Gaivotas eternas


Simplemente non podo
Quixera erguerme pola mañá
desexando abri-los ollos,
cheira-lo arrecendo das flores,
contemplando a choiva na fiestra…

Quixera erguerme pola mañá
desexando vivir un novo día,
bicando o sol, o arco da vella,
abrazando a terra.

Pero, non quero,
tan só desexo non voltar
abri-los ollos,
pechalos para sempre,
descansar en paz
deste esgotamento de sentir,
vivir, pensar.
Os lectores din... (2) - Categoría: Poesía - Publicado o 04-09-2010 17:05
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
2 Mentres tomamos café, penso...
1 eso pasame tantas veces.....esquecer...q#blgtk08#ue me esquezan...non ser...non sentir...
Opinou bolboreta (17-09-2010 00:32)
2 E volar, bolboreta, voar coas alas cada vez máis abe#blgtk08#rtas... sinto o teu non sentir.
Unha aperta.
Opinou Gaivota (19-09-2010 12:25)
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal