dos colegas do exterior".
Na Comisión de Plan e Orzamento, expresan o seu convencemento sobre o lugar de Israel, pero alertan sobre a proliferación de centros de investigación ao longo do mundo, que ameazan a centralidade científica das universidades israelís. O motivo da caída relativa é o rápido florecemento de centros científicos nos países desenvolvidos (en especial, China e India), mentres o número de científicos en Israel, tende a diminuír. "Israel é responsable de, polo menos, o 1% dos artigos científicos no mundo, e iso é moi respectable", dixo o Xefe da Facultade de Estudos do Coñecemento na Universidade de Bar Ilan, Profesora Judit Bar Ilan, que presidiu o congreso. "Existe a preocupación que debido á redución de financiamiento público á investigación en Israel, vexamos nos próximos anos, unha caída". O perigo fronte ao cal alertan no sistema de educación superior consiste no rápido envellecemento da cúpula académica en Israel. "O Profesor Manuel Trajtenberg destacou que, a idade media dun profesor nunha universidade israelí, sitúase ao redor dos 55 anos, mentres o punto record de produción científica na maioría dos científicos, é a unha idade máis temperá. Ademais, destacan que os investigadores actuais foron educados e capacitados fai decenas de anos e non é posible comparar o nivel dos que son formados no sistema educativo actual". A medición de artigos e publicacións (Bibliométrica) ocupa, nos últimos anos un rol central na avaliación de estados e institutos de investigación. Esas medicións inflúen no orzamento e na política científica. Segundo a Profesora Bar Ilan, "A través de datos electrónicos, existen instrumentos para medir cantos artigos escribíronse, que artigo é importante, quen cita o artigo publicado e máis. Os resultados permiten avaliar ao autor do artigo a efectos do avance ou a colaboración no proxecto, decidir si investir en tecnoloxía e comparar entre institutos académicos ou estados".
O director estadounidense, Steven Spielberg, gañador de varios Óscar, e o produtor estadounidense de televisión, Phillip Rosenthal, planean facer unha serie nun hospital israelí de Xerusalén, segundo publicou hoxe o xornal "Jerusalem Post" nunha entrevista feita ao produtor. "A idea é levar até alí a un pequeno grupo de médicos estadounidenses. Shaare Zedek é un dos hospitais máis concorridos de Israel, e dalgún modo é fascinante ver médicos árabes traballando á beira dos xudeus, unha gran variedade de pacientes e a cada momento hai que comprobar a relixión", dixo Rosenthal. Na entrevista publicada hoxe, o produtor tamén comentou: "a ideoloxía que hai detrás é que estamos aquí para axudar ás persoas. É un microcosmos como podería e tería que ser". "Steven Spielberg pediume que pensase sobre unha serie en Israel. Creo que me chamou porque el estaba a pensar nunha comedia. Pero, sinceramente, non se me ocorreu nada sobre o tema de Israel que puidese atraer aos espectadores estadounidenses", comentou Rosenthal. Phillip Rosenthal chegou o mércores a Israel para inspeccionar o hospital Shaare Zedek como localización para a serie de Spielberg. O centro, que conta con 500 camas, trata a unhas 250.000 persoas ao ano. Foi o primeiro gran hospital da capital israelí e fundouse en 1902.
O Ministro de Exteriores israelí, Avigdor Liberman, acusou á Autoridade Palestina de xogar un "feo dobre xogo", buscando o apoio de Israel para aniquilar ao movemento fundamentalista islámico Hamás, durante a última guerra en Gaza, mentres que simultaneamente elevando reclamos contra o Estado xudeu fronte á comunidade internacional. "Durante a operación Chumbo Fundido, a Autoridade Palestina presionábanos para esmagar a Hamás", dixo Liberman á Comisión de s Exteriores e de Defensa da Knesset (Parlamento)."Logo, un mes máis tarde, presentaba unha denuncia en contra nós fronte á Corte de Xustiza Internacional da Haia".
Mesmo antes de que a Comisión Goldstone publicase o seu informe condenatorio sobre a ofensiva de Israel na Franxa de Gaza, dixo Liberman que "houbo un milleiro de denuncias contra Israel na Corte Penal Internacional, un gran número deles promovidas pola Autoridade Palestina". Liberman tamén mantivo que dubidaba da seriedade do Presidente sirio Bashar Assad, que manifestou interese na renovación das negociacións de paz con Israel. "Assad envía todo tipo de sinais", dixo Liberman á Comisión de Exteriores e Defensa, sinalando concretamente ás continuas relacións de Siria con Irán, o apoio que presta a Hamás e ao movemento do Jihad Islámico en Damasco. "Israel afirma claramente: Estamos dispostos a discutir a paz sen condicións previas", dixo o Chanceler. "Aos sirios ofrecéuselles a oportunidade de unirse á Unión Europea en calidade de observador, pero, por suposto, rexeitárona, non por Israel, senón debido ás súas outras consideracións".
O profesor do departamento de Xeografía da Universidade de Tel Aviv, Eyal Ben Dor desenvolveu unha "tira reactiva do chan" que é un termómetro que podería axudar a diagnosticar os efectos do cambio climático sobre a cortiza terrestre, segundo informou hoxe a institución académica. O termómetro é, en realidade, un dispositivo con tecnoloxía óptica (OSD) en forma dun catéter delgado que se introduce na terra mediante un pequeno buraco obtendo, inmediatamente, información precisa e fiable sobre a contaminación, as propiedades e a saúde do devandito chan. O invento, segundo o profesor Ben Dor, pode axudar aos agricultores a realizar unha "agricultura de precisión" porque lles permite coñecer si os seus cultivos están a recibir as doses apropiadas de minerais e será, ademais, unha "boa ferramenta" para capturar os contaminantes do medio ambiente. Ben Dor engadiu que o novo termómetro está aínda en fase de prototipo pero que dará información "precisa, inmediata e a un prezo moi inferior" aos actuais estudos de terreo. Até este momento, os efectos do quecemento terrestre son visibles no desxeo dos glaciares e no aumento das temperaturas en todo o mundo, con todo, coñécese "pouco" sobre a repercusión no chan e a cortiza terrestre.
A empresa Applied CleanTech http://www.appliedcleantech.comrevoluciona o mundo das augas residuais reciclándoas en combustible.
A auga que normalmente se perde polo desaugadoiro despois do seu uso en fogares, fábricas e industrias, ten xa un uso eficaz e respectuoso co medioambiente. A empresa israelí Applied CleanTech desenvolveu o produto Recyllose que consegue extraer materias primas como celulosa e aceite das augas residuais. Tamén é capaz de converter en materia prima os residuos sólidos que terminan nas plantas de tratamento de auga. Estas materias primas utilízanse, posteriormente, para a produción do biocombustible etanol. Pero ademais, a empresa logrou reducir nun 75% os lodos (residuos sólidos) que van ás plantas de reciclaxe de auga e que, até agora era un dos maiores problemas. Con menos lodos e sen ter que procesar a celulosa e o aceite, estas plantas son entre un 30 e un 40% máis eficaces: conseguen un aforro importante de enerxía, non precisan tantos produtos químicos e as emisións ao medioambiente son significativamente menores.A extracción da celulosa que abunda nas augas residuais supón unha materia prima para fabricar biocombustible. En canto á extracción do aceite, favorece aos agricultores que utilizan esta auga para a rega xa que permite regar os campos con auga máis limpa e beneficiosa
Ouro para detectar un dos tumores máis escurridizos e agresivos. Esta é a proposta dun equipo de científicos do Technion que desenvolveu un sensor con nanopartículas de ouro, capaz de distinguir entre o alento dunha persoa sa e outra con cancro de pulmón. O equipo israelí, liderado por Hossam Haick, presentou o seu achado na edición dixital da revista «Nature Nanotechnology».A nova tecnoloxía é económica, non é invasiva e é de fácil manexo. Si demostra, ademais, a súa precisión para detectar tumores cando aínda son operables, os novos sensores poden converterse nunha ferramenta tan útil nas consultas como o é hoxe o fonendoscopio. Por primeira vez, contaríase cun dispositivo non invasivo, barato e portátil, din os seus creadores.No cancro de pulmón nin a radiografía de tórax nin outras probas para medir a función respiratoria probaron a súa eficacia para detectar este tumor antes de que sexa demasiado tarde. A proba máis fiable é o escáner ou TAC. Non é invasiva, pero é moi custosa.Outras probas que miden os compostos orgánicos volátiles -gases químicos que conteñen carbono- presentan problemas. Son caras e non ofrecen resultados ao instante.O sensor israelí está pensado para ser un dispositivo portátil. No seu interior contén minúsculas partículas de ouro que responden ao entrar en contacto cos compostos orgánicos volátiles, relevantes no caso do cancro de pulmón.Na revista ?Nature? os investigadores contan como o dispositivo funcionou cun grupo de voluntarios sans e diagnosticados con cancro de pulmón, con idades comprendidas entre os 28 e os 60 anos. O sensor puido distinguir con claridade entre os enfermos e os sans.?Os resultados mostran unha tecnoloxía prometedora que pode conducir ao desenvolvemento de campañas de detección precoz do cancro de pulmón e salvar millóns de vidas cada ano?.Esta tecnoloxía podería utilizarse potencialmente para a detección doutras enfermidades.
As armas requisadas falan español ou portugués? Entre o voluminoso cargamento de armas que Israel atopou no buque "Francop", había numerosas caixas de madeira contendo espoletas para canóns sen retroceso. Non se require ser experto en armas e municións para ler a lenda en español - ou seica portugués - que aparece nos caixóns. Os termos "2 DISPAROS" e "ESPOLETA", son facilmente visibles. A esta altura os expertos de Intelixencia do Exército israelí xa deben saber cal dos países "amigos" de Israel vende estas armas aínda sabendo que poden chegar a mans dos grupos terroristas islámicos que atacan a civís israelís sen contemplación algunha e sen temer a ningún informe do Consello de Dereitos Humanos da ONU.
O vindeiro xoves día 29 de Outubro ás 20:00 horas terá lugar na Galería Sargadelos (Rúa Urzaiz 27 baixo) unha interesantísima charla con posterior coloquio de Einat Kranz-Neiger en Vigo.
" Israel: os retos do inmediato futuro: Medio Oriente e Irán "
Presenta: Pedro Gómez-Valadés. Presidente de AGAI
Intervén: Einat Kranz-Neiger. Doutorada en Xornalismo e Psicoloxía pola Universidade Hebrea de Jerusalem. Actualmente é a vice-embaixadora na Embaixada de Israel en España. Praza na que ostenta a responsabilidade de Ministra-Conselleira para Asuntos Políticos
Un grupo de científicos pon en práctica un sistema que permite xerar enerxía a partir da presión exercida polos coches ou polos avións nas pistas e os trens sobre os raís. Con placas ao longo dun quilómetro poderían abastecerse 2.500 vivendas ELÍAS L. BENARROCH (EFE)
Científicos israelís superaron con éxito a primeira proba dun revolucionario sistema para xerar electricidade a partir da presión exercida por vehículos, que podería converterse nunha fonte ilimitada de enerxía renovable.
O novo sistema, probado estes días nunha estrada do centro de Israel, inspírase nas propiedades dos materiais piezoeléctricos.
"Estes materiais permiten a conversión de enerxía mecánica exercida polo peso dos vehículos en enerxía eléctrica", explícalle a Efe a científica Lucy Edri-Azoulai, filla dun español de Melilla que emigrou a Israel hai décadas.
A innovadora tecnoloxía é froito de longos anos de investigación no prestixioso Instituto Technión de Haifa, e desde 2007 pola empresa tecnolóxica Innowattech, da que é socia a entidade académica. As ristras xeradoras colócanse baixo o asfalto das estradas, e a enerxía acumulada pola súa deformación almacenada en baterías ó longo da calzada, para logo ser transferida facilmente á rede nacional. A proba, realizada sen coñecemento dos condutores, incluíu un pavimento adaptado de só 13 metros e coa electricidade acumulada conseguiuse iluminar a rede eléctrica dun tramo da vía.
Con placas xeradoras ó longo dun quilómetro poderíase xeral electricidade suficiente para abastecer 2.500 vivendas, aseguran os seus inventores.
Segundo Edri-Azoulay "cada carril pode producir por quilómetro uns 200 quilowatts hora", polo que unha autoestrada de catro carrís produciría un megawatio.
"Os nosos cálculos de optimización prefiren estradas de uso masivo, polas que pasen por hora uns 600 vehículos pesados, é dicir de furgonetas para arriba", puntualiza a científica.
Israel, un país que ocupa pouco máis de 22.000 quilómetros cadrados, conta cuns 250 quilómetros de autoestrada nos que se poderían instalar os revolucionarios xeradores, e a empresa xa fabricou tamén variantes para liñas ferroviarias, peóns e aeroportos.
A diferenza doutros métodos de enerxía renovable como poden ser o eólico ou o solar, estes xeradores non dependen das condicións climáticas, senón unicamente do fluxo de vehículos ou persoas.
Tampouco require aparatosas obras pois a instalación dos xeradores faise case na superficie -a 5 centímetros de profundidade- e o seu custo é menor que o que requiren os sistemas de enerxía solar e recádase case no mesmo punto de consumo, abaratando os custos de rede eléctrica.
Tras a primeira proba, os investigadores responsables do sistema están abocados agora ó programa piloto de ampliar a superficie xeradora a un quilómetro, antes de pasar á fabricación en masa dunhas ristras que cativan a atención de numerosas empresas eléctricas.
"Inundáronos con solicitudes desde todo o mundo", asegura Edri-Azoulay, consciente de que aínda está lonxe o día no que este recurso limpo e, en principio, de carácter ilimitado, poida chegar a converterse nun verdadeiro substituto dos combustibles fósiles.
"Estamos aínda moi lonxe de poder desprendernos das plantas eléctricas convencionais", advirte a científica, que ve en Occidente un dos mercados prioritarios para o novo sistema pola gran cantidade de camións pesados que rodan polas estradas europeas e estadounidenses.
"O peso é decisivo para a cantidade de enerxía que se vai xerar". No que concerne ó condutor é unha "estrada normal que non produce consumo extra de combustible ou causa desgaste no vehículo".
Ada Yonath, destacada investigadora no campo da bioloxía estrutural, foi galardoada co Premio Nobel de Química, anunciou o comité Nobel en Estocolmo.
Yonath comparte o premio con Venkatraman Ramakrishnan de Gran Bretaña e o estadounidense, Thomas A.Steitz, polo estudo da estrutura e función do ribosoma. Centrou a súa investigación sobre a estrutura do ribosoma, unha parte da célula que sintetiza proteínas e traduce o código xenético na produción de proteínas. Yonath foi a primeira bióloga israelí en traballar coa NASA no envío de material de investigación ao espazo ultraterrestre. ela colaborou coa NASA en 12 misións. A súa investigación contribuíu, en grande medida, ao desenvolvemento de antibióticos máis eficaces, que poden superar o fenómeno dos axentes patóxenos resistentes aos medicamentos.
A científica é a cuarta muller en gañar o premio Nobel de química e a primeira desde 1964, cando Dorothy Crowfoot Hodgkin, de Gran Bretaña, recibiu o premio. Yonath é profesora e investigadora principal no campo da bioloxía estrutural e bioquímica no Instituto de Ciencia Weizmann, en Rehovot. ela gañou moitos premios pola súa investigación nos últimos anos, incluíndo o Premio Israel en Química e o Premio Wolf en Química. O presidente, Shimon Peres, felicitou á profesora. "Estamos moi orgullosos de vostede, é difícil de describir canto. Vostede merecía o Nobel e o premio é un logro para todo o país, todos estamos moi contentos con vostede", destacou Peres.
A Autoridade Palestina está levando a cabo unha campaña diplomática contra Israel nas últimas dúas semanas no que cualifica de "provocacións" no Monte do Templo.
Nunha reunión informativa cos embaixadores estranxeiros, o primeiro ministro Salam Fayad, advertiu que a situación no Monte podería deteriorarse rapidamente nunha "perda de control" pola Autoridade Palestina e pediulles que presenten protestas oficiais a Israel polas súas "provocacións". Iso correspondeulle a Suecia, que ostenta a presidencia rotativa da Unión Europea, e pediu a Xerusalén traballar para acougar a situación durante as festas xudías desta semana. A AP mantén sempre unha intensa actividade diplomática con respecto a Xerusalén, centrada en cuestións como a construción en Xerusalén ou a venda de inmobles a xudeus en Xerusalén oriental por parte de veciños árabes, algo que a ANP non acepta. Pero despois dos enfrontamentos no Monte do Templo a véspera de Iom Kipur, comezou a advertir á comunidade internacional acerca da posibilidade dunha conflagración nesa zona. Segundo os informes que chegaron a Israel acerca da reunión de Fayad cos embaixadores, o primeiro ministro da AP describiu os enfrontamentos como "un asalto de colonos extremistas relixiosos ao complexo do Monte do Templo", e dixo que era "unha provocación que tiña por obxecto sabotear o proceso de paz e desbaratar a iniciativa de paz do presidente dos EEUU, Barack Obama".Advertindo que a situación no monte podería deteriorarse rapidamente, engadiu "eu recordo que aquí é onde a Intifada Al-Aksa comezou, despois de que un veciño de Xerusalén visitara unha zona da súa cidade en setembro de 2000". Por iso, instou os embaixadores a protestar a Israel e "demandar un cambio no seu comportamento" no Monte. A descrición de Fayad sobre os feitos do pasado domingo non se parece moito da versión de Israel. Segundo altos funcionarios, membros dunha organización de extrema dereita xudía, efectivamente, declararon a súa intención de subir ao Monte na mañá do 27 de setembro, pero a Policía impediulles mesmo entrar no complexo do Monte do Templo. Pouco despois, con todo, un grupo de turistas franceses -cristiáns- chegou á zona para unha visita concertada previamente, e centos de palestinos, que aparentemente estiveran esperando os activistas de dereita, comezaron a lanzar pedras aos franceses. A Policía respondeu con gases lacrimóxenos, e no enfrontamento varias persoas resultaron feridas - a metade deles Policías, e o resto palestinos. Os Estados Unidos mostráronse satisfeitos pola explicación de Israel. Con todo, varios países europeos -encabezados por Suecia, cuxa relación con Israel non é moi fluida- enviaron mensaxes esixindo a Israel que tranquilice a situación sen empregar métodos antidisturbios, só con hipnose e alimentación sá. As tensións alcanzaron o seu punto máximo o pasado martes, cando os palestinos informaron a varias embaixadas estranxeiras que o primeiro ministro, Benxamín Netanyahu, tiña seica previsto acompañar a activistas de extrema dereita á Asubiar, en Xerusalén oriental, para inaugurar un novo túnel. De feito, a realidade foi que o Primeiro Ministro israelí tiña concertada unha cea cos seus principais colaboradores nun moi coñecido restaurante de Xerusalén. A cea foi finalmente cancelada.
