Unha folerpa con outras, ás veces calla e fai neve

Defensa do Ensino Público


De Viñetas

"A historia dunha lingua debería ser coma a dunha longa cadea, onde cada xeración fora un elo que lla transmitira á seguinte"

GALEFAS
aferrer@mundo-r.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Promesas incumpridas



Categoría: Política - Publicado o 17-07-2012 11:08
# Ligazón permanente a este artigo
A onde imos? Modelo alemán - americano?

Categoría: Política - Publicado o 25-04-2012 17:31
# Ligazón permanente a este artigo
Corrúptodromo
Curiosa páxina onde se ven un montón de casos de corrupción política. Clicando nos lugares aparecen os casos coas ligazóns na prensa falando da nova.

Ver corrúptodromo.
Categoría: Política - Publicado o 25-04-2012 17:04
# Ligazón permanente a este artigo
Dereitos, que non privilexios
Carta dunha compañeira:


Segundo o Dicionario de uso do español de María Moliner, privilexio é a excepción dunha obrigación, ou posibilidade de facer ou ter algo que aos demais estalles prohibido ou vedado, que ten unha persoa por unha circunstancia propia ou por concesión dun superior. Pola contra dereito é a circunstancia de poder esixir unha cousa porque é xusta.

Son funcionaria, dedícome á docencia e traballo nun instituto de educación secundaria, neste país. E non, eu non teño privilexios.

O soldo que cobro é un dereito que gaño honradamente co meu traballo. Está regulado por un convenio no que participan e asinan todas as partes interesadas. É transparente, calquera cidadán pode saber o que cobro. Facenda coñece perfectamente os meus ingresos, na miña declaración non cabe a fraude nin a picaresca. Os meus aforros, poucos, están en entidades bancarias completamente controladas polo estado, e non en paraísos fiscais.

Levántome todas as mañás ás seis e media para ir traballar. Cando regreso estou cansada, porque, aínda que non o pareza, este oficio é esgotador. Diariamente dou conta do meu traballo primeiro aos meus alumnos e por suposto aos seus pais, logo ao meu director e se é preciso ao inspector da miña zona, porque eu si teño xefes. Obtiven o meu posto de traballo aprobando unha oposición, que por se alguén non o sabe, é unha proba moi dura, e non houbo enchufismos de ningunha clase. Se teño que ir traballar en coche, o vehículo é propio e pago a gasolina, eu non teño coche oficial nin chofer.
Se hei de quedarme a comer, págome a comida, eu non cobro dietas. O café e o xantar corren pola miña conta, e ata os bolígrafos vermellos que gasto para corrixir os exercicios dos meus alumnos, cómproos co meu diñeiro. Os libros de texto e de lectura que necesito para traballar, de momento, cédennolos, gratuitamente as editoriais, tampouco lles custan un euro á Administración.

Non, eu non teño privilexios. Alguén podería pensar que gozo dun mes de vacacións máis que o resto de mortais. Pero durante o curso escolar traballo practicamente todos os domingos, e cando non traballo en domingo é porque o fixen en sábado. Se contan todos estes días, verán que suman máis de 31, que son os que ten o mes de Xullo. Cando levo aos meus alumnos de excursión ou de viaxe, dedícolles as 24 horas, deixando aos meus fillos e á miña familia.

Non, eu non teño privilexios. E con todo síntome privilexiada. Si, síntome privilexiada porque considero que o meu traballo é moi importante e valioso e realizo un servizo social. Síntome privilexiada cando vexo crecer e madurar aos meus alumnos, véxoos superar as súas dificultades e aprender, e eu estou aí axudándolles, aínda que só sexa un pouquiño. Síntome privilexiada cando os meus alumnos saúdanme pola rúa, case sempre cun sorriso e cando falo cos seus pais coa cordialidade propia de quen comparten obxectivos. Síntome privilexiada cando encontro a antigos alumnos e fálanme das súas vidas, dos seus éxitos e os seus proxectos. E sobre todo síntome privilexiada porque traballo rodeada de extraordinarios profesionais que se deixan a pel día a día para levar a bo porto esta nave que a Administración empéñase en facer zozobrar.
Si, estes son os meus privilexios, pero podo asegurarlles que non lle custan nin un euro ao contribuínte.

Con todo, non crean que quero porme medallas, nada máis lonxe. No fondo síntome como o servo inútil do Evanxeo, á fin e ao cabo só cumpro coas miñas obrigacións. Pero é importante non confundir dereitos con privilexios. Os recortes en Sanidade e Educación, son recortes en dereitos e non en privilexios. Que non vos confundan. Non vexades inimigos onde hai amigos, nin verdugos onde hai vítimas como vós. Confundir é un arma de poder para camuflar ao verdadeiro culpable.
Con todo o que está caendo sobre os docentes, o que máis me doe non é a perda de poder adquisitivo, senón o menoscabo moral ao que se nos está sometendo. Só pido á sociedade, respecto. Aos políticos, honestidade, porque moitos esqueceron o significado desa palabra, se é que o coñeceron algunha vez. Tamén lles pido valentía, porque pisotear ao débil é de covardes. Os culpables desta crise son moito máis poderosos que nós e si teñen privilexios, que o paguen eles. Pola dignidade do docente, que é o que non nos poden quitar.
Categoría: Política - Publicado o 11-04-2012 19:31
# Ligazón permanente a este artigo
Foron moitos máis dos que algún din
Categoría: Política - Publicado o 29-03-2012 22:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Estadisticas y contadores web gratis
Estadisticas Gratis


Este blogue forma parte da Rede de Blogueiras/os en defensa do Galego
Chuzame! chúzame -