GALEGOXXI



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Volvendo a mirada cara a Rosalía

Decimos Rosalía

i alcéndese un espello

na noite largacía.

Na noite ensimesmada

cai un orballo escuro

de auga lenta e calada.

De auga lenta de pranto:

nosos ollos son fontes

de tanto chorar tanto.

De tanto vao laido,

polas serras e vales

pasa un vento ferido.

Este poema foi composto e editado por Celso Emilio lembrando a Rosalía de Castro. Esta poeta foi e segue a ser unha referencia constante para a poesía galega contemporánea.
Convén logo traer aquí aproveitando as datas algunhas claves coas que a poesía do século XX e do XXI entende a obra dun dos símbolos máis representativos da nosa literatura:

Para os poetas do século XX a partir dos anos 60 Rosalía vai descubríndose cuns versos de temáticas máis próximas á poesía cívica: Rosalía, a obra en galego.

A medida que nos achegamos ao século XXI emerxe a
Rosalía, libre de pensamento.

Mais dun xeito ou doutro revive cada ano na boca de De Vacas, por exemplo:


1- Visualiza este vídeo e logo:
2- Localiza o poema orixinal de Rosalía de Castro que usan nesta versión De Vacas.
3- De que libro de Rosalía é este poema? De que trata? Que recursos poéticos atopas neste poema?
4- Nun momento da canción, a modo de retrouso, ademais de Rexurdimente se citan a varios personaxes relacionados con este movemento. Indaga quen son Murguía, Pondal, Curros, Pascual Veiga?
5-Que diferenzas existen entre os dous libros de poemas en galego de Rosalía?




Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 21-02-2019 06:07
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal