Gaivotas eternas


Valeiro
Cansa o valeiro morno
da doente espiña
cravada no lomo.

Cansa pensar no corazón
amargo
que, de tanto chorar,
fuxe do vento estrano,
enrruga o martir manto
de escura beleza durmida.

Cansa sentir que a tristeza
perdura
aínda cando xa non está
e sintes que necesitas sentila.

Cansa o valeiro
dun corazón afastado
de felicidade incompleta
de amor enganado.
Os lectores din... (1) - Categoría: Poesía - Publicado o 19-05-2010 10:58
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Mentres tomamos café, penso...
1 Simplemente, gústame. Véxome reflict#blgtk08#ida nisto.

Un saúdo.
Opinou A nena do paraugas (21-05-2010 20:24)
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal