Papiros de Hermaco


Papeis de opinión sobre a vida cotiá

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Voando: segundo curso
Unha vez superado o primeiro curso de voo, sección teórica, neste 2009 matriculeime no segundo curso, para amosarvos o comezo da análise da práctica de voo sen motor deixovos estas imaxes. Pasar ao minuto 1,2.


wingsuit base jumping from Ali on Vimeo.
Comentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-01-2009 11:07
# Ligazón permanente a este artigo
A periferia como metáfora da panca
Recollo unha idea dun post, que a súa vez é recollida doutro, e así multicopiado e propagado en rede.

Fago mención a un artigo incluído en A Nosa Terra, que por certo, recomendo seguir os pasos dese limpafontes, que recolle un concepto moi versatil, o de centro e periferia. Mentres que no post orixinal fálase de urbanismo e sociedade humana, no sengundo fálase dunha cuestión ambiental.

Aquí quixera referilo a unha cuestión de peso político, que é o centro e a periferia?.
No cerne do debate, que agora se toma na antesá dun novo proceso electoral, a cuestión política ten un centro, neste caso calquera outro centro, que non sexa a crise, transfórmase en periferia, deixando para outras ocasións ideas máis interesantes, como a alternativa social e política, a renovación ambiental da nosa sociedade, as cuestións referidas á violencia da sociedade, e sobre todo á violencia de xénero e á cuestión da igualdade.

O que temos que facer non é avandonar, deixar os trebellos á beira da cuneta, pechando a porta e poñéndose de novo en marcha cun incerto destino, non, senón que hai que retomar a cuestión, buscar unha panca para facer xirar as cuestións e transformar as periferias en centro. Posiblemente é unha re-revisión de mover o mundo.

Créanme, é posible, anque só sexa a tentativa. Ánimo.

Pido prestada tamén a imaxe, que é a do petroglifo central do Monte Tetón, en Tomiño.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-01-2009 19:39
# Ligazón permanente a este artigo
A guerra en Gaza con data de caducidade
Unha guerra onde só hai un contendente, que ten as armas máis potentes e último modelo, o persoal mellor netrenado, os tanques, os blindados, os helicópteros, os avións e os barcos. O outro contendente o que máis ten é medo e miseria.
Non lle quero nada ben a quen loite cun arma na man en nome de calquera deus, mais, o resto da poboación, que é a que morre, non ten a culpa.

Unha guerra que ten data de caducidade. Xa o sospeitaba e agora vaise confirmar, a guerra vai rematar o día da toma de posesión de Obama. Púxose en marcha aproveitando un baleiro de poder para non ter que dar explicacións. É como o que move un marco a un veciño mentres este está de vacacións.

Unha guerra mediática, non foi a primeira, á que lles quedaremos agradecidos porque cando decidan parar dirán que agora recollen as nosas propostas e que de súpeto os cairos que arañaban o deserto retráense, ata outra, ata a vindeira, porque non será a última mentres haxa un palestino vivo.

Unha guerra triste, como todas as guerras, que nos asalta no almorzo e no xantar pero que non nos tira a fame. Que nin nos serve para manter unha dieta de réxime alimentario por agobio da situación do mundo. Unha querra que xa nin nos doe.

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-01-2009 12:13
# Ligazón permanente a este artigo
Sufrimento, inxustiza e abuso de poder
Sempre queda algo máis.
Non podía deixar pasar esta ocasión para sumarme a denuncia dun novo xenocidio.

Non me alegra para nada a situación palestiniana dos últimos anos e o medre do islamismo, ao igual que noutros lugares do planeta. Paréceme unha irresponsabilidade o silencio occidental e o papanatismo das institucións europeas.

Esta canción xa o di todo:

Non confundas a miña postura, son ateo e non creo en ningun deus
Non diferencio ás persoas pola súa raza, a súa cultura ou a súa merda de relixion
Só condeno o sufrimento, a inxustiza e o abuso de poder
Palestina é sometida á mais terca das guerras, a opulencia de Israël.

MORTOS MORTOS EN NOME DE QUEN ?


Para ler con sosego:
En solidariedade con Palestina.
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 31-12-2008 09:17
# Ligazón permanente a este artigo
O que falta por poñer
Repasando que cousa falta por poñer, os camiños que faltan por andar, e aínda queda tempo neste ano para facelo, pois din coa carpeta de pensar posts e busquei nos seus retallos, recortes, e letras sen frases.

Din con frases inacabadas, letras de cancións, desexos e dicires non cuspidos, mais, como a letra só ten razón se se escrebe, a canción só ten razón se se canta, a nube só ten sentido se chove, não há você sem mim e eu não existo sem você, deixo esta versión.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-12-2008 09:55
# Ligazón permanente a este artigo
Mover o mundo
Na nota que me deixaches pegada na neveira viñan os encargos, uns doados e outros máis dificiles:

Mercar patacas
Traer galletas para o can
Sacudir a alfombra do salón
Facer unha ensalada de ourizos
Mover o mundo
Poñer a dourada ao forno
Envío certificado e urxente


Repaseino tres ou catro veces mentres ía facendo as cousas, xa sabes da miña torpeza na memoria a curto prazo.

Baixei ao super, subín a correos, volvín baixar ao super a polos ourizos -que non había- así que tiven que ir ao centro comercial. Abrín as xanelas, sacudín e de paso pasei a basoira. Puxen o forno e aínda me quedou tempo para a nota pendente.

Fóra riscando a cada cousa feita e repasando, mais esa sempre me quedaba atrás. Xa o tentara outras veces, con éxito desigual. Desta, non sabía por onde comezar. É como tratar de coller a fonte da dourada do forno sen luvas, non sabes como collela sen escaldar as mans.

Así que collín posición, mais antes de puxar pensei:

O mundo móvese para calquera lado cara a onde se puxe
Hai moitos que tentan movelo simultaneamente
A pesar do empuxe o mundo pode moverse en contra de un
Dependendo do empuxe conseguirase movelo ou ser esmagado
Non sei estimar a probabilidade de ser esmagado
Non por iso desestimarei a posibilidade de tentar movelo
Sobre todo se ti o puxeches na nota


Sexa capaz, ou non, de movelo ao menos non te defraudarei. Quizais precise un punto de apoio, xa o dixo Arquímedes, non che hai como ser estudado, afórranse moitos pasos intermedios. Porque xa case que todo está inventado.

Esquencéronseme as galletas do can, non, se xa dicía eu o da memoria, mira que se me esmaga o mundo e o canciño sen xantar, coitado.
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-12-2008 08:58
# Ligazón permanente a este artigo
Nunca é tarde
Con retraso, pero con algo pendente de dicir, chego a esta pantalla.

A pasada finde fun mercar o pan, e non foi ata chegar a poñelo sobre a mesa cando me decatei da promoción que nos ofrecía o seu envoltorio. Unha soflama incómoda para estar sobre unha mesa e do lado dun coitelo que diariamente profana a frescura, e, as veces non só do pan.

Que menos que dicir algo tan blanco, tan blando, tan lene como:

Malo, malo, malo és, non se dana a quen se quere, non

Mais que ben quen tivo o valor de dicilo, unha muller valente coma Bebe, de cantalo aos catro ventos. Unha muller valente coma todas, como incluso aquelas que calan e agochan porque cren ter motivos para elo.

Claro que temos que berrar tod@s, pero sobre todo elas, vossés, para tratar de arrincar a muda voz das que aínda non son quen de facelo, como simpatía, como exemplo, como axuda.

Xa sabiamos que apoiarnos na alta tecnoloxía crea dependencia, ata tal punto que o mal funcionamento da mesma MATA, véxase un frío e triste XPS.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 06-12-2008 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Medo a entrar ou a saír
Hai quen ten fobia social e se lle manifesta como medio a encontros inesperados con coñecidos, familiares, amigos, etc., a reunións sociais nas que terá que relacionarse, a manter fixa a mirada con alguén.

Estas situacións fan que o que a padeza se sinta inseguro, espreitado, incómodo, con sensacións intensas e desagradables acerca do que poden estar falando de el é dicir, digamos, con certa paranoia.

Temos que esquecernos deses medos porque as veces a fobia social, máis que medo a entrar nunha habitación chea, é a de saír dunha/nosa habitación baleira e entrar no mundo dos demais.


Sen medo facémonos aves sobrevoando o chan.
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-11-2008 09:47
# Ligazón permanente a este artigo
Para gustos hai dolores
Gostaría que os muebles andiveran ao meu paso polo pasillo, como no video de Conchita, cruzándoseme por diante ou deixándome pasar. O día que isto pase terei que irme mirar porque daquela a cousa será grave.

Gostaría rapear no pasillo dun insti cos/coas colegas, e o meu fillo entre eles, aos lados mentres me desmeleno ao paso, ou nunha festa gastronómica, enriba da mesa e pisando as empanadas.

Gostaria insultar a un busero capullo e vacilón que conducira temerariamente, mentres o público me animara a darlle unhas ostias, pero eu, como bo e responsable cidadán, me limitaría a aplicarlle un chorreo verbal.

Gostaria facer unha chea de cousas política e socialmente incorrectas, anque sei que non é posible porque sendo case honesto, facedo case nada, dicindo case pouco, hai que ver como me poñen!.

Ainda así, ninguén me pode quitar de pensalas, e que teño corda para rato, anque sexa para poñela ao pescozo (aplicarse este mantra tres veces ao día como terapia de autoestima).
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-10-2008 13:34
# Ligazón permanente a este artigo
Máis madeira isto é a guerra!!
A situación económica que vivimos é absolutamente paradoxal.

Mentres a banca agocha os seus beneficios, retrae os seus tentáculos e amosa os seus petos furados. O estado, os estados burgueses das democracias formais occidentais, énchenlle os seus pelexos para evitar que as familias, como di don marianico el-Rajoi, sufran as consecuencias da recesión.

O capitalismo pois autoconsúmese.

Este sistema baseado na explotación do traballo humano, e na espoliación da natureza, que peca de despilfarro e promociona o derroche, está agora a autoconsumirse. Máis madeira, máis madeira, isto é a guerra!!!.

Ninguén dubida de que a miña análise sexa fundamentalmente marxista, é por iso que non podo deixar de lembrar Os Irmáns Marx no oeste, unhas imaxes proféticas do que agora está a acontecer, o capitalismo devorándose a si mesmo, o caso é que o tren non pare, nunca pare.
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-10-2008 19:08
# Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [4] [5] [6] 7 [8] [9] [10] ... [19]
© by Abertal