Ghiate por min



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO

Carta a unha xeración.
boveda en Ourense
Coñézote ben, sei que estás a favor das políticas que favorecen a xustiza social, sei que te manifestaches cando foi aquelo da LOU, sei que foches limpar o chapapote do Prestige, e sei que te cabreas cada vez que les a prensa. A verdade é que xa non me lembro se te declaras de esquerdas ou non, e para serche sincero tampouco me interesa. Ti coma min medraches á par da sociedade da información, só que ela medrou máis do que podiamos imaxinar e ti e máis eu, sen embargo, apenas saimos de debaixo da saia das nosas nais.

Todas as sinais que nos chegaban eran de que nada, absolutamente nada, ía cambiar. Xa pasaran por unha guerra civil, polos anos da fame e incluso por unha transición ?modélica?, como di o dogma. Agora xa estamos nunha monarquía parlamentaria, disque unha democracia ?modélica?, tanto que non nos plantexamos demasiado qué fai un rei como xefe do estado. Certo é que non toda a culpa é nosa, os nosos pais xa se encargaron de dicirmos que esto era imposible de cambiar, asi que o mellor que podiamos facer era adicarnos a estudar para poder ter un traballo polo menos tan bó como o seu, e nós , ti e máis eu, caimos na trampa; ainda por riba pensabamos que o traballo que iamos ter non é que fora ser igual, é que ía ser moito mellor, e a cousa non che era para menos, xa que oportunidades para formarnos non nos faltaron. Coa nosa capacidade creativa minguada pola informática, a tele e pola idea de mellor deixar as cousas como están, dedicamosnos a pasalo ben e de vez en cando a estudar un pouco. Pouco máis tiñamos que facer se nos prepararan para eso, e ollo con non sairse dese camiño, non foras ser un deses que  traballan para os demáis, que sei eu, estando nunha asociación de veciños, nunha asociación cultural, nun clube deportivo modesto ou nun sindicato.
Fai tempo que non nos vemos pero chegou aos meus ouvidos que sentiches envexa polos franceses que xa ían polo oitava folga xeral e os ?nosos? sindicatos só foran capaz de convocar unha tarde,mal e arrastro. Porque colaborar non nos gusta moito, pero se de criticar se trata aí si que estamos ben educadiños, sobre todo se se trata de sindicatos ou funcionarios. Onte tamén me dixeron que estabas indignado porque o governo e os sindicatos estatais estaban cambiando, como se de cromos se trataran, anos de xubilación por centrais nucleares.

Tras estos dous últimos anos estamos na posición de afirmar que as cousas si que cambian, pero para peor. Primeiro fixeron que non nos preocuparamos polos anos de cotización e de súpeto querennos cambiar as regras de xogo, condicionando xa todo o que nos queda de vida. Ainda que non mo queiras dicir sei que sabes que hai unha folga convocada para  o 27 de xaneiro por varios sindicatos no estado español, sí, os dos cromos aos que criticas non a convocan pero sí están a CIG(sindicato maioritario en Galicia), a CUT, a CGT, a CNT,  ELA ou LAB entre outros.Tamén sei que non pensaches moito no tema, non fora ser que para ser coherente contigo mesmo tiveras que respaldar a folga, ainda que  por se acaso alguén se molesta en preguntarche pola túa opinión tes preparada a excusa fácil de que total vai ser un fracaso así que para que vas ir ti e catro máis.

Igual vai sendo tempo de sair de debaixo da saia das túa nai e afrontar a realidade, e asumir que a sociedade non funciona sen ti, que tantas oportunidades de formarte tiveches. Non vaia ser que cando queiramos reaccionar sexa demasiado tarde ou o que é peor que demos por asumido que a verdadeira xustiza é unha andrómena.

Para despedirme gustariame que leras un anaco dun artigo chamado ?Indignádevos!? publicado no diario GaliciaHoxe o 16 de xaneiro do 2011: ?Coa dignidade pasa coma coa liberdade: por moito que se teña, se non se exerce acábase por perdela. De xeito que, unha e outra, compre exercelas. Sobre todo cando están en perigo, cando alguén chas ameaza, cando chas restrinxen ou chas negan -que é mesmamente cando custa, cando compre facer un esforzo e asumir un risco para pólas en acción?. X.M.B.?

Un saúdo.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-01-2011 18:35
# Ligazón permanente a este artigo
O Jameseo 2010 de Galicia
O outro día chegoume un correo publicitario no que viña o cartel completo do MTV Galicia, no que se destacaba a presenza de Cornelius 1960 como única banda nacional do evento; efectivamente, é a única banda que provén de Galicia, mais no que xa non todo o mundo estará de acordo é en que a música que fan sexa galega, que cada un o escoite e opine que sonar non soan mal. Paréceme moi ben que este grupo estea no cartel do festival, o que xa non vexo tan lóxico é que non se atope un grupo que lle poida poñer a este festival un valor engadido dende a nosa cultura. Seguín lendo o mail e vendo os grupos que viñan o festival, que se un de Australia, que se outro de Inglaterra e finalmente o cabeza de cartel, Arcade Fire, seguramente unha das mellores bandas da actualidade, pero que a pesar de ser de Quebec, cantan en inglés. Co tema do valor engadido andamos a fallar non só nas políticas económicas senón tamén nas políticas culturais.

Uns días antes no festival Xacobeo 2010, que reuniu a 25.000 persoas, había un cartel de características similares nas que desta vez tamén tiñamos un grupo de orixe galego, The Right Ons, un islandés (Jonsi) e dúas bandas británicas moi coñecidas como son Pet Shot Boys e Muse. Qué tiñan en común: que todas cantan en inglés, e xa está, porque neste caso nin se podía dicir que fixeran música dun mesmo estilo. Non se me ocorre mellor ocasión para promocionar a musica galega, que tan poucas oportunidades ten, que un festival onde se tiña un cheo asegurado grazas o poder do espectáculo da banda de Matt Bellamy; sen embargo á organización so lle faltou cambiar o nome do festival e poñelo en inglés.

No ano 2000 tiven oportunidade de asistir o Santi-Rock 2000 onde puiden disfrutar de grupos como Iggy Pop, Yo la Tengo ou Skunk Anansie ,entre outros, pero entre os concertos mais animados tamén estiveron os Heredeiros da Crus, que tiveran que desenchufarlles o equipo para conseguir que marcharan xa que estaban moi cómodos entre ese publico que é capaz de escoitar musica cantada en galego, pero que ademais sorprendentemente tamén éche capaz de escoitala en ?inghlés?; xunto aos de Ribeira tamén estaban a Psicofónica de Conxo.

Dez anos máis tarde vemos que nos dous grandes eventos organizados polo Xacobeo para a xuventude non hai ningún grupo que cante en ningunha das linguas que maioritariamente coñecen todos os galegos.Se cadra os Feijoo e compaña equivocáronse de inimigo na súa loita para evitar que o castelán desapareza desta terra, o galego semella inofensivo á vista deste inglés que cada vez globaliza máis forte.

Poderíamos pensar que qué internacionais somos, pero nin iso, xa que todos os grupos pertencían a unha mesma cultura, a angloxasona. No favor da organización hai que dicir que escolleron o idioma no que máis produción musical hai e seguramente por cuestións meramente estatísticas máis calidade, pero non a suficiente como para que o inglés invisibilize o resto dos idiomas, nin os que nós son mais próximos como poderían ser o galego, o castelán, o portugués, o catalán, o francés, o euskera ou o italiano, ou os que nos son mais distantes como o chinés o finés ou o búlgaro.
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-09-2010 14:59
# Ligazón permanente a este artigo
Monte San Miguel

Sendo cativo pensaba que o monte San Miguel era enorme; subir a el era unha gran aventura, para nós como subir o Everest, e ao chegar arriba viamos todo o Val e xogabamos a poñerlle nome aos rueiros que albiscabamos dende alí: Nova York, Katmandú, O Cairo ou Cambridge, nome que aprenderamos nun vello xogo de ordenador. Pero o mellor de todo era baixar facendo a cabra, a ver quen chegaba antes.

Despois de subir de novo o outro día logo de dez anos fun directo a falar ca miña avoa, e pregunteille se elas tamén subían cando eran cativas, ao que ela respostoume coa decisión que a caracteriza:
- E logo que habiamos facer, antes non tiñamos tantas cousas para enredar como teñen os nenos de agora e ala arriba iamos cando tiñamos un rato libre toda a rapazada de Culleredo -Notei nas palabras dela que, malia que asumía que os tempos cambiaran, non era capaz de entender como un neno había de preferir un ordenador que ir ao monte a xogar cos outros rapaces.

Se eu deixara de ir ao San Miguel durante tanto tempo foi porque éste fora marcado cun oleoducto anos atrás, e como non acabara de entender porqué había que cortar así algo tan especial quitáronsenme as ganas de subir a aquel monte que tan bos momentos deixara no meu recordo.

Quen me ía decidir que anos máis tarde ía voltar a subir para defendelo dunha inxustiza aínda maior ca do oleoducto, a súa completa destrucción; unha vez alí arriba vin claro a riqueza que tiña a parroquia de ter aquel xigante vestido con árbores ainda que tivera unha raia de pedras xusto polo medio.

O monte San Miguel máis os seus catro irmáns, que ainda que máis pequenos axúdanlle a controlar todo a contorna, a protexer aos rueiros dos ventos, das secas e mais das inundacións, están en perigo de desaparecer xa que alguén parece ter un escuro interés en ampliar o aeroporto de Alvedro, nunha obra que non ten xustificación nin económica nin social, e moito menos ecolóxica. Esperemos que ésta non sexa a derradeira historia deste monte e que poida encher as tardes de moitos máis cativos.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 13-07-2010 15:22
# Ligazón permanente a este artigo
Avante carnocho!
Onte voltaron a xuntarse despois de moitos anos Os Papaqueixos e alí estaba coma sempre nun acto deste tipo Xurxo Souto. E pareime a pensar as veces que aparece na miña vida este coruñés, primeiro cos Diplomáticos de Monte Alto con esas cancións que sempre formarán parte da miña vida: ?Gaiteiro?, ?Oda o futbolín?,?Nordés? e aquela versión de Radio Océano ?Coma o Vento?. Tamén aqueles concertos como o do Castelo de San Antón cando eu só tiña catorce anos e segue a estar no meu maxín como un dos mellores concertos os que fun nunca. Ou aquel do San Froilán onde merquei a camiseta que tiña debuxadas dúas parrochas enrocadas.
Despois co seu programa A Tropa da Tralla onde el e 15000 carnochos máis enchíannos as mañas dos domingos nas que reivindicaban as figuras de Pucho Boedo, Los Satélites ou Andrés Dobarro e daban a coñecer entre outros O garbanzo neghro ou os mesmos Papaqueixos. Tamén ca súa literatura co seu Libro de relatos Fumareu que en cada historia achegábache a súa Coruña cunha visión pangalaica ou cas súas colaboracións na revista esporádica Bravú onde entre outras cousas reivindicaban a creación dunha selección galega de fútbol.
Tampouco escapa á miña cachola aquel bar chamado Parrús onde pasábamos moitas tarde xogando o futbolín e arranxando o mundo. Baixabas aquelas escaleiras escuras con moito coidadiño coidado de non darche na testa e alí a esquerda ,estaba pintada na parede a Corunnécora , alí naquel curruncho do bar é onde sacaran a foto da contraportada de aquel gran disco, para moita xente o mellor do rock galego ?Avante Toda?.
Pasaron os anos e el voltou a aparecer cun novo proxecto: ese programa de radio que empezou sen nome para que llo puxeran os oíntes pero quedou co provisional ?Aberto por reformas?, un programa que demostrou que o galego vale para todos os estilos de música que poidades imaxinar. Lamentablemente esa ?reforma? do nome non puido continuar, a dirección da Radio Galega finalizou a emisión deste programa. Esta e outras accións do goberno da Xunta de Galicia levaron a xente a saír a rúa o 18 de outubro en Santiago e alí ca Quintana ateigada de xente estaba Xurxo falándolle a xente e deixando clara o seu gusto polos topónimos tanto de lugares grandes como dos pequenos, de vilas como de aldeas, de cidades como de barrios. Citándoo moitos nomes do país da microtoponimia , parándose especialmente a citar moitos aos dos barrios da Coruña e Vigo: Monte Alto, Coia; Labañou, Calvario; Os Mallos, ou O berbés, esta parada non era casual se non que foi para botar abaixo o tópico de que nas cidades non queremos ao galego. E de paso para deixar ver que cada lugar por pequecho que sexa ten a súa singularidade e personalidade. Para Xurxo non che é o mesmo ser da Coruña que dos Rosais, non che é o mesmo ser de Vigo que ser de Teis. Eso si sempre deixando claro o prexudicial que é para a nosa sociedade as disputas localistas como por exemplo a que hai entre Vigo e Coruña.
Ese rapaz que ao final do seu discurso botoulle peito e cantou a capela ?A nosa historia facémola nós?, diante de 50000 persoas, ten a capacidade de ser ben querido pola xente da súa cidade polos de Juan Florez e polos de Labañou, polos maiores e polos novos. Nunca dende que sei del escoitei a ninguén falar mal del, menos nalgún comentario carente de todo sentido e fundamento nalgún sitio polo internete adiante, pero xa di un bo amigo meu que o internete ten estas cousas malas.

Na contra do vazquismo que nunca deixou de estar de moda na Coruña esperamos algún novo proxecto de Xurxo.

Partiu!.
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-11-2009 13:25
# Ligazón permanente a este artigo
Hai xente...
xente
Hai xente que vive tranquila, prefire calar que berrar, prefire acatar que protestar, prefire vivir sen máis que ser ela mesma. Para eles o dos demáis é moito máis util co deles ou inclusive que da xente que lles rodea.

Hai xente que vive alterada, prefire berrar que pasar desaparcebido, prefire abusar que ser xusto, prefire vivir con importancia que con normalidad. Gústalles gobernar na casa dos demáis e teñen a súa como lle cadra.

E logo hai xente que se entende: aos alterados gústanlles os tranquilos, e os tranquilos están aí...

E ademáis hai xente que apreta os dentes.
Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-09-2009 12:43
# Ligazón permanente a este artigo
Fuxamos, que temos moito de que fuxir
"Non cansarei de predicar aos mozos que fuxan dos prólogos, das críticas e dos manuales, de incirralos para que afonden destemidamente nas almas dos poetas e dos filósofos. Se a impresión deixadas por Goethe, por Rousseau, por Proust, é contraria a que dogmatizan os críticos, oficiales, mellor, e se despois de lér e pensar algunhas páxinas resolven deixar o libro no estante pra botarse a axexar polo campo o florecer novo das acacias, mellor que mellor. Mais sempre que se cumpla ca limpa arela de lér e de pensar."
Otero Pedrayo.

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-07-2009 14:48
# Ligazón permanente a este artigo
Ola
Ola en sueco
Razóns dadas na presentación da Universidade de Gotemburgo para que os erasmus aprendan sueco:
-Porque están en Suecia.
-Porque se vives nun país o normal e coñecer a súa cultura.
-Porque o idioma vai intrinsicamente ligado a cultura do país.
-Porque só o falan 9 millóns de habitantes no mundo.
-Porque queda único no teu CV decir que falas sueco.

Só son avanzado para o que interesa, no resto é mellor copiar os USA.
Comentarios (11) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-08-2008 21:02
# Ligazón permanente a este artigo
ghiate por min
carro de esterco
Espertaba cun cheiro a bravo, con ese cheirume que coñecemos todos, o de bosta, pero multilpicado por dez. Erguíame a eso das 9 da maña baixaba e alí estaba o carro a medio encher de esterco, e escoitaba "pasa pali, hmmmm, ghiate por min", eran os meus avos que intentaban que as vacas, Paloma e Mora, lles fixeran caso.
Logo almorzaba, sopas de pan de carral que era o almorzo de todo o vran, acaba e poñiame a zascandilear polas cuadras, e reñiame miña avoa.


"Neno, non pases por aí.
Ghiate por min, que vaste manchar.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-08-2008 18:12
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0