Onte, tamén, deixábanos Benedetti. Alguén non se esquencerá de soterralo coa súa pluma.
Serea
Teño a convicción de que non existes
e nembargantes escoitote cada noite
invéntote as veces coa miña vanidade
ou a miña desolación ou a miña modorra
do infindo mar ven o teu asombro
escoitoo como un salmo e pese a todo
tan convencido estou de que non existes
que te agardo no meu soño para logo.
Deixarémoslle, como vostede deixa aquí, apr#blgtk08#oba do noso amor, nestas ondas invisíbeis.
Comentario por Acuática (18-05-2009 15:48)
3
Está tan dentro do corazón, compartindo habitación con outr@s grandes como Manuel María, Rosalía, Novoneyra, Avilés, Neruda, Xela, Mariño, Guillén, He#blgtk08#rnandez, por dicir algúns, fáltanme mulleres na miña incultura poética, Ac, complete un pouco. Está tan dentro, dicía, que agora virá sempre connosco.
