Papiros de Hermaco

Pasou por diante como se tal cousa

Thu, 04 Mar 2010 15:14:00 +0100

Pasou por diante como se tal cousa
Elegante co seu traxe negro s� roto pola li�a amarela
Modesto e se cadra ata discreto.
Sen a fachenda das �guias, nen a chuler�a das pegas.
Sen a embergadura das garzas nin a rapidez das anduri�as.
Mais est� aqu�, todo o ano, soportando fr�os e calores, choivas e sarabias
Agora baixo unha folla, patinando sobre a uralita ou entre as silveiras
V�lelle case calquera cousa, � un todoterreo.

Un vukgar paxaro silvestre � unha simple disculpa para sen consciente da nosa natureza

Deixou un retalho da Ana Bacalhau e Z� Pedro Leitao DEOLINDA

Activade os dous

O tempo non para

Thu, 11 Feb 2010 14:57:00 +0100

Se algo deber�a parar � tempo....
Unha chea de veces desexei que parara. Ordeneille que parara.

Para xa, agora!!, sit!-co �ndice sinalando o chan-, lle te�o dito con cara de malo, voz grave e mirando as� de esquello como ameazante.

Mais nunca � posible, por iso eu tampouco paro, s� cando atopo unha sinton�a, xa non actual, e cen veces referenciada e reverenciada, claro.

Abaixo nunha mal�sima versi�n de Bebe chea en cambio da frescura do directo.

O tempo para aqu�
o meu amor esta a piques de llegar
O tempo para aqu�
aqu� atopo a paz
oooh ahhh ohhh

Ent�n paro, a o�la unha vez m�is, que non ser� a �ltima. Mais o tempo non me acompa�a, nunca para.

A DIRECCION �S ANT�PODAS A MARCA O SINALAMENTO DA CALZADA

Mon, 18 Jan 2010 19:53:00 +0100

Non estivera nunca tan atento a un teclado alleo. Non lle perd�a rastro aos dedos do funcionario. Con atenci�n revisaba cada unha das incomprensibles cifras que o serio funcionario anotaba no borde do papel, xa que non pod�a ver o que estaba a facer na pantalla. Sen chiscar os ollos manti�a a respiraci�n apreciando como a tensi�n lle sub�a polo espi�azo.

Era xa a terceira vez que acud�a a oficina e outras tantas trabas e problemas, estaba xa ao borde do prazo para perder a s�a oportunidade, miserenta, mais oportunidade.

Sen esbozar nin tan sequera un sorriso, o funcionario indicou un breve xa est�, cunha correcci�n lapidaria comezou a cantar os datos: con 2189 d�as cotizados, acada vostede o m�ximo permitido pola lexislaci�n vixente, polo que ten o tope de prestaci�n establecida polo real decreto.

Un alivio percorreu o seu corpo, mais simulou que ese salto no asento era algo normal no seu comportamento.

Despois de todos os tr�mites por fin superou a aceptaci�n para engrosar a morea de carne de can�n, caso de conflicto b�lico. Nos vindeiros 24 meses estar�a inclu�do nas listaxes do desemprego cun 70% de percepci�n durante seis meses e unha penalizaci�n do 10% se nese tempo non se atopa un novo emprego.

Sa�u da oficina cunha sensaci�n agridoce, como a salsa chinesa, aliviado por fin, e magoado por estar nas ant�podas do movemento, da actividade.

De fronte atopou o mar e pensou: que sorte tes ti que nunca paras, e continuou en direcci�n norte, tal e como lle indicaba o sinalamento da calzada cara a onde sempre, ou cara �s ant�podas.

A esperanza de Aminatu

Thu, 17 Dec 2009 15:10:00 +0100

Non co�eciamos de nada a Aminatu Haidar pois las listaxes de presos nas cadeas magreb�s non se publican, nin das outras.

Mais chegounos ao coraz�n o mesmo que nos chega cando vemos un/unha cativo/a saharaui correndo polo noso arredor caleura ver�n.

Non podemos esquencer a s�a extrema decisi�n, a s�a xusta causa neste mundo do rev�s, onde os l�stregos e treb�ns caen no cumio do clima e onde o nobel da paz se lle entrega ao herdeiro do rei do mambo. O mundo ao rev�s, xa o digo.

Non est� soa, non estades s�s, a�nda que non poidamos estar con v�s no deserto.

So�ar� Aminatu, doce rosa do deserto, coa esperanza do seu pobo e coa s�a propia, so�emos con ela, mais non deixemos de actuar.

Non se perdan as palabras e o sentemento de Acuatica.

Cabaret ou liberdade

Sat, 24 Oct 2009 12:12:00 +0100

O ero-porno e o vodevil un producto m�is da era industrial?, mera mercantilizaci�n capitalista ou creatividade do submundo cultural?

Rebuscando na gaveta chego reiteradamente � vella carpeta do espect�culo de entretenento para adultos, o music hall, cabaret, vodevil ou o burlesque, con actuaci�s provocativas, para molestar o incomodar al p�blico, s�tira, performance, etc.

Quizais por iso dou a mi�do con Liza Minelli

Amanda Palmer, Jill Tracy, e ouytr@s. Nisto aparece por unha esquina a se�ora Heather Ren�e Sweet, tam�n co�ecida como Dita Von Tesse, aqu� me paro porque a persoaxe, e o seu contorno � digno de menci�n. M�is co�ecida por casar con Brian Hugh Warner, que pola s�a traxectoria no papel couche do ero-porno ou pousar con bonderbr�. Este � o vocalista da formaci�n de irredento ru�do: Metal Industrial Marilyn Manson. Mais, curiosamente, ambos esposados, por breve per�odo de tempo, en Irlanda polo escritor, dramaturgo, guionista de banda dese�ada cineasta Alejandro Jodorowsky. O que fai un escenario complexo e forte, de extensi�ns inimaxinables.

Arte
Parodia da realidade
Renacentismo decadente
Contracultura de recheo asumida polo sistema
Voltamos ao cabaret do pasado e ficamos con Titine de de Chaplin, xa que o retro non � s� revisar imaxes das pin-ups dos corenta revividas nas imposibles cadeiras encorsetadas da Dita, sen�n que tam�n � non esquencer as dignas e boas obras que nos deixou un x�nero maldito.

Queremos moito galego

Mon, 19 Oct 2009 11:40:00 +0100

Compostela voltou a ser o fervedoiro dos bos e xenerosos que reclamamos a defensa do noso idioma.

Al�, entre outros falou don Avelino Pousa Antelo, verdadeiro referente dos nosos anceios pola s�a vitalidade e bo falar. Na s�a modesta palabra trouxonos a Castelao, a Suarez Picallo e a Anxel Casal, aqueles irm�ns que xunto a outros loitaron e mesmo ofreceron a s�a vida e a s�a morte pola Nosa Terra.

As s�as palabras pux�ronos o pel de gali�a ao lembrar as arengas do Partido Galeguista na mesma praza da Quintana, os mitines e a ilusi�n que foron quen de transmitir cunha buguina de cart�n no ano 1936 e as consignas que a�nda hoxe seguen vixentes, e cada d�a m�is.

Como aquela de se somos galegos � pola obra e graza da nosa l�ngua, pronunciada por Castelao nas cortes constitu�nes do 31.

Aquela de sodes uns imperialistas fracasados, pois logo de 400 anos de imposici�n do idioma o m�ximo que conseguistes � que os cativos na escola identifiquen que falar espa�ol � falar ben e falar galego � falar mal.

Aquela de que se espanhia � a da inquisici�n, a das dictaduras ou a da lenda negra, pois morra espanhia.

E sobre todo aquela de que todo se perdeu menos o (honor) humor que � a que nos mant�n a flote da nosa propia derrota particular como aro salvavidas todos os d�as.

Adiante Avelino, adiante tod@s, o noso idioma ten futuro, ao igual que o noso pa�s.

Voir Paris

Thu, 01 Oct 2009 21:08:00 +0100

Ata o de agora Par�s sempre me pareceu un lugar de conto. Tanto lin, ou vin no celuloide, sobre a cidade que mesmo case parece que poder�a pasear polas s�as r�as co�ecendo a onde ir. Visto as� dende arribaparece unha ara�eira indescifrable.

Agora, que algu�n me asegurou que en pouco tempo pisar�a os seus adoqu�ns, faime pensar que � posible que ese Par�s non te�na nada que ver co que eu imaxino. Irei comprobalo.

Ah oui! Parlons-en de la terre
Pour qui elle se prend la terre?
Ma parole, y a qu'elle sur terre!!
Y a qu'elle pour faire tant de myst�res!

Mais pour nous y a pas d'probl�mes
Car c'est pour la vie qu'on s'aime
Et si y avait pas de vie, m�me,
Nous on s'aimerait quand m�me

Mesmo se non houbera vida, como ben di Edi Piaf.

Recomendando DISTRITO 9

Sat, 12 Sep 2009 10:28:00 +0100

Entre n�s, non falamos de xenocidio, tortura, apartheit porque � tab�. Pero podemos falar de tortura animal, de circos ou de alien�genas, con tranquilidade, porque � algo alleo � nosa propia especie, non entran dentro do noso c�rculo moral.

DISTITO 9 am�sanos con claridade o outro lado do espello. As nosas propias miserias diarias, non hai chaleco antibalas para un negro, e as nosas miserias colectivas, mil veces repetidas sobre a face do planeta.

� unha pel�cula de humor NEGRO en todos os sentidos. Merece a pena.

Reencontro con Amanda Plamer

Fri, 11 Sep 2009 00:08:00 +0100

Un d�a buscando non sei que cousa, ou voando entre as webs, atopeime con Amanda, xa o dixen antes. O caso � que voltei a atopar con ela recentemente nunha radical intervenci�n musical, na rede claro, POR FAVOR BOT�DEME.

Cantas veces non pensamos iso?. Non estamos al� por que s�, � a nosa autodisciplina e o noso rigor o que nos fai estar, quizais estamos desexando irnos, pero as nosas ensinanzas a nosa hiperresponsabilidade, cuasi militar, ou ao menos militante, non nos deixa.

As veces far�annos un favor bot�ndonos, si creoo ben.

Non deixedes de pasar polo blog de Amanda, mais por favor non vaiades a quen a matou , que da un pouco de mal rollo.

Simplemente enc�ntame:

Amanda Palmer "Oasis" Music Video from Amanda Palmer on Vimeo.

Voando a ras de mar

Thu, 03 Sep 2009 09:39:00 +0100

Voando durante un tempo a ras de mar pasei todas e candas cristas das ondas hai, como pardela sombr�a. Perdido na s�a inmensidade trataba de buscar nada, nin a min mesmo.

As� din de novo con esta pantalla que abandonei voluntaria e temporalmente, e, nin a botei de menos.

Mais, o d�a que voltei, coa mirada fixa nos seus imperceptibles flases, perd�a a verticalidade porque o meu corpo a�nda abaneaba en cada onda. Aqu� si que botei de menos o mar. Agora, debezo por voltar, e se al� untaba de aceite os beizos para que o salseiro non mos cortara, agora b�tolles sal para que, cando peche os ollos, par�zame que son os rastros das cristas das ondas que quedan en cada recanto de pel.