Gaivotas eternas


Sen senso
De seguro non ten senso
camiñar e deixarse bicar
pola lúa...
polo vento...

De seguro non ten senso
andar afastada do mundo...
ou igual foi o mundo
quen me afastou.

De seguro non ten senso
querer vivir sentido o mar,
a area de salgado agarimo,
fuxitivos de xogos e medo.

De seguro non ten senso
fuxir e seguir fuxindo
cando os pés son raíces esgotadas,
cando o corpo pide parar
e silencio.

De seguro non ten senso
amar sen ser amada,
correr sen pernas,
crer na existencia da morte
e do vento.

De seguro non ten senso,
non, non ten senso.
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 10-06-2010 15:04
# Ligazón permanente a este artigo
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal