Gaivotas eternas


Lúa Negra
Fuxe o príncipe
do soño enfeitizado,
achégase a bruxa
ó lar do meigallo.

Corren as vasoiras,
gritan os corvos,
quéimanse os carvallos,
as ledicias co loureiro
vístense de branco.

Érguense aires do norte,
escupe malicioso o vento
e a realidade oculta
faise memoria do tempo.

Ó cristal esnaquizado da fiestra
achégase o gato co seu marmurio,
xoga coas ondas, lame a area,
asoma o fuciño
e ronronea.

É noite de lúa negra,
a máis escura das escuras
noites;
as estrelas apáganse,
danzan os espíritus da morte.
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 22-08-2010 08:53
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal