Gaivotas eternas


Obsesión
“A túa lembranza
voltou a min cunha aperta
e un sorriso entre bágoas…

Aquel recordo
do que nunca existiu
e sempre desexei,
queimou a pel
da miña alma.

Qué facer
que morro por voltar
a un tempo que non foi
nun pasado deserto.

Qué facer agora
con esta obsesión,
que me fai voltar a ti,
a un mundo incerto.”

Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 05-07-2009 09:59
# Ligazón permanente a este artigo
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal