Papiros de Hermaco


Papeis de opinión sobre a vida cotiá

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A esperanza de Aminatu
Non coñeciamos de nada a Aminatu Haidar pois las listaxes de presos nas cadeas magrebís non se publican, nin das outras.

Mais chegounos ao corazón o mesmo que nos chega cando vemos un/unha cativo/a saharaui correndo polo noso arredor caleura verán.

Non podemos esquencer a súa extrema decisión, a súa xusta causa neste mundo do revés, onde os lóstregos e trebóns caen no cumio do clima e onde o nobel da paz se lle entrega ao herdeiro do rei do mambo. O mundo ao revés, xa o digo.

Non está soa, non estades sós, aínda que non poidamos estar con vós no deserto.

Soñará Aminatu, doce rosa do deserto, coa esperanza do seu pobo e coa súa propia, soñemos con ela, mais non deixemos de actuar.




Non se perdan as palabras e o sentemento de Acuatica.
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-12-2009 15:10
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal