Unha folerpa con outras, ás veces calla e fai neve

Defensa do Ensino Público


De Viñetas

"A historia dunha lingua debería ser coma a dunha longa cadea, onde cada xeración fora un elo que lla transmitira á seguinte"

GALEFAS
aferrer@mundo-r.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Anxo Lorenzo, demite.
Por Celso Alvarez Cáccamo

Anxo Lorenzo, demite. O teu Decreto não vai ter o "consenso" que procuras, e que explicava a tua aceitação do cargo. Se demites ficarás bem contigo mesmo. Demonstrarás o fiasco em que te meteste, e sobretudo uma grande humanidade. Sabes que o novo Decreto não será o que precisa o galego.

Sabe-lo por formação: nem tu nem alguns dos teus referentes académicos o permitiriam para Catalunha, por exemplo. Não essencializo as línguas: falo da lógica sociolinguística. Pensarás que o novo Decreto é um ponto intermédio, e até procurarás justificações pedagógicas. Mas, se páras a refletir uns instantes no meio do que imagino como uma densa agenda, aventuro que tu próprio poderias conceber uma situação e um futuro mais tranquilo, "normal" (essa normalidade de deixar de se preocupar de certas questões para investigar outras importantes) se a legislação estabelecesse simplesmente que "O galego ou português [ou português, sim: sou-che lusista] é a língua do sistema educativo da Galiza", e que as regulações educativas caminhassem nessa direção.

Imagina por um instante a progressiva ausência de questionamento sobre isto, a progressiva incorporação do galego/português no currículo, nos materiais pedagógicos e científicos, nos usos reais nas aulas e pátios, nas relações entre o estudantado. Imagina o poder coesivo desta imersão para a manutenção do galego na família, nos grupos de amigos, para a sua transmissão futura às crianças. É uma dinâmica conhecida. Que sociolinguista poderia argumentar que menos que essa meta da imersão pode contribuir para contrapesar a aceleradíssima perda do galego em apenas 40 anos?

Imagina, então, essa normalidade (já nos entendemos) como o quadro para examinar as questões importantes. Por exemplo: Como, apesar duma futura hegemonia da língua própria, a sociedade continuaria dividida em classes linguísticas. Como a perícia nesse galego permitiria a algumas pessoas chegar a sociolinguistas, a professores, a Secretárias Gerais de Política Linguística, enquanto a imperícia no Galego/Português do poder manteria a maioria na sua classe linguística de base. Então é que poderíamos começar a falar destas cousas importantes, Anxo, não das percentagens de línguas nas matérias, que é uma cousa técnica que pode decidir um computador medianamente inteligente. Nem antes nem agora, a política linguística é questão de percentagens de línguas: é uma questão de filosofias e ideologias adversárias. Não se pode aplicar uma com os critérios e instrumentos da outra.

É possível, evidentemente, que não demitas. Até diria (grande adivinhação) que não o vás fazer. Justificarás-te dizendo que é porque cho demandaram "do lado errado". Esquecerás que também cho sugeriram "do lado correto". Dirás que agora é tarde demais. E, durante anos, ficará a dúvida se jogavas a duas bandas. Porque, Anxo, que benefício profissional e pessoal (satisfação com a "responsabilidade", com o "trabalho bem feito") vai isto reportar-che, oculto sob a escusa estrutural do "benefício para o Galego" ou do "benefício para o País"? Sou-che um cínico, Anxo, e admito que também um pouco insolente. Não te ofendas pessoalmente, mas mantenho as perguntas.

E quando saques (no momento oportuno, como em judo), o Decreto do Galego no Ensino, espero sinceramente poder tragar as minhas palavras porque seja tão satisfatório que tenhas cumprido a tua missão e todo o mundo o reconheça. Oxalá: faria-o com gosto, com o gosto de quem sabe que na sua vida escreveu muitas necedades. Mas temo-me que não seja assim.

O mais provável é que o Decreto seja um desastre para o galego, mas contenha alguma inteligente ambiguidade que soará a caramelo para continuares a convidar à miragem do ?consenso?. E como o mundo se divide entre bons e maus, no Ano I da Era Pós-Decreto provavelmente muita gente continue a pensar que deverias ter demitido, polo bem da santa Língua, polo bem da política, para desmascarar a trapaça de Feijoo. Por enquanto, fracassarei na minha petição de demissão, sem dúvida.

Talvez mais adiante no teu mandato, canso, decidas retirar-te discretamente. Mas, que importará, se afinal a posição que exprime agora este néscio texto não é verdadeira sociolinguística (reconheço-o), e Feijoo terá ganhado o jogo do falso debate entre a sociolinguística oficial e a dos adversários legitimados?

Cordialmente,

Celso.


Ver artigo no Portal Galego da Lingua
Categoría: Opinión - Publicado o 01-12-2009 22:24
# Ligazón permanente a este artigo
A sementeira agromará nas primaveras
No artigo de Carlos Blanco, "Resumo da Política Lingüística do 2009", recibín un comentario, de Carlos Villaverde Pereiras, no cal concordo plenamente e tamén manteño esa esperanza. Di o seguinte:

" Somos animais que, entre outras cousas, emitimos sons pra nos comunicar. ou pra tentalo.
Emitimos e recivimos, codificando e descodificando dun xeito aprehendido, natural. A escola debería non máis reafirmar dito proceso de aprendizaxe.
No caso da Galiza, cun código propio e particular, vivo a pesares das feridas impostas, velhas e recentes, resultado de ataques coa, de momento, fracasada pretensión de reducir ata eliminar ese noso código propio, diferente e único.
Agresións en forma de ignoranza, desprezo, marxinación, discriminación, negación e asovallamentos varios e variados.
Outras linguas deasapareceron por imposicións alleas.
Sorprendentemente, dun xeito natural, políticas e danos sofridos aparte, o galego resiste.
As linguas serven pra expresar a existencia nun medio, pra interpretar a realidade vivida.
Son froito dun lugar, das súas xentes, do seu pasado, do clima, da terra, da historia e da súa particular cultura
Todas son maravillosas entre outras cousas porque cada unha aporta os seus matices a hora de interpretar o mundo dende cada experiencia particualr.
Perder unha lingua e perder eses matices únicos, riqueza de conhecemento propio, mais tamén gloval e común.
Defender o galego é defender a nosa liberdade e dignidade, coma seres vivos,e coma povo.
Mais tamén, ao mesmo tempo, implica defender a liberdade de dignidade humanas.
Contra as longas noites de pedra, a sementeira agromará nas primaveras.
Con amor e orgulho.
En galego, na Galiza e no mundo"
Categoría: Opinión - Publicado o 01-11-2009 09:11
# Ligazón permanente a este artigo
Nacionalismo e libertade lingüística
Categoría: Opinión - Publicado o 30-10-2009 09:38
# Ligazón permanente a este artigo
Un punto de vista positivo
O sociólogo, catedrático de Opinión Pública da Complutense, Fermín Bouza (Santiago, 1946) augura que, se as agresións ao galego continúan, pode producirse unha reacción social con efectos políticos semellantes aos do Prestige en 2002. Critica o pesimismo dalgúns sectores ante o 'disparate da derrota do 1 de marzo' e asegura que os datos electorais dan a entender que é doada unha nova derrota do PP en 2013.

----------------------------------
Que pode supoñer a manifestación do domingo 18 tal e como se está producindo a convocatoria por un espectro social e político tan amplo?

O tema da lingua é tan grave e aféctalle tanto ao futuro de Galicia que calquera actuación na súa defensa é fundamental. Ademais é un acto unitario, e o que outras cousas non lograron conségueo a lingua. Ten significación cara á lingua e cara á política. É un momento histórico, porque sempre que se fixeron estes actos tiñan un transfundo partidario e desta volta non. Esa é a diferencia.

A controversia social sobre a lingua parecía durmida e foi unha campaña electoral a que excitou a situación. Era algo esperábel ou é unha importación externa?

É importada por forzas políticas como UPyD ou organizacións como Galicia Bilingüe, que falan dunha problemática que ninguén sentía como eles a presentan. O que me parecía unha enorme desgraza agora xa non estou seguro de que fora tal. Como din os crentes en frase moi interesante, Deus escribe dereito con liñas tortas. O traballo destes grupos, en xeral de extrema dereita, foi paradoxalmente un traballo a prol da lingua, porque fixo reaccionar a toda a xente que ten no galego unha referencia importante e que estaba francamente adurmiñada. Mirando desde Madrid non me parecía que houbese un movemento con nervio abondo para darlle vigor á lingua. Había unha lexislación que malamente se cumpría, unha organización de defensa da lingua que ás veces non actuaba acertadamente e xa se vía que a lingua non ía ben. Se a este proceso lle engades o triunfo de Feixóo coas políticas lingüísticas novas que aplica chegamos á desaparición da lingua. Esta é a perspectiva que a xente non se formulaba e que Feixóo puxo negro sobre branco. A importación do problema resultou a decote un estímulo en favor do galego.

Ese intento de presentar o castelán en perigo xa se fixo en Cataluña e en Baleares. Ten máis significado político que o propiamente lingüístico?

Unha vez que destapas a caixa de Pandora dos dereitos da xente, e falar e defender a propia lingua é un dereito, aparecen máis cousas. Son asuntos complexos que a dereita entende que cuestionan a estrutura do mesmo estado. Pero son esaxeracións que nos fan dano a todos, empezando pola propia dereita. Considerar que o feito de que un país fale a súa lingua atenta contra a propia supervivencia de España é o que dramatiza absurdamente a cuestión.

É bo para o futuro do galego que non apareza como patrimonio de ningunha forza política?

A idea de que a defensa da lingua non sexa exclusivamente un tema nacionalista é positiva. O nacionalismo colleu esa bandeira, con toda a razón, porque estaba deixada da man de deus, pero é unha bandeira xusta e se o PP, como noutro tempo, se suma e o fai o PSdeG tirándose á piscina con racionalidade, é importante. Se a lingua vai unida a algo sectorial e de partido estamos perdidos. Temos que facer que o propio votante do PP se comprometa co galego e o sitúe máis alá da batalla política, que é o que algúns non acaban de entender.

No seu blog (votoconbotas.trincheradigital.com/) dicía que a reaparición, de man de Carlos Negreira, da polémica sobre o topónimo da Coruña perseguía romper a posibilidade dunha alternativa cara o 2013 entre socialistas e nacionalistas.

Falamos de mínimos e non se pode ir con ninguén que acepte algo así. Hai cousas que non son negociábeis. É mellor ir sós que mal acompañados e o tema do topónimo da Coruña ten gravidade como para rexeitar calquera alianza, que debe basearse en mínimos e ese é o máis cativo dos acordos. Sería unha salvaxada pretender volver atrás nesta cuestión. O PSOE non pasa por aí e algunhas declaracións foron produto dalgún despistado máis pendente doutro tempo que da actualidade. Non era serio e déronse conta rapidamente de que ese non era o camiño.

Seis meses despois da mudanza electoral, pasou a oposición xa do shock inicial? Ten sentido o pesimismo de que agora veñen outras catro lexislaturas de maiorías do PP?

Sempre quixen combater esa postura. Como dezaseis anos? No meu blog quixen dar razóns para que se entendese que iso non é así. O bipartito respondía máis ás necesidades e ao reparto da estrutura de clases en Galicia. Non había ningunha razón para que perdese e a derrota foi un disparate e supón perder catro anos. É certo que non facían caso a ninguén, que a ignorancia é total en materia de comunicación política, que se meteu a pata, pero eu digo que é moi doado gañar as eleccións en 2013.

A corrupción destapada polo caso Gürtel ocupa a actualidade política. Influirá no electorado?

Non vai cambiar o voto do electorado do PP por estes asuntos de corrupción, pero indirectamente inflúe. Porque nesas circunstancias parte dese electorado está receptivo. É o momento da gran comunicación política das outras alternativas, pero iso non quere dicir que vaian mudar de voto inmediatamente.

A oposición mudou os dirixentes despois do 1 de marzo. Ten tanta influencia como se lle dá o liderado dos partidos?

De momento, tanto en España como en Galicia, os líderes non teñen tanta importancia. A xente vota partidos políticos, PP, PSOE ou BNG, e os líderes aproximan pero non son elementos decisivos. O importante é a marca e a mensaxe partidaria. A xente é moi pouco personalista nestas cuestións.

Sempre se cita o caso de Nunca Máis, a mobilización deste domingo está dicindo algo sobre a representatividade dos partidos?

Prestige e lingua son os motivos das máis grandes mobilizacións contemporáneas en Galicia e son asuntos políticos. O Prestige deulle a gobernación ao bipartito e rompeu a maldición de que só o PP era a forza de goberno en Galicia. A lingua é importante para unha maioría da poboación, fálea ou non. Se estas mobilizacións conseguen ser moi concorridas farán callar na xente a conciencia de que algo grave está a pasar e poden ser un Prestige 2.


Ler noticia en "A Nosa Terra"
Categoría: Opinión - Publicado o 19-10-2009 19:01
# Ligazón permanente a este artigo
Negacionistas
Escribe Xabier Cordal en Vieros

Chámanse negacionistas, como dixo Xabier P. Docampo no acto fundacional de Prolingua. Tamén se chaman outras cousas e tamén hai outros negacionistas; hai quen nega o exterminio nazi de xudeus, comunistas, xitanas e homosexuais, hai quen nega o cambio climático. Eles negan o idioma. Freud explicaríalles por que negan obsesivamente. Se cadra choraban.

-----------------------------------------------

Son negacionistas, en primeiro lugar, e como puidemos ver nos papeis da FAES, porque cuestionan a existencia mesma da lingua galega e do seu código culto. Non lles importa o que diga a lingüística internacional, e sobre todo non lles importa que a maioría esmagadora dos habitantes deste país asuma o idioma como propio, tanto se o falan como se non.

Negan logo que esa lingua que case non existe poida ser portadora universal de benestar, comunicación e coñecemento. Do contrario non dedicarían tanto esforzo, tanto fanatismo diario para evitar que os seus fillos e fillas entren en contacto coa realidade viva da lingua galega. Quérena lonxe, embalsamada e estraña.

Son negacionistas porque negan o proceso histórico de imposición. Proclaman cinicamente que o castelán é tan galego coma o galego ou, no mellor dos casos, desentendénse da súa responsabilidade nas múltiples imposicións que de feito continúan, amparándose no Dereito cando este serve ao obxectivo segregacionista e conculcando as leis cando, mal que ben, o impiden.

Son negacionistas porque negan que haxa imposición da lingua española (a que consagra a Constitución). Negan incluso os dereitos civís a cada galegofalante a través dese precario mecanismo (o Estatuto) que nin sequera obriga a coñecer o galego.

Mediante unha farsa con foguetes liberais ocultan o vello plan da reacción española, desde os gramáticos isabelinos ata Pilar Farjas, de conducir ao gueto calquera lingua diferente do castelán para, unha vez recluída lonxe dos espazos de decisión, celebrala como identidade melancólica. Queren que o galego se conxugue só en pasado, se xustifique só cara ao pasado e esmoreza na marxinalidade.

O negacionismo é unha mentira financiada por elites que dispoñen de diñeiro público e privado, poder e medios de comunicación ao seu servizo. Nós temos a forza das maiorías. Elas despregan agora nas rúas compostelás un espello xigante con todas as cores políticas e todas as texturas da convivencia para que os segregadores -ti na clase dos negros, ti na dos brancos- poidan ollar limpamente as súas faccións.

O negacionismo, modalidade lingüística do revisionismo, carece de valor para se organizar en voz alta e espallar a ira ao xeito dos avós da caverna. Pero soña secretamente que eses miles e miles de bocas que contradín o seu desexo aristocrático, innegociable, desaparezan dunha vez. Por iso debemos seguir afirmándonos en cada paso: foi a comparecencia das multitudes, reiniciada nos anos setenta, a que provocou que hoxe só se atrevan a soñar durmidos.
Categoría: Opinión - Publicado o 18-10-2009 08:30
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Estadisticas y contadores web gratis
Estadisticas Gratis


Este blogue forma parte da Rede de Blogueiras/os en defensa do Galego
Chuzame! chúzame -





Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0