GALEGOXXI



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Volvendo a mirada cara a Rosalía

Decimos Rosalía

i alcéndese un espello

na noite largacía.

Na noite ensimesmada

cai un orballo escuro

de auga lenta e calada.

De auga lenta de pranto:

nosos ollos son fontes

de tanto chorar tanto.

De tanto vao laido,

polas serras e vales

pasa un vento ferido.

Este poema foi composto e editado por Celso Emilio lembrando a Rosalía de Castro. Esta poeta foi e segue a ser unha referencia constante para a poesía galega contemporánea.
Convén logo traer aquí aproveitando as datas algunhas claves coas que a poesía do século XX e do XXI entende a obra dun dos símbolos máis representativos da nosa literatura:

Para os poetas do século XX a partir dos anos 60 Rosalía vai descubríndose cuns versos de temáticas máis próximas á poesía cívica: Rosalía, a obra en galego.

A medida que nos achegamos ao século XXI emerxe a
Rosalía, libre de pensamento.

Mais dun xeito ou doutro revive cada ano na boca de De Vacas, por exemplo:


1- Visualiza este vídeo e logo:
2- Localiza o poema orixinal de Rosalía de Castro que usan nesta versión De Vacas.
3- De que libro de Rosalía é este poema? De que trata? Que recursos poéticos atopas neste poema?
4- Nun momento da canción, a modo de retrouso, ademais de Rexurdimente se citan a varios personaxes relacionados con este movemento. Indaga quen son Murguía, Pondal, Curros, Pascual Veiga?
5-Que diferenzas existen entre os dous libros de poemas en galego de Rosalía?




Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 21-02-2019 06:07
# Ligazón permanente a este artigo
Temáticas e poemas de Celso Emilio para comentar
Celso Emilio foi un poeta altamente influente polo desenvolvemento de novas temáticas na poesía galega.
No seu O soño sulagado a temática é existencialista, identificada coa Escola da Tebra (unha corrente poética da Posguerra) que camiña cara á poesía cívica, así o expresaba o poeta:
"Como o poeta-queira ou non- vive no seu tempo, o quid divinum do seu oficio consiste en saber interpretalo e ser o seu voceiro..."
"...teñen que retorcerlle o pescozo ao reiseñor do lirismo lacrimóxeno, saudentoso, vello estilo. En troques, teñen que mergullarse con desesperado esforzo no mundo social da nosa terra, nos problemas vivos do noso tempo, nas angurias das nosas xentes. Pero cos ollos recén abertos, con palabras de hoxe, con fórmulas novas..."

ACTIVIDADES:
1-Imos ler os poemas de Longa noite de pedra e ímolos clasificar en dúas temáticas nas que os críticos adoitan dividir o poemario:

-Liña social, cívica e comunitaria onde está presente a denuncia e a crítica, a defensa dos oprimidos e marxinados,alegatos contra da guerra ou da terra e a defensa dos sinais de identidade.

-Liña lírico-intimista que son composicións nas que canta os paraísos perdidos da infancia e mocidade, nostalxia da paisaxe natal.

2- Procura tres poemas representativos das dúas liñas poéticas para comentalos en profundidade. Lembra como organizar o comentario.

A liña temática de carácter social pode derivar na satírica (que logo aparecerá con forza noutras obras como Viaxe ao país dos ananos) á pertence este poema de Longa noite de pedra de Celso Emilio cantado polo cantautor berciano Amancio Prada:



Finalmente, lembrade que no seu libro Onde o mundo se chama Celanova predomina a liña intimista coa presenza da saudade da súa vila natal e amorosa (Moraima: diario de a bordo)
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 18-02-2019 20:17
# Ligazón permanente a este artigo
Que diría Celso Emilio nun 14 de febreiro
É case seguro que Celso Emilio escribiu este poema cada día durante a súa vida a partir do 37 para Moraima.


Moraima, Celso Emilio Ferreiro from Inés Piñeiro on Vimeo.


Cando quero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a espranza.

Digo Moraima
e ponse azul a alba.
Cando quero soñar
digo Moraima.

Digo Moraima
cando a noite é pechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.
Cando quero chorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me abafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.

Cando quero surrir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a mañá é crara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.

Cando quero morrer
non digo nada.
E mátame o silencio
de non decir Moraima.


Onde o mundo se chama Celanova


Lembremos que neste libro hai múltiples referenias e versos dedicados ao amor da súa vida mesmo algún pensado par despois da morte:

" E cando chegue o día do xuízo
choutarei do sartego pronunciándote,
Moraima defendida polos anxos,
Moraima compañeira mar adentro.
Porque o meu corazón é unha dorna,
e ti, ronsel da longa travesía,
meu diario de a bordo..."


Ademais, se cadra, simplemente tal día como hoxe nos aconsellaría:

- Díllo con toxos!
pois tamén as rosas teñen espiñas.

ACTIVIDADE- Neste poema, debemos indicar o tema e localizar recursos e poñelos en relación co tema.
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 13-02-2019 20:27
# Ligazón permanente a este artigo
Un par de reportaxes sobre Celso Emilio Ferreiro
Eran tempos de guerra e ditadura e a través veremos como se vai posicionando, como vai conformando unha esperanza de liberdade.

Vida e compromiso:


Podemos ampliar información na páxina da Fundación Celso Emilio
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 16-03-2015 06:32
# Ligazón permanente a este artigo
Outros poemas de Celso Emilio


Teño o corazón senlleiro
e orfo na noite fría.

Non importa, agardarei
polo albor do novo día.

Teño lobos, teño sombras,
teño a sorte fuxidía.

Non importa, agardarei
polo albor do novo día.

Está mudo o reixiñol
que outrora cantar solía.

Non importa, agardarei
polo albor do novo día.

Que está comigo a esperanza,
fiando, fía que fía…

Ela fía i eu confío
no albor do novo día.

Cuestións:POEMAS E LIÑAS TEMÁTICAS EN CELSO EMILIO

1- Que recursos literarios atopas no poema? Localízaos e intenta explicar o seu sentido.


MORAIMA

Cando quero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a espranza.

Digo Moraima
e ponse azul a alba.
Cando quero soñar
digo Moraima.

Digo Moraima
cando a noite é pechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.
Cando quero chorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me abafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.

Cando quero surrir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a mañá é crara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.

Cando quero morrer
non digo nada.
E mátame o silencio
de non decir Moraima.


Onde o mundo se chama celanova
Un poema do amor da súa vida


2- Neste poema, ben distinto do anterior, tamén debemos localizar recursos e poñelos en relación co tema.
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 27-02-2015 06:46
# Ligazón permanente a este artigo
Documental sobre Celso Emilio na CRTVG
Podedes ver este traballo documental sobre a figura de Celso Emilio que programou a CRTVG de gran interese no ano do seu centenario. Ademais de por ser un autor dos que está incluído no apartado de literatura de 4º da ESO.
Este é o poeta da Longa noite de pedra o poeta da antropoética, o home é a base de toda formulación poética. El dicía que "social era toda a poesía, porque se fai para a sociedade para o hoem que vive en sociedade".



Un poema do amor da súa vida: Moraima
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 19-03-2012 06:22
# Ligazón permanente a este artigo
Un par de textos para o día da non violencia
"Digo bomba de fósforo.
Apenas digo nada.
Digo lombriga e larva de carne podrecida.

Digo nenos de napal,
terror de noite e de selva,
fedor de cidade e cloaca.
Fame, suor, aldraxe,
pugas de aceiro, antropofaxia.

Digo guerra bestial,
tremos de terra, crime, lume, lava,
estoupido, verdugo
e mortandade en masa.

Digo gas abafante.
Apenas digo nada.

Digo yanqui invasor,
depredador de patrias.

Digo plutonio, pentágono,
esterco bursátil, palanca,
Presidente, gadoupa,
chuvia, amargura, baba.

Digo petróleo, ferro,
Mineral, trampa,
lobo, caimán, polaris, cóbrega,
miseria, diplomacia.

Digo devastación que USA, usa.
Apenas digo nada.

Digo Vietnam i está xa dito todo
cunha soa palabra.
Pra abranguer a vergonza do mundo,
digo Vietnam e basta."


Celso Emilio Ferreiro no ano do seu centenario.
unha versión recitada aquí




Camiñan ao meu rente moitos homes.
Non os coñezo. Sonme estranos.
Pero tí, que te alcontras alá lonxe,
máis alá dos desertos e dos lagos,
máis alá das sabanas e das illas,
coma un irmáu che falo.
Si é túa a miña noite,
si choran os meus ollos o teu pranto,
si os nosos berros son igoales,
coma un irmáu che falo.
Anque as nosas palabras sean distintas,
e ti negro i eu branco,
si temos semellantes as feridas,
coma un irmáu che falo.
Por enriba de tódalas fronteiras,
por enriba de muros e valados,
si os nosos soños son igoales,
coma un irmáu che falo.
Común temos a patria,
común a loita, ambos.
A miña mau che dou,
coma un irmáu che falo.

Celso Emilio Ferreiro no ano do seu centenario.
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 28-01-2012 07:18
# Ligazón permanente a este artigo
COMEZA O CURSO: RESPECTO Á DIFERENZA, DEREITO Á IDENTIDADE

Limiar ao curso 2010/2011

RESPECTO Á DIFERENZA, DEREITO Á IDENTIDADE
IGUAIS en dignidade, DiFeReNTeS en cultura,
FALAMOS GALEGO!


A defensa da lingua propia non converte as alleas en inimigos porque o respecto que demandamos para a nosa convértenos en respectuosos e solidarios con todas as demais; ao cabo, a palabra é a produción máis especificamente humana, e mal se pode ser respectuoso co home sen selo coa lingua que fala.

Velaí, logo, que a tolerancia debe ser emblema dos loitadores pola dignificación da lingua, e nunca deben facer súas as actitudes de desprezo das que outros fan uso. Tolerantes, que non febles, nesa loita esperanzada pola dignificación da nosa lingua, é dicir, pola nosa dignificación. Orgullos@s e conscientes da nosa diferenza, esa que nos fai orixinais ante o mundo.



Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 19-09-2010 11:18
# Ligazón permanente a este artigo
MEMORIA DA LONGA NOITE DE PEDRA
Celso Emilio é o poeta da denuncia e uns dos primeiros en facer da memoria unha bandeira de liberdade.
Un dos seus grandes poemas segue soando nas gorzas dos máis novos e seguindo o ritmo dos aires máis modernos , mais segue a ser ese poema útil coa intención de ser ferramenta crítica e válida á sociedade. Escoitemos a versión de García M.C. do poema de Celso Emilio: Deitado fronte ao mar...



Efectivamente Celso Emilio é un poeta que soubo dicir ante a inxustiza e a desigualdade "non".




Estes días estamos traballando cun fermoso libro que contén dous CD con arquivos audio onde se pode escoitar recitar poemas e comentar aspectos da súa obra polo propio Celso Emilio: Fotobiografía de Celso Emilio da Editorial Ouvirmos. Precisamente podemos escoitar múltiples versións musiadas de poemas de celso Emilio. Aquí deixamos unha mostra: Longa noite de pedra
Comentarios (0) - Categoría: CELSO EMILIO FERREIRO - Publicado o 20-04-2010 18:01
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal