|
|
|
|
|
|
|
|
~~ A miña infancia no colexio ~~
Cando era pequeniña
fun á gardería,
e cando tiña tres aniños
ía á escola dereitiña.
Na hora do recreo
a merenda comiamos,
xogabamos cos zancos,
á corda e ó pilla-pilla.
Cando o outono estaba preto,
celebrábamolo magosto,
xogabamos coas castañas,
e logo comíamolas todos.
Alá polo Nadal,
faciamos unha obra de teatro,
todos ben disfrazadiños,
e logo facíannos un retrato.
Cando xuño xa chegaba,
apurábamos as leccións,
todo ben aprendidiño,
para ter unhas boas vacacións.
Iria González Argibay 3º A |
|
|
|
|
|
|
Hoxe en día a velliña estaría moi satisfeita. Pois as leis estarían moito mellor. Pero aquel 17 de Abril eu quedei moi extrañado cunha vella que viña cara a min cando ía para clases particulares. A vella díxome:
* Rapaz sabes onde queda a saída?
* Que saída?
* A do século16
* Non, non lle sei.
E así foi como coñecín a vella que nos dixo que viña de visita ó século 21. Era una velliña das de antes, moi típica, o problema que tiña a vella era que non a escoitaban, por iso en parte hoxe se sentiría mellor escoitada polas xentes de leis.
Ácordome que cando se foi.Díxome que había volver cando pasaran uns anos. Díxome que eu xa tería a mesma idade que ela máis ou menos. Tamén me chamou a atención os zapatos que traían. Eran como de madeira, notábase que estaban feitos a man por un artesán moi experto. Só recordó iso dese día. Eran zocos, que eu non recoñecía. A verdade é que estaba un pouco aturdido.
Marcos Silva Seoane 4ºA
|
|
|
|
|
|
|
A vella que veu ao futuro...
A vella vellina volveu a Galicia xusto no século XXI, o outro día veu petar á miña porta preguntándome que pasara en todo este tempo, que non entendía nada do que sucedía, que nos seus tempos non era igual e se lle podia explicar todo o que cambiara. Eu díxenlle que si e comezamos a falar:
- Rapaciña de verdade que non entendo nada do que sucede, fai o favor de explicarmo miña meniña.
- Non sei por onde comezar..., por exemplo, agora a ensinanza é en galego
- Non me digas meniña! nos antes tíñamos que falar castelán, non nos deixaban falar nada en galego, se falabamos en galego por mínima que fose a palabra, algúns profesores dábannos cunha vara nas xemas dos dedos, era unha inxustiza.
- Pois agora non, na única que non se fala galego e en lingua e literatura castelán. E estamos moi contentas porque así practicamos a nosa lingua e tamén aprendemos castelán e inglés.
Despois seguimos falando e falando, logo a velliña foise e logo nunca mais a volvín a ver...
Marina Lijó Moreira-4ºB |
|
|
|
|
|
|
De pequeno tiña
medo do coco,
de pequeno pegaba
debaixo da mesa
verdes mocos.
De pequenono
fútbol sempre
acababamos pelexando
aínda que
comezaramos xogando.
De pequeno cambiaba
cos amigos chapas
e se alguén
as levaba
xogabamos ás cartas.
De pequeno quería
ser un superheroe,
soñar que voaba,
e cos amigos
facer que loitaba
De pequeno na escola
a xogar ao escondite
todos querian pimpinar
para facer trampas
en non ter que quedar
Sergio Rial Lijó-3ºB |
|
|
|
|
|
|
Eu de pequena xogaba nas rendeiras,
mentres que os demais mirabanche alporizados,
mirándoche pasmos dicianche:
non tes medo?
Agora non comprendo
como aqueles cativos,
e esas nenas tan rebeldes,
pelexaban para escorrentar as pombas,
semellaban pantasmas con tanto susto.
Cando tiña medo,
viña miña nai quitarmo,
aquelas noites nas que miña nai durmía comigo.
Ao ver pasar ó meu lado,
aqueles mozos tan guapos,altos;
e sobre todo alporizados;
facianme quedar pasmada.
Elisa Pino Gago 3ºB |
|
|
|
|
|
|
POEMA
Eu, que me criei sen pai,
nai nunca me faltou,
foi a miña vida enteira,
deume todo o seu amor.
Non sabía por que,
non estaba co meu pai,
son cousas da vida,
onde o entenderás,ó final.
Era unha rapaza de min mesma,
sen confianza algunha,
deixaba ós rapaces de lado,
estiven eu soa todo o ano.
Quería ser coma unha lebre,
brincar polo monte abaixo,
e gozar da vida mesma,
sen pensar xa no malo.
Pero eu tiña medo,
do futuro que me agardaba,
e sempre na compañía dos meus,
o tempo máis facil pasaba.
Agora podo dicir,
que son realmente felíz,
como unha bolboreta,
no voo en primavera.
E así fun cara adiante,
criada e mantida estou,
por unha nai xovenciña,
a nai que sempre me criou.
Aprendín da vida mesma,
a afrontar a realidade,
a ser unha boa persoa,
e a pensar con claridade.
Deixei atrás a miña infancia,
seguÍn sempre cara a diante,
loitando polo que quero,
e sen apenas derrumbarme.
E no día de hoxe digo,
que sigo sempre loitando,
polo que realmente quero,
e o que sigo agardando.
CLARA VÁZQUEZ SUÁREZ 3ºB ESO.
|
|
|
|
|
|
|
"POEMA"
Eu era un rapaz,
e gustábame xogar,
coa pelota no parque,
e coa game-boy nas máns.
Era un cativo,
non sabía o que facía,
e daquela,
nada me dicían.
Agora xa son un mozo,
e xa todo cambiou,
gústanme outras cousas,
que para min, son moito mellor.
Antonio José Ramírez Sánchez 3ºB ESO
|
|
|
|
|
|
|
| Ola a todos e todas! A rapazada que participamos, facemos e pasámolo ben no ENDL do IES Coroso vimos con ganas de facer moitas cousas pola nosa lingua neste curso 08-09. Súmate a nós! No IEs, aquí ou na rúa, o galego ben o merece! Ánimo e a tirar para diante que a cousa non vos está para lerias! |
|
|
|
|
|
|
