Gaivotas eternas


Eu non...
Será que eu non son nada
e ti, a miña musa, dóce, eterna,
calada...

Será que eu non son nada
e ti, a miña bela,
a miña dor, o meu valeiro,
a miña forza.

Será que eu non son nada
e ti, a certeza
do día sen luz,
da noite cegada.

Será que eu non son nada
e sen ti, valeiro
de estrelas preñada.

Será que eu non son nada
e, sen ti, a lúa
no seu espectro apacible
xa sen vida vaga.

Será que eu non son nada
e ti, o ceo, o mar,
o río, a montaña.

Será,
será,
será o mencer,
a mañá,
a noite apagada.
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 08-08-2010 22:40
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal