Papiros de Hermaco


Papeis de opinión sobre a vida cotiá

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Selo violeta
Acuática agasállame co Selo de Cor Violeta. Cousa que me agrada profundamente e posiblemente sexa un dos agasallos máis fermosos recibidos nunca.

O Selo Violeta dis que representa as sensacións que a cor trae na nosa mente, e dáselle o premio é dado aos blogs que teñen alguhas das seguintes: maxia, encantamento, magnetismo...

Como haique cumprir os requisitos para estar envoltos nesta mensaxe fago mención ás regras para aceptar o Selo Violeta:

- Exhibirei o Selo Violeta no blog xunto coas regras.
- Indicarei cantos blogs considero que merecen este selo.
- Avisárllelo aos indicados, non hai que esquecerse diso!
- Escribirei dous poderes máxicos que imaxino ter.

Así que declaro que para min son Blogues Violeta, entre outros:

Acuática xa non o poño porque del o recibo, grazas Ac.

Doc Seymour, sen dúbida.

Solpores de cinsa.

Conxurada

Reineta

Chousa

Canto aos poderes máxicos que imaxinei ter, declaro:
1) O poder máxico da alerta contínua, que me confire un talismán que unha vella moribunda me deixou deitado na área dunha afastada praia.

2) O poder máxico da comprensión do mundo que me confiriu un húmido brión na fraga do Miñor e que se traduce na propia observación da contorna, e que os romanos describiron como observación dos paxaros por parte dos vellos callaicoi e grobios.

Aí queda.
Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-04-2009 13:11
# Ligazón permanente a este artigo
P2P na rede
Unha nova tentativa de paso atrás é a pretensión do parlamento francés de limitar o acceso a internet de quen se adica a compartir por igual con outro (P2P) e supere as tres advertencias de roubo, máis ou menos. Afortunadamente non foi adiante.

Ben sei que estes sistemas poden ser utilizados para descargar moitos programas e arquivos, actividades que poden ser incompatibles coa reserva dos dereitos de autor, mais todo isto abre un debate ao que non podemos permanecer alleos.

A liberdade debe ter ou non límites?.
Somos quen de ceder liberdades individuais para conseguir maiores liberdades colectivas?.
O coñecemento fainos libres?.
Compartir información contribúe á democratización social a rede?
Cuestionase o beneficio económico nesta transacción?.
Atenta aos alicerces do capitalismo a internet?.

Interesantes reflexións a respecto dunha ferramenta máis. En todo caso grazas a aqueles/as que nos deixades pendurados na rede as vosas criacións no medio desta batalla por controloalo todo.

Imaxe gráfica de autor ruso: rust2d.
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-04-2009 11:14
# Ligazón permanente a este artigo
A involución permanente
Os acontecementos que vivimos son dunha evidente involución, non se pode falar de contrarrevolución porque dende 1936 non houbo acontecemento algún que semellara tal.

O desenvolvemento da historia non é lineal, senón que vai por ondas ou mesmo é semi circular. Nun senso realista podemos definir a historia recente do noso país como unha situación de involución permanente onde o estremo da liña xira case 360º para voltar ao inicio. O sistema é quen de abrir un pouco a man para darnos folgos, máis ben falsas esperanzas, e logo pechar de novo cruelmente a man esborrando milleiros de ilusións.

Así pasou na década dos 30 pechada nunha presada de inmoral ditadura, na década dos 70 pechada cunha monarquía parlamentaria formal, na década dos 80 pechada cunha autonomía castrada e na década dos 2000 pechada cun novo goberno conservador.

Mais este peche involutivo que apreciamos recentemente non se limita só a aunha cuestión gubernamental de quítate ti para poñerme eu, senón que está a dar uns pasos do máis vil rancor que nos lembra a outras etapas da historia.

Esta a acontecer un asunto relacionado co xuízo do Prestige, que está a pasar case desapercibido, ou interesa que sexa así, onde quedarán impunes os máis desastrosos persoeiros responsables daquela situación, e non pasa nada... tamén estamos a presenciar pasmados o xuízo do accidente do Yak 42 que vai polo mesmo camiño.

Agora ninguén é quen de xuntar xa a centos de miles nas rúas para declarar NUNCA MAIS. Unha clara involución.

Ilustro co estupor de DAUNHAUS
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-04-2009 15:52
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal