Gaivotas eternas


Soedade
É a única realidade
gritada con boca pequena:
necesito da soedade,
unha, outra vez,
do seu silencio,
da súa dóce queda.

Necesito da liberdade
de non mirar para reloxios,
calendarios nin sentencias,
necesito estar fóra das normas,
gritar ó silencio,
compoñer baladas sinceiras,
a modiño, a modo,
pasear soa xunto ó mar,
pola beira.

É a única realidade
gritada coa boca pequena
porque non mo permiten
responsabilidades,
nin culpas nin...
xustiza nin maldade.
Necesito do silencio,
da letura, da soidade
sin danar a ninguén,
sin estragar relacións,
sin buscar culpables.
Os lectores din... (2) - Categoría: Poesía - Publicado o 05-03-2011 13:48
# Ligazón permanente a este artigo
Escápaseme
Caín de xeonllos
nun recunchiño da area,
as mans asulagadas
de escuma, algas
e sereas.

Esnaquicei os miolos,
fuxín á carreira,
gritaba con bágoas nos ollos,
afogábanse na gorxa
as verbas.

Non podo voltar ó mesmo,
outra vez, non podo,
de veras,
non podo seguir correndo
hacia ningures,
hacia quen non pensa.

Encóllese o estómago
nun nó afogante,
estrangula a gorxa
con mans invisibles e perversas,
quero gritar, xa non podo,
quero deixar de correr,
manterme esperta.

Escápaseme entre as mans
as algas, a escuma, a area;
ogallá fose gotas de mar
que bulen por todas partes,
que en ningures quedan.
Os lectores din... (1) - Categoría: Poesía - Publicado o 04-03-2011 18:08
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal